Tam bir iyilesme icin, 4 ay kisa bir sure..Fakat iyilesme belirtileri var dediginize gore, tedaviniz iyi gidiyor demektir..Iyilesme surecini hizlandirmak icin,psikoterapide almayi dusunmedinizmi hic?güven01 Nickli Üyeden Alıntı
[QUOTE=Kimene;109730]Tam bir iyilesme icin, 4 ay kisa bir sure..Fakat iyilesme belirtileri var dediginize gore, tedaviniz iyi gidiyor demektir..Iyilesme surecini hizlandirmak icin,psikoterapide almayi dusunmedinizmi hic?[/QUOT
düşündüm tabi ama alıcak imkanım yok
merhaba. ilk önce teşekkür ederim güven bey. sıkıntınızı çok güzel açıklamışsınız çünkü aynı problem bende de var ve daha düne kadar bu bahsettiniz sorunu sadece ben yaşıyorum diye kendimi çok yanlız hissediyordum. insanlara anlatıyorsun anlamakta güçlük çekiyolar. hatta 3 tane psikiyatri doktoruna gittim sorunu anlattım yani sizin yukarda anlattıklarının aynısını, suratıma boş boş baktılar. biride anlamadı, daha doğrusu bir teşhis bile koyamadılar. benim senden ricam tedavinde nasıl bir yol izlediler, hanigi ilaçları verdiler ve teşhis olarak ne dediler. çünkü birdaha bir psikiyatriye gitmeyi düşünüyorum ve beceriksiz doktorların kendilerini fazla yormadan kendi teşhisimi koyup bu yönde bi tedavi uygulasınlar. çok rica ediyorum bu bilgilere çok ihdiyacım var msn adresimden bu konuda biraz yardım almak isterim senden msn adresim onur_cam33@hotmail.com lütfen bana ulaş. saygılarımla
onur bey sizi faceden ekledim ordan konuşuruz.
ben bu durumu çok ağır yaşayanlardanım. evet ben neyim kimim, ismimi seslenenlere efendim diye cevap veriyorum ama o ben miyim, kendimi tam anlamıyla hissedemiyorum, tamam yaşıyorum vs ama ruhum bedenim apayrı gibi.. eski yaşantımı hatırlayıp kendimi bulmaya çalışıyorum tamam herşey aklımda ama onları ben mi yaşadım o ben miyim. gibi birçok şey.. korkular korkular korkular.. dışarıya çıkamamak.. çünkü ev güvenlidir, çünkü evde tanıdık şeyler vardır ve en azından o yabancılaşma sırasında belki birşeye bakıp kendimi bulabilirim düşüncesi vardır.. arkadaşlar ben ilaç tedavisi de gördüm terapi de aldım. seneler önce bunu bir kez yenmiş birisiyim. evet tek yolu başka işlerle meşgul olmak aklımızı kendi üzerimizden çekmek başka şeylere odaklanabilmek. sevdiğimiz şeyleri yapmak ve sayılarını artırmak. olduğunca boş vaktimizin olmaması.. kişiliğimizin güçlü yanlarını bilmek.. mutlu olduğumuz anlarımızı düşünmek.. biliyorum o esnada yine bir korku kaplıcak içinizi hayır ben kimim ben bu değilim galiba diye bir saçma düşünce daha belirecek. ama gün geçtikçe daha iyiye gittiğinizi farkedeceksiniz. daha az korkacak daha az kaygılanacaksınız. ve eğer ki düzeleceğinize inanırsanız ve Allah'a güvenip O'nun en çıkmazda yardımcımız olduğunu bilirseniz bunu yenmek hiç de zor olmayacak. belirsizliğin olduğu yerde telaş vardır çünkü. ya düzelemezsem ya Allah yardım etmezse gibi vesveselerden dolayı biz iyileşmeyi geciktirdik aslında demek istediğim. Allah'tan isteyin samimiyetle güvenin inşallah hepimiz bundan tamamen kurtulacağız. ben 4 aydır yeniden bununla baş etmeye uğraşıyorum. ilk 3 ay çok zor geçti ama şimdi daha iyi ve umutluyum. dediğim gibi herşeyi Allah'a bıraktım biliyorum ki hepimize yardım edecek. Allah kullarına eziyet etmez asla. bu durumdan bir sonuca varmamız gerekir. bu kimimizde hayatın kıymetini anlamaktır, kimimizde Allah'a daha yakınlaşmaktır. içimizdeki o vesveseyi de veren şeytandan başka birşey değil. biz hep o sese kulak verdik. onun etkisinde kalıp hayatımızı mahvettik. saçma olduğunu bildiğimiz halde malesef onun dediğinin etkisinde kaldık. sabretmeliyiz arkadaşlar. bunu dert ederek biryere varamıyorsak elimizden geleni yapıp sonrasını Allah'a bırakmamız gerekiyor. herkese acil şifalar Allah hepimizin yardımcısı olsun..
merhabalar herkese ...
arkadaslar ben de maalesef depersonalizasyon-derealizasyon arası bisey yasıyorum yuksek doz ilac kullanımına baglı olark yasadım bu sorunu ,Allah o psikiyatristin belasını versin o tuccarın diyelim daha dogrusu yatacak yeri yok onun para icin bana yuksek doz yukledi o gun bugundur kendimi hissetmiyorum tam bir uyusturucu etkisi yani
ARKADASLAR HEPİNİZE TAVSİYEM HEKİMDEN SORMA CEKENDEN SOR DEMİSLER SU DİPLOMALI TORBACILARA LUTFEN PRİM VERMEYELİM
hicbirseyin yok tatlım,28 yasındayım senin yasındayken ailem bana zorla ,ilac icirdi ilac yuzunden depersonalizasyon yasadım ilac kullanma yasın daha cok kucuk buyuk ihtimalle yuksek doz yuzunden bu sorunu yasıyorsun ilacı bırak hersey duzelecek doktorlar tam bir tuccar tamamen my cep diyorlar diplomalı tuccarlara prim verme
merhabalar herkese ...
arkadaslar ben de maalesef depersonalizasyon-derealizasyon arası bisey yasıyorum yuksek doz ilac kullanımına baglı olark yasadım bu sorunu ,Allah o psikiyatristin belasını versin o tuccarın diyelim daha dogrusu yatacak yeri yok onun para icin bana yuksek doz yukledi o gun bugundur kendimi hissetmiyorum tam bir uyusturucu etkisi yani
ARKADASLAR HEPİNİZE TAVSİYEM HEKİMDEN SORMA CEKENDEN SOR DEMİSLER SU DİPLOMALI TORBACILARA LUTFEN PRİM VERMEYELİM
merhaba arkadaslar.benım yasadıgım derealızasyon mu bılemıyorum ama neler yasadıgımı anlatayım.ben 5.sınıftayken de sınav zamanında bı anda gelıyodu boyle etraf yabancılasıyo ben burda nasıl varım bu dunya nasıl var dıyodum ama 2 saate gecıyodu 2-3 yıla bır gelır basıma boyle bıseye daldıgım zaman baslar genelde.su an ben 17 yasındayım bundan 2 ay once ayakkabımı gıyıyodum bı anda basladı bır gun gectı ıkı gun gectı ama hastalık gecmedı durmadan konusulanlar yabancı gelıyo bu ınsanlar nasıl var bu hayat nasıl var dıyıp duruyodum delırıcem sanıyodum en sonunda psıkologa gıttım ama galıba o da benı anlamadı selectra dıye bı hap verdı 1 ay kullandım bır ıse yaraamdı hap daha kotu yaptı ama sonra baktım hastalık kendılıgınden bı anda gecıyo aklıma gelırse tekrardan baslıyo baslayınca da delırıyo gıbı hıssedıyorum bu yasam nasıl var ınsanlar nasıl var dıye kendımı yıyorum bazen dusunuyorum hersey aklımda mı dıye her seyı hatırlıyorum kendım bılıncımdeyım yanı.ama cok kotu olaylar yasadım amcamı kaybettım babam ölumden dondu cok fazla olumsuz sey var hayatımda kendı kendıme olursam ıcıme kapanırsam baslıyo bu hastalık ama bırılerıyle konusursam farklı ortamlara gırersem gecıyo bılmıyorum ergenlıkle ılgılı olabılır dıye dusunuyorum cunku emın olun gecıyo arkadaslar ben aklıma getırdıgım zaman baslıyo psıkologa da bır daha gıtmek ıstemıyorum kafamı dagıtmaya calısıyorum.ve sanırsam uzgun oldugum sıırlı oldugum zaman bu hastalık baslıyor kendınızı mutlu etmeye bakın derim
ne çok insan varmış burdan bakınca...ama bizim hastalık ya da durum diyeyim tam çözülememiş..insan bir alemdir..tanımlayamadığımız bilemediğimiz ne çok yönümüz var..ne çok boyut var şu hayatta...
sonum yokluksa bu varlık niye ?...
Yetkileriniz
Alıntı
Yer imleri