Distimik Bozukluk

Distimik Bozukluğun başlıca özelliği, en az 2 yıl, hemen her gün, yaklaşık gün boyunca süren, kronik depresif bir duygudurumun varlığıdır. Bu insanlar kendilerini kederli ya da hüzünlü olarak tanımlarlar. Çocuklarda irrite hal ile ortaya çıkabilir. Bir yıl sürmesi durumunda bu tanıyı alabilir (DSM IV). İştahsızlık veya aşırı yemek yeme, uykusuzluk ya da aşırı uyku uyuma, enerjinin düşük olması, yorgunluk, benlik saygısının düşmesi, düşünceleri yoğunlaştıramama, umutsuzluk duyguları ve karar vermede güçlük çekme görülür. Bu kişiler sürekli kendilerini eleştirirler ve ilgileri azalır. Kendilerini yetersiz bulurlar, çekici hissetmezler. Bu depresif durum bir parçaları olduğu için de, sorulmadıkça yakınmazlar; çünkü hep böyledirler.

İki yıl içinde ( çocuklar ve ergenler için 1 yıl ) iyi hissedilen ara dönemler, 2 aydan daha uzun sürmez.
Depresif durum toplumsal ve mesleki alanda, üretkenlikte sıkıntıya neden olur.

Distimik bozuklukta en sık yetersizlik duyguları, genel bir ilgi kaybı ve hiçbir şeyden zevk alamama, toplumdan uzaklaşma, suçluluk duyguları ya da geçmişle ilgili düşüncelere dalmalar, yaşam etkinliklerinde ve üretkenliğinde azalma, etkin olamama görülür; ayrıca hızlı göz hareketleri vardır.

Ailelerinde Majör Depresif Bozukluk olanlarda daha sık görülür.

Çocuklarda her iki cinste eşit görülür. Çoğu kez okul başarısında ve toplumsal etkinliklerde bozulmalara neden olur. Bu çocuklar irrite, ters, huysuz ve “asabi” dirler. Benlik saygıları ve toplumsal becerileri düşüktür; karamsardırlar. Kadınlarda erkeklerden 2 – 3 kat fazla görülür. Sıklıkla Kişilik Bozukluğu’yla birlikte görülebilir. İlaç tedavisinde anti-depresanlardan yararlanılır.

http://www.psikoloji.gen.tr

bu yazdıklarınızın hepsi mevcut.ama acı olan 3 ay klınık tedavısı süregelmekte olan medikal tedavi ve tüm bunlara rağmen kendimi aynen yazdığınız gibi hissediyorum.kendimi ınsanlardan soyutladım,sürekli geçmişimle hesaplaşma içinmdeyim,bu hesaplaşmaların faturasını da hep kendime çıkarıyorum,beni mutsuz eden şeylerin suçlusu benim bana yapılmasına izin verdiğim için.

bu yazdıklarınızın birçoğunu yaşıyorsak ne yapmalıyız?

uzmana gitmek gerekır mı?

bende yaşadımm 6 ay kadar daha sonra arkadaş grubumun sayesinde kendimi daha ii hissetmeye başladımm insan benn iiyim dedikçe ii oluyoo

Distimik Bozukluğun başlıca özelliği, en az 2 yıl, hemen her gün, yaklaşık gün boyunca süren, kronik depresif bir duygudurumun varlığıdır. Bu insanlar kendilerini kederli ya da hüzünlü olarak tanımlarlar. Çocuklarda irrite hal ile ortaya çıkabilir. Bir yıl sürmesi durumunda bu tanıyı alabilir (DSM IV). İştahsızlık veya aşırı yemek yeme, uykusuzluk ya da aşırı uyku uyuma, enerjinin düşük olması, yorgunluk, benlik saygısının düşmesi, düşünceleri yoğunlaştıramama, umutsuzluk duyguları ve karar vermede güçlük çekme görülür. Bu kişiler sürekli kendilerini eleştirirler ve ilgileri azalır. Kendilerini yetersiz bulurlar, çekici hissetmezler. Bu depresif durum bir parçaları olduğu için de, sorulmadıkça yakınmazlar; çünkü hep böyledirler.

İki yıl içinde ( çocuklar ve ergenler için 1 yıl ) iyi hissedilen ara dönemler, 2 aydan daha uzun sürmez.
Depresif durum toplumsal ve mesleki alanda, üretkenlikte sıkıntıya neden olur.

Distimik bozuklukta en sık yetersizlik duyguları, genel bir ilgi kaybı ve hiçbir şeyden zevk alamama, toplumdan uzaklaşma, suçluluk duyguları ya da geçmişle ilgili düşüncelere dalmalar, yaşam etkinliklerinde ve üretkenliğinde azalma, etkin olamama görülür; ayrıca hızlı göz hareketleri vardır.

Ailelerinde Majör Depresif Bozukluk olanlarda daha sık görülür.

Çocuklarda her iki cinste eşit görülür. Çoğu kez okul başarısında ve toplumsal etkinliklerde bozulmalara neden olur. Bu çocuklar irrite, ters, huysuz ve “asabi” dirler. Benlik saygıları ve toplumsal becerileri düşüktür; karamsardırlar. Kadınlarda erkeklerden 2 – 3 kat fazla görülür. Sıklıkla Kişilik Bozukluğu’yla birlikte görülebilir. İlaç tedavisinde anti-depresanlardan yararlanılır.

http://www.donusumkonagi.net

sürekLi oLmasa da çok uzun ßir zaman yaşamıştım... ßiLgiLer için teşekkürLer...

Yirmi yıldır sürüyor. Tabi çocukluğuma kadar gittiği kesin. Bıkkınlık verdi.
Umudum da yok artık. Bir ay önce annemi kaybettim. Problem tekrar depreşti. Zaten ne zaman bir yakınımı kaybetsem beni derinden sarsıyor.Huzursuzum. Yalnızım. Sorunlarımı paylaşamıyorum... İşte öyle..

ilaç kullanmaktan bıktım .her zaman tekrarlamasından bıktım.ne olur önerilerinizi bekliyorumyardımcı olursanız sevinirim

Alıntı:

---

hazan34 Nickli Üyeden Alıntı

bu yazdıklarınızın hepsi mevcut.ama acı olan 3 ay klınık tedavısı süregelmekte olan medikal tedavi ve tüm bunlara rağmen kendimi aynen yazdığınız gibi hissediyorum.kendimi ınsanlardan soyutladım,sürekli geçmişimle hesaplaşma içinmdeyim,bu hesaplaşmaların faturasını da hep kendime çıkarıyorum,beni mutsuz eden şeylerin suçlusu benim bana yapılmasına izin verdiğim için.

---

seninle aynı duyguları paylaşıyorum.ben 9 yıldır tedavi görüyorum.kendimi insanlardan soyutladım ve sürekli geçmişimle hesaplaşır durumdayım.çok acı çekiyorum.artık bitsin diyorum

nedir bu depresyondan çektiğimiz aramızda uzman yok mu cevaplasın