Printable View
Ben de aynı sıkıntılardan muzdarıp ım hep bir sıkıntı sankı her an bir kötü haber gelecek mış gıbı tetıkdeyım olayları gözüm de çok buyutuyorum hep sıkıntı stres doktor a gıttım bir takım testden gectım ılaç kullandım ama devamını getrmedım öyle kal dı artık evham yapmak hiç bir şeyı kafaya takmamak ıstıyorum ...
ben de bişeyler sormak istiyorum yorumlarınızı merak ediyorum
ben de bazen bunun gibi şeyler yaşıyorum ama belli bi olay kaynaklı, ama çok yğun oluor özellikle geceleri, korkuyorum ağlıyorum ağlıyorum. sonra sabah sanki geceki insan ben değilmişim gibi. iki farklı insan varmış gibi aynı konu aklıma bile gelse sanki tepki vermiyorum. özellikle gece yine başlıo. bazen sabahları da kaygı yaşıyorum mide bulantısı oluo, yemek yiyemiorm insanlar çevremde olmasın rahat ağlayabiliyim istiorm. o dönemler çok ağır gelio diorum bi doktor olsa da konuşsam. ama o zaman geçince sanki bişey yok.
bazen de kendimi garip hissediyorum, nabzımı kendim ölçüyorum 100-110 arası. fiziksel bi yorulma yokken fazla atıyor. bazen nabzımın kaç olduğuna bakmasamda çok atıyormuş gibi geliyor. ama bunlar öyle her gün olan değil zaman zaman olaylar neticesinde oluor.
bir de sevdiklerime bişey olacak korkusu var, ya da basit bişey de olsa aklıma onun kötüsü gelio. mesela masaya bıçak mı götürüyorsun, bunun birine batabileceği yaralayabileceği gelio gözümün önüne.
konusu burası değil ama okb ile ilgili bişey de sölemek istiorm. önceleri bi karar verecekken bişeyleri sayıp oradan karar vermeye çalışırdım işte tek gelirse yaparım çift gelirse yapmam gibi. bazen tekrar tekrar sayardım, sonra öğrendmki bu hastalık yapmadm uzun bi süre. ama geçenlerde yine başladım gereksiz bile olsa sayıyorum fayanstaki çizgileri fln. öyle hayatı etkileyecek boyutta değil ama ara sıra oluyor. geçen gün de fark ettimki çıktığım merdivenn basamaklarını sayıyordum.
ara sıra sesler beni ürkütüyor, biri bi şey dese ürküyorum.
psikiyatri ile konuşmayı düşünüorm ama sizce kafama fazla mı takıyorum acaba, benim kuruntum mu bunlar?
Anlattığınız durumlara bakılırsa benim dikkatimi çeken nabız konusunda yazdıklarınız.
Sinir sitres olduğumuz zaman en yakın rahatsızlığı midemiz verir.Ekşime başlar.Bu bilgiyi kullanırsak şunu diyebiliriz.Ruh sağlığımız organlarımızı yakından etkiler.Örnekten de anlayacağımız üzere duyu organlarımızın etkilendiği bütün durumlarda sindirim sistemimiz etkilenir.Bu anlamda anlattıklarınızı ele alırsak bahsettiğiniz durumlar kuruntudan daha fazlası.Bu anlamda takdirinize kalmış ama önce psikiyatriye gitmeniz daha doğru olacaktır.Çünkü alttan yatması muhtemel olan organik nedenleri çözmek gerekebilir.
Ayrıntılı bilgi almak isterseniz.Paylaşabilirsiniz.
Saygılar
Evet,ben her bakımdan iyiyim,sosyalim,dışarıda evde rahat bir insanım genel olarak mutluyum.Alıntı:
mmontessori Nickli Üyeden Alıntı
yeni şeylere başlangıç konuusnda,özel ilişkiler konuusnda anksiyete yaşıyorum. Anksiyete bozukluğu teşhiis konuldu.
Olayları gözümde çok büyütme huyum var.Kendimi akışa bırakamıyorum.Kafamda resmen seneryo yazıyorum.
örn/ ya işi anlamazsan,ortama alışamazsım,performansım beğenilmezse... Belki bu tür kaygılar belli bir düzeyde normaldir ama ben de aşırı dozda malesef... böyle olunca da stres,panik,iştahsızlık,uykusuzlık,midebulantısı.. .vs....yaşıyorum..........
Herkese merhaba.
Yaşadığım bir şeyi sormak istiyorum.
Ayaklarımın altından başlayan bir enerji, bir sıcaklık dalgası yukarılara doğru çıkmaya başlıyor ve ben kontrolsüz bir şekilde hareket etmeye başlıyorum. Aldığım nefes yetmemeye başlıyor. Sonra mideme doğru çıktıkça karın ağrısı ve tuvalete gitme ihtiyacı hissediyorum. Nefes almak gittikçe zorlaşıyor. bu his gittikçe yukarı doğru çıkıyor, ateş basıyor. Terli,yorum. Çoğunlukla tuvalete gitmemle sonuçlanıyor. Hep ishalim. Daha ufak ataklarda tuvalet ihtiyacımı bastırabiliyorum, bir şeye odaklanarak kendimi nefes aldığıma ikna etmeye çalışıyorum. 3 - 5 dakika arası sürüyor.
Eğer gün içinde kaygı duyulacak bir şey yoksa 3 kez falan oluyor. Yok bir sınavım ya da beklediğim önemli bir şey warsa bu sayı epey çıkıyor.
Ortaokuldan beri çekiyorum, şimdi üniversiteyi bitirmek üzereyim. Ama bir kaç senedir daha ciddi. Orta okulda bu kadar sık ve rahatsız edici değildi.
Bu ne olabilir. Anksiyete mi? Ya da başka bir şey mi acaba.
Selam Simge, ayağımın altından başlayan bir enerji derken uyuşmayı mı kastediyorsun? Ellerinde ve ayaklarında uyuşma mı oluyor?Alıntı:
simge_fb Nickli Üyeden Alıntı
O anda korku panik vb şeyler yaşıyor musun..Aslında anlattıklarını panik atak'a benzettim. Nefes alamama, terleme, uyuşma, sıcak basması, midede rahatsızlık..Anksiyete nöbeti de olabilir..Yani uzmana danışmak gerek..Bu konuda yardım alıyor musun, faydasını görebildin mi?
Uyuşmadan çok bir ateş geziyormuş gibi geliyor. Korku ve panik olmuyor. Hayır yardım almıyorum. Daha önce Depresyon için gittiğimde pek yardım alamadığım için bunun içinde hiç yardım almayı düşünmedim. Yardım almaya başladığımda daha kötü olmuştu, gitmeye korkuyorum.Alıntı:
balık Nickli Üyeden Alıntı
Seni anlıyorum, bir de yardım alıp faydasını göremeyince insan bir kez daha hayal kırıklığına uğruyor, bunu yaşamak istemiyor bir daha. Ama seni çok zorlayan bir durumsa gene bir cesaret gidebilirsin. Hani depresyonda çok sonuç alamadın ama (zaten dirençli depresyon genelde ya zor sonuç verir ya da vermez) bunda belki bir fayda görürsün. Ki sık da olan bir şeymiş sanırım bu, günde 3-4 kez oluyorsa.Alıntı:
simge_fb Nickli Üyeden Alıntı
Barsaklardaki sendromlar genelde stres kaygı durumuyla ilgili oluyor. Bir ara annem de tıpkı senin durumundaydı ve 1 yıl içinde hiç diyet yapmaksızın 10 kilo vermişti. Bu da barsakların çalışma sisteminin stresten olumsuz etkilenmesi yüzünden oluyor. Yani ortada kaygı stres anksiyete ya da her neyse, onla ilgili bir problem olduğu açık. Bence yardım almalısın canım..Tabi ne kadar zor olduğunu biliyorum o ayrı..Acil şifalar...
Teşekkür ederim. Giderek daha rahatsız edici oluyor. Artık cesaretimi toplamalıyım...Alıntı:
balık Nickli Üyeden Alıntı
Arkadaşlar merhaba ben de bu forumda kendim için cevaplar araken sizin şikayetlerinizi gördüm ve aranıza katıldım. Bu forumu kuranlardan Allah bin kere razı olsun çünkü sosyal anksiyete bozukluğu olan insanların dertleşebileceği tek yer burası, zaten etrafımıza hiçbirşey belli etmemeye çalışıyoruz ama ne yazık ki bir çare bulamadan içtiğimiz ilaçların kısır döngüsüyle hep ilaçların yan tesirleri yüzünden belli bir süre ara verip tekrar en başa dönünce yeniden kullanmaya başlıyoruz. Bu çok sıkıcı yaa... bence bizim için en önemli ilerleme yolu bizim yaşadıklarımızı anlayabilen yani aynı sorundan muzdarip diğer arkadaşlarla karşılıklı konuşmak ama bu arada birbirimize dertlerimizi anlatmak değil dertlerimize çözüm yolu aramaktan geçiyor. Belki kendi kendimizi eleştirip bu şikayetleri tekrar tekrar yaşayacağımıza buradaki başka bir arkadaşımız bizi dinleyip bildiği bazı çözüm yollarını bizimle paylaşabilir. Ben yaklaşık 10 senedir sosyal anksiyete bozukluğu tedavisi görüyorum. Açıkçası kullandığım ilaçlar günü birlik kendimizi iyi hissetmemizi sağlıyor ertesi gün veya daha ilerisi için hiç bir çözüme kavuşturmuyor, yani yetersiz kalıyor ve ben tedaviye başladığımdan beri 5-6 defa doktor değiştirdim ama maalesef kendi çabalarımla bazı sorunlarımı kendim çözdüm. ama hala tam olarak iyileşmedim. En önemli problemimde aşırı derecede unutkanlık bu da bende "yaw ben zeka özürlümüyüm, benim hafızamda hiçbirşey kalmıyormu gibi düşüncelere beni sevk ediyor." arkadaşlar sizin söyleyebileceğiniz başka şeyler varsa ben artık her gün bu sayfadayım. Tabi iş saatlerim dışında inşallah cümbür cemmat bu illet şeyden kurtuluruz görüşmek üzere...