dissosiyatif amnezi

Anahtar belirti; genelde travmatik olan ya da yoğun strese neden olan önemli kişisel bilgilerin, sıradan bir unutkanlıkla veya organik bir durumla açıklanamayacak bir biçimde hatırlanmamasıdır. Bu belirti dışında hastalar tamamıyla sağlıklı görünürler ve uygun işlevsellik gösterirler.

En sık rastlanan dissosiyatif bozukluktur. Kadınlarda daha sık görülür. Genelde stresli ve travmatik olaylara eşlik eder. Dört alt tipi vardır:

- Sınırlı amnezi: En sık rastlanan tiptir. Birkaç saat-birkaç gün gibi kısa süreli olaylarla sınırlı bir bellek kaybı vardır.

- Yaygın amnezi: Tüm yaşam olayları ile ilgili bellek kaybı vardır.

- Seçici amnezi: Sadece bazı olayların, veya bazı kişilerin hatırlanmadığı bir durum söz konusudur.

- Sürekli amnezi: Olaylar yaşanmasının hemen ardından unutulur (anterograd amnezi). Bu nedenle yeni anılar oluşturulamaz. Bir başlangıcı vardır. Başlangıcından bulunan ana dek her şey unutulmuştur.

Hastanın üstesinden gelemediği (cinsel veya agresif) bir dürtünün hayal edilmesi veya gerçek bir şekilde dışa vurulması hızlandırıcı bir etken olabilir. Hastalar genellikle belleklerini kaybettiklerinin farkındadırlar. Bazı hastalar bellek yitimi konusunda endişelidirler, bazıları aldırmaz ve ilgisiz görünürler.

Kullanılan savunma mekanizmaları bastırma ve yadsımadır. Bastırma ile benlik tarafından kabul edilemeyen veya benliği aşırı derecede rahatsız eden dürtüler bilinç tarafından bloke edilir. Yadsıma ile dış gerçekliğin bazı yönleri bilinç tarafından görmezden gelinir.

Ayırıcı tanıda organik etiyoloji (örneğin; kafa travması, geçici tam amnezi) sonrasında amnezi, demans ve yapay bozukluk akla gelmelidir.

Belirtiler genelde birden bire sonlanır ve az sayıda yinelemelerle birlikte iyileşme tamdır. İkincil kazançlar varsa durum daha uzun sürebilir.

Tedavide iv verilen tiyopental ve amobarbitulat gibi kısa etkili barbitulat ve benzodiazepinler hastaların unuttukları anıları anımsamalarında yardımcı olabilir. Hipnoz kullanılabilir. Yitirilmiş anılar bir kez geri gelince, psikoterapi hastaların bilinçli durumlarıyla hatıralarını birleştirmede yardımcı olabilir.

http://www.med.gazi.edu.tr/egitim/do...dersasayin.htm

DİSSOSİYATİF AMNEZİ

Dissosiyatif amnezide anahtar semptom, hastanın belleğinde depolanmış bilgilerin hatırlanamamasıdır. Unutulmuş bilgiler genellikle kişinin yaşamındaki stresli ya da travmatik olaylarla ilgilidir. Bilgiyi anımsayamama basit bir unutkanlıkla açıklanamaz ve altta bir beyin bozukluğu bulgusu yoktur. Yeni bilgiler öğrenme yetisi korunur.

Dissosiyatif amnezinin yaygın bir şekli, birinin kişisel kimlikte ilgili amnezi göstermesidir, ancak genel bilgi ile ilgili bellek etkilenmez.

Hemen hemen tüm dissosiyatif bozukluklarda görüldüğünden amnezi en yaygın dissosiyatif semptomdur.

Dissosiyatif amnezi erkeklere göre kadınlarda ve yaşlı erişkinlere göre genç erişkinlerde daha sık ortaya çıktığı tahmin edilir. Bozukluk genellikle stresli ve travmatik olaylara eşlik ettiği gibi, sıklığı muhtemelen savaş sırasında ve doğal afetlerde artar.

Başlangıç sıklıkla anidir ve hastalar genellikle belleklerini kaybettiklerinin farkındadırlar. Amnestik hastalar genellikle amnezinin ortaya çıkışından önce ve sonra uyanıktırlar. Dissosiyatif amnezideki amnezi birkaç şekilde görülebilir; (1) Sınırlı amnezi, en sık tiptir ve kısa bir süredeki (birkaç saat ile birkaç gün) olaylarla ilgili bellek yitimidir. ; (2) yaygın amnezi, tüm yaşam deneyimleriyle ilgili bellek yitimidir. ; (3) Seçici (sistematik olarak da bilinir) amnezi, kısa bir süredeki tüm olayların değil de bir kısmının bir kısmının anımsanmamasıdır.

Geçici tam amnezi; uzak bellekten ziyade yakın belleği etkileyen akut ve geçici retrograd amnezidir. Hastalar genellikle amnezinin farkında olmalarına karşın, geçici tam amnezi epizotlarının genellikle 6-24 saat sürdüğü dönemlerde oldukça karmaşık ruhsal ve bedensel eylemleri yinede yapabilirler.

Bozukluğun iyileşmesi genellikle tamdır. Geçici tam amnezi sıklıkla limbik orta hat beyin yapılarının etkileyen geçici iskemik ataklarda ortaya çıkar. Dissosiyatif amnezide hasta kişisel kimliğini yitirmiştir; geçici tam amnezide ise sağlam kalır. Geçici tam amnezinin vasküler olaylarla ilişkisinden dolayı, bozukluk 60-70’li yaşlarda en yaygındır.


Kaynak :http://www.dpsikiyatri.com/hastaliklar

DİSSOSİYATİF AMNEZİ (bellek yitimi)

Yeni bilgileri öğrenme kapasitesi bozulmamış olmakla birlikte, genellikle stresli ve travmatik durumlarda görülen önemli bilgilerin ani kaybı söz konusudur. Bu unutma, olağan bir unutkanlıkla açıklanamaz. Hastalar, genellikle bellek kaybından haberdar ve bu konuda uyanıktırdır. En yaygın tipinde, lokal amnezi söz konusudur. Burada, kısa bir zaman dönemine ait olaylar unutulmaktadır. Hastalarda bu tür kısa süreli hafıza kaybına karşı belirli bir aldırmazlık söz konusu olabilir. Bilinçte hafif bir sislenme görülebilir.

Dissosiyatif bozukluların en yaygın olanıdır. Felaketlerin ardından veya savaş anlarında daha sık görülür. Kadınlarda daha fazladır. Ergenlikte, erken erişkinlikte ortaya çıkar. Emosyonel travmalar hastalığa katkıda bulunur.

Bu hastalarda, bellek kaybı, elem verici psikolojik çatışmalara ikincildir. Hastalık aniden sonlanabilir; az sayıda tekrarlamalar olabilir.

http://www.celikkol.org

Ben bunları yaşadım.
Hala yaşıyorum.Yaşananları da seviyorum.