selamun aleyküm.yıllar evvel burada bir şeyler paylaşmıştım.aradan 3-4 sene geçmiş yine yazacağım bir şeyler var.aslında nerden başlasam diye düşünüyorum ama muhtemelen belirli bir sıraya da koyamayacağım o yüzden karmaşık olursa kusuruma bakmayın.
çok uzun yıllar evvel okbli biri idim.yani öyle teşhis konmuştu.kullandığım ilaçlardan da fayda gördüm.daha sonra ilaçsız idare ettim bir süre.üniversite 3.sınıfın bittiği yaz bazı rahatsızlıklar nüksetti.çarpıntı ve nefes darlığı.bir süre idare etmeye çalıştım ama olmadı yeniden doktora gittim.bir süre daha ilaç kullandım.son sınıfın son aylarında kpss için gittiğim dersanede bir kız beğendim ama tanışamadım arada derslerde görüyordum sadece.o sıra yakın bir kız arkadaşımın bir arkadaşıyla tanıştım.kızı sevdim.onun da biraz karmaşık durumları vardı ama burda anlatıp çok uzatmaya gerek yok.kabullendim ve kısa bir süre beraberlikten sonra mezuniyet töreninde ayrıldık.daha sonra ben iki üç kez daha şansımı denedim.olmasını istemiştim ama kendisi pek yanaşmadı.bu bende hatrı sayılır bir süre olumsuz tesir yaptı.askere gitmeye karar verdim.kasım celbini kaçırdım şubata kaldı.ilaçları da askerde kullanamam diye düşünüp yavaş yavaş kendim bıraktım.ama kız mevzusundan dolayı geçtiğimiz kasım ayına kadar kendimi toparlayamadım.hergün arkadaşımla kafede oturup sohbet ediyordum.kendimi geliştirmek için bir şeyler yapmaya çalışıyor,ama devamını getiremiyordum.keyifsizdim.yaşamayı seviyordum ama içini dolduramıyordum.kendimi bir yere koyamıyordum.okuduğum bölümle ilgili pişmanlık duymaya başladım.bilgisayar öğretmenliği mezunuyum."benden iyi bir öğretmen olmaz,bilgisayar konusunda da yeterince bilgi sahibi değilim zaten,her zamanki gibi yanlış bir tercih yapmışım" gibi cümlelerle kendimi iyice strese soktum.kısa bir süre sonra çarpıntım ve nefes darlığı hissim yeniden nüksetti.eskisi gibi doktor seansına para verecek durumda değildik ve ben de işe yaramaz biri olduğumu para kazanamadığımı düşündüğüm için ailemden böyle bir şey talep etmek de istemedim.dayanmaya çalıştım.zor zamanlardı.ayrıca dersanede bahsettiğim beğendiğim kıza yazmaya başladım,eski kız arkadaşım için elimden geleni yapmıştım zaten olmamıştı.yeni birini bulmalıydım kızı zaten beğenmiştim belki bir şeyler olurdu.kızın sevgilisi olma ihtimali çok yüksekti bunu içten içe tahmin ediyordum ama konuşuyorduk da.gerçi o çok da önemsemiyordu beni.zaman geçtikçe ben kendimi iyice kaptırdım.kız istanbula geldi burda görüştük ama yanında yakın bir kız arkadaşı vardı.olsun dedim en azından gördük birbirimizi.ama ekstra olumlu bir şey de olmadı.sadece ara sıra konuşuyorduk.artık açılmam gerektiğini hissediyor,ama askerliğim yaklaştığı için de korkuyordum.hiçbir şey söylemeden mart 16'da teslim oldum.ankara etimesgut zırhlı birliklerde zor geçen bir acemiliğim oldu.şu an dağıtım iznindeyim.ama kafam rahat değil sürekli 5 ayın nasıl geçeceğini düşünüp duruyorum.fakat kıza usta birliğine gitmeden belki açılırım diyordum.gelin görün ki instagramda daha demin beni yakın arkadaşlara eklemiş ve hikayesinde sevgilisiyle sarılırken fotoğraf paylaşmış.
inanın şu an nasıl hissettiğimi bilmiyorum.ağlamaklı değilim.üzülüyorum ama aynı zamanda yeterince üzüldüğümü hissetmiyor gibiyim.ne yapmalıyım onu da bilmiyorum.hoş yapacak bir şeyim de yok ya neyse .aklımda duygusal şarkılar dolanıyor.usta birliğinde bu olaya üzülmekten korkuyorum..zahmet edip okuyan herkes hakkını helal etsin.bir şeyler yazıp yol göstermek,fikir vermek isteyen varsa memnun olurum