Kıskançlık ve merak...

[9 ŞUBAT]

Azı karar çoğu zarar bu duygunun. Hele bir de takıntı boyutuna gelmeye başladığında iş çığırından çıkmaya başlamış demektir. Aklıma bile gelmeyecek şeyler olmaya başladı son günlerde. Karşılıklı farklı beklentilere cevap veren bir dostluk ilişkim vardı onunla. Fakat olması gerekenden biraz farklıydı kabul etmeliyim.
Zorla güzellik olmaz

Eskisi kadar sık olmasa da yine de arada bir görüşüyorduk. Bana kalsaydı onu her gün görmek istiyordum, ama o beni istemiyordu. Kendince haklı sebepleri vardı. Ne yapabilirim zorla güzellik olmuyor işte. Yavaş yavaş onun istediği sona doğru kürek çekmeye başladı “ilişkimiz”. İlişkinin bir açılımı yok maalesef. Bunu sizin doldurmanızı istiyorum sevgili psikologum. Benden gün be gün uzaklaşan “dostum, arkadaşım, aşkım”, tercihini kabullenmemi pek beğenmemiş olacak ki hiç beklenmedik tavırlar sergilemeye başladı. Kendisinden duymak için uzun zaman beklediğim kelimeleri ardı ardına sıralamaya başladı o gece.

Aşk mı? Takıntı mı? İlgisizliğin soğuk nefesi mi? Yoksa kıskançlık mı?

Belki de hiçbiri değil belki de hepsi, yine bana oynadığı küçük oyunlarından biri de olabilir. Her neyse, artık tamamen farklı bir kişi duruyordu karşımda, ama hakkını yememem lazım bana hiçbir zaman yalan söylemedi. Hep dürüst oldu. Beni kırmadan incitmeden ve üzmeden kabul ettirdi uzaklaşma isteğini. Sebep her ne olursa olsun, beni yeniden yolumdan döndürmeye çalışmamalıydı, artık geri dönüşü yok.

Geçmiş artık yok...

Yukarıdaki olayda yaşandığı gibi, geçmiş bazen gerçekten de geçmişte kalmalı. Hayatımıza soktuğumuz insanlar kendi istekleriyle hayatımızdan çıkmak istiyorlarsa, her ne kadar biz istemesek de verilen kararlara saygı duymalı ve kabullenmeliyiz, ne de olsa her şey bir sebep doğrultusunda yönleniyor. Onları, zihinsel olarak bulundukları yerden farklı bir yere taşıyarak yani etiketlerini değiştirerek, hayatımıza dâhil edebiliriz. Böyle de hem onların istediği olmuş olur hem de sizin.

İçi geçmiş meyvelerden komposto yapmak gibi bir şey bu. Neticede aynı meyveden farklı tatlar almak da lezzetli olabilir

Uzm. Psk. Ceyda ŞENEL

[DAISY]

Merhaba, aranıza yeni katıldım. Ben 1,5 senelik evliyim. Eşimle internette tanıştık. İlişkimizin başlarında eşim ondan önce hayatımda biri olup olmadığını sorduğunda hayır demiştim. Daha sonra beni çok zorlayınca ondan önce kısa süre birlikte olduğum kişiden bahsettim ona. Ama tanışmamızı ve ilişkinin seyrini tam ve doğru olarak anlatmadım. Çünkü bu yaşadığım ilişki benim ruhen çok hasta olduğum bir dönemde yaşadığım benim tarzıma uygun bir ilişki değildi, depresyondaydım ve duygusal anlamda çok kötü bir boşluktaydım. Beni yanlış tanımaması için ve onu kaybetmemek için yaşadığım ilişkiyi farklı bir şekilde anlattım eşime. Ama o yine çok üzerime geldi, soruların sonu gelmedi ve ben de nasıl yaşadıysam anlattım ona. Evlenmeden önceki dönemde ve evliliğimiz boyunca ve hala sorular sormaya devam ediyor. En küçük ayrıntılara giriyor. Ne cevap verirsem kendisiyle ve bizim ilişkimizle kıyaslıyor. En ufak birşey bile onun için takıntı. Ve bana inanmıyor. Kendi kafasında kurgu yapıyor ve bana yalan söylüyorsun mantıken böyle olması gerek, senin gibi bir insan böyle davranmıştır diyerek yüzlerce kere yemin ettiriyor. Aynı şeyleri hemen hemen her gün tekrarlayıp tekrar tekrar yemin ettiriyor. O insanı paylaştığım arkadaşlarımın adını bile duymak istemiyor. Onlarla görüşmemi istemiyor. Ben ona diyorum ki tamam sana başta yalan söyledim ama artık bana herşeyi anlattırdın doğru söylüyorum ayrıca ben seni aldatmadım bu benim senden önce yaşadığım bir ilişki seni ilgilendirmez diyorum. O da bana evet beni ilgilendirmez ama bana doğru söylemiyorsun saklıyorsun ben ona kızıyorum diyor. Aslında öyle değil ona söylediğim herşeyde kendisiyle kıyaslıyor ve beni yargılıyor ona da yapmışsın aynı şeyleri onunla da yaşamışsın benimle yaşadıklarını diyerek beni suçluyor ve inanılmaz öfkeleniyor. Ona yaptığım her güzel davranışta, ilgide, alakada ona da yaptın di mi diye soruyor hayır yapmadım deyince yeminler ettiriyor evet desem ona da yapmışsın sanki sadece bana mı yaptın, niye yaptın, nasıl yaptın, öyle mi oldu böyle mi oldu diye sorular sorup anlattırıp sonra da bazen günlerce surat asıyor konuşmuyor. Bunu niye yaptığını anlamıyorum kıskançlık mı yoksa kabulenememezlik mi bilmiyorum. Bir de şu var ben de eşimin yalanlarını yakaladım hem de benimle birlikteyken. Ben diyorum ki sen de bana yalan söyledin üstelik de beni aldattın ben bu konuyla ilgili senin üzerine geliyor muyum sana hiç soru soruyor muyum ben de senin anlattıklarına inanmıyorum ama seni zorlamıyorum gerçeği öğrenmek için benim için önemli olan seninle mutlu olmak geçmişi düşünerek hem kendimi hem seni mutsuz etmek istemiyorum, sen kendin böyleyken bana nasıl böyle davranabiliyorsun.Bazen o an bana hak veriyor konu kapanıyor ama ertesi gün yine başlıyor. Ben açıkçası detaylara girmek ve onun sorduğu sorulara cevap vermek istemiyorum bunun sebebi aslında onun her söylediğim şeyi bana karşı kullanması olgunlukla karşılayacağını bilsem o sormadan bütün içtenliğimle herşeyi anlatırım. İnanın çok zor durumdayım. Hata bende mi onda mı çözemiyorum. Artık bu takıntı çekilmez bir hal aldı. Hatta bu olay yüzünden içinde şiddet de olan 3 kavga yaşadık en sonuncusunda çıldırdı kendine de zarar verdi ve ben ona git dedim seni affetmiyorum dedim özür diledi bir daha yapmayacağım dedi geri geldi ben yine onu affetmedim şu an çok uzağız öylesine konuşuyoruz herşeyden önemlisi ona olan güvenimi kaybettim onunla mutlu olacağım umudunu kaybettim. İnansam onun gerçekten bana haksızlık yaptığını düşündüğüne ve bu konuyu artık kapatacağına herşeyi unutup baştan başlayacağım ama inanmıyorum. Bu konuda fikirlerinizle bana yardımcı olursanız çok mutlu olacağım. Gerçekten kafam çok karışık ne yapacağımı bilmiyorum.

[Sırma]

işin zor.birazda sen suçlusun.internette tanışıp evlenmeye karşiyim.çünkü sonları genelde hüsran oluyor.
Evet katılıyorum.. internetten tanışıp evlilik bana çok tuaf geliyor..

[9 ŞUBAT]

işin zor.birazda sen suçlusun.internette tanışıp evlenmeye karşiyim.çünkü sonları genelde hüsran oluyor.

aramıza hoş geldiniz ,geçmiş olsun .
ne yazıkki ben aynı kanıda degilim ,internette tanışmak sadece bir araç ,insanların birbirini tanımaysa daha farklı ,o yuzden interneti suçlamak hata olur ,
başta sitemizde olmak uzere bir çok kişi internet aracılıgıyla eşleriyle tanışmış ve şu an çok mutlular ,
burda sizin en buyuk hatanız geçmişinizi saklamak olmuş ,eşinizle tanışmadan önceki hayatınız kimseyi ilgilendirmez ama anlatmamak hata oluyor ,çunku zaman içinde ortaya çıkınca sizdede oldugu gibi eşler bunu dogal karşılama olgunlugunu gösteremeyip ,eşe karşı bir silah olarak kullanmakta ve buda evlilikte mutsuzluga neden olmakta ,
bence yapılabilecek en dogru hareket bir evlilik terapistinden destek almak ,eger kısasa kısas deyip sizde eşinizle ilgili konuları ileriye surecek olursanız ortam çok daha gerilecek ve daha fazla çıkmaza girecekseniz ,en kısa zamanda profesyonel destek almanızı tavsiye ediyorum .

[DAISY]

aramıza hoş geldiniz ,geçmiş olsun .
ne yazıkki ben aynı kanıda degilim ,internette tanışmak sadece bir araç ,insanların birbirini tanımaysa daha farklı ,o yuzden interneti suçlamak hata olur ,
başta sitemizde olmak uzere bir çok kişi internet aracılıgıyla eşleriyle tanışmış ve şu an çok mutlular ,
burda sizin en buyuk hatanız geçmişinizi saklamak olmuş ,eşinizle tanışmadan önceki hayatınız kimseyi ilgilendirmez ama anlatmamak hata oluyor ,çunku zaman içinde ortaya çıkınca sizdede oldugu gibi eşler bunu dogal karşılama olgunlugunu gösteremeyip ,eşe karşı bir silah olarak kullanmakta ve buda evlilikte mutsuzluga neden olmakta ,
bence yapılabilecek en dogru hareket bir evlilik terapistinden destek almak ,eger kısasa kısas deyip sizde eşinizle ilgili konuları ileriye surecek olursanız ortam çok daha gerilecek ve daha fazla çıkmaza girecekseniz ,en kısa zamanda profesyonel destek almanızı tavsiye ediyorum .

Merhaba, ilginiz için teşekkür ederim. İnternet ile ilgili düşüncelerinize katılıyorum. Her ne kadar interneti kötü amaçlı kullanan kişiler olsa da evlilikle sonuçlanan bir ilişkide internet sadece bir araç. Sonuçta başka şekillerde tanıştığınız ve arkadaşlık yaptığınız insanları da tanıyamama ve yanılma ihtimaliniz var. Zaten biz evlenmeden önce 1,5 sene arkadaşlık dönemi geçirdik. Geçmişimde yaşadıklarımı anlatmakla hata yapmış olduğumu kabul ediyorum. Keşke baştan herşeyi olduğu gibi anlatsaydım. Ama eşime bilmek yetmiyor. Beni rahatsız eden onun sürekli soru sorması, kıyaslama yapması ve bundan dolayı sorun çıkarması. Ben ona yalan söylemiş olduğumdan dolayı hatalıyım zaten özünde dürüst bir insan olduğum için bu beni rahatsız edecekti. Ama bu davranışları karşısında bazen keşke hiç söylemeseydim diye düşündüğüm de oluyor. Profesyonel yardım almayı ben de düşünüyorum. Çünkü birbirimizi çok seviyoruz ama artık bu olay bizi aştı, çözemiyoruz. Her konuşmamızın içine mutlaka bu konuyu katıyor. Bunaldım artık. Aynen dediğiniz gibi oluyor o bana böyle davrandıkça üstüme geldikçe ben de bu sefer onunla ilgili şeyleri onun yüzüne vuruyorum ve iyice gerginleşiyoruz. Ama ücretler çok yüksek. Zaten maddi anlamda problemlerimiz var. Bildiğiniz uygun fiyatlı ya da SSK ile yararlanabileceğim bir yer varsa bu konuda beni bilgilendirebilirseniz sevinirim.

[statprof]

Herkese selamlarımı iletiyorum,
Daisy hanım,yazdıklarınızı okuduğumda kendimi gördüm, ancak ben eşiniz gibiyim.ve bu durumdan aşırı halde mutsuzum.
şuan çok aşırı sevdiğim, aşık olduğum birisiyle birlikteyim. onunla evlenmek en çok istediğim şey, aramızda hiçbir problem yok, sadece benim bu geçmiş takıntım ve bana her ilgi gösterdiğinde ona önceki ilişkilerinde de onlara aynısını yapıomussundur dıyerek ilişkimizi çok mutsuz bi hale sokuyorum.her şeyi soruyorum, onları adı geçtiğinde sinirimden kendimi kaybediyorum,hiç istemediğim tepkiler veriyorum. benden önce yaşadığı herşeyden nefret ediyorum sanki onu paylaşıyormuş gibi hissediyorum, onunla dinlediği sarkı gittiği yer veya onunla aldıkları şeyler yaptıkları şeyler hepsinden nefret ediiyorum,inanılmaz kötu bır psikolojiye bürünüyorum.ben böyle davrandıkça hergün daha kötüye gidiyor bu durum, karşılık verdiğinde neden onu bana savunuosun ona git o zaman diyorum.ben öle sinirliyken eski sevgili sanki bana gülüomuş gibi hissediyorum o an, ve en önemlisi benden önce bi başkasına seni seviyorum demesi öpmesi bu düşünceler beni çileden çıkarıyor.
beni öptüğnde veya seviğini sölediğinde falan hep sanki eski sevgilisine yapıomuş gibi hissediyorum.
bunlardan dolayı sevdiğimi çok üzüyorum,cok ağlatıyorum,ve bunları yaparak aklında olmasa bile ben sorular sorarak hatırlatıyorum şimdide o hep dikkat edıyor böle seyler acılmasın dıye ama ben dıkkat ettıgı ıcın dusunuyor aklına gelıyor dıye dusunuyorum.
çok pişman oluyorum hep af dılıyorum ama ertesı gun veya yanlız kaldığımda hep başa dönuyorum bunları dusunmekten psıkolojımın çok bozuldugunu hıssedıyorum.
butun bunlar benı sevdıgımı ve çok guzel bı ılışkıyı berbet hale sokuyor,ben böyle olsun istemiyorum, beni bu ruh halinden birisi kurtarsın istiyorum.ben artık sevdiğimi ve kendimi üzmek istemiyorum:(
lütfen önerilerinizi bekliyorum ne yapmam gerekiyor bilmiyorum.lütfen yardım edin bana kendi başıma çıkar yol bulamıyorum:(

[goffee]

Herkese selamlarımı iletiyorum,
Daisy hanım,yazdıklarınızı okuduğumda kendimi gördüm, ancak ben eşiniz gibiyim.ve bu durumdan aşırı halde mutsuzum.
şuan çok aşırı sevdiğim, aşık olduğum birisiyle birlikteyim. onunla evlenmek en çok istediğim şey, aramızda hiçbir problem yok, sadece benim bu geçmiş takıntım ve bana her ilgi gösterdiğinde ona önceki ilişkilerinde de onlara aynısını yapıomussundur dıyerek ilişkimizi çok mutsuz bi hale sokuyorum.her şeyi soruyorum, onları adı geçtiğinde sinirimden kendimi kaybediyorum,hiç istemediğim tepkiler veriyorum. benden önce yaşadığı herşeyden nefret ediyorum sanki onu paylaşıyormuş gibi hissediyorum, onunla dinlediği sarkı gittiği yer veya onunla aldıkları şeyler yaptıkları şeyler hepsinden nefret ediiyorum,inanılmaz kötu bır psikolojiye bürünüyorum.ben böyle davrandıkça hergün daha kötüye gidiyor bu durum, karşılık verdiğinde neden onu bana savunuosun ona git o zaman diyorum.ben öle sinirliyken eski sevgili sanki bana gülüomuş gibi hissediyorum o an, ve en önemlisi benden önce bi başkasına seni seviyorum demesi öpmesi bu düşünceler beni çileden çıkarıyor.
beni öptüğnde veya seviğini sölediğinde falan hep sanki eski sevgilisine yapıomuş gibi hissediyorum.
bunlardan dolayı sevdiğimi çok üzüyorum,cok ağlatıyorum,ve bunları yaparak aklında olmasa bile ben sorular sorarak hatırlatıyorum şimdide o hep dikkat edıyor böle seyler acılmasın dıye ama ben dıkkat ettıgı ıcın dusunuyor aklına gelıyor dıye dusunuyorum.
çok pişman oluyorum hep af dılıyorum ama ertesı gun veya yanlız kaldığımda hep başa dönuyorum bunları dusunmekten psıkolojımın çok bozuldugunu hıssedıyorum.
butun bunlar benı sevdıgımı ve çok guzel bı ılışkıyı berbet hale sokuyor,ben böyle olsun istemiyorum, beni bu ruh halinden birisi kurtarsın istiyorum.ben artık sevdiğimi ve kendimi üzmek istemiyorum:(
lütfen önerilerinizi bekliyorum ne yapmam gerekiyor bilmiyorum.lütfen yardım edin bana kendi başıma çıkar yol bulamıyorum:(




statprof elbette güzel şeyler yaşamış onu sevmiştir. bu cok normal.
ama şuanda seninle olması onu değil seni sevdiğini gösteriyor.
sana onu savunması onu sevdiğinden kaynaklanmazki.
anladıgım kadarıya girmemen gereken konuların içine giriyorsun o da tabiki savunmaya geçer.
yani ne gerek var eskileri kurcalamaya kendini ve onu harap etmeye güzel başlamış bir birlikteliği hırpalamaya.
sana tek tavsiye eskileri unut birdahada konuyu açma.
bir yanlışlıkla o açsa dahi sen konuyu değiştir.
sonucta yaşamışsa yaşamıştır bitmiştir.
gelecegine bakın arkanıza değil.