Anne ben manyak oldum

Öncelikle ilk mesajımı yazmış olmam nedeniyle hepinize merhabalar demek istiyorum. Bende ki sorun yürürken veya konuşurken herkesin bana baktığını hissetmem ve telaşlanmam. Psikoloğa gitmedim aslında çocukken çok daha ileriydi ancak bunun aptal birşey olduğunu düşündükçe geçmeye başladı. Mesela arkadaşlarla yürüyorum okul koridorunda sanki bütün millet bana bakıyormuş gibi bi rahatsız edici duygu oluşuyor ve hareketlerim değişiyor hatta yürümem bile. Lütfen bu konuda bilgisi olanlar yazsın şimdiden hepinize teşekkürler...

sosyal fobi ya da anksiyete bozuluğu olabilir ama hayatını sekteye uğratmıyorsa henüz başındasın..pek çok kişide var bu takılma..ama en başından önlemini al ve doktora git derim ben..hoşgeldin bu arada..

Yorum için teşekkürler ama hemen hemen geçti benim çünkü mantıklı düşününce saçma birşey olduğunu doğruluyor insan ve fazla takmıyor.Şuan yine var ama eskisi kadar değil...

saçma olsada düşünmeye devam etmek hastalık olmuş oluyor zaten..düşünmüyorsan problem yokk..ama ilerde ayağına takılmaması için ben genede gidin derim:p

merhaba hosgeldın..

Hoşbulduk. Yani saçma olduğunu biliyorum zaten ondan bayağa bir hallettim sayılır.

hoşgeldin fobik..sorununu kendi başına halletmene sevindim.bu tür düşünclerde asıl sorun insanın o düşündüğü şeyin saçma olduğunu bildiği halde niye böyle yaptığını sorgulaması ve bunun önüne geçememesi.saçmalığı farkettiği anda ztn rhtsızlığını farkeder insan.sonra önüne geçmeye çalışır.sen saçma olduğunu bildiğin için değil,kendi kendini tedavi etmeye çalışıp başarılı olabildiğin için iyiye gitmişsin.bu düşünceler haricince başka sorunların yoksa,bu çok ta ileri bir durum değil.ama gerçekten geçtiğine emin değilsen doktora gitmeni tavsiye ederim.ilerde sorun yaşayabilirsin anlamassın bi yerlerde saklanır o.psikolojik bozukluklar mutsuzluk kaynağıdır ve erken teşhis hayat kurtarır ;)

negatifin bu sözüne bayıldım hatta beni de bir parça rahatlattı :)
"pek çok kişide var bu takılma.."

var tabi..en özgüvenli insan bile otorite karşısında ne yapacağını şaşırmıyor mu?ya da kendinden daha özgüvenli birnin yanında..sf durumu bunun dürüstçe kişi konum ayırt etmeksizin herkesin yanında karşısındakinde olumsuz bir imtina bırakmaması için fazla mütevazi olması durumu..bakın ben bunu nasıl yeniyorum..bana ne ya diyorum kim beni bu kadar düşünüyor kim karşımda ezilip büzülüyor kim ben yanlış anlarım diye kendini kasıyor..valla herkes dalıyor muhabbete..kırıyor da döküyor da..baktım dünyanın düzeni bu..baktım kimse kimsenin umrunda değil artık kimsede benim umrumda değil..biri aşağılamaya mı çalışıyor beni ya da bamtelimemi basıyor direkt karşılığını veriyorum..ne kadar ekmek o kadar köfte valla..ÇOK MÜTEVAZİ OLMAYACAKSIN GERÇEK SANIYORLAR

Alıntı:

---

Fobik Nickli Üyeden Alıntı

Öncelikle ilk mesajımı yazmış olmam nedeniyle hepinize merhabalar demek istiyorum. Bende ki sorun yürürken veya konuşurken herkesin bana baktığını hissetmem ve telaşlanmam. Psikoloğa gitmedim aslında çocukken çok daha ileriydi ancak bunun aptal birşey olduğunu düşündükçe geçmeye başladı. Mesela arkadaşlarla yürüyorum okul koridorunda sanki bütün millet bana bakıyormuş gibi bi rahatsız edici duygu oluşuyor ve hareketlerim değişiyor hatta yürümem bile. Lütfen bu konuda bilgisi olanlar yazsın şimdiden hepinize teşekkürler...

---

fobik sana hoşgeldin demişmiydim neyse birdaha karşılamanın zararı olmaz

fobik onu bunu bilmem de başlığını her gördüğümde gülmekten yarılıyorum :)

:)Sağolun arkadaşlar. Başlığı öyle yapayım dedim beğendiğinize sevindim.:)

fobik ben seni çok sevdim.
kız mısın erkek misin bilmiyorum ama kardeşim gibi hissettim...
bugün yürürken serçeleri seyrettim. ben de herkes gibi bir insanım, hatta bazı yönlerimle birilerinden üstünüm dedim. rahat oldum içimden geldiği gibi davrandım. yolumdan çıkıp serçelere doğru yürüdüm, bu sırada gülüyordum ve etrafımda bir sürü insan vardı.
şöyle düşündüm "onlar benim ne yaptığımı umursamıyorlar, hem umursasalar ne çıkar, ben onları umursamıyorum benim için önemli olan minik serçeler onları izlerken zevk alıyorum ve bunu yapmama ki,mse engel olamaz"
tavsiye ederim.

işten gelirken bende yürüyerek gelirim....takarım kulağama şebnemin sesini..dediğin gibi sadece uyuyakalan köpekleri içine gömülmüş kedileri görerek yürürüm..sanki bir onlar var gibi..ya da benim önemsediğim sadece onlar sanırım yürürken..geçen gün çok rüzgarlıydı burası şebnem benim gizli bir bildiğim var diyordu elbette ağlarım benim can kırıklarım var..o bağırıyor rüzgar saçlarımın dibine işliyor dünya başka alemde ben başka alemde..ben keyif alıyorum böyle olmaktan..yürümek güzeldir kendini kuşlara ağaçlara anlatmak..mutluyken içindeki sevinci onlarla paylaşmak..çünkü sadece dinlerler..bu yüzden benim için bazen uçuşan bir yaprak bile bir insandan çok daha fazla hissettirir bana yaşadığımı..doğa böyle ne hasetliği var ne fesatlığı..temiz bakan gözleri ancak kuşlarda yakalıyorsun işte..çocukça şımarabiliyorsun..ve bağırarak söyleyebiliyorsun sevdiğin şarkıyı..kim demiş yanlızlık kötü diye..yanlızlık baktığını göremeyince başlar..tek başına kalınca değil..yürümek güzel kendi elinden tutarak..bütün duygularını nefes alıp veren ama saflağını kaybetmemiş canlılarla paylaşabilmek..güzel şey yaa yaşamak..

Adım Tolga Karahan. Bende öyle çözdüm şöyle düşünürsek onlar sana bakıyor ve dalga geçiyor peki sen aptalmısın neden onlara koz veriyorsunki? Rahat ol seni sen kadar umursayan biri yoktur...

Msn: TolgaKarahan55@hotmail.com

Merhaba ekvator kardes:)

sosyal yasaminda cogu insan telaslanir,bunu bilmemiz bizi rahatlatiyor biraz da olsa...

bazen bu durumu sorgulayinca soyle dusunceler de gecti aklimdan-acaba boyle kaygili,telasli,cekingen davranarak diger insanlari ilahlastirmis mi oluyoruz diye,ve soyle bir sonuc cikardim:ben de ALLAH`in kuluyum diger insanlar da ve herkes kendi dunyasinda yasiyor,herkesin kendi yasami,kendine gore dertleri var;dogru olan kendime ve diger insanlara saygi duymam...BU DUNYAYA DIGER INSANLARIN ALKISINI ALMAYA DEGIL,ALLAH`IN RIZASINI KAZANMAYA GELDIM...

selamlarimla...

Marcus Aurelius`un kitabi "Kendime dusunceler" de yararli bilgiler edinebilirsin kendin icin...

Kitaptan bagzi alintilar:

"Kendi amaçlarınla ilgilen, diğer insanlarla değil. Yaşadıklarını evrenin doğası öyle istediği için yaşıyorsun."

"Kendi içini kaz. Çünkü iyilik içinde, sen kazdıkça o fışkıracak." "insanları sevmeyen birine, onun insanlara davrandığı gibi davranma."

Marcus Eurelius`un (Roma imparatoru ve ayni zamanda bir filozof)eseri aslinda kendi kendine yaptigi telkinlerin bir toplamasi gibidir...
kitaptaki ogutler evrensel bir ders gibi de okunabilir...

Hayat uzun ama bir okadarda kisadir;yasadigimiz anin bile kiymetini bilmeliyiz;ekvator ve negatif`in de yazdigi gibi fazla umursamamak gerekir bazen...

selamlarimla...:)

negatif kardesim sana bi türlü ulasamiyorum seninle hastaligin hakkinda konusmak istiyorum bende okb hastasiyim:)

Alıntı:

---

hayal peres Nickli Üyeden Alıntı

negatif kardesim sana bi türlü ulasamiyorum seninle hastaligin hakkinda konusmak istiyorum bende okb hastasiyim:)

---

iyi geceler hacım

negatife özek msj yada profiline not bıraksana

kendi kendine tedavi yöntemi gerçektende bi + bence...
aynı taıntı lisedeyken bendede mevcuttu lise2 den sonra bi kaç olay geldi başıma o olaylarda sonra okadar rahat ve free oldumki anlatamam..

joe nasıl olduğunu anlatmanı istesem kabalık etmiş olurmuyum?