slm

[sweet]

slm arkadaşlar

[hoyrat]

hoşgeldiniz :)

[sweet]

hoşbulduk:)

[Happy_Time]

HoşgeLdiniizz :)

[Selina]

hoşgeldin sweet merhaba..
keyifli ,faydalı paylaşımlar..

[harmonyy]

Hoşgeldiniz :) ......

[plüton]

Aramıza hoşgeldiniz! :)

[gunesligunler]

merhabalar,

ben obsesif kompulsif bozukluk hastasıyım. Hayatım kabusa döndü. Yanlış ya da eksik olacak diye hiçbir şey yapamaz hale geldim. Benim muzdarip olduğum şey, yapılacak işin önüne onlarca hatta yüzlerce ilgili-ilgisiz iş yığıyor olmam. Sonra da bu işlerin altından kalkamayacağım için işten tümüyle vazgeçmem. En basit günlük işleri bile yapamaz hale geldim. Beynimin içindeki parazit düşünceler, beni kurt gibi kemiriyor. Bıktım usandım artık ama elimde değil. İradem tamamen devre dışı kalıyor. Hastalık bana ne yapmamı zorluyorsa, bana onu yaptırana kadar müthiş bir gerilim ve rahatsızlık içinde oluyorum. Sonunda teslim olup ne kadar zor ya da zahmetli de olsa yapmak zorunda kalıyorum. Hastalığın güdümüne girdikçe herşey daha da zorlaşıyor çünkü bugün 1 saatimi ayırsam yarın 2 daha sonraki gün 3 saatimi almaya başlıyor, hastalığın bana dayattığı tembihleri yaptıkça daha fazlası icat oluyor. Sonunda felç olup ya bütün günümü bu luzumsuz, vakit-enerji-para harcayan işlere vakfediyorum ya da bitap düşüp hiçbirini yapamayıp bu sefer yapamamanın verdiği gerilim içinde boğuluyorum. En basit işler bile gözümde büyüyor. Normal bir insanın 5 dakikada yapacağı bir işi, detaylandırmam yüzünden 25-30 dakikada yapabiliyorum. Tüm verimliliğim düştü. Beynim sürekli hastalıklı düşüncelerle meşgul. Basit işleri dahi yapamaz olmaktan ötürü kendime olan güvenim neredeyse sıfıra indi, normal insanları gözümde büyütüyor, günlük işleri ya da profesyonel işleri yapanlara muazzam işler başarıyormuşcasına yüceltiyor, ondan sonra da kendimi suçluyorum. Bu işleri yapamadığım için kendime kızıyor, kendimi psikolojik olarak dövüyorum. Kendimi aptal ve beceriksiz hissediyorum. Engel olamadığım saplantılı düşünceler yüzünden günlük hayatım ve genel olarak hayatım felce uğradı. Bu hastalıktan kurtulmak istiyorum. Benimle aynı zorlukları yaşayan insanları görünce biraz teselli buluyorum, bir tek ben miyim bu saçma sapan düşünceleri üreten diye düşünmek de beni daha da çaresiz yapıyor. Hastalık azalsa bile içten içe beni bırakmayacağını düşünüyorum.