Intihari Düşünüyorsaniz Bu Yaziyi Okuyun!

[Gümüş]

İntiharı Düşünüyorsanız !

İNTİHARI DÜŞÜNÜYORSANIZ BU YAZIYI OKUYUN!

Önce şu cümleyi bir düşünün:

“İntihar seçilmez, hissedilen acı bu acıyla baş edebilme kapasitesinin üzerindeyse meydana gelir”.

İntiharı düşünüyorsanız; bu sizin kötü, deli, güçsüz bir insan olduğunuz anlamına gelmez; sadece kaldırabileceğinizden daha fazla acı çektiğiniz anlamına gelir. Örneğin; omuzlarınıza yükler koymaya başlasalar, bir noktadan sonra ne kadar ayakta kalmak isteseniz de, kalamayacaksınızdır.

Biri size, “bu anlattıkların intiharı düşündürecek şeyler değil” derse bunu kabul etmeyin. İntihara neden olabilecek bir çok farklı acı vardır. Acının dayanılabilir olup olması kişiye göre değişir. Başkasına acı vermeyen bir şey, sizi çok etkileyebilir. Bu farklılıkların nedeni kişilerin birbirlerinden farklı baş etme kaynaklarının olmasıdır.

İntiharla ilgili düşüncelerle baş etmek için yapabileceğiniz iki şey vardır:

Acınızı azaltmanın yollarını deneyin.
Baş etme kaynaklarınızı arttırmaya çalışın.

İnsanların sizin şu an yaşadıklarınıza benzeyen süreçlerden geçtiğini ve atlattığını unutmayın. Depresyon hiç sona ermeyecek gibi dursa da geçicidir.

Kendinize zaman tanıyın. Kendinize zarar vermeden önce 24 saat veya bir hafta bekleyeceğinizi söyleyin. Düşünmek ve davranmak ayrı şeylerdir.

İntiharı düşünüyor olmanız, bunu hemen şimdi yapmanız gerektiği anlamına gelmez.

İntihar için kullanılabilecek şeyleri ortadan kaldırın. Örneğin, ilaçlarınızı başka birine teslim edin, evdeki zarar verici objeleri kaldırın.

İnsanlar acıdan kurtulmak için intiharı düşünürler fakat rahatlama da bir histir. Bunu hissedebilmek için yaşıyor olmak gerekir.

Bazı insanlar sizin bu düşüncelerinize olumsuz bir şekilde yaklaşabilirler çünkü kızgın veya korkmuş olabilirler. Niyetleri bu olmasa da acınızı düşüncesizce şeyler söyleyerek arttırabilirler. Sizi anlayabilecek, yargılamayacak kişiler varsa, onlarla konuşmayı deneyin. Şu anda bulunduğunuz duruma nasıl geldiğinizi anlatmak bile size bir rahatlama sağlayacaktır.

Kendinizi daha iyi hissedene kadar başarısız olma ihtimaliniz olan şeylerden uzak durun. Sınırlarınızı ve limitlerinizi bilin ve kendinizi iyi hissedene kadar sınırlarınızı aşmaya çalışmayın. Kendinize gerçekçi hedefler koyun ve bunları gerçekleştirmek için sabırlı olun ve yavaş ilerleyin.

Her gün için kendinize yazılı bir günlük plan yapın ve bu plana uymaya çalışın. İlk başta yapılması gereken işleri belirleyin ve yaptıklarınızın üzerini çizin.

Günlük programınızda en az bir saat size geçmişte keyif veren aktivitelere yer verin. Örneğin; müzik dinlemek, bir müzik aleti çalmak, rahatlama egzersizleri yapmak, kitap okumak, banyo yapmak, alışveriş, oyun oynamak, film izlemek, çiçeklerle ilgilenmek, yürüyüş yapmak.

Fiziksel sağlığınıza özen gösterin, dengeli beslenin ve öğün atlamayın. 8 saat uykunuzu almaya özen gösterin.

Alkol ve diğer maddelerden uzak durun.

İntihara yönelik düşünceler travmatiktir. Bu düşünceleriniz geçtikten sonra kendinize bakmaya devam etmeniz gerekiyor. Terapiye başlamak veya bulunduğunuz yerde destek grupları varsa onlarla iletişime geçmek iyi bir fikir olabilir.

[mmontessori]

intihar etmek yok oluş olsaydı kesin ederdim ama kendim için daha akılcı davranmam lazım:D

her insan da hatta en mutlu sandığımız insanlarda bile kendini öldürme içgüdüsü olduğunu düşünüyorum
ama şimdilik sadece düşünüyorum daha bi sonuca varmadım

[NAR_K]

her insan da hatta en mutlu sandığımız insanlarda bile kendini öldürme içgüdüsü olduğunu düşünüyorum
ama şimdilik sadece düşünüyorum daha bi sonuca varmadım

katiliyorum.. ve hatta kendime gore eminim de diyebilirim, bana cok yakin olmasa da bir arkadasimi kaybettim, ordan biliyorum.. tabi bunu 1 kisi yapti diye emin olmak cok sacma gelebilir ama bircok gercek olaya da tanik oldum..

genelde de zaten gercekten depresyon geciren birinin intahara kalkisip basarma orani cok daha az, 'saglikli' baska bir kisinin intahara kalkismasindan. cunku intahar gercekten cok fazla motivasyon, dusunce ve plan gerektiriyor, major depresyon geciren birinden de bunu bekleyemeyiz..

[dipsizkuyu]

intihar etmeyi düşünüpte vazçmek isteyen bir insan okursa bu yazıyı olabilir.aksi taktirde etmek isteyen eder,bir yazı onu asla bu fikirden vazgeçirmez bugün olmas da bir gün eyleme geçirir.

(cunku intahar gercekten cok fazla motivasyon, dusunce ve plan gerektiriyor, ) diye yazmışsın. sevgili nar işte bu tam doğru;aynı fikirdeyim,ve yaşadığım tecrübelerden biliyorum.

[majör]

evet intihar 3 kere denedim olmadı geğişiklik yapmak lazım:o

[YADELLER]

Sakın böyle bir saçmalığı düşünmeyin onu aklınıza bile getirmeyin,her acının sonunda bir mutluluk vardır,eğer psikolojik bir destek almıyorsanız hemen yardım alın,her şeye rağmen yaşamak güzel,bu dünyaya gelmemizin bir amacı var,ve o can bize bir emanettir,emaneti korumakta en büyük vazifemiz,bu eylem hem çok günah.hemde hiçbir şey ve hiç bir kimse için değmez,

[majör]

2senedir tedavi oluyrum hiç bişey yolunda değil hayat bana zevk vermiyor ilaç içmekten bıktım

[YADELLER]

evet intihar 3 kere denedim olmadı geğişiklik yapmak lazım:o

Ben bu konu hakkında cevap yazarken siz benden önce davranmışsınız,lütfen ama lütfen,değişiklik derken neyi kastetiniz yoksa hala öyle bir düşüncenizmi var?

[YADELLER]

Önce şunu bilinki hastanelere gidince insan kendine çeki düzen verme hissine kapışır çoğu kez,ne hastalık ve hastalar var,ve o hastalar hayata sıkı sıkı bağlanmak için çırpınırken ;sizlerin böyle düşünmeleri haksızlık değilmi,bir dakika fazla nefes alabilmek için bırakın bir günü tıp ve bilim bu denli araştırma yaparken,her derdin bir çaresi her hastalığın bir şifası vardır,hemen pes etmeyin ve savaşmaya devam edin bu konuda,siz bence çok güçlüsünüz ve bunun üstesinden gelebilecek kadar dimdik aykaktasınız,lütfen sabırlı olmaya çalışın ilaçlarınızıda bırakmayın,sağlıcakla kalın,Allaha emanet olun,lütfen vesveseden uzak durun ve dua edin mesela burdan tekrardan başlayın hayata tutunmaya.

[YADELLER]

Hadi gülümse "bulutlar gitsin"

[majör]

2 aydır dışarı çıkmıyorum kimseyle konuşmak istemiyorum sizce ben neyim

[Fildekos]

2 aydır dışarı çıkmıyorum kimseyle konuşmak istemiyorum sizce ben neyim


senin rekorunu alt ederim. 5 aydır izoleyim, buna ne diyceksin :)) peki ben neyim bilen varmı?
her gecenin sonu güneş, her kışın sonu yazdır diye avutuyorum kendimi.
halen ne güneş kendini gösterdi, ne de yaz sıcağı içimi ısıttı. kötü düşünüyorum ama karamsar yazmak istemem. umutla bekliyorum diyeyim

[YADELLER]

Arkadaşlar geçmiş olsun,evet umut beklemek umut etmekte çok güzel sabırla sabredin güzel günler çok yakınınızda sağlıklı günlerde,karamsarlık her kötülüğün başı ,karamsarlık yerine umut edinki herşey güzel olsun.

[majör]

Sabır etmek güzel ama içimdeki sıkıntıyı hangi ilaç geçirir

[majör]

Arkadaşlar siz ne gibi sıkıntılar geçirdiniz yanlız olmadığımı hissedersem bana iyi gelicek nasıl tedavi oldunuz

[majör]

senin rekorunu alt ederim. 5 aydır izoleyim, buna ne diyceksin :)) peki ben neyim bilen varmı?
Her gecenin sonu güneş, her kışın sonu yazdır diye avutuyorum kendimi.
Halen ne güneş kendini gösterdi, ne de yaz sıcağı içimi ısıttı. Kötü düşünüyorum ama karamsar yazmak istemem. Umutla bekliyorum diyeyim

aşırı dozda yanlızlık komasına girdim

[YADELLER]

Kimseniz yokmu ?yalnızmı yaşıyorsunuz peki?

[py2009]

Aşırı öfke, yoğun değersizlik hisleri duyduğumda kendimden kurtulmak isterim..
Bu tarz duygu hallerinin ölüme kaçma düşüncesi yaratması anormal değil bence..Galiba düşüncelerimizi kontrol altına almamız gerekiyor.
Zaman zaman sinyalleri farkedip zihnimi olumsuz düşüncelerden uzak tutmaya çalışırım. Kriz anlarında, beynim, beni daha çok öfkelendiren düşünceleri geviş getirmeye başladığında, ölüm düşüncesi de akla geliyor. Yani durumu farkedip sürekli geviş getirdiğimiz düşünceleri tekrarlamaktan kaçınmak gerekiyor. Yahut bunları düşünmek acı veriyor diye kendimizi uyarmamız gerekiyor.
Bu düşünceyi tetikleyen duygu hallerini kontrol edebilirsek. Daha katlanılabilir düzeye indirebilirsek...
Zaten bütün mesele de bu...:confused:

[majör]

ben şu an ölüü geçtim yöntem düşünür oldum yoruldum artıkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkk

[py2009]

ben şu an ölüü geçtim yöntem düşünür oldum yoruldum artıkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkk
Arkadaşım
Tedavi olmak için bir girişiminiz var mı?
Geçmişte kendimi hapsettiğim bir dönem oldu..Sorunu çözmüyor. Aksine daha fazla soruna odaklı kalıyorsunuz.
Ortamdan uzaklaşmayı denemelisiniz. Zihninizi boşaltmak için en iyi çare ne olabilir? Ne yapmaktan hoşlanırsınız?
En iyisi bir psikoloğa başvurmak..
Yalnızlığın çözümü yok.. Her insan yalnızdır..Kalabalıkta bile...Sorun bu değil...Sorun bu değil....
Sıkıntıyı biliyorum...
Çözümü zaman istiyor.
Hiç bir şey yapmadan beklemek...Asıl sorun bu...
Lütfen başkasının senin yerine yapamayacağı şeyler var..Başkası yapamaz..
Sen yapmalısın...
Dışarıya çık..Bir arkadaşına git..O gelemez...Sen gitmelisin..
SEN YAPMALISIN...YAPARSIN...LÜTFEN..

[majör]

2senedir tedavi oluyorum bana doktor prozac verdi 15 gündür kullanıyorum ama hala baygınlık hissi geçmiyor her an bayılabilirim

[atomcekirdegi]

Ölebilecek,herşeye resti çekebilecek kadar cesur değilim maalesef...
Keşke olabilseydim...

[py2009]

Arkadaşım,
Çok rahatsızlık duyuyorsan doktoruna danışmalısın. Daha az yan etkisi olan başka bir ilaç olabilir. Ben çok uzun süre laroxyl kullandım. Dozu azaltmak için de hiç acele etmedim. Bazan, beklentiler ciddi problem yaratabiliyor. İlacın dozuyla oynamak, sık sık ilaç değiştirmek beklentiden kaynaklanan sabırsızlıklar yüzünden olumsuz sonuçlara yol açabiliyor.
Sabırsızlığını yenmek için zihnini meşgul edecek uğraşların faydası oluyor. Zevkli el uğraşları, hobiler falan...Ben yağlı boya resim çalışmaları yapardım. yani meşguliyetler, bir şeyleri amaç edinmek iyi sonuç veriyor.
Bende muazzam bir sıkıntı hissi vardı. Bu derdi bir saniye hissetmediğim gün olacak mı derdim..Bir gün sıkılmadığımı, hatta bazen neşelenebildiğimi farkettim. Bundan bir kaç yıl önce birgün neredeyse altı aydır sıkılmadığımı farkedince...:p
aklıma geldikçe içim bir tuhaf oluyor.
Hayır tamamen kurtulmadım ama direncim arttı..
UNUTACAKSIN..GÖRECEKSİN..

[YalnızKurt]

Şu hayata bak ya 14 yaşındayım bıktım hayattan ölmek istiyorum ölemiyorum
cesaret yok Tek hissettiğim duygu boşluk ölü gibiyim her şey boş şöyle hemen 5-6 saniyede öldüren bişey varmı

[power]

yalnız kurt sen depresif durumda olabilirsin. depresyondayken doğru ve mantıklı düşünemeyebilirsin. o yüzden aklından gelen her şeyi doğru kabul edip uygulamaya geçme. bir uzmana danış. kendine yardım et.

[sorunlugenc]

evet intihar 3 kere denedim olmadı geğişiklik yapmak lazım:o

işte benim gibi birisi daha ne kadar üzücüdür ki bende intihari iki kere dendim olmadı işte o zaman dedim ki allahım yaşamamı istiyo eyer benim için hayırlısı allahımın yanında olmak olsaydı eyer bu gerçekleşirdi düşünüyorumda allahım bana inşallah güzel günler göstericek ve bu günleri görmem için beni yanına almadı sende böyle düşün bu düşünce insanı motive ediyo ve intihar eyiliminden uzaklaştırıyo:)

[fcorak]

Arkadaşlar.

Ben ölümü denedim geçen sene.18 tane mide bulandırmayan haplardan içtim.Ve bi şekilde anneme ulaştı haber hastaneye götürüldüm.O boruyu burnundan sokuyolar ya yaşamalıyım ben diyorsun.Annemin o halini düşündükçe yaşamalıyım ben dedim.Ne olursa olsun herşey geçiyor...

[sorunlugenc]

Arkadaşlar.

Ben ölümü denedim geçen sene.18 tane mide bulandırmayan haplardan içtim.Ve bi şekilde anneme ulaştı haber hastaneye götürüldüm.O boruyu burnundan sokuyolar ya yaşamalıyım ben diyorsun.Annemin o halini düşündükçe yaşamalıyım ben dedim.Ne olursa olsun herşey geçiyor...

sana kesinlikle katılıyorum bende aynı senin gibi düşündüm o hortumla karşılaştığımda yaşamalıyım dedim...ve evet geçiyo herşey geçiyo :)

[power]

birazda öldürmeyi düşünelim. fantazilerimizde öldürmek olsun.

357 magnumla yada 50 kalibre magnumla beynine yakın mesafeden atış yaptığımız adamanın beyni darma dağın olmuş duvara cıvık cıvık kanlarla beraber yapışan beyin ve deri parçalarının oluşturduğu o naturel resim. üstelik bunu loş ışıkta yaptığımızda ortaya çıkan psikopatça haz. manyak olurdu.

veya bir şekilde 500 liraya aldığımız keleşle beş on kişiyi taramak. insanların domino taşları gibi yere birbiri ardınca yuvarlanışın ortaya çıkardığı o dansvari psikomanyak haz. ve bağrışmalar çağrışmalar tam süper olurdu.

ha ha ha.

[tesla]

sadece geride kalanlar üzülmesin diye intihar etmiyorum. zaten yaşamımın ölümden pek bi farkı yok. herşey anlamsız ve boş...

[YalnızKurt]

tesla birgün gelecek farklı düşüneceksin hayat yada niye herşeyin suçunu
hayata atıyorum insanlar haindir istisnalar var birazcık cesaret olsa İntihar ederdim ama az kaldı öfke bir bardaktır taştığı zaman İmkansızlıkları bile yener
Dünyada yakında bir koltuk boşalacak

[Wissenschaftler]

sadece geride kalanlar üzülmesin diye intihar etmiyorum. zaten yaşamımın ölümden pek bi farkı yok. herşey anlamsız ve boş...

Nikola Tesla, doğru düşünüyorsun yaşamla ölüm aynı şey... Sonuçta her şekilde kimyasını sürdüren maddeler zinciriyiz :)

[fatosarslan]

Bu intahar ile ilgili yazılanlar çok saçmasapan aptalca bunu yazan insan hayatında acı yaşamamış elin ölüsü ele yalan gelirmiş yaa canı acımayan aynı durumda olmayan konuşuyor işte boş boş acıyı birtek çeken bilir böyle boş yazılar hiç inandırıcı değil çok komiksiniz yok liste yapın uyun yok yemenize dikkat yok 8 saat uyu ben 2 haftadır yeme yiyemiyorum midem sürekli bulanıyor 1 hafta uyku uyumadım 1 haftadırda uyku ilaçları ile uyuyorum boş konuşmayın allah aşkına ya yaşayan bilir

[aydemir]

Ben de bir nebze katılıyorum arkadaşa. Şöyle ki, bu sağlığa beslenmeye uykuya dikkat önemli bir açıdan tabi ki , vücudun dinçliği, sağlık açısından. Daha sonra neler yazıyordu, "tv izle, gez, dolaş , spor yap, müzik dinle, eğlen" bunlar insanın ruhunu doldurabilecek şeyler mi? Depresyon ve intihar düşüncesi insanın manevi sıkıntılarından dolayı ortaya çıkıyor. içindeki manevi arayıştan. bu tür meşgaleler insanın nefsini eğlendirir tabi ki de, mutlu olmuş gibi de hissedebilir bir süre, gezip eğlenerek hayatıjn tadını çıkarıyor gibi bir hisse kapılabilir ama aslında içindeki boşluk hala durmaktadır. ve bi süre sonra o meşgalelerden de sıkılmaya başlar ve "işte bu da doldurmadı boşluğu" diyerek tekrar depresyona doğru yol almaya başlar. insan manevi boşluğunu böyle şeylerle doldurabilir mi?..

Arkadaşlar ben de yıllardır süregelen köklü olayları sayarsak yıllardır bunalım yaşamaktaydım. yaklaşık son 1-2 yıldır da baya ağırlaşmıştı başka şeylerin de olması ile. son 8aydır hele -şimdi saydım yaklaşık 8ay olmuş- baya baya sıkıntılıydı. hiçbir şeyden öyle çok mutlu olamıyordum. ilk kez bi yeğenim oldu hatta bizim eve geldiler kardeşimle, ona bile öyle önceden beklediğim gibi bi sevgi duyamadım. içimden şaşırıyodum da küçücük bebek çok tatlı ama ben onu bile öyle sevemiyodum o bile beni mutlu edemiyordu. herkes etrafında dönüyo oynuyo falan ama ben öyle pek bi şey duyamıyodum. geçmişi düşünüyodum, geleceği-tabii gelecekse- düşünüyodum düşündükçe kuyunun en diplerine en karanlık yerlerine iniyordum. bu arada söyliyim, o yazan şeyleri de yaptım, müzik dinledim, tv izledim bol bol. bi ara kalın kalın romanlara gömüldüm. ama olmadı olmadı karanlık devam ediyordu

psikoloğa gitmedim, ailem götürmedi. kendim de gitsem olmaz, onlar da tek gitmemi istemez sanırım zaten. ve öyle zamanlar oldu ki bi takım şeyleri düşünmekten böyle kendimi parçalayasım geliyodu düşüncelr geçmişteki olaylar gözümün önüne geliyo rüyalarıma giriyo gece rüyalarda sabah gündüz hayalimde beynimde beni kurcalıyodu. psikoloğa da gitmek kısmet olmadı ve ben artık bi şeyleri ciddi ciddi araştırmak zorundaydım.

şu an çok şükür inşaAllah daha iyiyim. yeğenimi çok sevmeye başladım rüyalarıma artık güzel şeyler giriyor yeğenim giriyor, onunla oynayabiliyorum artık gzyet güzel ilgilenebiliyorum, sevebiliyorum. küçük şeylerden mutluluk duyabiliyorum. nasıl olduğunu inşaAllah yazmaya çalışayım.

sizlere öncelikle söylemek istediğim şeylerden biri, insanlardan -hatta ailenizden bile- çok beklentiniz olmasın. başınıza çok büyük bi şey geldi mesela vr bi bakıyosunuz aileniz yanınızda değil; halbuki hayatta en yakınım dediğiniz onlar ve hele de onlardan bunu görünce öyle bir batağa saplanılabiliyo ki. ama bunda da bir hayır var; çünkü bu olduğunda hayatta hiç kimsenin size Allah'tan daha yakın olmadığını ve olmayacağını anlamaya başlıyorsunuz. ilk olayı görünce zaten beklentiler hemen olmasa da gitgide azalmaya başlıyor. ve siz Allah'a daha çok yaklaşmaya çalışıyorsunuz. artık o olayı da gördükten sonra daha bir anlamaya başlamışsınız ki şu dünyada Allah'tan daha yakın ,her an yanımızda olabilecek hiç kimse yok. bunu öncelikle daha iyi anlamalıyız.vücudumuzun ruhumuzuun her zerresinde bunu hissetmeye duymaya çalımalıyız. ve her an her zorlukta sadece O'na dayanmalıyız. insanlar O'nun gönderdiği vesilelerle bize yardım edebilirler, o ayrı, o da zaten Allah Ü Teala'nın elinde. bu yüzden her zorlukta hemen O'na sığınmalıyız.

psikoloğa gitmek kısmet olmadı ve bazen anlattığım gibi çok sıkıntılı oluyordu. ve ben çoğu zaman kaçmaya çalışmıştım zorluklardan, bi şeyleri kabul etmemeye çalışmıştım. mesela aileme gerektiğinden fazla dayandım galiba bi ara, insanlarda vb aradım çözümü, birinden yardım umdum, birinden anlayış, başka birinden belki çok yakınlık bekledim. "herkes beni kırdı, ben eve döneyim" dedim ama evde de hayalimdeki gibi olmadı. yanımda olunmadı her zaman. ve artık gerçekler gözümün önüne daha bi gelmeye başlamıştı, evet gerçekten olay buydu, "neye uzansam sonu uzaklık, anla ki yok O'ndan başkasına yakınlık".. gerçekten bunlar ağrılı dönemler sonucunda apaçık ortaya çıktı.

ve artık bir zorluk vb olduğunda hatta olmadığında da her an O'na sığınınca insanın içine çok büyük huzur güven geliyor. secdede kimselere hatta kendine bile söyleyemediğin sıkıntılarını O'na açıp O'na havale edince.. ve biliyorsun ki O her şeyin en hayırlısını, en güzelini bilir. biliyorsun ki O istemeden hiç kimse sana yardım edemez. biliyorsun ki O'ndan daha yakın hiç kimse yok, artık insanlardan ve başka şeylerden beklentilerin gitgide azalmaya başlıyor; dolayısıyla bi olay karşısında en yakınından bile beklediğinin tam aksi bir şey gördüğünde, normalde seni korkunç bunalımlara sürükleyecek bi şey gördüğünde artık buna pek aldırmamaya başlıyorsun. böylece huzur buluyorsun. aldırsan ne olur hem diyorsun, onun açısından bi şey olmaz yine sen üzülürsün düşündükçe üzülürsün.(aldırmamak o kişiyi terslemek, kavga etmek değil, ona surat asmak da değil. bunlar da zaten olayı daha çözümsüz yapıyor ve olay daha da büyüyor. elbet bir gün her şey ortaya çıkacak, boş verin kötü de davranmayın o kişiye, kime ne yararı var? ) insnların bu tepkilerini görünce inşallah O'na daha bir yaklaşıyorsun ve bir kez daha hatırlıyorsun: "tüm dünya seni sevse O sevmese neye yarar? O seni sevse de tüm dünya sevmese ne zarar?"

[power]

sizlere öncelikle söylemek istediğim şeylerden biri, insanlardan -hatta ailenizden bile- çok beklentiniz olmasın. başınıza çok büyük bi şey geldi mesela vr bi bakıyosunuz aileniz yanınızda değil; halbuki hayatta en yakınım dediğiniz onlar ve hele de onlardan bunu görünce öyle bir batağa saplanılabiliyo ki. ama bunda da bir hayır var; çünkü bu olduğunda hayatta hiç kimsenin size Allah'tan daha yakın olmadığını ve olmayacağını anlamaya başlıyorsunuz. ilk olayı görünce zaten beklentiler hemen olmasa da gitgide azalmaya başlıyor. ve siz Allah'a daha çok yaklaşmaya çalışıyorsunuz. artık o olayı da gördükten sonra daha bir anlamaya başlamışsınız ki şu dünyada Allah'tan daha yakın ,her an yanımızda olabilecek hiç kimse yok. bunu öncelikle daha iyi anlamalıyız.vücudumuzun ruhumuzuun her zerresinde bunu hissetmeye duymaya çalımalıyız. ve her an her zorlukta sadece O'na dayanmalıyız. insanlar O'nun gönderdiği vesilelerle bize yardım edebilirler, o ayrı, o da zaten Allah Ü Teala'nın elinde. bu yüzden her zorlukta hemen O'na sığınmalıyız.

psikoloğa gitmek kısmet olmadı ve bazen anlattığım gibi çok sıkıntılı oluyordu. ve ben çoğu zaman kaçmaya çalışmıştım zorluklardan, bi şeyleri kabul etmemeye çalışmıştım. mesela aileme gerektiğinden fazla dayandım galiba bi ara, insanlarda vb aradım çözümü, birinden yardım umdum, birinden anlayış, başka birinden belki çok yakınlık bekledim. "herkes beni kırdı, ben eve döneyim" dedim ama evde de hayalimdeki gibi olmadı. yanımda olunmadı her zaman. ve artık gerçekler gözümün önüne daha bi gelmeye başlamıştı, evet gerçekten olay buydu, "neye uzansam sonu uzaklık, anla ki yok O'ndan başkasına yakınlık".. gerçekten bunlar ağrılı dönemler sonucunda apaçık ortaya çıktı.

ve artık bir zorluk vb olduğunda hatta olmadığında da her an O'na sığınınca insanın içine çok büyük huzur güven geliyor. secdede kimselere hatta kendine bile söyleyemediğin sıkıntılarını O'na açıp O'na havale edince.. ve biliyorsun ki O her şeyin en hayırlısını, en güzelini bilir. biliyorsun ki O istemeden hiç kimse sana yardım edemez. biliyorsun ki O'ndan daha yakın hiç kimse yok, artık insanlardan ve başka şeylerden beklentilerin gitgide azalmaya başlıyor; dolayısıyla bi olay karşısında en yakınından bile beklediğinin tam aksi bir şey gördüğünde, normalde seni korkunç bunalımlara sürükleyecek bi şey gördüğünde artık buna pek aldırmamaya başlıyorsun. böylece huzur buluyorsun. aldırsan ne olur hem diyorsun, onun açısından bi şey olmaz yine sen üzülürsün düşündükçe üzülürsün.(aldırmamak o kişiyi terslemek, kavga etmek değil, ona surat asmak da değil. bunlar da zaten olayı daha çözümsüz yapıyor ve olay daha da büyüyor. elbet bir gün her şey ortaya çıkacak, boş verin kötü de davranmayın o kişiye, kime ne yararı var? ) insnların bu tepkilerini görünce inşallah O'na daha bir yaklaşıyorsun ve bir kez daha hatırlıyorsun: "tüm dünya seni sevse O sevmese neye yarar? O seni sevse de tüm dünya sevmese ne zarar?"


evet tam manasıyla benim de yaşadığım bir hakikattır bu ve harika bir yazı olmuş. kimsenin yanında olmadığı zamanlarda kimsenin yanında olmadığı mekanlarda ve kimse senin derdine derman olamazken sevincini gerçekten paylaşamazken Allah 'a yalvarıyorsun, dua ediyorsun, niyaz ediyorsun, şükrediyorsun ve biliyorsun ki Allah sana senden daha yakın. bu hissi yaşadığınız zaman diğer vesileler önemsiz oluyor. biliyorsun ki nasıl olsa en iyi ve hayırlı olan için bir vesile yaratılacak bunu kuvvetle umuyorsun. seni senden iyi tanıyan seni senden iyi bilen Zat senin için en iyisini yaratacak yaşatacak. belki sen bundan hoşlanmasan da ilk başlarda hikmetini anlayamamanın sıkıntısını yaşasan da sonunda anlıyorsun ki biliyorsun ki O nun takdiri en güzeli. ve sıkıntıların gidiyor. şükürlerin artıyor.

biliyorsun ki hayır da şer de O ndan ve hastalıkta şifa da O ndan. biliyorsun ki her şeye gücü yeten her şeyi dilediği gibi yaratan kuvvetli azametli sonsuz zengin her şeyi en ayrıntısına kadar en iyi en güzel en doğru olanı bilen istediğini istediği zaman yerine getiren gölge güzelliklerden öte asıl güzelliğe sahip hikmet sahibi her an yanında sana senden daha yakın seni seven senin sevdiğin bir Dost un var.

işte bu bilgi bu hissiyat insana huzur güven veriyor. ve bunun ötesinde bir bakıyorsun gerçekten de sabredersen ve inanırsan Allah yar ve yardımcın oluyor. Allah çok güzel şeyler yaratıyor. :)

[power]

Haneler İntihar Edilen Bir Hane videosu izleniyor... (http://www.kanald.com.tr/Video/Detail.aspx?id=60&videoId=1517&typ=p)

[n_tesla]

hiç dünyaya gelmemiş olmak isterdim..
hiç var olmamış olmayı.
hiçlik, karanlık, yokluk, huzur, huzur...
acı yok zevk yok, mutluluk yok hüzün yok.
anlam da yok, anlamsızlık da...

[ararat]

hiç dünyaya gelmemiş olmak isterdim..
hiç var olmamış olmayı.
hiçlik, karanlık, yokluk, huzur, huzur...
acı yok zevk yok, mutluluk yok hüzün yok.
anlam da yok, anlamsızlık da...
Ben de...

[melankolik_06]

birazda öldürmeyi düşünelim. fantazilerimizde öldürmek olsun.

357 magnumla yada 50 kalibre magnumla beynine yakın mesafeden atış yaptığımız adamanın beyni darma dağın olmuş duvara cıvık cıvık kanlarla beraber yapışan beyin ve deri parçalarının oluşturduğu o naturel resim. üstelik bunu loş ışıkta yaptığımızda ortaya çıkan psikopatça haz. manyak olurdu.

veya bir şekilde 500 liraya aldığımız keleşle beş on kişiyi taramak. insanların domino taşları gibi yere birbiri ardınca yuvarlanışın ortaya çıkardığı o dansvari psikomanyak haz. ve bağrışmalar çağrışmalar tam süper olurdu.

ha ha ha.

yok ya en iyisi m4 super 90la.silahı adamın ağzına dayayıp tetiğe basmak.veya nefret ettiğin bi adamın arabasına c4 koymak.ama bence en iyisi adamı RPG 7 ile havaya uçurmak :D:D:D

[n_tesla]

yok ya en iyisi m4 super 90la.silahı adamın ağzına dayayıp tetiğe basmak.veya nefret ettiğin bi adamın arabasına c4 koymak.ama bence en iyisi adamı RPG 7 ile havaya uçurmak :D:D:D

kendime nick yaptığım Nikola Tesla (20. yy. yaratıcısı bilim adamı) bazen çok ilginç şeyler de söylemiş. dünyayı ortadan ikiye yarabilecek bir düzeneğin kurulabileceği bunlardan bi tanesi. elimde böyle bir düzenek olsaydı hiç düşünmezdim ve dünyadaki hayatı yok ederdim. canlıları karmaşadan, koşturmacadan, mücadeleden, acıdan, anlamsızlıktan kurarıp sonsuz huzura, sükunete eriştirirdim.

[simge_fb]

hiç dünyaya gelmemiş olmak isterdim..
hiç var olmamış olmayı.
hiçlik, karanlık, yokluk, huzur, huzur...
acı yok zevk yok, mutluluk yok hüzün yok.
anlam da yok, anlamsızlık da...
aynen katılıyorum. kesin olsun bir kerede bitsin istiyorum. doğru düzgün yaşayamadık bari adam gibi ölelim. :)

[Minnie]

Hiç var olmamaksa konu. mutluluk, hüzün, acı, huzur, zevk gibi sanırım "huzur" da bilebileceğiniz bir duygu olamazdı. Bence hayattayken hepsinin tadına varmanın keyfini sürün.

[balık]

“İntihar seçilmez, hissedilen acı bu acıyla baş edebilme kapasitesinin üzerindeyse meydana gelir”.

İntihar seçilir. Yıllardır kronik depresyonla mücadele eden biri olarak bunu cesaretim olduğu bir an ikinci kez deneyebilirim. Çekilen acıyla başedememe sonucu olan bir intihar değildir bu. Öyle olsa çoktan ölmüştüm zaten... Katlanamayacağım kadar çok ağırlığın altında ezildiğim oldu... Ama zaman geçsin dedim... Zamanla azalır belki... Ama bir gün intihar edersem bu kesinlikle ani bir karar olmayacak. Günler öncesinden, hep aklımın bi köşesinde duran bu fikri kapalı dolabından çıkaracağım, evirip çevirip bakacağım ona. Bir seçim yapacağım. Ya yapacağım ya yapmayacağım. Ama bileceğim ki yşadığım sürece değişen bir şey olmayacak.. Usanmışsam bıkmışsam cesaretliysem yapacağım, hala biraz umudum varsa koyacağım fikri gene dolabına... Bu umutsuzluktan doğan bi ölüm isteğidir.. Zamanla şekillenmiş, büyümüş, zaman zaman azalmış ama aklın bir köşesinde hep varlığını hissettiren bi fikirdir. Bi acil çıkış kapısıdır. Sıkıldım gidiyorum deme özgürlüğümdür. Mutluluğumdur...


Depresyon hiç sona ermeyecek gibi dursa da geçicidir.

Asla kendinizi kandırmayın :) Geçse de nükseder, izi kalır...Kronikse hiç geçmez zaten...Siz siz olun genç yaşta bu hastalığa tutulduysanız geçecek deyip de kendinizi kandırmayın...Umudunuzun bedeli büyük olabilir...Ama şu var, zamanla birbirinize alışır gider kardeş kardeş yaşarsınız..
Ve de...Depresyonda her düşünce çarpıtılmış bir gerçeklik değildir. Örneğin geçmeyeceği hissi. Bir parça doğruluk payı vardır. Aslında bi yerde insanın kendi gerçekleriyle yüzleşmesidir bu. Hayatın anlamı var mı, neden yaşıyoruz...Hiç sormadığı soruları sormasıdır...Belki bi yerde kendini en çıplak gözlerle gördüğü dönemdir. Gerçekten de işe yaramaz, değersiz, mutluluğu haketmeyen, hayatının anlamı olmayan biridir belki de o.. Kendi gerçeklerini farkeder... Freud böyle der.

[goffee]

Bir zamanlar bende intaharı düşünmüştüm şimdi ne kadar saçmalımışım diyorum.
Kendimi olmadık saçma düşüncelere kaptırmışım olmadık şeylerin olmasını istemişim olmuyor diye ölmek istemişim.
İyiki bir aptallık yapmamışım.
Hayal ettiğim hiçbirşey olmadı ama hayal ettiklerimden daha güzel şeyler oluyor hayatımda.

[simge_fb]

Ben 5 yıldır depresyondayım. Tedaviler işe yaramadı 6 veya 7 ilaç denendi sonuç olumsuz. bir ay önce intiharın eşiğine geldim, o an aklıma bir not bile yazmak gelmedi. Hiç birşeyin önemi yoktu. Sadece aklımdaki intihar şekli değildi diye yapmadım.
Çok uzun zamandır düşünüyorum planlıyorum. Bir gün olacak ve ani bir karar olmayacak. Yıllardır bu düşünceyle nefes alıyorum..

[Heraclius]

Ben 5 yıldır depresyondayım. Tedaviler işe yaramadı 6 veya 7 ilaç denendi sonuç olumsuz. bir ay önce intiharın eşiğine geldim, o an aklıma bir not bile yazmak gelmedi. Hiç birşeyin önemi yoktu. Sadece aklımdaki intihar şekli değildi diye yapmadım.
Çok uzun zamandır düşünüyorum planlıyorum. Bir gün olacak ve ani bir karar olmayacak. Yıllardır bu düşünceyle nefes alıyorum..bunun sizi tüm dertlerinizden kurtaracağına gerçekten inanıyormusunuz?

[simge_fb]

Bi derdimin kalmayacağını düşünüyorum. hiçliğe gidiyorum

[Heraclius]

Bi derdimin kalmayacağını düşünüyorum. hiçliğe gidiyorum

Ne yazık ki hiçliğe gitmiyosun tam tersi hayat yeni başlamış oluyo ve intihar ederek başlattığın hayat sana pek güzel şeyler vermeyecektir, içinde sürekli kalacağın Cehennem ateşi hariç.

bu dünyada taş çatlasın 70 yıl hadi olmadı 80 hadi daha da abartalım 100 yıl yaşarsın! ama öbür dünya hiç bitmeyecek! bunu düşün. sence hangi hayat daha gerçek? yani demek istediğim bu dünyada imtahanda olduğunu hatırlarsan üstesinden gelemeyeceğin sıkıntı olmaz.

İmanın 6. şartı nedir "Hayır ve şerrin Allah’dan geldiğine inanmak." yani başına gelen her iyilik ve kötülük farketmez hepsi ALLAH tarafından gönderilir ve ikiside sebepsiz değildir amacı sınavı geçip geçememektir. bu dünyada sadece imtahan oluyoruz yani olaya bu pencereden bakarsan; "başıma kötü bişey geldi ama biliyorum ki bunu ALLAH istedi öyleyse başımın üstünde yeri var" dersen başına gelen her mutluluğun ve sıkıntının ALLAH ' dan geldiğini bilirek hareket edersen aşamayacağın bi sorun kalmaz emin ol.

yani intihar gerçek bi çözüm değildir.

[Minnie]

bu da güzel bir bakış açısı :)

[simge_fb]

Ne yazık ki hiçliğe gitmiyosun tam tersi hayat yeni başlamış oluyo ve intihar ederek başlattığın hayat sana pek güzel şeyler vermeyecektir, içinde sürekli kalacağın Cehennem ateşi hariç.

bu dünyada taş çatlasın 70 yıl hadi olmadı 80 hadi daha da abartalım 100 yıl yaşarsın! ama öbür dünya hiç bitmeyecek! bunu düşün. sence hangi hayat daha gerçek? yani demek istediğim bu dünyada imtahanda olduğunu hatırlarsan üstesinden gelemeyeceğin sıkıntı olmaz.

İmanın 6. şartı nedir "Hayır ve şerrin Allah’dan geldiğine inanmak." yani başına gelen her iyilik ve kötülük farketmez hepsi ALLAH tarafından gönderilir ve ikiside sebepsiz değildir amacı sınavı geçip geçememektir. bu dünyada sadece imtahan oluyoruz yani olaya bu pencereden bakarsan; "başıma kötü bişey geldi ama biliyorum ki bunu ALLAH istedi öyleyse başımın üstünde yeri var" dersen başına gelen her mutluluğun ve sıkıntının ALLAH ' dan geldiğini bilirek hareket edersen aşamayacağın bi sorun kalmaz emin ol.

yani intihar gerçek bi çözüm değildir.

ben olaya öyle bakmıyorum pek. zaten çözüm değil, bir acil çıkış kapısı...

[Heraclius]

ben olaya öyle bakmıyorum pek. zaten çözüm değil, bir acil çıkış kapısı...

farzedelim sen bi iş yerinde çalışıyosun, burası 100 katlı bir bina, sen en üst kattasın ve binada yangın çıktı, aklına acil çıkış kapısı geliyo ama biliyosun ki orası merdivenleri olmayan sadece kapıdan ibaret bi yer, dışardan bakan o kapıyı yangından kaçmak için çözüm olarak görebilir, ama sen biliyorsun ki o kapı seni kurtarmayacak, peki hala merdivenleri olmayan acil çıkışının seni bu yangından kurtaracağına inanıyormusun?

[simge_fb]

Diri diri yanmaktansa 100. kattan atlamayı tercih ederim. Bazı noktalarda seçimler yapmak zorunda kalıyorsun. Neye göre kurtuluş, kime göre kurtuluş? Benim açımdan intihar mantıklı bir seçim. Duygusal yönü yok sadece seçim. Yemek yemek gibi bir şey. Sadece bulunduğum yerde olmak istemiyorum. Ama bunu değiştiremiyorum. Bunu normal insanlara açıklamak gibi bir şansım yok. Size mantıklı akıl karı birşey olarak gelmediğini biliyorum ve böyle olmasını da isterim zaten. Bu benim gibi birinin anlayacağı bir şey. Bir günlük ya da bir yıllık birşey değil. Beş yıldır hemen hergün bu fikirle yaşıyorum. Nefes alamadığımda planlayarak rahatlıyorum. Ki yine aceleye getirmiyorum. En az kendime 1 sene daha süre tanıyorum.
Umarım bu duyguyu hiç anlamak zorunda kalmazsın. Ama kendimle yaşamak öyle berbat birşey ki... Nefes almak çok zor....

[Heraclius]

Diri diri yanmaktansa 100. kattan atlamayı tercih ederim.diri diri yanacağını nerden biliyosun ki belki bi helikopter gelip sizi kurtaracak bunun olmayacağına nasıl emin olabiliyosun? yani hayatını düzeltmek için her zaman bi şansın vardır.

[9 ŞUBAT]

İntihar etmek istemek ,bir çogumuzun aklından geçen bir duygu .Bunun sebebi çaresizlige bir çıkış yolu bulamamaya dayanıyor bence .

İnsan intihar edince tum dertlerinden kurtulacagını sanıyor ,oysa gerçek hiçte oyle degil .Uzun zamandır yaptıgım istatistige gore intiharlarda ölum oranı oldukça duşuk ,intihar edenlerin çogu ölum yerine engelli hale gelerek yaşamlarına devam etmek zorunda kalıyorlar .

Bu durum çok daha zor olmazmı ?

Tum dertlerden kurtulacagım derken ,fiziksel olarak çok daha zor şartlarla yaşamak zorunda kalıyorsunuz ve bu durum sorunlarınızın çok daha zorlaşmasına neden olmakta .

O yuzden intihar çıkış yolu olarak gorulmemeli .

Sizi bu duşunceye iten nedenleri mumkun oldugunca ortadan kaldırmaya çalışarak ,şu andakinden çok daha iyi yerlere gelmeniz mumkun .

[9 ŞUBAT]

Bazı noktalarda seçimler yapmak zorunda kalıyorsun. Neye göre kurtuluş, kime göre kurtuluş?

Benim açımdan intihar mantıklı bir seçim. Duygusal yönü yok sadece seçim. Yemek yemek gibi bir şey. Sadece bulunduğum yerde olmak istemiyorum. Ama bunu değiştiremiyorum.

Bunu normal insanlara açıklamak gibi bir şansım yok.

Size mantıklı akıl karı birşey olarak gelmediğini biliyorum ve böyle olmasını da isterim zaten. Bu benim gibi birinin anlayacağı bir şey.

Bir günlük ya da bir yıllık birşey değil. Beş yıldır hemen hergün bu fikirle yaşıyorum.

Nefes alamadığımda planlayarak rahatlıyorum. Ki yine aceleye getirmiyorum. En az kendime 1 sene daha süre tanıyorum.
Ama kendimle yaşamak öyle berbat birşey ki... Nefes almak çok zor....

Seni intihar kararı almana iten sebepleri ,en yakının oldugunu gordugun insanlara açma imkanın yokmu .Mutlaka o kişiler mevcut sorunları bir nebze olsun halledebilirler veya ellerinden geleni yapmaya çabalarlar .

Ama sen içine kapanıp sadece tek başına sorunlarınla savaşmaya çalışırsan bu seni çok çok yıpratır ,gucunu azaltır .

İnsanın sorunlarını tek başına yuklenmeye çalışması çok yorucu yıpratıcı bir şey ve ne yazıkki çogu zaman bir çogumuz bunu ama bilerek ,ama bilmeyerek yapıyoruz buda bizi umitsizlige itiyor .

Birilerine sorunumuzu açsak mutlaka bir çozum yolu bulunacaktır ,hiçbir şey elde edemesek bile en azından sırtımızdaki yukun hafifledigini daha rahat nefes aldıgımızı gorecek buda savaşmak için bize guç katacaktır .

Şurada bizlerle paylaşman bile senin açından iyi oldugunu duşunuyorum ,kısmen sorunlarını anlatarak biraz olsun ferahladıgını tahmin ediyorum .

[9 ŞUBAT]

İmanın 6. şartı nedir "Hayır ve şerrin Allah’dan geldiğine inanmak." yani başına gelen her iyilik ve kötülük farketmez hepsi ALLAH tarafından gönderilir ve ikiside sebepsiz değildir amacı sınavı geçip geçememektir.

''bu dünyada sadece imtahan oluyoruz ''

yani olaya bu pencereden bakarsan; "başıma kötü bişey geldi ama biliyorum ki bunu ALLAH istedi öyleyse başımın üstünde yeri var" dersen başına gelen her mutluluğun ve sıkıntının ALLAH ' dan geldiğini bilirek hareket edersen aşamayacağın bi sorun kalmaz emin ol.

yani intihar gerçek bi çözüm değildir.

Heraclius 'a tamamen katılıyorum ,yaşadıgımız olaylar rastlantı degil ,bizler için birer sınav ortamı ve buna gore mukafatımızı alıyoruz .

Oldukça uzun zamandır bunu gozlemliyorum ,gerek kendi hayatımda gerekse çevremdekilerin hayatında .Şunu gordumki insanlar asla devamlı sıkıntı çekmiyor ,çektigi sıkıntıların bir sonu var mutlaka ferahlıga çıkıyor .

Ben Allahın adaletini bir teraziye benzetiyorum ;terazinin bir tarafı diyelimki sıkıntı yuzunden agır bastı aşagıya indi ,ilelebet terazi aşagıda kalmıyacak zamanla diger kefe refahlıkla dolacak ve terazi dengeye gelicektir .

Bunu sadece insanların hayatında gozlemlemedik ,çevremizde olan olaylardada bu denge mutlaka ama mutlaka işlemekte buna defalarca şahit oldum .

Mesela bir ornek vereyim ;geçen sene dogu anadoluda hayvancılıkla ugraşanlar açısından ot verimi epey duşuk oldu buda onların yem fiatlarinda artışa neden oldu (bu durumda gider arttıgından terazi aşagıya indi ),ancak diger yandan hayvan fiatlarıda oldukça arttgı için bunu karşıladı hatta kara bile geçtiler (terazinin diger kefesi kar nedeniyle agır basınca terazi dengeye geldi ).

Geçen sene saman uretimi fazla ot uretimi azdı ,bu senede ot uretimi fazla saman az oldu (işte yine terazi dengeye geldi ).

Çevrenize dikkatlice bir bakın mutlaka sizinde dikkatinizi çekicek şeyleri farkediceksinizdir ,olaylara birde bu gozle bakmaya çalışın .

Her sıkıntının sonunda mutlaka ,ama mutlaka ferahlık vardır ,yeterki savaşın yılmayın .

[9 ŞUBAT]

güzel yazmışsın sağol..ama işte nasıl desem kii..
bu düşünce zaten herşeyden önce birden insanın aklına geliyo..ani bi durum yani yada benim için ..planlı değil...
insanlar karşısındakine karşı biraz daha duyarlı ve anlayışlı olsa zaten böyle bi şeye kalkışmayız...
sanırım benim yada benim gibi olanların en büyük sorunu hayata tutunmayı bilmiyoruz..
mucadele ediyoruz ama işte, nasılsa yenik düşüyoruz çabucak ..sorun bu sanırım ...

malesef çevre kişinin ne durumda oldugunu farkedemiyor ,yada çogunluk insanların psikolojisinin hayatında ne kadar onemli bir yere sahip oldugunu bilemedigi için gereken destegi vermiyor ,veremiyor .

diyelimki biri intihar etti ,bu durumda sevenleri ah keşke daha once farkına varabilseydik yardımcı olabilseydik diye gunlerce uzulmekte ,ama ne yazıkki gideni geri getirememekte .

o yuzden sorunlarınızı en yakınlarınıza açmanızı ,eger size yardımcı olmazlarsa hayata tutunamayacagınızı ve aklınızdan geçenleri tum açıklıgıyla onlara anlatmanızı oneririm .

belki bir nebze olsun o zaman sizi anlayabilir destek olabilirler .

birde şunu asla unutmamalı ''beterin beteri var ''

[9 ŞUBAT]

ne mutlu sizeki intihar edebilmeyi bile duşunebiliyorsunuz ,arkanıza donup bakmadan hiçbir uzuntu sıkıntı duymadan intihar etsemmi acaba diye duşunebiliyorsunuz ?

bu size sıkıntı ,bezginlik degil aksine mutluluk bile vermeli .o kadar özgursunuzki sadece ve sadece kendinizi duşunme luksune sahipsiniz .

sizler hiç hayattan bunalıp çaresiz kalıp bu hayattan çekip gitmek istediginiz halde ,ne yazıkki bırakın bunu gerçekleştirmek istemeyi bunu duşunmeye bile hakkınız olmadıgını hissettiniz veya yaşadınızmı ?

bazen oyle sorumluluklarınız oluyorki ne kadar bezerseniz bezin ,ne kadar bunalırsanız bunalın ,sorumluluklarınızı yerine getirmeye ve her turlu guç şartlara ragmen hayata devam etmek zorundasınız .

bu sorumlulukları halletmedikçede ne yazıkki bu hayat benim ne istersem onu yaparım ,ister yaşarım ister intihar ederim diyemezsiniz .

çunku buna hakkınız dahi yok ,eger bu durumda olsanız o zaman ne yapardınız ?

[simge_fb]

diri diri yanacağını nerden biliyosun ki belki bi helikopter gelip sizi kurtaracak bunun olmayacağına nasıl emin olabiliyosun? yani hayatını düzeltmek için her zaman bi şansın vardır.

Desteğin ve çaban için teşekkür ederim. Bu düşüncelerimi hiç kimseyle bu kadar rahat ve ne hissettiğimi gerçekten anlatarak paylaşmamıştım. Belki de haklısın bir helikopter gelecek. ama zamanı çok önemli. tik tak... zaman azalıyor alevler etrafı sarıyor. artık gerçeği kabullenmeli seçimimi yapmalıyım belkide. açıkçası bu kadar zamandır beklememin tek sebebi bu. ya bir helikopter gelirse. bu düşünceye inandığım sürece yaşamda olacağım:)

[simge_fb]

Seni intihar kararı almana iten sebepleri ,en yakının oldugunu gordugun insanlara açma imkanın yokmu .Mutlaka o kişiler mevcut sorunları bir nebze olsun halledebilirler veya ellerinden geleni yapmaya çabalarlar .

Ama sen içine kapanıp sadece tek başına sorunlarınla savaşmaya çalışırsan bu seni çok çok yıpratır ,gucunu azaltır .

İnsanın sorunlarını tek başına yuklenmeye çalışması çok yorucu yıpratıcı bir şey ve ne yazıkki çogu zaman bir çogumuz bunu ama bilerek ,ama bilmeyerek yapıyoruz buda bizi umitsizlige itiyor .

Birilerine sorunumuzu açsak mutlaka bir çozum yolu bulunacaktır ,hiçbir şey elde edemesek bile en azından sırtımızdaki yukun hafifledigini daha rahat nefes aldıgımızı gorecek buda savaşmak için bize guç katacaktır .

Şurada bizlerle paylaşman bile senin açından iyi oldugunu duşunuyorum ,kısmen sorunlarını anlatarak biraz olsun ferahladıgını tahmin ediyorum .

Teşekkür ederim. Ama hayatımda öyle biri yok. benim belkide en büyük sorunum yaşamımda güvenebileceğim insanların yokluğu. daha önce bir çok kez denedim. çünkü haklısın paylaşılmalı. Ya ciddiye alınmadım ya da hor görüldüm. İnsanlar benden vebalı gibi kaçmaya başladılar. Ailem beni anlamadığını söylüyor, onlara göre böyle sorunlarım olmamalı, her şeyim var neyim eksik ki. Bilmiyorum. Şu anda dayanamıyorum ama hala taşıyabiliyorum gittiği yere kadar....

[simge_fb]

ne mutlu sizeki intihar edebilmeyi bile duşunebiliyorsunuz ,arkanıza donup bakmadan hiçbir uzuntu sıkıntı duymadan intihar etsemmi acaba diye duşunebiliyorsunuz ?

bu size sıkıntı ,bezginlik degil aksine mutluluk bile vermeli .o kadar özgursunuzki sadece ve sadece kendinizi duşunme luksune sahipsiniz .

sizler hiç hayattan bunalıp çaresiz kalıp bu hayattan çekip gitmek istediginiz halde ,ne yazıkki bırakın bunu gerçekleştirmek istemeyi bunu duşunmeye bile hakkınız olmadıgını hissettiniz veya yaşadınızmı ?

bazen oyle sorumluluklarınız oluyorki ne kadar bezerseniz bezin ,ne kadar bunalırsanız bunalın ,sorumluluklarınızı yerine getirmeye ve her turlu guç şartlara ragmen hayata devam etmek zorundasınız .

bu sorumlulukları halletmedikçede ne yazıkki bu hayat benim ne istersem onu yaparım ,ister yaşarım ister intihar ederim diyemezsiniz .

çunku buna hakkınız dahi yok ,eger bu durumda olsanız o zaman ne yapardınız ?

Bu bazen aklıma geliyor. Çünkü intihar etmeyi düşündüğümde rahatlıyorum. Ama aklıma ailem geldikçe onlara bunu yapmamam gerektiğini biliyorum. Her ne olursa olsun onların suçu değil. Yaşayacakları o kabusun sorumlusu olmayı istemem. Sonra ben? diye soruyorum kendime. bu acılar bu bedeller nereye kadar. An geliyor ki hiçbirşey düşünemiyorsun. her şeyin sıfır olduğu bir nokta var.....

[Heraclius]

Desteğin ve çaban için teşekkür ederim. Bu düşüncelerimi hiç kimseyle bu kadar rahat ve ne hissettiğimi gerçekten anlatarak paylaşmamıştım. Belki de haklısın bir helikopter gelecek. ama zamanı çok önemli. tik tak... zaman azalıyor alevler etrafı sarıyor. artık gerçeği kabullenmeli seçimimi yapmalıyım belkide. açıkçası bu kadar zamandır beklememin tek sebebi bu. ya bir helikopter gelirse. bu düşünceye inandığım sürece yaşamda olacağım:)
daha olumlu bakmana gerçekten çok sevindim :) umarım kısa sürede içinde bulunduğun dertlerini ve sıkıntılarınıda aşarsın

[simge_fb]

daha olumlu bakmana gerçekten çok sevindim :) umarım kısa sürede içinde bulunduğun dertlerini ve sıkıntılarınıda aşarsın

teşekkür ederim. inşallah:)