Annem nasıl kıydın bana...

[Selina]

5 Ekim: Bugün var edildim. Buradayım. Varım. Müthiş bir duygu bu. Var
olduğumu henüz annem ve babam bilmiyor.

Bir elma çekirdeğinden bile küçüğüm. Ama ne de olsa, ben benim. Varım ya! Bu bana yetiyor. Henüz bedenim belli belirsiz, yüzüm yok ama, varlığımı ve benliğimi hissedebiliyorum. Bir kız olacağım ve baharda çiçekleri seveceğim.

19 Ekim: Biraz büyüdüm. Kımıldamam mümkün değil. Annem henüz farkında değil ama onun kanıyla besleniyorum. Kalbini dolaşıp gelen sımsıcak kan bana geliyor. Beni sevecek bir kalbin kıpırtılarını şimdiden hissediyorum. Annem beni çok sevecek. Annem için güzel bir sürpriz olacağım.

23 Ekim: Hiç göremediğim bir el ağzımı biçimlendirmeye başladı. Dudaklarımda onun dokunuşunu hissediyorum. Bu "el"in dokunduğu yerler dudağım damağım oluyor. Düşünün bir yıl sonra bu elin dokunduğu yerde tebessümler açacak, güleceğim. Dudağımdan ve dilimden sözler dökülecek. Herhalde önce "Anne!" diyeceğim. Anne duyuyor musun beni? Seninle konuşacağım. Sana güleceğim. Kimilerine göre hâlâ daha var değilmişim... Nasıl olur? Varım ve gülücükler sunacak dudaklarım da olmak üzere ya... Hem sonra bir ekmek kırıntısı ne kadar küçük olursa olsun yine ekmektir. Öyle değil mi anneciğim? Ah bir konuşabilsem!

27 Ekim: Bugün pek mutluyum. İçimde tatlı bir kıpırtı başladı. Artık bir kalbim var. Kalbim atmaya başladı. Hayatım boyunca böyle atıp duracak. Sevgilerle dolduracağım kalbimi. Tıpkı anneminki gibi... Annem bedeninde iki kalbin birden atmaya başladığını bilseydi ne kadar sevinirdi! Duyuyor musun anne?

2 Kasım: Her gün biraz daha büyüyorum. Kollarım ve bacaklarım da biçimlenmeye başladı. Hele bir büyüsün kollarım bak nasıl kucaklayacağım seni anneciğim. Şu ayaklarım da tamamlansın da, beraber çiçekli bahçemizde yürürüz. Belki birlikte okula gideriz.

12 Kasım: Ah evet... Bunlar, bunlar ne kadar sevimli ve küçük şeyler. Aman Allah'ım parmaklarım da çıkmaya başladı. Bunlarla çiçek toplayacağım, annemin elini tutacağım, kalem tutacağım. Belki de güzel bir şiir yazacağım. Anneciğim, orada mısın? Ellerimi ellerinin arasına koymak için sabırsızlanıyorum.

20 Kasım: Oh, nihayet.. Annem doktora gitti. Burada olduğumu öğrendi.. Yaşasın! Doktor teyze özel bir cihazla gördü beni. Ultrason diyorlarmış. Resmimi bile çekti. Sevinmiyor musun anneciğim? Seneye kalmaz kollarının arasında olacağım...

25 Kasım: Artık babam da burada olduğumu biliyor. Fakat henüz kız olduğumun farkında değiller. Onlara sürpriz yapacağım..

10 Aralık: Bugün yüzüm tamamlandı. Artık iki güzel gözüm, bir küçük burnum, dudaklarım ve yanağım var... Anneme benziyorum galiba...

13 Aralık: Artık çevreme bakabiliyorum. Etrafım çok karanlık ama olsun. Yine de mutluyum. Yaşıyorum ve varım. Kısa bir süre sonra gün ışığını görebileceğim, renkleri ve çiçekleri tanıyacağım. Rüyamda gördüm. Dünyada gökkuşağı diye bir şey varmış.. Onu çok merak ediyorum.. Anneciğim, babacığım sizin yüzünüzü de göreceğim. Tanışacağız.... Mutlu olacağız. Gülüşeceğiz..

24 Aralık: Kulaklarım daha iyi duyuyor artık. Anneciğim, senin kalbinin seslerini duyuyorum. Benim kalbimin atışlarını da sen duyabiliyor musun? Hatta sesini bile tanıyabiliyorum. Sesin ne kadar tatlı... Hiç duymadığım bir şey bu... Güzel ve sağlıklı bir kız olacağım. Kollarında uyuyacağım, yüzüne bakacağım, o tatlı sesini dinleyeceğim. Benim için ninni de söyleyecek misin anneciğim? Sen de beni özlüyorsundur mutlaka... Beni koklayacaksın.. Çok seveceksin, değil mi?

28 Aralık: Anne burada bir şeyler oluyor. Doktor abla neden mutsuz bakıyor böyle... Sen acı çekiyor gibisin. Kalp seslerin değişti... Sustun. Benimle niye konuşmuyorsun anne? Anne... Anne... Anneciğim... Yüzümde soğuk bir şey hissediyorum. Anne, yüzümü parçalıyorlar... Anne bir şeyler yap... Anne... Kolumu çekiyorlar anne... Canım yanıyor anne... Anne... Ayaklarımı parçalıyor bu şey anne... Beni sana bağlayan damarı kopardılar anne... Anne kalbimi parçalıyorlar... Anneciğim... Anne... Anne... An... Ah!

Kürtajınız tamamlandı hanımefendi. Geçmiş olsun! Alinti

http://img.blogcu.com/uploads/hafzanur_aglayan_bebek.jpg

[Reinbou]

Çok kötüymüş ya:(. Sanırım bir çok insan buna farklı şekilde bakıyor, bebeği canlı olarak görmüyorlar maalesef.

[karabulut]

cok aci bukadarini düsünmemistim

[egeli]

Evet allah kimseye göztermesin .
nasıl verecekler bunun hesabını yada baştan alın öneminizi deyilmi yaaa allah korusun bunun gibi durumlardan,

[Selina]

up........

[chenn]

selinaaaaaaaaaaaaaaaaa.....aynı durumdayım bu kadar olur diyorum...halim bu işte daha ötesi yok ben bi caniyim...off dayanamıyorum bu acıyaaa:(

[NAR_K]

bu paylasimi gormemisim.. gercekten cok guzel anlatilmis, abartisiz.. daha once bir kurtaj videosu da izlemistim.
benim icin de bir can'in varligi herseyden once gelir; kac haftalik veya kac aylik oldugu umrumda bile olmaz..

[Liliths]

canım bebeğim annem sana kıyamam:( ben öleyim daha iyi........... hayatta senden başka önemli ne olabilir umarım sende beni çok seversin miniğim

[elmaelma]

Kötü bir durum insana dokunuyor.

[mürüü]

Allah kimseye yaşatmasın diyorum. böyle bir karar vermek zor olsa gerek. büyük konuşmaktan çok korkuyorum ama herhalde 10 bebeğime hamile kalsam genede kürtajı düşünmezmişim gibi geliyor.

[9 ŞUBAT]

Kürtajı kabul etmek kabul edilemez bir davranış ama bazen öyle anlar oluyorki o anki çaresizlik içinde böylesine acımasız bir karar alınabiliyor ,almak zorunda kalınabiliyor .

Bu kararı alanlarıda fazla suçlamamak lazım ,ama bu hataya duşmemenin yollarıda var .Biraz aklımızı kullansak bir parça mantıgımızı duygularımızın onune geçirsek bu acıları yaşamamıza gerek kalmaz .

Asla bir şey olmaz demiyelim ,ne zaman ne olacagı hiç belli olmaz ,tedbir bizden takdir ALLAH 'tan.

[Selina]

güncellll....

[Banane]

okurken icim parcalandi ..

günümüzün güncel haberi ,

bir cana nasil kiyilir yaa ..okadar imkanlar var cocuk olmamasi icin anlamiyorum

[dunganga]

bebeklere ve yavru hayvanlara hiç kıyamıyorum bu çok üzücüydü acaba bebek gerçekten hissediyormudur kürtaj esnasında, canı yanıyormudur. öyleyse çok kötü. canım sıkılıyor bide ağlayan bebek resmi koymuşsunuz çok canım sıkıldı. bebekler ölmesin hepinizi keserim aln

[dunganga]

işin siyasi politk dini tarafı umrumda değil. bebekler kürtaj esnasınca acı hissediyorlarmıdır acaba. benim en eski hatıram bebekkendi, ben annemin kucağında arabada gittiğimi hatırlıyorum yamur ve şimşek vardır. garip ama ilkgünüm olabilir bunu net hatırlıyorum. ozaman bebekler hissedebilir bilinçsiz varlıklar değillerdir. küçücük bebeği elektrik süpürgesi gibi bişeyle ana rahminden çekiyorlarmış kürtajda, şuncacık anne sıcaklığı ararken mekanik bktan bir aletle karşılaşıyor onun çöp haznesine gidiyor yaşamı nefesi kesiliyor heryeri parçalanıyor. bu konuyu niye açtınız ben gebereyim bebeklere bişey olmasın ordan süpürge gibi bişey geliyor şukadarcığı içine çekiyor orda kolu bacağı ayrılıyor parçalanıyor zaten halı süpürür gibi mikropmuş gibi bebeği alıp kıyıyorlar düşündükçe kürtaj yapanı vururum gibi geliyor kürtaj yapmayın ya doru düzgün korunun bişey yapın yada kürtaj yaptırmayın lan

[belgin]

Bende, ne zaman bu makaleyi okusam içim parçalanıyor.insan yavrusu bu ya..mikrop veya başka bir şey değil ki?garip aletlerle, normal bir şeymiş gibi nasıl yapılıyor ,anlamıyorum.düşündükçe,delircek gibi oluyorum.bunu yapan doktor nasıl beceriyor bu işi?içi sızlamıyor mu?acaba.bana milyon verecekler ben yapamam.bir canlının hayatına son veriyorsun sonuçda.günümüzde o kadar çok korunma yöntemleri varken,niye sonuç kürtaj oluyor.iğne var,hap var.en azından bir sakatlık olduğunda ertesi gün hapları var.evlilik içi veya dışı ilişkilerde korunamadıysanız.bari dikkat edin ertesi gün hapı içmeyi ihmal etmeyinde, bebecikler ölmesin.sanırım insanlar çok bencil.kendilerinden başka canlıyı düşünmüyorlar. bu olayda dikkat etmiyorlar ve önlem almayı ihmal ediyorlar.kendi menfehat ve isteklerimiz için, bir yavrunun doğmasına ve ölmesine karar veriyorsunuz.peki o yavrucağa soruyormusunuz yaşam hakkını?o yavrucağın suçu ne?sizin özel durumlarınızın cezasını niye o çekiyor?ben oğlumu dünyaya getirdiğim hastanede ,bir bayan 8 ci doğumunu yapıyordu.17 senedir çocukları olmuyormuş.bebekler,6 aylık olduğunda anne karnında duramıyormuş.doğum başlıyormuş.bebeklerde erken doğdukları için solunum yetmezliğinden acılar çekerek hayatları sona eriyormuş.ya illa çocuk olcak diye 8 tane çocuğunun acılar çekerek ölmesine nasıl bir vicdan müsade ediyor.istekler yerne gelsinde gerisi önemli değil?dimi.bununda kürtajdan farkı yok.ay..daha fazla yazamayacağım..kahroluyorum.can sıkıcı bir durum..

[yorum]

Keşke bende var olmamış olsaydım:/

[Deli Ruzgar]

Iste bu dunyanin en buyuk gercegi.. insan kendini dusundugu icin baskasina hatta kendi cocuguna bile kiya biliyor.. ne yazik o cocugun sucu ne ki sanki.. 5 dklik zevk icin bir can almaya nasil goz yumar insan.. asla ama asla kurtaji destekleyecek tek bir sebeb bulamiyorum yok zaten.. ucunda olum dahi olsa.. bu cocuk sen istemedigin (tecavuz) sekildede dunyaya gelse.. Cani veren Allah almasi insana dusmez.. yazik gercekten igreniyorum migdem bulaniyor.. nasil ya bir insna bir masum cani alicka kadar nasil insanliktan cikar.. ve artik hersey o kadar cok gorulur duyulur olmuski.. herkeze normal geliyor.. herkeze ola bilirmis gibi geliyor.. 'ben bundanda kotusunu duydum' diye biliyoruz.. gercekten cok yazik her gun biraz daha insanligimizi kaybediyoruz..