Sayfa 8/8 İlkİlk ... 45678
77 sonuçtan 71 ile 77 arası

Konu: Psikiyatrideki Günlüğüm

  1. #71
    Cahillik Dönemi devhis - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Dec 2009
    Mesajlar
    577

    Standart

    ((
    arkadaşlarınla anlaşmana ve dostluklarına çok sevindim.
    hayatta en önemli şey dostluk bence.
    ✿⊱ Anladım ki susmak bir cüsse işi. Derin denizlerin işi. Sığ suları en hafif rüzgarlar bile coşturabiliyor. Derin denizleri ise ancak derin sevdalar. Anladım ki, derin ve esrarengiz olan her şey susuyor. Anladım ki susan her şey derin ve heybetli...
    ✿⊱ Bazılarının sadece normal olmak için ne büyük çaba sarf ettiğini kimse fark etmiyor.
    Albert Camus

  2. #72
    Süper Moderatör Selina - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Apr 2009
    Yer
    Berlin
    Mesajlar
    1.945

    Standart

    gün 62



    sabah saat 5 e dogru kabuslan uyandim ,
    sanki bütün yasadiklarim bir gecede yasadim..okadar etkiliyici okadar gercek , ancak bukadar olur kabus görmek .
    uyandigimda yani oda arkadasim beni türtü , bende ona paniklen bakisim kadininda bana sarilmasi bazen iyi oluyor bazende aksine itebiliyorum onu algiliyamiyorum ..onu algiliyamadigim zaman ise iste hemen kalkip kendimi disari atip deli dana gibi salonlarda hepte duvara yapisik gibi hickirarak inliyerek aglayislarim ..ne hemsire nede baskasi beni durduramiyor herkesi ignore edip kendime kimseyi yaklastirmiyorum , dehset ve korku doluyum ..zaten gercekmi rüyami bilmiyorum daha rüyalardayim gibiyim ..
    bazen 1 hafta iyi geciyor , kabus görmedigim zaman ..rahatliyorum .
    burdaki bütün Dr.lar olsun terapistler olsun , benim icin elinden gelenleri yapiyorlar..onlari bile itigim zaman caresiz kaliyorlar ,ve ümitsiz bakislarla bakiyorlar sanki " ahhh size cok yardim etmek isterim ama elimiz kolumuz bagli sizi böyle görünce hicbir terapininde bir faydasi yok..size cok aciyorum"
    dermis gibi bir ifade veriyorlar .
    bende o baktiklarinda dahada tedirgin oluyorum , herkese care varda bana niye yok okadar zor olamazki diyorum , onlarinda cevabi "yasadiklariniz ne yaziki gece ve gündüz size rahat vermiyor , beyninize tamamen yerlesmis ..bu büyük bir trvma , ve bu yüzden baska hastaliklarda geldi size mesela cokluk kisilik bozuklugu bordeline ve sizofren ..sizofren derken kimseye zarar verenlerden degil , kendinize zarar veriyorsunuz ve hayal dünyanizda yasiyorsunuz ve bunlari yasarken birden hepsini gecirmek tamamen flashbag oluyorsunuz " diyorlar Dr.lar.
    sanirim hayatim böyle devam sürecek caresizce , sürekli ilaclarla ..sürekli terapi denemelerle .
    biktim herseyden ve okadar yorgunumki hic energim kalmadi artik , yasaimda ilerlemekte gitikce hafifliyecegine daha cok agirlasiyor . ölümü cok düsünüyorum , acaba kurtulusmudur diye ..
    cok yanlis düsünce , böyle oluncada elimde degil düsünmemek sanirim normal .
    bazen Allahima derim "Allahim bana kaderimi yazdin bu acilar cekilecekmis , ama biraz cok degilmi cektiklerim..kim katlanabilir bukadar cileyi " isyan etmemeye ugrasiyorum , etiysem Allahim afetsin .
    beni bu hale sokanlar yasiyormu bilmiyorum ama annem yasiyor , hicde umrunda degil . biliyor benim piskatride oldugumu ve nedeninide biliyor , insan birkerecik arar "gecmis olsun kizim , sen gel türkiyeye yanima ilacin benim " dese , hic düsünmeden bilet alir ve onun yanina ucardim , 9o% düzelicegimede eminim ..ahhh ölmeden olabilseydi ..ona helaligimi verseydim nolurduki , ona bakilirsa bir nimet ama o farkinda bile degil ...Anne sen yasadikca bu yürek seni afetmeye herzaman hazir ...
    bosuna haykiriyorum kendime kiziyorum hemde cok kiziyorum ...
    ama iste hayat devam ediyor ne kadar acida olsa , allahin bir bildigi varki daha yasiyorum.
    en cok korktugum aklimi tamamen kaybetmemek ..Allahim buna izin vermicek biliyorum , cünkü bazen
    tam aklimi kaybediyorum derken ..Allah tarafindan sanki yüregime bir hafiflik giriyor ve yine kendimde olabiliyorum.
    Arkadaslar hayatimizda ne olursa olsun , en agir acilar bile olsa ..ilk düsüncemiz Allahimiz olsun , inanin o yardim ediyor hemende olmasa tam kayarken sanki görünmeyen birisi tarafindan kolunuzdan tutar ve yüreginize su serpiliyor gibi, caremizi tek Allahtan dileyelim .
    kimse durup dururken sizofren olmuyor ve okadarda kolay degil olmak .
    ben bu haldeyken 28 senedir hayat arkadasimin olmasi bir mucise , bunu Dr.larda söylüyor cünki benim gibi hastalarin cogu partneri yok ya terkedilmisler veya iliski kuramiyorlar sürekli yalnizlik cekiyorlar .
    bu yandan benim + var.
    inanin ki okadar zorki esinide bir tarafta idare etmek , herzaman beni anliyamiyor normalde ..normalde demek istedigim reel insanlar anlamiyor , sanki terkedilmis ask yarasi varmis bende gibi "aman gecmisi unut ,yeni sayfa ac ...hayat herseye ragmen yasamaya deger"
    dediklerinde , o an ne düsündügümü anlatamam ..ve o insanla birdaha konusmuyorum yada kendimden bahsetmiyorum..benim hislerimi ancak buna benzer yasiyanlar anlar.
    neyse az sonra hemsire bana ilac zamai diyecek .
    48 kiloyla girdim ve simdi 62 kiloya ciktim ,hayatimda ilk defa bukadar kilolugum.
    görüsmek üzere
    Konu Selina tarafından (14-03-2013 Saat 01:10 PM ) değiştirilmiştir.

  3. #73
    Karar Dönemi
    Üyelik tarihi
    Mar 2010
    Mesajlar
    21

    Standart

    Selina abla, yaşadıklarını okudum. Bende çoçukken çok travma geçirdim(tecavüz de dahil). Bu yönden seni anlıyorum. Yaşım 28. Ailemden değil de ailemin yakınında dost gibi görünenlerden çektim ne çektiysem. Annem bu konuda çok duyarlıydı. Ama babam (oda zamanında dedem tarafından oldukça rencide edilmişti) yüzünden benimle ilgilenmeye sorunları paylaşmaya hiç vakit bulamamıştı . Bunları okurken böyle şeyler var mı diyoruz. Ama var işte. Çok da fazla var ve Selina ablanın aksine susmayı tercih edenler de oldukça fazla.
    Malesef Avrupa daki gibi bir sosyal altyapı yok bizde.
    Böyle bir şey olduğu zaman bile ispat etmesi çok zor oluyor. En azından senin şanslı olduğunu düşünüyorum. Çünkü seni önemseyen ve anlamaya çalışan bir eşin var.
    Acil şifalar.

  4. #74
    Süper Moderatör Selina - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Apr 2009
    Yer
    Berlin
    Mesajlar
    1.945

    Standart

    gün 63 (tam 115 gün)



    evet son haftam , burdaki hayatim su gibi akti gitti .
    yazamadigim ve cok eksik günlerim var , sebebi ise ..baslarda daha iyidim ve hergün yazmaya gücüm vardi ,
    ama sonra gittikce gücsüzlestim ..terapilerden , kendimle ugrasmaktan halsiz kaldim ama hergünde yine buraya göz atardim .
    anlatamiyacak yada yazicak gibi degil , bazen aklimdakilerini kagida yazamiyorum ve bos bile kaliyor .
    burdaki hastalardan cok ögrendim , insanligin nasil birsey oldugunu ..ve bu benim icin imkansiz saniyordum , demeki insanlar hatalarinla yannlis davranislarlada kabul ediliyormus , ve bende onlar gibi dinlemeyi ve konusmayi ögrendim ..
    birisi konusurken araya girmemeyi ve karsindakinin düsüncelerine saygi duymayi..
    ve en mühimi karsindakine ilgi vermek , ve bunu bana hisetirdiler ..ve sabirla dinlediler , hislerime saygiyla karsiladilar ,
    ve yanlislarimi kirmadan söylemeleri , inanin daha cok sevinirdim yanlislarimi söylediklerinde yani kritik .. bu bana kendimi düzeltme ve kontrolde tutmayi ögreti ..
    her hastanede oldugu gibi , her hastanin bir güvendigi hasta vardir ...ve burda bir degil sayisini bile bilmiyorum ,
    bana güvenipte iclerini acmalarinin , daha cok kendime emin ve güvenim olduz.
    bazilari hatta cok iyi anlatma seklim oldugunu ve dinlemesi hos bir insan oldugumu vede istediginide yaptiriyorsun dediler.
    ne yaziki türkiyemizde piskolog veya piskatri diyince "deli" damgasi veriliyor , ama bilmiyorlarki onlar en akili insanlar olduklarini ,bilirsiniz dünyanin gelmiste gecmisteki taninmis insanlarin hepsinin piskolojisi bozuktu .
    buradaki ortamimi cok ariyacagim .
    taburcu olmadan 1 hafta öncesine , hastalar kendi aralarinda anlasip benim icin süprisler hediyeler hazirlanmakta ..bunu biliyorum cünki bende yaptim giden hasta icin imzalar toplandi .
    bende tabi bos kalmam , onlarin sevdigi yemekleri tatlilar veya pastalari sunacagim ..son aksam cok güzel ama cokta hüsünlü aglamakla geciyor.
    Cuma taburcu olucam , iki gün kala alisverisimi yaptim ..önce chips cikolata gibi seyler aldim .
    sonrada 2 kilo ince bulgurdan kisir , kisira bayiliyorlar ..ögretim onlara ve ayni benim gibi yapiyorlar ama seninkinin tadi daha güzel ve original diyorlar.
    sonrada 5 kilo yogurt aldim ..2 kilosunu cacik ve digerinide ayran .hazir sigara böregi yufkasi aldim , sigara böregine bayiliyorlar ..yaprak sarmasi istiyorlardi ama imkansiz yapamam okadar hastaya,belki bana ziyarete gelirlerse yaparim problem degil .poaca ve tiramisu geceb yaptigim elmali kek .
    tabi beni yalniz birakmadilar , yardim ettiler..birde istiyerek severek yapmalari cok hos birde alman olmalari .
    biryandanda düsünüyorum , burdan ciktigimda ben sosial hayatimi..öncede yoktu,ve aynisi olacaginida biliyorum ..pesemistim biliyorum . ama bu yastan sonrada fazla insan degismez ,en azindan sosial bakis .
    son olarak benim terapimlen görüstük , kadin cok iyi anlatamam ..benim icin cok agladi "kaderin böylesine" derdi ,
    beni bazen odama girdiginde kapinin arkasinda yere cömelmis caresiz hallerimde bulup ne yapicagini sasirmis sanki bir senaryo gibiydi onun icin ne diyecegini bilmiyordu ..ona bakarsaniz dolaptada buldu beni , veya wc de saatlerce kalip oda arkadasimin korkmasi ve terapistime söylemesi ..kapiyi acip kanlar icinde bulmasi .
    neyse ...terapistim bana cok tesekkürde bulundu..sasirdim,bana dedigi "sizden sanki egitim aldim zor bir sinavdan gecmis gibiyim bunun icin size hersey icin cok tesekkür ederim" dedi..ahhh bana o kollarinin acmasi sanki bir melek gibi bana sarilmasi inanin sanki tek güvendigim insan gibi geliyordu ..ama onada son görüsmemizde hediyem var tam terapistler icin ..hani üstüste taslar olurya ve taslarda sözcük yaziyordu ,türkcesine ceviremiyecegim "amacimiz ...." gibi.ve antik sanki yirtilmis gibi disgn foto albumu.bu hediyeleri verdigimde cok duygulandi , o tasi hemen yazi masasina koydu ve o albumuda "hastalarimin resimlerini yerlestirecegim ilk basta siz" dedi .
    saatimiz doldugunda ..aglamiyacagim diye kendime söz vermistim onun icinde mendil almamistim ,ama terapilerde herzaman mendil var.
    be bir basladim aglamaya , kadini sanki bavuluma koyup evime bile götürebilirdim..astimimda tutu birde o eksik sonrada bogulmalara giriyorum , iste ellimde degil ..
    terapistime cok alistim ve Allah varki cokta güzel bir hanimefendiydi..
    neyseki ciktim ayrildik , aglaya aglaya yukari ciktim ..hastalarda anladi zaten ..bana öyle üzüntülü caresizce bakislari yiyip bitiriyordu , yardim edilecek gibi bir durumda yok zaten .
    ama aglamaya zamanim yok , aksam saat 8 de veda partisi basliyor ..
    ben hemen yemekleri yapmaya basladim hem beni oyaliyor iyi geliyor .benim oda arkadasim bugün hic iyi degil , sebebini ögrendim ..ben gidecegim diye , ve benim yerime kim gelicek diye kadin üzülüyor ve agliyor.
    adim adim pesimde kadin , bana hep öylece bakiyor.burasi öyle birise gelir digeri gider .
    aksama dogru yemeklerimi hazirladim , sonra terimi dökmek icin güzel bir dusumuda yaptim ve güzel birseyler giyindim ..boyandimda .
    sonra masalari kurmaya yardimci oldular , yemekleride self service gibi hazirladim ..
    herkes geldi , hepsi ilk önce yemeklere daldilar .
    23 yasinda genc kiz vardi , onu cok severdim ama daha onunla oturup dertlesemedik belki yasca cok genc beni istemez diye teklifte etmedim , ismi Nicole..neyse, beni nicole yalniz olacagimiz bir yere gidebilirmiyiz dedi ..sasirdim , sonra bana saksi cicegi icinde süs kelebek ve ayretende bir mektup kapali "bunu lütfen evde oku , yoksa kizarip utanirim senden " dedi...hi nerdeee ..odama girdim meraktan catlicam sanki .
    actigimda iki dolu sayfa yazmis "sevgili....senin nasil bir insan oldugunu cok iyi biliyorum , bazen gözyaslarimi tutamadim ve benim derdim neyki seninkinin yaninda , seni kimse sevmiyor diyorsun..bak burda cok insanlar seni sevip ve anliyor sen kötü insan degilsin disardakiler kötü onlardan ,lütfen anlayis bekleme cünki onlarin gecmisi seninki gibi olmadigindan seni hicbir zaman anlamazlar anlamak istemezler ..
    ben seni cok sevdim ama bunu dile getiremedim senden cok cekindim , benimde disarda arkadasim yok senin gibi onun icin sana arkadaslik teklifinde bulunuyorum , bu iyi ve kötü günde dostluk istiyorum..beni gece yarisi tel.acip dertlesebilirsin saat kac olursa olsun..ve sana adresimle tel.nr.da veriyorum ..insallah dostlugumuzu kabul edersin etmesende cabin sag olsun "
    hepsini ceviremedim...
    ama cok sevindim , hemen salona gectim ..nicolaya baktim..oda bana bakti ve hemende anladi zaten okudugumu ..canim ya gercektende kizardi,onu utandirmadan birsey demeden gitim yanina ve simsiki sarildim ..kabul ediyorum dedim , birde o sarildi bana .
    ne tatli ve güzel insanlarala tanistim ve dostlarim oldu .
    evet veda partisi devam etmekte ..benim oda arkadasim sözde bulunmak icin sesizlik istedi , ve bana dönüp yazmis oldugu siiri okudu ..ben dayanamadim agliyorum , bana senin yerini kimse dolduramiyacak dedi ..bütün arkadaslarin adina ve bana postkartla paket hediye verdi ..derken hastalar kuyruga girmis sanki taki takiliyor gibi bana sarilmalar hediyeler verdiler.
    coook duygusaldi anlatamam ..biryandan hep burda kalsam bu insanlarla diye cokta aklima geldi , ama herseyin bir sonu oldugu gibi benimde sonum geldi burda .
    ahhh cok ariyacagim burdakilerini , cok cesit insanlarla tanistim hepside yüksek egitimli ve pikoloji hastasi .disarda gördügümüzde derizya ..neresi hasta ..kendine bakimli ve cok güzel veya yakisikli.
    anilarinda yazmiyor ya hasta oldugu .

    burada piskatrideki günlügüm bitti, malesef!!!
    ama bundan sonraki günlügümü burdan devam edebilirim veya yeni bir konu acabilirim ..
    Konu Selina tarafından (14-03-2013 Saat 01:10 PM ) değiştirilmiştir.

  5. #75
    Karar Dönemi
    Üyelik tarihi
    Mar 2010
    Mesajlar
    40

    Standart

    secvgili selina;eminim mutlu olmayı çok hakediyorsun,yazılarına bir göz attımda bilgili ve yaratıcvı biri olduğunada eminim,hastalığın hakkında bilgim yok ama ,karanlığa ve güçsüzlüğe teslim olma,güçlü ol,seni seven insanlarla olmaya çalış
    "Bugune kadar ne bi elmayı soyabıldım ne de iyileştirebildim bi yaramı kabuğunu koparmadan karşıma cıkınca kızmadım hiç elma kurduna cünkü bendim bıçağı saplayan onun yurduna..."

  6. #76
    Banned
    Üyelik tarihi
    Jun 2013
    Mesajlar
    560

    Standart

    hepsini üşenmeden okudum...çok zorlu günlerdi bunlar..sanki ben yanındaydım ve beraber yaşamışcasına ağladım içlendim...kafede olmam artık umrumda değil....kendimi sıka sıka nereye kadar içim yara oldu.. ağladım durdum...
    benim için yerin apayrı ablacım... nedenini en iyi sen biliyosun... seni çok seviyorum

  7. #77
    Karar Dönemi
    Üyelik tarihi
    Jun 2014
    Mesajlar
    7

    Standart

    Hayatını ve psikolojik günlüğünü okudum ve çok etkilendim. Her zaman güçlü olmayı başarmışsın ablacım. İyi olman dileğiyle...

Sayfa 8/8 İlkİlk ... 45678

Benzer Konular

  1. Psikoterapinin, Psikiyatrideki Teknik Anlamı .
    By 9 ŞUBAT in forum Psikoterapi
    Cevaplar: 0
    Son Mesaj: 30-04-2009, 06:17 PM

Bu Konudaki Etiketler

Yetkileriniz

  • Konu Acma Yetkiniz Yok
  • Cevap Yazma Yetkiniz Yok
  • Eklenti Yükleme Yetkiniz Yok
  • Mesajınızı Değiştirme Yetkiniz Yok
  •