Bir hastalik mi?

ben birşeyler görüyorum ve duyuyorum. ne olduğunu tam olarak bilmiyorum. geceleri birinin benim adımı fısıldadığını duyup uyanıyorum. etrafıma bakıyorum ama kimse yok. sonra bir kaç defa dışarıda yürürken sanki tam arkamda biri yürüyormuş gibi bir ses duydum ayak sesleri gibi ve arkama baktım ama kimse yoktu. bir kez daha duydum ama bu defa arkama dönüp bakmaya cesaret edemedim. geceleri garip gölgeler görüyorum ve bir keresinde onlardan birine çarptım tam düşücekken beni birinin tuttuğunu hisseder gibi oldum . şeklini tam olarak hatırlıyorum ama nasıl birden bire yok olduğunu hatırlamıyorum. bu aralar içimde koca bir boşluk var gibi ne yapacağımı bilmiyorum. birini söyleyip söyleme konusu gelince korkuyorum kesinlikle gördüğüm şeylerin artacağından değil. kırsal kesimde oturuyoruz ve ben bunları anlatırsam direk deli damgası yerim asıl korkum bu da değil aslında bende ne olduğunu bilmiyorum ama kimseye söylemek istemiyorum.sizce ben hastamıyım??

ben birşeyler görüyorum ve duyuyorum. ne olduğunu tam olarak bilmiyorum.
Görülen ve duyulan bir varlık muhakkak olarak çözümlenebilir. Şayet çözümleyemiyor iseniz, bir yanılgı söz konusudur.

geceleri birinin benim adımı fısıldadığını duyup uyanıyorum. etrafıma bakıyorum ama kimse yok.
Kimse yok ise bir problem yok, demektir. Yine bir yanılgı olduğu hükmüne varabiliriz. Uykunuza devam edebilirsiniz. Şayet ki, hala daha birinin sizin adınızı fısıldadığını hisseder gibi iseniz, aldırış etmeyin, duymazdan gelin. Hani bazen bazı sesleri, bazı kimseleri duymazdan geliriz. Mesela, saatteki yelkovanın sesini veya bir kafeteryada sesi başka masadan size ulaşan bir kimsenin sesini.

Bu öyle bir durum ki, bu duruma kıymet verir ve iltifat ederseniz, kalıcı olmaya devam verir. Yüz çevirirseniz zail olur, gider.

sonra bir kaç defa dışarıda yürürken sanki tam arkamda biri yürüyormuş gibi bir ses duydum ayak sesleri gibi ve arkama baktım ama kimse yoktu.
Kimse yok ise problem yok, demektir. Bu sizi anlamsız ve yersiz korkulara sürüklemesin. Yine bu seslerin bir yanılgı olduğunu varsayabiliriz.

bir kez daha duydum ama bu defa arkama dönüp bakmaya cesaret edemedim.
Evet, bakmayın; fakat cesaret edememekten ötürü değil, tenezzül etmemekten.

bu aralar içimde koca bir boşluk var gibi ne yapacağımı bilmiyorum.
Mümkün olduğunca meşguliyetler edinin. Kendinizi çok fazla yalnız ve uğraşsız bırakmayın. Kıymet verdiğiniz insanlar ile vakit geçirin.

sizce ben hastamıyım
Hayır, neden hasta olasınız. Fakat bu durumu kendi iç aleminizde büyütürseniz, bu sizin akli dengelerinizi alt üst eder.

arka plan ın söylediklerine katılıyorum. Bir yanılgı söz konusunu. Algılanacak bir durum ve siz bunu hayal gücünüz ile yanlış algıladıysanız bir çok insanın yaşadığı basit bir yanılgıdır. Derecesi bulunduğunuz ortama, o anki zihin halinize, korku durumunuz dahil bir çok şeye göre değişir. Bahsettiğiniz hastalık durumu ki sanırım şizofren gibi bir şey, o halde yanılgı söz konusu değildir aslında. Olmayan bir şeyin zihin de olması yani algı üstü bir oluşum söz konusudur. Tavsiyem zihninizin kendi başına düşünlere dalmasına fazla izin vermeyin. Onun yerine dışarı çıkın gezin el meşgalesi edinin sosyal ortam kurun bir hobi geliştirin vs. Yani içe değil biraz dışa dönün.

Bunlar zaman zaman hepimizin başına gelen olaylar ,yaşadıklarınız sizin hasta olduğunuzu göstermez .Ama kafanıza takar sık sık bunu duşunur ve içinize kapanırsanız işte o zaman yavaş yavaş sizi rahatsız etmeye başlar .

Zamanla da hayatınızı zorlaştırabilir .Olayları fazla kafaya takmadan günlük yaşamınıza devam edin ve yeni yeni uğraşlar bulmaya çalışın ,kafanız ne kadar dolu olursa aklınıza gelmesi de o oranda az olacaktır .

dışarı çıkıyorum arkadaşlarımla geziyorum. ama onlara hep sahte davranıyormuş gibi hissediyorum. düşünmek istemiyorum ama ruhumun artık beni dinlemediğini düşünüyorum. hep sahte gülüyorum. konuşuyorum yorum yapıyorum, saçmalıyorum. onları dinlemek istiyorum ama bi rşeye engel oluyor. üstün körü bahsettikleri şeylerle ilgili kısa cevaplar veriyorum. sonra düşünüyorum aslında umurumda değiller. yarım saat onların problemleriyle ilgilendikten sonra sustum konuşacak birşey bulamadım. onlar kendi aralarında konuşmaya başladılar. bende onları dinlermiş gibi yaptım zaman zaman bana dönüp fikrimi sordular hangi konu üzerinde olduğunu bilmeksizin evet ya da hayır dedim. sonra işim olduğunu söyleyip kaltım. yürüdüm yürüdüm yürüdüm ne kadar yürüdüğümü şuan bile hatırlamıyorum. sonra ağladığımı dfarkettim . duvarın dibine çöktüm ağladım. sonra bir ses duydum kaşımda bir adam vardı bana gülüyordu. uzum boylu bir adamdı. sonra ıslık çalıp yürümeye başladı köşeyi döndü uzaklaştı. ben sadece baktım. hala gerçek olup olmadığını bilmiyorum.

Kimseyi zan altında bırakmak istemem; lakin bunlar birer fantastik film kurgusu gibi duruyorlar.

Bunlar kimsenin aklını bulandırmaz, sizin aklınızı bulandırır, -ki bu basit ölçekli olarak gerçekleşmiş. Kimseye zararı dokunmaz, ancak size zararı dokunur.

Attığınız ilk adım arkadaşlarınızla, ailenizle bol bol vakit geçirmek olsun. Aynı zamanda hayatınızı değerli kılacak, hissettirecek meşguliyetler edinin. Başka ne denilebilir ki!

bunları başkalarının dikkatini çekmek içn yapsaydım eminim önce cevremle başlardı ki burada dikkat çekmek istememin bir amacı olamaz. sadece bir kaç tavsiye istiyorum ama hep aynı şeylerden söz ediliyor. bense uzaklaşmak istiyorum . kimsenin beni tanımadığı bir yerde yalnız kalmak istiyorum. düşünme diyorsunuz ya en çok ta düşünmeyi istiyorum. elimde olmaksızın herkesin sesi batıcı geliyor. rahatsız oluyorum. günlerce yürüyebilirim yeterki yanımda kimse olmasın kimse konuşmasın kimseyi duymuyim. içimdeki boşluk dolana kadar

Fevkalade bir çelişki... Bunu ortaya çıkartırken bir kasıt gözetmedim. Bu sebepten dolayı, rica ederim bir kasıt aramayın. Sadece olayın ruhunda bir denge ve ölçü sorunu olduğuna dikkat çekmek istedim. İşte belirtisi bir tenakuz ile kendini gösterdi.

Alıntı:

---

kırsal kesimde oturuyoruz ve ben bunları anlatırsam direk deli damgası yerim

---

Alıntı:

---

bunları başkalarının dikkatini çekmek içn yapsaydım eminim önce cevremle başlardı

---

"sadece bir kaç tavsiye istiyorum ama hep aynı şeylerden söz ediliyor."
Tabi tüm bunlar sizin duymak istedikleriniz ile örtüşmediği için, size itici geliyor, rahatsızlık duyuyorsunuz. Yoksa yanlış yada çarpıtıcı olduklarından değil.

"uzaklaşmak istiyorum . kimsenin beni tanımadığı bir yerde yalnız kalmak istiyorum. "
Sonrasında bulunduğunuz o mekanı koşa koşa terk edersiniz. Yalnızlık, çağımızda kelime olarak sempati kazanmıştır ve pek çok zaman insanlar gözünde albenisi olabiliyor; fakat insan tabiatı ile örtüşmeyen ve uyuşmayan bir olgudur. Bu noktada, zaman zaman ifade ettiğim bir sözümü paylaşmak isterim; "yalnız kalınır, fakat yalnız yaşanmaz"

"düşünme diyorsunuz ya en çok ta düşünmeyi istiyorum."
Sosyal yaşantınızdaki boşluktandır. Bunun ile birlikte, kişinin, düşünceden uzak kalması iyi değildir; aynı zamanda çok düşüncelere dalması da pek iyi değildir. Bu noktada meşguliyetler ve sosyal ilişkiler kaçınılmaz gereksinimlerdir.

"günlerce yürüyebilirim yeterki yanımda kimse olmasın kimse konuşmasın kimseyi duymuyim."
Kusura bakmayın, ancak insanoğlu yeryüzünde bir arada yaşayacak şartlarda ve esaslarda yaratılmıştır. Bu bağlamda, kişinin, kimsenin olmadığı, kimseyi duymak ve kimseyle karşılaşmak istemediği bir yaşam arzulaması absürttür. Nasıl ki kişinin, insanoğlunu bırakıp; kediden, köpekten, kuştan, biblodan, matruşkadan arkadaşlık edinmesi durumları gibi. Bunlar kişiye fayda sağlamaz ve netice getirmez.