Stress ve nefret Odasi

Biktim artık kıskanç insanlardan, tahammülüm yok artık!!!

Çocuk bakmayı birak, seslerini duymak bile istemiyorum
Biktırdınız!!!

Bu hayatta olmak istemiyorum, baska bir yerde
Yanında huzur ve sevgi duydugum bıriyle hayata
Devam etmek istiyorum..

annemle babamın bana baskı yapmasından arkadşlarımın ve düşmanlarımın benim hakkımda sürekli dedikodu yapmasından nefret ediyoruuuum herkezin vurmasındaaan laf atmasından nefret ediyorum

Kimseden nefret edemiycek kadar yorgunum...

Kendimden nefret etmeyim yeter:)

bu kadar aykırı olmamızdan nefret ediyorum

Birilerinden nefret etmek için biraz fazla üşengecim ^-^

ben stresimi kusarsam forum çöker

Ah nerden başlasam acaba bu içimdeki öfkeyi ve stresi atabilirim.Bir yanda benle üzülecek bir sürü insan diğer yanda hergün eriyen ben...içimdeki bu acıyı bu hüznü atamıyorum. uğraştım çabaladım ama olmuyor.basa sarıyorum.Başkalarına yardımcı olmaya adasamda bu beni bir yere kadar tatmin ediyor.Onların gözümün önünde olmaları beni mahvediyor. hergün yüzüne gülüyor olduğumu görmek öldürüyor beni, ben yaşama bağlı biri değilim, zaten dünya ya yeterince kötülüğüm dokunmuş. ve yok olmayı gerçekten hak ediyorum. daha ii insanlar daha hak eden birileri yaşamalı.
tedavülden kaltık.biz artık olmamamız gereken ama olan şeyiz...şey'im...Beni anlamaları değiştirmiyor kimsenin. sadece istediğim, benim kendi hayatımla alakalı şeyleri bırakın ben uygulayayım. benim üzülmeyin bağ kurmayın...neden tercihlerim doğrultusunda yanımda değilde karşımdasınız?
neden sevgimi kullanıyorsunuz? Siz benim iyiliğimi düşünmüyorsunuz kendi içinizde oluştuğunuz ütopya yüzünden bırakmak isteiyorsunuz.siz acı çekmeyesiniz diye benim acı çekişimi göz yumamazsınız...
Hergün kötü olmak ve sabrımın taşması için yaptığım saçmalıklardan da bıktım...kendinden bıkan kaç insan var? kaç insan nefes aldığı için lanet oluyor...Kaç insan çevresindeki yalan insanlara karşı yalancı gülümseyişlerle hayatını yaşıyor? mesleği olan yürüyen nefes alan insanları görmek dahi işkence çekmeme vesile oluyor....İnsanlar bu aptal hayaıt hak etmiyor..onlara haksızlık..neden kimse görmüyor neden farknda değil, doğru ya farknda olsan ne yazar..çünkü eğer farkında olursa tek şey vardır yapılack onuda kimse cesaret edemez...işte ben tam bu nokta da başkaldıranım..bırakın beni de cesaretmi kırmayı...bırakın da biraz olsun içimdeki ben olayım..seçimlerimde yüreklendirin.... belki de anlatsam bile anlayayacaksınız...çünkü her insan kendi bacağından asılıyor...ateş tüştüğü yeri yakar...gerisi sadece ancak sızlatır...

sana olan nefretimi nasıl anlatsam bilemiyorum resmine bile tahammül edemiyorum senin gördüğüm an sinirlerimi bozuyorsun tez zamanda gebermen dileğiyle :o

ne diye getirdin yarattın beni ha acı çekmek için mi ?