Nefes...

[Denge]

Suriyede yeni gelişmeler var ve Amerika sanki YPG ile ters düşmüş gibi.

İnşallah devam eden bu süreç Suriye topraklarının asıl sahiplerine teslimiyle ve terör örgütünün işgal ettiği güney sınırlarımızın en azından bir kısmını güvence altına almamızla sonuçlanır.

Muhakkak Amerika ile de bir anlaşma yapılmış.

Bugün bu durum büyük bir başarı olarak lanse ediliyor.

Peki kardeşim madem Amerikayla anlaşacaktınız,Amerikayla anlaşarak bu mesele çözülebiliyordu da 10-12 senedir bu kadar acı neden çekildi?

Sırf Suriyeyi Sünniler yönetsin diye miydi bu kadar çile?

Şimdi benim ülkemde Suriyede olanlardan çok Suriyeli var.

Onlar ne olacak?

Bunları söylerken bu gemideki herkes gibi memleketimizin iyiliğini isteyenlerdeniz.

Olumlu gelişmelerden elbette mutlu oluruz.

Yapmaya çalıştığımız şeyse meseleyi belli klişe paradigmalardan çıkarıp,tersi ve düzüyle görmek ve göstermeye çalışmaktan ibaret.

Masalları boşverip gerçeklerle haşır neşir olmak,insanların algılarıyla oynamaktan evlâdır.

***

Eskiden L-Manyak diye bir mizah dergisi vardı,daha sonra Lombak isimli bir dergi L-Manyak dergisinin içinden çıkmıştı.

Üniversite yıllarında Allah affetsin çok makara yapardık o dergilerin etrafında.

Hangisindeydi bilmiyorum son sayfalarda "Macerayı Seven Adam" diye bir bölüm vardı.

Macerayı seven adam,kendisiyle alakasız işlere bulaşır,ortalığı karıştırıp başına olmadık işler açar,bunları neden yaptığını soranlara da "Çünkü ben macerayı seviyorum" diye yanıt verirdi.

Bizim şimdiki iktidar biraz böyle.

Macerayı,her işi başaran kahraman rolüne girmeyi seviyorlar.

Oysa oluruna baksalar,hem memleketin güvenliğini riske atmayacaklar,hemde millete gereksiz çileler çektirmeyecekler.

Ama ne yaparsın,tutku olmuş macera.

Kanlarına işlemiş.

Birde övülmek,övülmek ve daha çok övülmek istiyorlar.

Övülmek ve övünmek isteği hiç bitmiyor.

Durmadan şeksiz şüphesiz en doğrusunu yaptığını düşünen,övülmeye ve övünmeye zaafı olan,mütevazi olmayı beceremeyen insanlar olayları artısı ve eksisiyle yeteri kadar değerlendiremezler.

Medya malesef yalakalıkta sınır tanımayan insanlarla doldu.

Bunların ülkenin fikir-düşünce hayatına ve demokrasiye verdiği zarar herkesten fazla.

Tartışılamayan,eleştiriye kapalı,tek doğrunun dayatıltığı sistemlerde kimse gerçekleri eğrisiyle-doğrusuyla ele almaya cesaret edemez.

Dogmalar yasa olur.

O kapıdan da nereye gidileceği de belli değildir.

***

Emekliye gariban demiş daha öncede yaptıkları torpilden yüzlerinin kızarmadığını,hatta gurur duyduklarını söyleyen birileri.

Zamanında adil düzen nutukları atanları,parmağındaki gümüş yüzüğü gösterip bundan başka varlığım yok diyenleri hatırlıyorum da,bir masal dinlemişiz yıllarca.

Yıllarca bir masala inanıp oy vermişiz.

Oysa ne kadar safmışız..

[Denge]

Ben ve ailem vatanına,milletine,bayrağına sadık insanlarız.

Eleştiriyoruz diye ise ne milletimizden vazgeçtik ne devletimizden.

Her ne kadar en çok dayak yiyenlerden olsak da küsmeyiz,küsemeyiz.

Başka ülkede,başka milletle,başka bayrak altında yaşayamayız.

Biraz cehaletten muzdaribiz.

Her ne şartta olursa olsun zor durumlarda ülkemizi yanlız komayız.

Derdimiz daha müreffeh bir ülkeye,insanları daha çok önemseyen bir devlete,huzurlu-güleryüzlü insanlara sahip olmak.

Elbette onlarla beraber bizde gülümseyebilmek,geleceğe umutla bakabilmek istiyoruz.

Hepsi bu...

[Denge]

https://youtube.com/shorts/WcK_O0l5C...hr3ej1Ht4ITCp-

Yıllar önce Bülent Ecevit'ten din ve demokrasi üzerine sözler..

[Denge]

Ortadoğuda yani bulunduğumuz coğrafyada çok tehlikeli gelişmeler yaşanıyor.

Eminim hepiniz farkındasınızdır.

Amerikan başkanı,muhtemelen Epstein belgelerinin açıklanmasını istemediğinden,belki biraz para hırsına da yenildiğinden Netanyahu'nun,siyonistlerin ve evangelistlerin desteğiyle hiçbir mantıklı açıklama yokken ve kendi ülkesindeki kongrenin desteğini bile alamadan saçma bir savaşa girdi.

İlk zamanlar iyi gidiyorlar,zafer yakındır şarkıları söylüyorlardı.

Ali Hamaney'i de öldürünce iyice coştular.

İranın içinden de destek geleceğine,ülke yönetimini tıpkı Venezuela'da olduğu gibi kolayca değiştirebileceklerine inanıyorlardı.

Ama zaman geçtikçe bu işin o kadar kolay olmayacağı anlaşıldı.

Rusya ve Çin el altından teknik ve taktik destek vermeye başladı.

Belki verdikleri destek yetersizdi ama savaşı uzattı.

Trump kendi kamuoyunda zaten yanlızdı.

Nato'nun desteğini bekledi ama konunun Nato ile doğrudan hiçbir alakası yoktu,Nato üyesi olmayan İsrail'in saçma hırsları uğruna girişilmiş bir savaştı bu.

Bu savaş Amerika'yı ve İsraili bitirmez ama kazanacaklarını zannettikleri şeyleri kazanabileceklerine de ihtimal vermiyorum.

Mali durumları kötüye gidiyor.

Şimdiye kadar 20 günde savaşa 25 milyar dolar civarında para harcadılar.

Trump kongreden 200 milyar dolarlık ek ekonomik destek istedi.

Rusya ve Çin işi satranca çevirdi,cepheyi genişletti,İran'ın beklenmeyen yerleri de vurmasını sağladı ve savaşı zamana yaydı-yayıyor.

Trump ve Netanyahu ise kör bir boğa gibi ne yaptıklarından habersiz durmadan sağa sola saldırıp duruyorlar.

The Economist'in kapağındaki gibi Trump'ın dengeleri iyi tartmadan saçma ve önünü göremez bir şekilde ülkesinin geleceğiyle kumar oynadığını düşünüyorum.

Benim gördüğüm fotoğraf bu..

Allahu Alem...

[Denge]

Bir yer geliyor yaşamın içinde susmak istiyorsun.

Rüzgarlar,fırtınalar alaşağı ediyor seni.

Daha çok dinlenmek,sessiz ortamlara karışmak,gürültüden uzaklaşmak ve hep öyle kalmak istiyorsun.

Huzuru arıyorsun herşeyden çok.

Bitmek bilmeyen saçma işlerden,davalardan,dertlerden uzağa gitmek ve hep orda kalmak istiyorsun.

Darbelerin nakavt ettiği bir boksör gibi yerden kalkmak istemiyorsun.

Stresten ve durmadan yokuş yukarı kürek çekmekten usanıyorsun.

Sessizlik ve huzur,belki bir bardakta yeni demlenmiş çay.

Gerisi boş geliyor...

[Denge]

45 yaşındayım.

Depresyondan neredeyse hiç kurtulamadım ömrüm boyunca.

Hatta bazen psikoza döndü,bilincim bulandı,debelendim durdum.

Çok kez kurtuldum artık bu histen dediğim oldu ama her defasında gelip beni yine buldu.

Samimiyetimi ve saffetimi yitirdim o çamurun içinde.

Başlangıçta tertemizdi hislerim.

Zaman geçtikçe kire-pasa boğuldu.

Yaşım arttıkça bu kirler daha da büyüdü.

Düşünüyorum da bazen tüm zorluklara rağmen yeni bir başlangıç yapmak gerek.

Koltuğa yapışmak değil,yeni şeyler aramak gerek.

Bir işte eskidikçe tadı kaçıyor,heyecan bitiyor,merak tükeniyor.

Yaşım genç değil belki ama rutinden sıkıldım.

Macera ya da heves yaşımda değilim,biliyorum.

Yanlış anlamayın,kadın-kız peşinde de değilim.

Kendimi yenileyebileceğim yeni bir ortam,yeni bir iş peşindeyim ve artık yenilikten korkmamam,fırsatları kollamam gerektiğine kâniyim.

Ama bunu etrafımdaki insanlara,özellikle de aileme nasıl anlatabilirim?

Üstelik her yanım zincirlerle bağlıyken ve herkes şükretmemi öğütlerken.

Asıl zor kısımda bu ya...

[Denge]

Yanlızlık çok yaygın bir problem.

Kalabalıklar içinde yanlızlıksa daha farklı boyutları olan bir manevi yara.

Hayatınızın büyük bir bölümünde yanlız kaldıysanız belli bir süre sonra insanlarla iletişim kurmakta zorlanıyorsunuz.

Düşüncelerinizi çarpıtıp onlarla oyun oynamaya başlıyorsunuz.

Üniversitede bunu yaşadım ben.

Mesleğimin ilk yıllarında da bekarken yaşadım.

Cep telefonu çok güzel bir icat.

Sıkıldıkça rahmetli annemle dertleşmeseydim belkide aklımı bütün bütün kaybedecektim ve o düşünce gayyasından çıkamayacaktım.

Şimdi eşim ve çocuklarım kaldı bir tek.

Onlara bakmak dertleriyle ilgilenmek,sıkıntılarını çözmek,onlar için maddi ve manevi imkanlar sağlamak şu anda belkide en büyük yükümlülüğüm.

Her ebeveyn gibi onların rızıklarını kovalamak durumundayım.

Ama bu her geçen gün daha da zorlaşıyor.

Hayat şartlarının giderek ağırlaşması,rekabet ve insanların hep daha iyiye olan bitmez tükenmez iştahları insanın pestilini çıkarıyor.

İnsanlar artık hiçbirşeyle doymuyor,hiçbirşeyden memnun olmuyor,hiçbirşeye kanaat etmiyorlar.

Günümüz insanı şımarık,bencil ve menfaatperest.

Hiç ölmeyecek gibi yaşamak istiyorlar.

Hangi yaşta olursa olsunlar günlerini gün etme derdindeler.

Maneviyatları küçük bir azınlığın dışında çok zayıf ve bu durum pekde umurlarında değil.

Biraz eli para gören,bir mevki kapan küçük dünyaları ben yarattım havasına giriyor.

İşin kötü tarafı nesil değiştikçe bu durum daha da ağırlaşıyor.

Gidişat hep daha kötüye doğru gibi.

Allahu Alem...

[Denge]

Maraştaki olay tüm ülkeyi çok üzdü.

Aynı zamanda gençleri artık yetiştiremediğiz gerçeğini de ortaya çıkardı.

Bugünün ebeveynleri zaten çok meşgul,çok öfkeli va canhıraş bir şekilde işlerini kovalamaktan ve iş stresinden,yorgunluktan çocuklarıyla ilgilenmeye fırsat bulamıyor.

Gençler fazlasıyla başıboş ve genelde herkes çocuğumu özgür büyüteyim derken iyice şımartıyor.

Bu işler okulda çözülecek işler değil.

Öğretmenler genelde kendilerini koruma derdinde ve şımarık öğrenci ve velilerden bıkmış durumda.

Sorunu çözmek yerine idare etmeye çalışıyorlar.

Kaldı ki sorun aile temelinde ve sosyal düzlemde çözülebilecek bir sorun.

Denetimsiz internet ve bilgisayar oyunları,bitmeyen karizmatik mafya babalarına özendiren filmler-diziler,her kanalda kılıçla-hançerle-bıçakla birilerini doğrayıp vatan kurtaran Osmanlılar.

Şiddeti normalleştirmeyi bırakmamız lazım en başta.

İkincisi ise aile kurumunu güçlendirmek lazım,hem manevi-psikolojik hem maddi olarak.

En önemlisi ise herkesi çocuklarla-gençlerle ilgilenmeye özendirmek lazım.

24 saat para peşinde koşmanında sonu yok.

Bazı insanlar o kadar hırslı ve para kazanmakla o kadar meşgul ki kendi eşlerinin-çocuklarının ne hale geldiğini farkedemiyorlar.

İhtiyacı için çalışana saygım sonsuz ama paraya doymayan,mala mülke doymayan,lükse doymayan,sırf parmakla gösterilmek uğruna kendini parçalayan insanlar,günümüzde sayıları giderek artan yeni bir tehdit.

Bazısı karnını zor doyuruyor,kiminin gözü ise firavunun tahtında.

Giderek Amerika'nın bir mini versiyonuna dönüşüyoruz.

Allahu Alem...

[Denge]

Bizim insanımızın bir hastalığı da kolay para kazanma isteği.

İnsanlar genelde minimum çalışmayla maxımum kazanç sağlama peşinde.

Sülün Osmandan tutun Banker Kastellilere,Saadet zinciri Titanlardan tutun Çiftlikbanklara,Jet Fadıl mağdurlarından Kripto para vurgunlarına,internette-hâlâ kahvelerde kumar oynayıp çoluk çocuğunun rızkını batıranlara, hatta hergün telefonumuzu çaldırıp mesaj atan türlü türlü dolandırıcılara rağmen hiç akıllanmadık.

Hâlâ kolay para derdindeyiz.

Zahmetsiz,kılçıksız,rahat para.

Helal para kazanmak bu kadar zorken,iş imkanları bu kadar kıtken,bir kısmımız balla börekle beslenip paraları istifleyip geri kalanı da onlarla iç içe yaşarken sabretmekte zor oluyor tabi.

Biri yer biri bakar,kıyamet bundan kopar.

Allahu Alem...