Evde Alkol Problemi

Merhaba;
Benim sorunum alkolle alakalı, evlenmeden içmeyen bir adam olan ben 7 senelik evliliğim süresince sürekli artan bir alkolle başım belada. Defalarca piskaytrye gittim. İlaç kullandım, fakat alkol toplumumuzda bir hastalık olarak görülmediği için, eşim dahil herkes tarafından yalnızlığa itildim. bu böyle sürdü gitti arttı dahada arttı. (Evde şiddet göstermiyorum sızıp kalıyorum). Babam vefat etti, annem yoğun bakımda iş yerinde geçimsiz biri olmadığım halde sürekli bir şekilde izin almamdan dolayı sanırım istenmiyorum (2 ünivetsite bitirdğim mühendisim). hep bir dayanak aradım kendime, ne bileyim eşim mesela. Fakat o içmeyim diye hafta sonları eve beni kilitleyip annesiyle gezmeye gidiyor, yada çocukla ilgileniyor. ben tabi evde kalan ilaçlarla ve uykuyla baş etmek durumunda kalıyorum. Ne yemek yiyebiliyorum. Nede canım bişi istiyor. Sonra Kendi ailem tarafındanda yalnız bırakıldım. Halbuki herkesi toplayıp bunun nasıl başladığını anlatmıştım. Okumadığım makale kalmadı. İş yerinde ara sıra izin alsamda blok olarak 5 yıldır izin (yıllık izin 1 -2 hafta)kullanmadım. bir gün gelmesem telefonlarım susmuyor ve artık çok yoruldum. Aile olarak boşanma aşamasına geldim. Kendi ailesi hemen üst katımda oturuyor ve hobim vs hiç bir şeyim kalmadı. herşeye karışırlar. Cinsellik zaten 2 yıldır yok. Çapkınlıkla kumarlada işim yok. Ama öyle bir kötü bir imaj yarattımki etrafa ayyaş adamın teki işte.
bu oldum. işte başarılı olsamda gelip giden aklım sürdürülemez sorunlara yol açıyor elbet. Kurtulamıyorum alkolden çünkü hayatta tek mutlu olduğum o oldu. Sabahın köründe işe gitmedende içiyorum akşam gelirkende. Ve kurtulmak için çocuğum var kendimde bir çare bulamaz oldum. yol belli iz belli ama iyi kazansamda eşim para konusunda aşırı derecede cimri olduğu için üzerime bir pantalon alamıyorum, zaten maaş zamanı geldimi cüzdanımda ne varsa alıyor. bense içtiğim onca içkinin parasını ordan burdan ayarlıyorum işte. Abimler yakında işini, eşini herkeşimi kaybedeceğimi söylüyor olsada bir türlü durak noktası bulamıyorum. Hep yalnızım sanki. Bense belki herşeyimi kaybedersem gidip bir hastaneye yatıp tekrar hayata başlarım diye kendimi avutuyorum. bilmiyorum söylüyecek fazla birşeyim yok iş yerinde saatin dolmasını bekiyorum işte. Hayattan koptum sanki.

Herkese hayırlı günler.

Öncelikle çok geçmiş olsun. Bu gibi durumlarda ailenin desteği bence çok önemli. Sonuçta sen içip etrafı dağıtıp ailesine zarar veren biri değilmişsin. Bunun bi hastalık olduğunun bilincindesin ama ailen en çok da esin destek olmak yeri köstek oluyormuş anladığım kadarıyla. Tabi onu da dinlemek lazım ama sen bu haldeyken içme diye bile olsa seni eve kilitleyip gezmeye gidiyorsa eşinin de büyük psikolojik sorunları var demektir.

Ayrıca madem bu kadar büyük bi sorun her şeyini kaybetmeyi niye bekliyorsun tedavi olmak için?

Çünkü ayaktan tedaviye cevap veremiyorum, içtiğim ilaçlar uykumu getiriyor işim gereği baya bir ayık olmam gerekiyor. Yatarak tedavi ise imkansız çünkü yarım gün izin aldığımda bile iş yerinde bir fırtına kopuyor yedeğim yok yerime işi yapacak. iş gereği yurt dışı çalıştığımız için o gün o gidecekse gidecek beni beklemez yani. Hem alkol toplum olarak kabul gören bi hastalık değilki iş yerine ben gidip tedavi olacak diyeyim. anında kapı önüne koyarlar ve ödemem gereken bir ev kredim var. Durum bu. Ayaklarım sürüye sürüye geliyorum.

Merhaba;
Bişeyler eklemek istedim.
Eşim çalışan bir insan ve kendi ailesinden çalışan hiç kimse yok. Ben maaşını bile sormam, sorsamda söylemez zaten. O tarafa aktardığını düşünüyorum. Aslında krallar gibi yaşayacakken yokluktayız sanki. Ben içki problemine evlendiğimde başladım yavaş yavaş tabi. Şimdi beni babasıyla tehdit ediyor. elinden bir kaza çıkarmış falan. rezil etmişim herkese. rezil duruma düştüğümü kabul ediyorum. ama ne bayram ne seyran aileme gitmeyen bir eş, annem ölümle pençeleşirken bile salmayan bir eş. Bana evlendiğimizden beridir sürekli bağırıyor herşeye, yok terlik giymedin yok orası yaş yok burası böyle evde sinir krizi geçirmemek için kendimi zor tutuyorum hemde çocuğun yanında yapıyor bunları. hadi suçluyum anladımda, ayık olduğum zamanlarda bile sürekli herşeye bağırmasından bıktım usandım artık. Evde sanki bir iğnenin ucunda oturuyorum gibi. her an batıcak hiç rahat değilim. o ev benim değil gibi. insan evde rahat olur. ben yinede tedavi olmak istiyorum hiç değilse kendim için. ama olduramıyorum. kaçıp gidesim geliyor. durum budur, farkında değil daha kötüye gdiyorum...