Merhaba öncelikle,
Farkettim ki takıntılarım çokça var.
En büyük takıntım bir şeyi başaramayacağım korkusundan doğduğunu düşündüğüm "işin sonunu getirememe"dir. Bir işi son noktasına kadar canla başla yapıp son dakika istemedende olsa bahane bulup o işi tamamlamıyorum. Ne kadar sinir olsamda degistiremiyorum Sanırım o işi bitirdiğimde istediğim sonucu görmemekten korkuyorum ve bırakıyorum. Çok stresli bir insanım. Stresim ders çalışmama engel oluyor. Ders çalışmaya başlayınca ne kadar geride kaldığım ne kadar yavas anladığımla ilgili düşüncelerle dolup taşıyor beynim, odaklanamiyorum. Ayni cümleyi 40 defa okuyorum. Bu bana zaman kaybettiriyor çünkü bölümüm çok zor ve sürekli ders çalışma gerektiriyor. Stresim tavan yapıp başıma ağrı girince senin dersinin de geleceğininde mezun olamayacaksin zaten bu gidişle diye bırakıyorum. Çalışmamak için bahane bulma diye düsünmeyin, gerçekten her yolu denedim akliniza ne geliyorsa ders çalışma stilleri hakkında, cesitli motivasyonlar denedim. Sonuç stresle ben başbaşa.. Yapamayacağım korkusu hep benimle, hep sesimi bastırıyor. Çevreme belli etmiyorum ama bu beni gerçekten çok yoruyor. Bazen oturup ağlıyorum kızıyorum kendime; ben sana ne yapmalıyım, benden ne istiyorsun diye..
Turkiyeye geldigim yakin zaman içinde psikiyatriste gitmeyi düşünüyorum. Yazdıklarım hakkında düşünceleriniz neler? Umarım dogru anlatabilmisimdir. Forumdaki ilk yazım hayırlı uğurlu olsun:)