Orijinalini görmek için tıklayınız : ne yapacagımı bilimyorumm ne olur yardım edinn ....
sehr-i_hüzün
05-07-2009, 05:30 PM
bildiginiz gibi ben 3 yıldsan beri okb hastasıyımm tedavi olmak istiyorum ama ailem okbli olduguma inanmıyor ne yapacagımı bilmiyorumm yemedn içmeden kesildim sürekli aglıyorumm biliyorumm siz sıktım ne olur bir akıl verinn mersinde güzel bir doktor buldum okb yüzünden tek gidemiyorumm anneme diyorum gidelim diye o da inanmadıgı için gelmiyor kafayı yedimm lütfen taciz olayıda beni bunaltıyor artık dayanamıyorummm böyle giderse intihar edecegimm gercektenn nede beni buldubu hastalıkk bu arada sürekli kendimi kötü hissediyorumm sizden başka kimsem yok ne olur yardım edi lütfen*
dil-teng
05-07-2009, 05:56 PM
intihar gibi fikirleri ilk başta aklından atmaya çalış.ailen inanmıyorsa bir yol ile onları inandırmalı durumun ciddiyetini farkına vardırmalısın.bunu kendın yapamıyorsan bence kendıne yakın buldugun bir akraban ile konuş ona durumu anlat belkı ailenın inanmasında rol oynayabılır.
nılupher
05-07-2009, 06:10 PM
Öncelikle geçmiş olsun..Ne olur sakin olmaya çalışın.İntihar gibi şeyleri sakın ola düşünmeyin...Ailenizi ikna etmenin yolunu sakin bi şekilde bulmaya çalışın..Ama belki önce sizi anlayacak bir arkadaş, bir büyük yada bir akraba ne bileyim biriyle paylaşın sıkıntılarınızı..eminim bu sizi biraz olsun rahatlatır..Forumumuzda da bu konuda yardım alacağınıza eminim..Ama lütfen negatif düşüncelerinizden kendi çabalarınızla uzaklaşmaya çalışın ilk adım olarak...Naçizane fikrim!!!
hoyrat
05-07-2009, 06:30 PM
ailen olmadan gitmeye çalış, belki doktorunun tavsiyesiyle onları ikna etmenin bir yolunu bulabilirsin ya da aile büyükleri eş dost onların yardımı olabilir
ataserr
06-07-2009, 02:11 AM
Öncelikle geçmiş olsun.3 yıl çok uzun bir zaman değil.İyileşmen daha kolay olur İNŞALLAH.Burdakş herkes yardıma hazır emin ol.Yalnız değilsin..
ikra``
06-07-2009, 04:12 AM
Geçmiş olsun Sehr-i_hüzün,
öncelikle kendini rahatlat.Ailene yaşadıklarını net olarak anlat,onlar sana en iyi destek olurlar,güzelce anlatmayı dene...Kendini sıkma,sorun varsa elbet çözümü de vardır.Ve bil ki yalnız değilsin,dua et çok iyi geliyor,Rabbin O'na açılan elleri boş çevirmez...tekrar geçmiş olsun.
ataserr
06-07-2009, 11:37 AM
BİR SORUN VARSA CÖZÜMÜ DE VARDIR,
CÖZÜMÜ YOKSA ZATEN SORUN DEĞİLDİR!
Güzelmiş!
9 ŞUBAT
06-07-2009, 11:42 AM
bildiginiz gibi ben 3 yıldsan beri okb hastasıyımm tedavi olmak istiyorum ama ailem okbli olduguma inanmıyor ne yapacagımı bilmiyorumm yemedn içmeden kesildim sürekli aglıyorumm biliyorumm siz sıktım ne olur bir akıl verinn mersinde güzel bir doktor buldum okb yüzünden tek gidemiyorumm anneme diyorum gidelim diye o da inanmadıgı için gelmiyor kafayı yedimm lütfen taciz olayıda beni bunaltıyor artık dayanamıyorummm böyle giderse intihar edecegimm gercektenn nede beni buldubu hastalıkk bu arada sürekli kendimi kötü hissediyorumm sizden başka kimsem yok ne olur yardım edi lütfen*
geçmiş olsun huzun ,
huzun ailenden başka yakın hissettigin biri yokmu ,bu akrabalardanda olabilir ,komşularınızdanda .
durumu onlara anlatıp yardım iste,ama ne olursa olsun umidini yitirme ve sık sık bizimle paylaş ,
en azından duşunduklerini anlattıkça rahatlarsın ,bununda çok faydası olur sana .
sehr-i_hüzün
07-07-2009, 03:16 PM
hepinize tesskür ederimm iyiki varsınızz öyle demeyinn annem süreklibeni boguyor sanki ben uyduruyormuşum öyle bisey yokmuş kendisi diyor evden dışarı cıkmak istemiyorum sürekli uyumak istiyorum bide eniştemin kardesiyle bir araya gelmek istemiyorummm istemedigim zaman kavga ediyoruzz sevmiyorum istemiyorum suratını görmekde istemiyorumm yok asıkmışımda yok seviyormuşumdaa böyle seyler diyorlarr buda tabiki okbyi artırıyor suan bile cok kötüyümm süreklide aglıyorummm buğünde dedimm gidelim doktora diyee bakalım biri demiş tek basına gitti diye okadar kötü seyler yasadımki hastaneye gidince kötü oluyorummm iştee
sellin
17-07-2009, 07:15 PM
Ailene ihtiyacın yok madem gelmiyorlar kendileri bilirler böyle beklersen iyice ilerleyincede yardım etmezlerse olan sana olur için durmadan sıkılıyor en ufak şeylere aglıyor sanki hiç mutlu olamamışsın veyada olmıycaksın gibi diger insanlara karşı güven hissini yitirebilirsin sanki içinde patlama hazır ibr bomba varmış gibi de olabilir bence doktora acilen gitmelisin yoksa ailen seni anlamamaya devam edebilir sende bu hastlıgın ilerlemesine sebep olabilirsin daha başında ve şanslısın erken teşhis hayat kurtarır hmm intihar edersende tam olarak bu hastalıgın örnek söz dinleyen bir hastası olursun onun istedigide bu işte ama sen direnirsen bi ip de iki cambaz oynamaz sonunda pes edicektir hiç takma içinden ne geliyo o ana onu yap mutlu olabilcegin şeyleri yap sana anormal gelen bir davranış mı yapıyorsun etrafına bak bakalım diger insanlar böyle bir durumda kalırlarsa ne yaparlardı aynı normal insanların yaptıkları şeyleri yap :):)
Siyahi
17-07-2009, 08:13 PM
Geçmiş olsun kardeşim umarım sorununa ivedi olarak çözüm bulabilirsin.
Gercekten üzül...
malahit
17-07-2009, 09:24 PM
aileler bazen bu durumu kabul etmek istemıyor,belkide hala cevreden utanmalarından kaynaklanıyor.bende ailemle yaşıyorum bunu.tedavi süreclerinde hep tek basıma oldum.ama sabret.ve güçlü olmaya çalış.kaç yaşındasın bilmiyorum ama kendin git dr.a ve mutlaka sevdıgın dostların arkadaşların vardır.onların destegını kabullen.
bu hastalıgı kabul etmek bana göre en büyük adım.bu adımı atmışsın ya gelir gerisi...
Powered by vBulletin® Version 4.2.5 Copyright © 2026 vBulletin Solutions, Inc. All rights reserved.