Psikozlarım

Şu an çok şükür iyiyim, ilaçlarımı düzenli kullanıyorum.

En son geçen sene ağustos ayında hastalandım. Şu an çok salakça geliyor ama bunları birilerinle paylaşmam gerek, bunu mantıklı bir düşünce olmadığını kendime onaylama durumu oluyor. Ölüm korkusu, cehenneme gitme korkusu, takıntı şeklinde oluştu. Gerçekle hayal arasındaki bağlantı kopmuştu.

-günde 5 vakit ezan okunuyorsa, her ezan bitiminde öleceğimi düşünüyorum , önce kelime şahadet getiriyorum ardından kelime tevhid getiriyorum. Ezan bittiğinde Allah diye var gücümle bağırıyorum. Gerçek ölüm korkusu, gerçek öleceğini düşünmek inanın çok zor.

İnternetten imanın şartı, islamın şartını okuyorum bir sonraki ezana kadar.

Hastayken yaptığım günahları eşime anlattım.

Ardından 1 yıl emdr terapisi aldım, tabi ilaçlarımı hiç aksatmadım.

Ahmet Ümitin bir kitabından bir hezeyan oluşturdum. Orda yaşlı bir adam hastalandığında bazı yaptığı şeyleri hatırlayamıyor. Psikolojik füg hastalığı. Acaba ben de eşime çocuğuma zarar verdim mi diye korkuyordum. Korkuyordum , hatırlayamadığım zamanlar içimden bir canavar mı çıkıyor diye düşünüyordum.

Telefonla canlı yayın yapanlarla konuştuğumu sandım.

İnternette illuminati, ben istihbaratçı mıyım yazdım ve etrafımdaki insanların polisin beni takip ettiğini düşündüm. Cama keskin nişancılar ateş eder diye yaklaşamadım. Perdeleri sürekli kapalı tutuyordum.

Akıl oyunları, dövüş kulübünü izledikten sonra eğer şüpheci alıngan bir kişiliği olan ben acaba eşim ve çocuğum birer hayal olabilir mi, onları sadece ben mi görüyorum. Ya da Oğuz liseden arkadaş, onu sadece ben mi görüyorum. Hayali bir arkadaşım ya da ailem varsa bile bunu anlamam mümkün değil. Bazen de acaba daha önce öldüm öldüğümü anlacağım tarzı düşünceler akla geliyor. Dıgerleri filmindeki gibi. Bazen de psikiyatristim olan doktorun tamam artık uyan,bir şey yok uyan artık dediğini duyar gibiyim.

Çocukken hayal gücünün yüksek olması güzel bir şey olduğu söylenirdi ama kimse yetişkin olunca gerçekçi olunması gerektiğini söylemedi.

Ben de psikoz yaşıyorum. Gerçek ve mantıklı olmadığını bildiğim düşünce ve hayallerin etkisi altında kalıyorum. Kontrolümü kaybediyorum. Fiziksel semptomlar sergiliyorum. Sosyal becerilerimi perdeliyor. Beni yalnızlığa itiyor.

Bugün aylık kontrolüm var, doktorumdan çok memnunum. Bazen şöyle bir şüphem oluyor; acaba ben doktorun yanına girdiğimde beni hipnoz etmiş ve onun isteğiyle bunu onun isteğiyle bunu unutmuş olabilir miyim? Bunu test etmek aklıma geliyor. Yanına girmeden önce saate bakabilirim çıkarken de saate bakarsam aşağı yukarı içeride ne kadar vakit harcadığımı bulabilirim ama hiç aklıma gelmiyor.

Alıntı:

---

HasanKartal Nickli Üyeden Alıntı

Ben de psikoz yaşıyorum. Gerçek ve mantıklı olmadığını bildiğim düşünce ve hayallerin etkisi altında kalıyorum. Kontrolümü kaybediyorum. Fiziksel semptomlar sergiliyorum. Sosyal becerilerimi perdeliyor. Beni yalnızlığa itiyor.

---

Evli misiniz ya da sevgiliniz var mı?
Doktora gitmiştim bana evlimisin diye sormuştu. Evet deyince eşinin seni aldattığını düşünüyor musun diye sormuştu. Hezeyanlı hastalıklarda herkes bunu düşünüyor sanırım.

Yeni hezayan mı desem sanı mı desem , fark eder mi acaba. Bir arkadaşım işlediği bir suçtan dolayı işten atılmıştı. Aslında atılmadı da benim atılacağım ve bunun için böyle bir uydurma atılma hikayesiyle kendimi hazırlamam mı isteniyor. Bu aklıma geliyor.

Ödül ceza yöntemini biraz kullanmayı denemek istiyorum. Hayatımı yönetmekte zorlanıyorum. Belki işe yarar.

Bipolar bozukluk şizofreniye çevirmez demişti doktorum. Ya şizoaffektife. Bunu araştırdığımda şizoaffektif diye bir hastalığın olmadığı ; bipolar ve şizofreninin ortak kısmları dışındaki durumlar için verilen tanı olduğunu öğrendim şizoaffektifin. Bugün gece 3 ten sonra uyuyamadım. Hadi hayırlısı yoğun bir gün beni bekliyor.

Bipolar Bozukluk diye bir hastalık yoktur. Şizofren olmayı kabul edemeyecek hastalara uydurulan bir tanıdır.

Cirakaltintas ve Dengeden başka yazan yok. Yeni mesajlar kısmına baktığımda yeni mesajlarımızı toplu görünüyor ve bana gizli bir şifreyle mesaj attıklarını düşünüyorum.

Alttan alttan doktorculuk oynamayı seviyorum. Bir hastaneye girdiğimde ordaki hastaların arasında beni tedavi etmek isteyen doktorlar hasta kılığında bekliyor ya da polisler ajanlar vs. Küçüklüğümde doktor olmak isterdim. Annem osmangazi tıp fakültesinde ben 14 yaşındayken vefat etti. 8 yaşından beri psikiyatrik problemlerim var ve 11 yaşından beri osmangazi tıp fakültesine yıllarca gittim. Annemin ölümünü 1 gün benden saklamışlardı. Belki bu yüzden bir şeyleri çözmem gerekiyor. Tahminler de bir çeşit hayal değil midir? Inanırsan hayalle gerçek arasındaki bağ koparsa bunlar oluyor. Sağlık meslek lisesi mezunu doktorların işine burnunu sokan kuzenimin üstümdeki etkisini yadsıyamayız.