Hayat tecrübelerle öğreniliyor Osmangazi.

Kitapların doğrusu farklı, sokakların doğrusu farklı.

Sokakta,yolda,parklarda,kurumlarda öğrendiğin gerçekleri kitap okuyarak çözemezsin.

Televizyon,kitaplar,radyo ve iletişim araçlarını manipüle etmeyi herkes öğrendi artık.

Gerçekse sokakta.

Geçen gün Cuma namazına gittim.

Cebime ufak biraz para aldım,cami çıkışı atarım diye.

Sonra il müftülüğü için ve bitmemiş bir camı için para istediler.

Düşündüm;beş vakit namaz kılan kaç kişi varki.

Gitsen vakit namazına bir sıra ya var,ya yok.

Dedim bunun daha ihtiyaçlısı vardır, paranı heba etme.

Çıktıktan sonra beş metre ya yürüdüm ya yürümedim,iki küçük kız çocuğuyla beraber çöp karıştıran bi kadın gördüm ve verdim.

Cami projesine katılmaktan daha fazla sevap işlediğini düşünüyorum.

Millet açken cami yapmak bile lükstür.

Camide yatan kalkan,geceleyen insanlar olsa anlarım,cami önünde aş dağıtsalar anlarım,ama haddinden fazla cami varken yenisini yapmak bence israftır.

Çöpleri gece 2 de 3 te karıştırıyor insanlar,evde büyütülüp dışarı salınan hayvanların çoğu aç-susuz.

Biz bu görüntüleri kanıksadık artık,çöp toplayıcılığını makyajlayıp o da bir sektör deyip geçiyoruz.

Duygu bitti,merhamet göstermelik, işin aslı insan yok insan.

İnsan maymundan geldi diye diye insanı maymuna çevirdiler.

Haram meşru,yalan gırla,kumar rutin,gizli zina etmeyen anormal,üç kağıt serbest,hepsi bir tarafa normal sayılıyor bunlar artık.

Devamlı cami yapmayla ,taş bina dikmeyle,diyanetteki istihdamı hergün artırmayla olmuyor bu iş.

Dıştan bakarsan her taraf manevi örtülerle bezenmiş ama işin içine girip samimiyet noktasında bakarsan ortada din siyaseti ve din üzerinden kendine geçim kapısı açıp istihdam sağlamaktan başka bişey yapıldığı yok.