Orijinalini görmek için tıklayınız : Çekingenler buraya
plüton
08-01-2009, 10:29 PM
Çekingen arkadaşlar bu konuda yardımlaşabiliriz.
Herkes ne tür çekingenlik sorunları olduğunu yazsın.
Önce ben.
Kalabalık olan her yer, sınıf, iş, sokak, cafe, sinama, aile orttamımında çekingenlik gösteriyorum.
Konuşurken karşımda insan varsa gözlerim yanıyor.
Tanıdık birini görünce mimiklerimi zaptedemiyorum.
Kalabalık ortamlarda uzun konuşursam sesim titriyor.
Mimiklerimi sert bakışlarla, gülümsemeyle, umursamaz yüz ifadeleriyle bastırıyorum.
Telefonla konuşurken ses tonum sürekli azalıyor.
Kendimden emin başladığım sözleri kekeleyerek bitirebiliyorum.
Yeni tanıştığım insanlara hiç ilgi gösteremiyorum.
Duygusal konularda hiç konuşamıyorum.
İtirazlara, sataşmalara çok sert, yada çok hafif tepki veriyorum.
Toplum içinde, beni zora sokan insanları görünce korkuya kapılıyorum.
Sevgimi belli edemiyorum.
Hayır diyemiyorum.
Evet diyemiyorum.
Konuşurken kendimi kaybediyorum.
Kalabalıkta herkes beni izliyor izlenimine kapılıyorum.
Msn de chatte, sms ile yazışırken bile heycanlanıyorum, mantıklı yazamıyorum.
Hatalı olunca hatalıydım diyemiyorum.
Yeni insanlarla tanışmak istiyorum ama başarısız olmaktan korkuyorum.
Bütün kardeşlerim, annem ve babamda çekingen. Çocukken çekingen olduğum için hep eleştirildim, arkadaşlarımın içinde ezildim, hiçbirzaman ses çıkaramadım. Arttık yeter diyorum, bu forumdaki çekingen kişiliği olan herkes sorunlarını buraya yazsın, birbirimize destek olalım bu lanet fobiyi hep beraber aşalım!
dipsizkuyu
09-01-2009, 01:33 AM
Çekingen arkadaşlar bu konuda yardımlaşabiliriz.
Herkes ne tür çekingenlik sorunları olduğunu yazsın.
Önce ben.
Kalabalık olan her yer, sınıf, iş, sokak, cafe, sinama, aile orttamımında çekingenlik gösteriyorum.
Konuşurken karşımda insan varsa gözlerim yanıyor.
Tanıdık birini görünce mimiklerimi zaptedemiyorum.
Kalabalık ortamlarda uzun konuşursam sesim titriyor.
Mimiklerimi sert bakışlarla, gülümsemeyle, umursamaz yüz ifadeleriyle bastırıyorum.
Telefonla konuşurken ses tonum sürekli azalıyor.
Kendimden emin başladığım sözleri kekeleyerek bitirebiliyorum.
Yeni tanıştığım insanlara hiç ilgi gösteremiyorum.
Duygusal konularda hiç konuşamıyorum.
İtirazlara, sataşmalara çok sert, yada çok hafif tepki veriyorum.
Toplum içinde, beni zora sokan insanları görünce korkuya kapılıyorum.
Sevgimi belli edemiyorum.
Hayır diyemiyorum.
Evet diyemiyorum.
Konuşurken kendimi kaybediyorum.
Kalabalıkta herkes beni izliyor izlenimine kapılıyorum.
Msn de chatte, sms ile yazışırken bile heycanlanıyorum, mantıklı yazamıyorum.
Hatalı olunca hatalıydım diyemiyorum.
Yeni insanlarla tanışmak istiyorum ama başarısız olmaktan korkuyorum.
Bütün kardeşlerim, annem ve babamda çekingen. Çocukken çekingen olduğum için hep eleştirildim, arkadaşlarımın içinde ezildim, hiçbirzaman ses çıkaramadım. Arttık yeter diyorum, bu forumdaki çekingen kişiliği olan herkes sorunlarını buraya yazsın, birbirimize destek olalım bu lanet fobiyi hep beraber aşalım!
sorunu açıkça ortaya koyman çok güzel yüzeysel değilsin içten bir şekilde yazmışsın;
çekingenlik ,kendine güven ile alakalı bir konudur.insan neden kendine güvenmez.?çünkü bilgi kapasitesi yeterli degildir bunun sebebi ailesel olablir,çevresel veya toplumsal.insanları iyi analiz etmek için onları tanıman gerekir insan hagi durumda ne tepki verir,ve senin karşısında cevabın yoktur.yaşamsal tecrübeler ve teorik bilgiler ışığında bunu yenebilirsin yaşının bir önemi yok.kitap okumanı öneririm öncelikle her türlü.bilgi sahibi degilsin tecrübede yok sonuç sen ve senin gibiler.kavga et kazık ye at acı duy korma hepsinden ders al.bilgini kullan önce öğren fikir sahibi olmakla bilgi sahibi olmak ayrı şeylerdir.bunu sakın unutma.sabit bir konuya takılma kendini geliştireceğim diye. bu iş için sokağa çıktığın an herşey öğreticidir.tabi önce iyi bir analiz yeteneğine sahip olman gerekir. yokmu onun için oku araştır asla böyle şeylerin sana gökten ineceğini düşünme.insan sosyal bir hayvandır.yani kendini çekimserim diye yalnızlığa ittiğin an yok olursun.tabii var da olabilirsin .ama bunu için yaşamı yalamış yutmuş olmalısın hayatın bütün hazlarını tatmış olman gerekir.bunu adı hiçlik felsefesidir.ona girmiycem..çekingenler grubu kurarak ortak noktalrınızı ortaya koymanız bunu çözmez.yaşamda seyici kalma çık sahneye oyna ama yanlış ama doğru.hata sana gerçeği gösterir zamanla.
çelişkiler sorgulamayla ve ne neden niçinlerle başlar her cümlenin başına bu kelimeleri koy ve cevabını alana kadar git anlamadan anlaşılmaya çalışma veya tam tersi..:rolleyes:
plüton
09-01-2009, 01:16 PM
Dipsiz kuyu yardımın için teşekkür ederim.
Kitap okuyarak sosyalleşemedim, çocukken arkadaşlarım oyun oynarken ben kitap okurdum, hepsi sosyalleşti ben sosyalleşemedim.
Kitap tek başına çözüm olmuyor.
Sesıme, mimiklerime hakim olamıyorum. Ancak karanlık orttamlarda biraz rahat olabiliyorum.
mmontessori
09-01-2009, 02:07 PM
:Dbazen benden çekinen insanlardan çekiniyorum garip bişi
plüton
09-01-2009, 02:24 PM
Çekingen insanlardan yine çekingen olanlar çekinir, kimbilir sende çekingensin. :)
mmontessori
09-01-2009, 02:26 PM
ya sen bana muhalefet misin :D:D
doğru tabi olabilir
ama ben neden dolayı çekiniyorum sen neden dolayı çekiniyosun işte bütün mesele bu:D
dipsizkuyu
09-01-2009, 03:25 PM
ya sen bana muhalefet misin :D:D
doğru tabi olabilir
ama ben neden dolayı çekiniyorum sen neden dolayı çekiniyosun işte bütün mesele bu:D
platoni ve siz farklı şeylerden çekiniyorsunuz o tartışılmaz. fakat ilginiç olan ortak noktanız aynı kelimede buluşuyorsunuz;anlamını ikiye bölerek paylaşıyorsunuz..:rolleyes:
plüton
09-01-2009, 07:05 PM
Bu forumdaki tek çekingen benmiyim :)
plüton
15-01-2009, 05:57 PM
Benden başka çekingen insan yok bu formda galiba.
Çekinilecek birşey yok, çekinmeyin yazın çekindiğiniz şeyleri :)
dy_gusz_kz
29-01-2009, 05:50 PM
ya benim durumum değişik bişi.odam benim herşeym oldu.orda çok mutluyum.dünyam oldu.ama dışarı çıkınca ruhum sıkılıo.kimseyle tanışıp,kaynaşamıyorum:(
9 ŞUBAT
29-01-2009, 05:54 PM
Bu forumdaki tek çekingen benmiyim :)
bende çekingen biriyimdir ,ancak benim çekingenligim kısa surelidir .
çekindigim ortama ayak atıp biraz alışınca tum çekingenligim kaybolur ,bu her konuda böyledir ,
mesela diyelimki iş konusunda bir şeyler yapmak istiyorum ,ilk adımı atmana biraz zorlanırım ama bir atıncada kolay kolay kimse beni durduramaz .
kendimi iyi tanıdıgım için çekingen oldugum konularda kendimi zorlarım ,ucunda ölum yokya , ne olacak adım atsan derim .
yada nasıl olsa elinde kaybedecegin bir şey yokki korkasın ,o zaman cesaretini topla ve yuru diye kendime telkinde bulunurum .
pedee
29-01-2009, 06:33 PM
Çekingen arkadaşlar bu konuda yardımlaşabiliriz.
Herkes ne tür çekingenlik sorunları olduğunu yazsın.
Önce ben.
Kalabalık olan her yer, sınıf, iş, sokak, cafe, sinama, aile orttamımında çekingenlik gösteriyorum.
Konuşurken karşımda insan varsa gözlerim yanıyor.
Tanıdık birini görünce mimiklerimi zaptedemiyorum.
Kalabalık ortamlarda uzun konuşursam sesim titriyor.
Mimiklerimi sert bakışlarla, gülümsemeyle, umursamaz yüz ifadeleriyle bastırıyorum.
Telefonla konuşurken ses tonum sürekli azalıyor.
Kendimden emin başladığım sözleri kekeleyerek bitirebiliyorum.
Yeni tanıştığım insanlara hiç ilgi gösteremiyorum.
Duygusal konularda hiç konuşamıyorum.
İtirazlara, sataşmalara çok sert, yada çok hafif tepki veriyorum.
Toplum içinde, beni zora sokan insanları görünce korkuya kapılıyorum.
Sevgimi belli edemiyorum.
Hayır diyemiyorum.
Evet diyemiyorum.
Konuşurken kendimi kaybediyorum.
Kalabalıkta herkes beni izliyor izlenimine kapılıyorum.
Msn de chatte, sms ile yazışırken bile heycanlanıyorum, mantıklı yazamıyorum.
Hatalı olunca hatalıydım diyemiyorum.
Yeni insanlarla tanışmak istiyorum ama başarısız olmaktan korkuyorum.
Bütün kardeşlerim, annem ve babamda çekingen. Çocukken çekingen olduğum için hep eleştirildim, arkadaşlarımın içinde ezildim, hiçbirzaman ses çıkaramadım. Arttık yeter diyorum, bu forumdaki çekingen kişiliği olan herkes sorunlarını buraya yazsın, birbirimize destek olalım bu lanet fobiyi hep beraber aşalım!
Bendede var çekingenlik bazı ortak yanlarımız var örneğin bende telefonda konuşurken sesimde kısıklık oluyor heyecanlanıyom sanki bilmem neden :D bide
ben misafirlerle konuşmayı sevmem biri geldiği zaman konuşmaktan kaçarım.
mesela biriyle dışarda karşılaşmak istemem öerneğin sabah okula giderken bir arkdaşımı görmek istemem özelelikle kızlardan hiç istemem :D bir yakınımız bile gelse gidip konuşmam. böyle işte
rockkk
29-01-2009, 11:03 PM
forumdaki tek çekingenin sen olduğunu düşünmüyorum platoni:) bak bi sürü kişi içini açmaya başlamış bile..açmadıkları için sana öyle gelmiş..ben yeni gördüm,hemen yazmak istedim.
öncelikle şunu söylemeliyimki,çekingen olmak kötü birşey değil.herkeste az yada çok,çekingenlik mutlaka vardır..hiç çekincesi olmayanlar ztn etrafına baktığında fazlaca girişken yada konuşkan olurlar,dillerine geleni basarlar,insanları güç duruma sokarlar vs vs..bu durum pek de hoş karşılanmaz hiç bir zaman.tabi bazı istisnai durumlar olabilir.
benimde çekindiğim şeyler çoktur..kalabalık ortamlarda zorlanma olabiliyor mesela.dediğin gibi karşımdakinin gözlerine uzun süre bakmak,telefonda konuşurken heyecan veya 'bu ses benim mi?' tarzı düşüncelerim oluyor..bazen insanlardan çekiniyorum,otorite konumundakiler olabiliyor.ama eskiden çok vardı bunlar.ortaokul,lise dönemlerinde..o yaşlarda daha fazla oluyor:) hatta o dönemleri hatırlayınca bazen midem bulanıyor.o zamanki o hallerimden..
çekingenlik,olucaksa kitap okumamaktan değil çok kitap okumaktan olur.aynen ben de çok kitap okudum,sosyallik arka planda kaldı o zamanlar.herşeyin dozu önemlidir.ayrıca bilgi sahibi olmamakla çekingenliğin alakası olamaz.çekingenlik psiklojik bir durum,yani birilerine bilgin olmadığı için cevap verememek değil,bildiğin halde cevap verememektir.insanı da bu çıldırtır ztn.
plüton
29-01-2009, 11:21 PM
Sorunlarını ve tavsiyelerini paylaşan herkese teşekkür ederim.
Devamını bekliyorum :)
Fobik
30-01-2009, 01:07 PM
Dipsiz kuyu yardımın için teşekkür ederim.
Kitap okuyarak sosyalleşemedim, çocukken arkadaşlarım oyun oynarken ben kitap okurdum, hepsi sosyalleşti ben sosyalleşemedim.
Kitap tek başına çözüm olmuyor.
Sesıme, mimiklerime hakim olamıyorum. Ancak karanlık orttamlarda biraz rahat olabiliyorum.
Kitaplar ruhunu geliştirir fobini yenmez. Fobin nasıl beyninde bir sorunsa yine beyninde çözülecektir. Mesela şunu düşün ben bugün pastanede sevdiğim pastayı yiyeceğim. Onu düşün kendi mutluluğunu düşün. İnsanlar seni hiçbir zaman düşünmez rahat ol düşünseler kaç yazarki bugün gördüler yarın unutacaklar. Şunu düşün ben bile bile kendimi neden rezil ediyorum? Küçük düşürüyorum? Bunları düşünüyorsun çünkü empati yeteneğin var onlardan zekisin ruhsal olarak zekisin onlardan üstünsün hayatını sen yaşıyorsun onlar değil. Yolda yürürken kimsenin yüzüne bakma pastaneye girdiğinde kimsenin yüzüne bakma yapacağını biliyorsun. Emin ol o pastanede herkesin bi meşgalesi var kimisi sevgilisiyle konuşuyor kimisi askerlik arkadaşıyla vs vs... Ama şunu unutma hayat senin hayatın onlar seni yadırgasa ölmessin. Dualarıyla doğmadınki bedduasıyla ölesin. Onların sevinciyle doğmadınki kaygılarıyla sönesin. Hiç bunları düşünme rahat ol relax ol. Bunu yenmek için beyninden geçen şeyleride bir yana bırak. Yarın şuraya gitcem insanlar bana bakar diye düşünme ve yarın pastaneye gideceğim en sevdiğim pastamı yyieceğim bunu düşün.
HakanS
30-01-2009, 01:25 PM
ÇEKİNGENLİĞİMİ YENDİM.
çekingen arkadaşlara faydası olur diye yazıyorum. Hayatımın 3 evresinde çekingenliğimi yendim.
1-) Karşı cins ile konuşamama
14 yaşıma kadar kızlarla konuşamıyordum. Konuşmaya başladığımda yüzüm kıpkırmızı oluyordu, kelimeler birbirine dolanıyordu. Bu sorunumun üstüne gitmem gerektiğini o yaşlarda düşündüm. Kendimi aşmam gerekiyordu ne yapayım derken sokaktakı kızlara laf atayım diye düşündüm. cesaret edemediğimden ve müsait kız bulamadığımdan 30 dk. kadar dolaştım yorulmaya başladım ve bu işi bitirmeden eve girmemeliyim dedim. ilerden 4-5 kız geliyordu şşşst diyecektim :) benim tarafdaki kız bana bakıyordu. yanımdan geçerken göz kırptım. kız arkasına dönüp aptal demişti. O kadar mutlu olmuştum ki. Aptal kelimesi şimdiye kadar beni ancak o zaman mutlu etmişti. Ve kızlarla konuşamama sorunum o günden sonra bitti. Hatta 2 sene sonra sınıfın en güzel kızı okula giderken bizim zili çal beraber gidelim seninle sohbet etmek çok güzel, bile demişti ama ben rastlarsak gideriz demiştim.
Diğer 2 olayı da faydası olacağına inanırsanız anlatabilirim.
plüton
30-01-2009, 01:55 PM
ÇEKİNGENLİĞİMİ YENDİM.
çekingen arkadaşlara faydası olur diye yazıyorum. Hayatımın 3 evresinde çekingenliğimi yendim.
1-) Karşı cins ile konuşamama
14 yaşıma kadar kızlarla konuşamıyordum. Konuşmaya başladığımda yüzüm kıpkırmızı oluyordu, kelimeler birbirine dolanıyordu. Bu sorunumun üstüne gitmem gerektiğini o yaşlarda düşündüm. Kendimi aşmam gerekiyordu ne yapayım derken sokaktakı kızlara laf atayım diye düşündüm. cesaret edemediğimden ve müsait kız bulamadığımdan 30 dk. kadar dolaştım yorulmaya başladım ve bu işi bitirmeden eve girmemeliyim dedim. ilerden 4-5 kız geliyordu şşşst diyecektim :) benim tarafdaki kız bana bakıyordu. yanımdan geçerken göz kırptım. kız arkasına dönüp aptal demişti. O kadar mutlu olmuştum ki. Aptal kelimesi şimdiye kadar beni ancak o zaman mutlu etmişti. Ve kızlarla konuşamama sorunum o günden sonra bitti. Hatta 2 sene sonra sınıfın en güzel kızı okula giderken bizim zili çal beraber gidelim seninle sohbet etmek çok güzel, bile demişti ama ben rastlarsak gideriz demiştim.
Diğer 2 olayı da faydası olacağına inanırsanız anlatabilirim.
Sen nerde oturyosun. Seninle biraz takılırsam bende düzelirim heralde. yok yok boşver, sen zampara yaparsın beni :D
HakanS
30-01-2009, 02:07 PM
Sen nerde oturyosun. Seninle biraz takılırsam bende düzelirim heralde. yok yok boşver, sen zampara yaparsın beni :D
laf atmak istedik, onun yerine göz kırptık dediysek hergün böyleyiz demedik. :D
Sanırım o ilk ve sondu, kabugumuzu kırdık bir kere yetti. Civciv yumurtadan bir kere çıkar.
Dreamcatcher
30-01-2009, 02:45 PM
bende hiç çekingen değilim buda iyi değil sanırım.
meltem_81
04-02-2009, 12:03 AM
bende çok çekingenim yaa:( ilk tanıştığım insanlar beni hep silik bir kişilik olarak görüyorlarmış... tanıdıkça ne kadar dolu dolu ve akıllı biriymişsin diyorlar.kısacası kendimi uzun vadede ve birebir konuşmalarda tam olarak ifade edebiliyorum toplum içinde ise kendi halinde bir kızcağızım:)
plüton
04-02-2009, 10:29 AM
bende çok çekingenim yaa:( ilk tanıştığım insanlar beni hep silik bir kişilik olarak görüyorlarmış... tanıdıkça ne kadar dolu dolu ve akıllı biriymişsin diyorlar.kısacası kendimi uzun vadede ve birebir konuşmalarda tam olarak ifade edebiliyorum toplum içinde ise kendi halinde bir kızcağızım:)
Bu yazdıklarının son kelimesi hariç :) hepsi bana uyuyor.
Yeni insanlarla kolay birşekilde tanışabilmek benim için mümkün olsaydı bukadar yanlız olmazdım. Büyüyünce huyları bozulan çocukluk arkadaşlarım yerine yenilerini bulurdum.
benjaminfranklin
13-02-2009, 12:17 AM
etrafimdakiler hic cekingen degil diyor ben ise kendimi cekingen hissediorm sicakkanliyim insanlarla gayet gusel konusuorm ama bazenbazi insanlara oluo kimseyle konusmak istemiorm yada cekiniorm bazi insanlara karsi oluyo
plüton
13-02-2009, 12:45 AM
etrafimdakiler hic cekingen degil diyor ben ise kendimi cekingen hissediorm sicakkanliyim insanlarla gayet gusel konusuorm ama bazenbazi insanlara oluo kimseyle konusmak istemiorm yada cekiniorm bazi insanlara karsi oluyo
Bende özellikle her lafı iğneleyici, narsist insanlardan çekiniyorum. Bazı kimseler çekingen olduğumu anlayınca hep üstüme gelir, bu dahada içime kapanmama sebep olur. Ama eminimki sizin durumunuz farklıdır. Narsistlerden herkes çekinir zaten.
benjaminfranklin
13-02-2009, 11:56 AM
Bende özellikle her lafı iğneleyici, narsist insanlardan çekiniyorum. Bazı kimseler çekingen olduğumu anlayınca hep üstüme gelir, bu dahada içime kapanmama sebep olur. Ama eminimki sizin durumunuz farklıdır. Narsistlerden herkes çekinir zaten.
dogru diorsun
mageloft
14-02-2009, 12:09 AM
merhaba ben 16 yaşındayım lise 2 ye gidiyorum
benim sorunum şu
insanlardan uzak durmaya çalışıyorum.çünkü insanların beni üzmesinden korkuyorum.odamda olmak istiyorum.biraz konuşmaktan anlamıyorum galiba buda dışardan herkeze salakça geliyor
odamdan çıkmak istemiyorum
yeni insanlarla tanışmaktan korkuyorum
plüton
15-02-2009, 07:02 AM
15 dk sonra arkadaşımın arkadaşlarıyla tanışacağım. Cekingenlikten kurtulmak için eskisi gibi çekingenliği kovmaya çalışmayacağım. Gel diyeceğim gel benim sıkılmama sebep ol umurumda bile değilsin. Yani herzamankiğibi acaba yanlış bişey yaparmıyım demek yerine ne olursa olsun umurumda değil diyerek, rahat hareket etmeye çalışacağım.
Bakalım ne tecrübe edeceğim. Buraya yazarım.
thrapi25
28-04-2009, 04:28 AM
ne cok kısı varmıs
therapi25
28-04-2009, 01:30 PM
ne cok kısı varmıs
evet çok kişi olunca benzerlerimizde çıkıyor buralarda.....
penta
28-04-2009, 02:04 PM
selam arkadaşlar.
en başta söylemeliyim ben de çekinken birisiyim bazen. ama bazen de tam tersi olabiliyo.
platoni arkadaşın söylediğinin aksine narsist insanlardan çekinmiyorum. çünkü bende de var narsisizm. çekingen insanlar gözgöze gelmekten kaçınırlar. ama bazı insanları bunun dışında tutarlar. yani yanında rahat oldukları mutlaka birileri vardır/olmalıdır.
çok samimi olduğum bir arkadaşımla bi zaman sonra ilişkimiz zayıfladı, ben ondan o benden çekindik durduk. tabi göz teması çok önemli, salak saçma bakışlarla -"o an" bile bu bakışlardan nefret ediyorum- anlamsız, abartılı mimiklerle bi an önce konuşmanın o bölümün bitmesini istiyoruz. (tabi bu benim yorumum)
beynimde neler dönüp duruyo onu bilmediğim için bu böyle sürecekmiş gibi geliyo. bilgi eksikliğine katılıyorum ama şöyle de bi durum var. çekingen olmayan insanlar senden çok mu donanımlıdır her zaman? gibi bi soru ve,
içimde her zaman bilgi eksikliği yaşıyorum. bilmiyorum çok acayip:)
musa34
28-04-2009, 11:31 PM
arkadaşlar bu konuda ben kendimi tanımlayamıyorum çekingenim konuşmalara hiç katılmam bana söz verildiğinde konuşurum biri beni açtığında konuşurum ama kendim beynim durmuş gibi hiç birşey sohbetlerde aklıma gelmez sanki beynim durmuş çok kırılganım bir şey söylesem biri beni hemen bozuyor ondan sonra dahada uzaklaşıyorum acaba ben nerde yanlış yapıyorum
plüton
01-06-2009, 07:04 PM
arkadaşlar bu konuda ben kendimi tanımlayamıyorum çekingenim konuşmalara hiç katılmam bana söz verildiğinde konuşurum biri beni açtığında konuşurum ama kendim beynim durmuş gibi hiç birşey sohbetlerde aklıma gelmez sanki beynim durmuş çok kırılganım bir şey söylesem biri beni hemen bozuyor ondan sonra dahada uzaklaşıyorum acaba ben nerde yanlış yapıyorum
Hiçbiryerde yanlış yapmıyorsun, aksini yapmak elinden gelmiyor. Bende aynı sorunları fazlasıyla yaşıyorum. İnanın forumda bile en ufak şeyden kırılıyorum ama arttık kendime alıştım gereksiz yere kırıldığımı çoğu zaman anlıyorum.
olasılıksız
25-06-2009, 02:13 PM
karşınızdaki kişinin sizden neyi fazlaki çekingen oluyorsunuz??
tabikide hiçbirşeyi... bunu sizde biliyorsunuz zaten ... herşeyin farkındasınız ama yinede çekiniyorsunuz...
bende öyleydim geçen senelerde... hatta öyle saçmalardımki utancımdan gözlerim dolu dolu olurdu...
sonraa neden böyle yapıyorum ki rahatlık denen kavram varken...:)
yavaş yavaş rahat rahat sklmadan hareket ettim konuştum...
şimdi iyiii.... en azından eskisinden çok çok iyii:)....
başkaları yüzünden kendinizi skmayın kendinize engel olmayın..
bırakın ruhunuzda vücudunuz gibi derin ve rahat soluk alabilsin...
kendine ve ruhunuza var gücünüzle güvenin ve sahip çıkın....yıpratmayın...
neyse bu rahatlık biraz fazla geldi sanırım başınızı şişirdim....:)
sağlıcakla kalın hep iyi olunnn... siz çok iyisinizz...:)
ismiralda
28-06-2009, 12:28 PM
eskiden bende çok çekiniedim.ya ama bisüre sonra baktım hep benden gidiyo.artık kendimi zorlayarakta olsa çekinmemeye çalışıyorum.bu dünyada biraz bencil olmak lazım onu anladım:)
xwezayi
04-07-2009, 07:15 PM
bende çekingen olduğumu söyleyebilirim kendime özgü pek az şeyim var. herhangir bir konuda fikirlerimi açıklayamaıyorum.
utanırım sıkılırım en sonunda konuşmamakta karar kılarım.
utanğaçlığım tuttuğundan çoğu zaman konuşacaklarımı unuturum...
çoğu zaman kendime güveni gelişteremiyorm. bununda yetersizlikle ilgi olduğunu düşünüyorum ama bu yüzden insanların güvensiz olmaması gerrektiğini düşünüyorum yani anlam veremiyorum
plüton
05-07-2009, 02:44 PM
bu dediklerinin çoğu bende var aşma olayını bende destekliyorum;)
Bu işe bir çözüm getirmeliyiz, ama nasıl? :) ne yaptıysam kurtulamıyorum bu illetten., ama zamanla azaldığını hissediyorum.
esen_gül
01-08-2009, 12:51 PM
aktivitelere katılabilirsin baya işe yarıyo bide kalabalık içinde konuşurken bian kimsenn olmadığını düşün bi başladınmı gerisi gelir:)
plüton
01-08-2009, 01:13 PM
aktivitelere katılabilirsin baya işe yarıyo bide kalabalık içinde konuşurken bian kimsenn olmadığını düşün bi başladınmı gerisi gelir
Tamam hocam dediklerini kendi iyiliğim için aynen uygulayacağım :):)
Zaten çok şey dedinde bu tavsisyeyi psikolog olmayı hayal eden ilkokul çocuğuda verebilirdi :p
esen_gül
01-08-2009, 01:37 PM
bak şimdi bu olmadı:D o zaman aç pencereni avazın çıktığı kadar bağır gül ve içeri gir :D
plüton
01-08-2009, 01:48 PM
bak şimdi bu olmadı:D o zaman aç pencereni avazın çıktığı kadar bağır gül ve içeri gir :D
Bilsen ne kadar isterdim böyle yapabilmeyi ama çekingenlik yüzünde yapamıyorum.:)
Gerçi yapabilsemde yapmazdım bu işin sonunda bakırköy var:)
Portakaloglu
04-08-2009, 09:35 AM
BEnde de bu var,
özellikle yeni biriyle tnıştığımda
gözlerim yaşarıyor,(Ki ağlayan biri görünce de ağlarım :))
terliyorum
kötü göründüğümü düşünüyorum
kaşıntı bile başlıyor:(
Bi keresinde rusça dersi almaya karar verdiydim bi hoca gircekti dersi özel alıodum.KAdın o kadar güzeldiki dilim tutuldu salak salak konuştum :(
plüton
04-08-2009, 12:06 PM
BEnde de bu var,
özellikle yeni biriyle tnıştığımda
gözlerim yaşarıyor,(Ki ağlayan biri görünce de ağlarım )
terliyorum
kötü göründüğümü düşünüyorum
kaşıntı bile başlıyor:(
Bi keresinde rusça dersi almaya karar verdiydim bi hoca gircekti dersi özel alıodum.KAdın o kadar güzeldiki dilim tutuldu salak salak konuştum :(
Demek güzel hocalardan uzak durmak lazım paramız ve zamanımız boşa gitmesin :D
Ne kadar çok insala tanışırsan çekingenliğin o kadar azalır :)
Selina
04-08-2009, 04:29 PM
seni cok iyi anliyorum platoni
plüton
22-08-2009, 01:02 PM
Bu foruma üye olduğumdan beri çekingenliğim yüzde doksan azaldı. :) arttık kimse çekingen olduğuma inanmıyor. :)
-tulu-
06-09-2009, 02:45 PM
carsamba gunu hazırlık muafıyet sınavım var,bı asamasında konusma var,veeeeeeeeeeeee ben o sınavda napıcam bılmıyorum,tanımadıgım ınsanların yanında ellerım tıtrıyo,sesım tıtrıyo,terlıyrum,kıpkırmızı oluyorum:)nasıl gecer bılmıyorum ama sadece uc gunum kaldı
plüton
06-09-2009, 03:27 PM
carsamba gunu hazırlık muafıyet sınavım var,bı asamasında konusma var,veeeeeeeeeeeee ben o sınavda napıcam bılmıyorum,tanımadıgım ınsanların yanında ellerım tıtrıyo,sesım tıtrıyo,terlıyrum,kıpkırmızı oluyorum:)nasıl gecer bılmıyorum ama sadece uc gunum kaldı
Eğer gün sayarsanız çekingenliğiniz her geçen gün artar çok tedirgin olursunuz rahat olun çok kafaya takmayın bunu sizi sınav yapan insanların hiçbirini tanımıyosunuz bile, emin olunki korktuğunuz kadar zor olmayacaktır, kendinizi boş yere strese sokmayın.
Eğer bir uzmana danışırsanız çekingenliğinizi hafifleten ilaçlar alabilirsiniz
Ne tür bir sınav bu biraz açıklarsanız, o konuda tecrübesi olan birisi size yardım edebilir. :)
-tulu-
07-09-2009, 09:45 AM
unıversıteye baslıcam ,inglizce hazırlık atlama sınvaım var,en kotu yanı su,soracakları herseyın cevabını verebılecegımı bılıyorum ama o panık halınde sacmalıyorum,sınırlerım bozuluyo,bazen sırf bu yuzden kendımden nefret edıyorumm,vucudumu bı kenara koyup gorunmez olarak dolasabılsem keske dıyorum:D
dream_theatre
08-11-2009, 04:27 AM
Kalabalık olan her yer, sınıf, iş, sokak, cafe, sinama, aile orttamımında çekingenlik gösteriyorum.
Konuşurken karşımda insan varsa gözlerim yanıyor.
Tanıdık birini görünce mimiklerimi zaptedemiyorum.
Kalabalık ortamlarda uzun konuşursam sesim titriyor.
Mimiklerimi sert bakışlarla, gülümsemeyle, umursamaz yüz ifadeleriyle bastırıyorum.
Telefonla konuşurken ses tonum sürekli azalıyor.
Kendimden emin başladığım sözleri kekeleyerek bitirebiliyorum.
Yeni tanıştığım insanlara hiç ilgi gösteremiyorum.
Duygusal konularda hiç konuşamıyorum.
İtirazlara, sataşmalara çok sert, yada çok hafif tepki veriyorum.
Toplum içinde, beni zora sokan insanları görünce korkuya kapılıyorum.
Sevgimi belli edemiyorum.
Hayır diyemiyorum.
Evet diyemiyorum.
Konuşurken kendimi kaybediyorum.
Kalabalıkta herkes beni izliyor izlenimine kapılıyorum.
Msn de chatte, sms ile yazışırken bile heycanlanıyorum, mantıklı yazamıyorum.
Hatalı olunca hatalıydım diyemiyorum.
Yeni insanlarla tanışmak istiyorum ama başarısız olmaktan korkuyorum.
Bütün kardeşlerim, annem ve babamda çekingen. Çocukken çekingen olduğum için hep eleştirildim, arkadaşlarımın içinde ezildim, hiçbirzaman ses çıkaramadım. Arttık yeter diyorum, bu forumdaki çekingen kişiliği olan herkes sorunlarını buraya yazsın, birbirimize destek olalım bu lanet fobiyi hep beraber aşalım!
__________________ aşalım aşmasınada nası aşcaz:D
aydemir
08-11-2009, 01:14 PM
onaylanma ihtiyacı hissediyorum
karşımdakine sürekli kendimle ilgili sorular soruyorum
acayip suçluluk duygularım var
insanların bana iyi davranmasını istemiyorum bu yüzden bazen...
bi eylemi yaparken ama şu da şöyle yapmıştı deyip kendimi rahatlatıyorum,,
çok paranoyağım,off offf delircem artık
birilernden bağımsız olarak çok naidr iş yaparım
küçükken karneme de bu 4 gelmişti zaten
küçüklüğümden beri utangaçım zaten
allah belasını versin bu hastalıkların
Seni çooooook iyi anlıyorum. Sadec bunlar değil yukarıdaki yazdıklarının da aynılarını yaşayan brii olarak. Evet özellikle ben de sesimin duyulmamasından çok rahatsız oluyorum. Bir şey diyorum garip bi yüz ifadesiyle "Anlamadım ney?, duymuyorum" vb diyerek tekrar tkrar soruyorlar. gerçekten rahatsız ediyor.
Bu durumda olup da psikoloğa gidenler var mı, varsa ne gibi faydaları vb oldu, paylaşabilir misiniz?
kurucay
12-11-2009, 04:12 PM
bende çok çekingenim sosyal fobi olduğuna inanıyorum fazla konuşkan değilim çünki aklıma sohbet edicek birşey gelmiyo ama bir tane arkadaşım var psikolog oda bana yardımcı oluyo kendimi anlatayım karşımdaki insanla konuşunca sesim titriyo çok zor telde yemek yerken kendimi izleniyormuş gibi hissediyorum insanlarla iletişim kuramıyorum çekingen utangaç içine kapanık biriyim herşeyi içime atarım yardım edin
kurucay
14-11-2009, 03:19 PM
ya benim durumum değişik bişi.odam benim herşeym oldu.orda çok mutluyum.dünyam oldu.ama dışarı çıkınca ruhum sıkılıo.kimseyle tanışıp,kaynaşamıyorum:(
merhaba benim soruma cevap gelmedi galiba
plüton
14-11-2009, 11:03 PM
Arkadaşlar ben çekingenliğimden büyük ölçüde kurtuldum. Yöntemim çok basit, sürekli toplum içinde fırsat kollayın çok bilgili olduğunuz konularda konuşun aksi taktirde sessiz kalın eğer kendinizi rezil ederseniz dahada çekingen olursunuz.
Telefonla çekindiğiniz insanlarla konuşun, hiç aramadığınız arkadaşlarınızı arayın.
Kendinizden daha çekingen insanlarla sohbet edin.
Çekindiğiniz bir ortama gireceğiniz zaman kendinize basit bir hedef koyun, ben bu kadar konuşacağım diye önceden bir karar alın kendinizden emin bir şekilde bunu uygulayın.
Adım adım kurtulurabilirsiniz bu illetten bir anda çekingenliği yok etmek imkansızdır. Azmin elinden hiçbirşey kurtulamaz. :)
dertliigenç
16-11-2009, 08:16 PM
ben sınıfta konuşamıyorum. insanlarla gözgöze gelemiyom.bayanlarla hiç konuşamıyom.nedeniysse yüzüm çok tipsizim bende tip yokkkk.yüzüm çok farklı.insanlar yüzümle dalga geçip güldüklerini hissediyorummm..
dertliigenç
16-11-2009, 08:20 PM
platoni dediklerinizi ben zaten biliyorum.benim çekingenliğim yüzümle ilgili.tipsizim. inanın yüzümü görseniz bana hak verirsiniz.o yüzden yolda yürürken bile yere bakıyorum. insanlarla gözgöze gelemiyomm.
plüton
16-11-2009, 09:09 PM
platoni dediklerinizi ben zaten biliyorum.benim çekingenliğim yüzümle ilgili.tipsizim. inanın yüzümü görseniz bana hak verirsiniz.o yüzden yolda yürürken bile yere bakıyorum. insanlarla gözgöze gelemiyomm.
Kendine haksızlık etme arkadaşım, her insanın kendine göre bir güzelliği vardır. Yüzün güzel olmayabilir belki ama gülümsemen mutlaka güzeldir. :)
maymun
16-11-2009, 11:06 PM
çekingen değilim.
ararat
16-11-2009, 11:25 PM
keşke ben de çekingen olmasam.çocukluktan beri bunun sıkıntısını çekiyorum.okul dahil çoğu yerde ezildim bu yüzden.
cellat_erdem
18-11-2009, 03:16 PM
bende çok çekingenim yaa:( ilk tanıştığım insanlar beni hep silik bir kişilik olarak görüyorlarmış... tanıdıkça ne kadar dolu dolu ve akıllı biriymişsin diyorlar.kısacası kendimi uzun vadede ve birebir konuşmalarda tam olarak ifade edebiliyorum toplum içinde ise kendi halinde bir kızcağızım:)
maalesef bende ayni durumdayim herkes beni kendi halinde birisi olarak gorup onem vermiyorlar daha sonra yakinlastikca dusunceleri tersine donuyor hatta esprituel olarak goruyorlar ama nedense insanlara alismam cok uzun suruyor 2 yillik oda arkadasimin yaninda sarki bile soyleyemiyorum utancimdan halbuki o kadar yakinizki birbirimize kardesim diyecek kadar artik kendimden nefret etmeye basladim
cellat_erdem
18-11-2009, 03:23 PM
arkadaşlar bu konuda ben kendimi tanımlayamıyorum çekingenim konuşmalara hiç katılmam bana söz verildiğinde konuşurum biri beni açtığında konuşurum ama kendim beynim durmuş gibi hiç birşey sohbetlerde aklıma gelmez sanki beynim durmuş çok kırılganım bir şey söylesem biri beni hemen bozuyor ondan sonra dahada uzaklaşıyorum acaba ben nerde yanlış yapıyorum
tamamen ayniyiz musa bende hic bir zaman konusmalarimda konu bulamam ama baskasinin actigi bir konu olunca cok rahatim ama nedense hic bir guzel anim birisiyle konusurken aklima gelmiyor
aydemir
18-11-2009, 06:48 PM
Aaah ah. Çekingenlik çekingenlik. Başımın derdi. Bu yüzden ben neleri kaybettim bilseniz....!!!!
Sevda__
26-11-2009, 12:17 PM
Slm arkadaşlar
Ben 18 yaşında bir genç kızım.Önceleri bu kdr fazla dikkatimi çekmeyen çekingenliğim son zamanlarda başıma bela oldu.Lise döneminde hayatımı mahvetti.Ortaokulda her şeye bn cevap verirken lisede utangaçlıktan bişe yapamaz oldm.Hiç çalışmazdım ama harıl harıl çalışan bi sınıfa düştüm lisede.Sanki bişe sölesem herkes yadırgıcak gbi gelio.Ve hocalarla bile konuşamaz oldm.Aslında yakınımda olan insanlarla çok iyi iletişim kuruyorum.Ama sınıfta bi metin bile okuyamıyorum ne biliim sesim titrio kalp çarpıntısı başlıo.Mimiklerime engel olamıorum.Bazı insanlarla çok güzel iletişim kurarken belirli tiplerle kuramıorum hatta titriyorum.:S Bu neye göre değişio bilmiorum ama ortam içinde hiç ii olmuo.Çok sayıda arkadaşa sahibim ve gnş bi çevrem var.Böle olunca kendimi çok yalnız hissediyorum.
1sene önce değer verdiğim biri tarafından reddedildim gbi bşe oldu.Ve aynı dönemde babamı kaybettim.Acaba bu yüzden mi diyorum :S
Banfif
26-11-2009, 08:38 PM
Plüton sosyal fobi teşhisi konuldumu size,bunun mutlaka bir tedavisi vardır,kitap okumayla olacak bir durum değil çünkü...Bende sizin yaşadıklarınızın bir benzerini yaşadım,kardeşimden bile çekiniyordum,konuşamıyor heceliyor ve sürekli yüzüm terliyordu.Öğretmenler,doktorlar üst statüde olan kişilerle konuşamamayı geç yanlarında bulunmak istemiyordum,evden dışarı çıkamıyordum,Ayrıca özel öğrenme güçlüğü çeken biriyim.Kitap okumak deli gibi istiyorum ama çok zordu benim içim.Korkularımın hep üstüne gittim,mücadeleden vazgeçmedim,hep benden üst seviyede olan insanlarla birlikte olmaya gayret ettim,doktora gittim,ilaç kullandım,garsonluk yaptım birebir insan ilişkisi olan heryerde oldum,sigortacılık yaptım vss.Şimdide bipolarım,inişim çıkışım çok fazla ama hala mücadele etmeye çalışıyorum.İçinde mücadele ruhu varsa herşeyi çözersin bu hayatda.Kendine güven,kendini sev,kendini haksızlık boyutunda acımasızca olumsuz boyutda eleştirme,sen değerlisin bunu unutma.Umarım bir nebzede olsa yardımcı olmuşumdur.Teşekkürler,sevgiyle kal....
plüton
26-11-2009, 09:45 PM
Plüton sosyal fobi teşhisi konuldumu size,bunun mutlaka bir tedavisi vardır,kitap okumayla olacak bir durum değil çünkü...Bende sizin yaşadıklarınızın bir benzerini yaşadım,kardeşimden bile çekiniyordum,konuşamıyor heceliyor ve sürekli yüzüm terliyordu.Öğretmenler,doktorlar üst statüde olan kişilerle konuşamamayı geç yanlarında bulunmak istemiyordum,evden dışarı çıkamıyordum,Ayrıca özel öğrenme güçlüğü çeken biriyim.Kitap okumak deli gibi istiyorum ama çok zordu benim içim.Korkularımın hep üstüne gittim,mücadeleden vazgeçmedim,hep benden üst seviyede olan insanlarla birlikte olmaya gayret ettim,doktora gittim,ilaç kullandım,garsonluk yaptım birebir insan ilişkisi olan heryerde oldum,sigortacılık yaptım vss.Şimdide bipolarım,inişim çıkışım çok fazla ama hala mücadele etmeye çalışıyorum.İçinde mücadele ruhu varsa herşeyi çözersin bu hayatda.Kendine güven,kendini sev,kendini haksızlık boyutunda acımasızca olumsuz boyutda eleştirme,sen değerlisin bunu unutma.Umarım bir nebzede olsa yardımcı olmuşumdur.Teşekkürler,sevgiyle kal....
Evet birkaç gün önce doktora gittim sosyal fobim olduğunu doktorda söyledi.
Bu konuyu sosyal fobililer buraya diye açmadım zaten, çekingenler için açtım, her nekadar aşağı yukarı aynı şeyin anlamı olsalarda sosyal fobi ve çekingenlik farklı şeyler, bunun bilincinde olarak çekingenler diye açtım bu konuyu, ozamanlar doktora gitmemiştim, ama malesef sosyal fobim varmış.
Faydalı tecrübelerinizi paylaştığınız için teşekkür ederim.
ararat
26-11-2009, 09:50 PM
çekingenimsorunluyummanyağım sinirliyimhuysuzumsosyalfobikimdepresifimporoblmli yim tembelmüstelik çikolata bağımlısııbi mmanyağım made bulsam onuda kullanırım
depresifkredi beni hep güldürüyorsun :D:D
bu halin hastalığın seyrinden de kaynaklanabilir,umarım en kısa zamanda sağlığına kavuşursun :)
Banfif
26-11-2009, 10:01 PM
depresifkredi beni hep güldürüyorsun :D:D
bu halin hastalığın seyrinden de kaynaklanabilir,umarım en kısa zamanda sağlığına kavuşursun :)
Rice ederim plüton,geçmiş olsun...
Banfif
26-11-2009, 10:02 PM
yalnış alıntı yapmışım, afedersin
aydemir
11-02-2010, 04:50 PM
Ben de özellikle sunum yaparken çok heyecanlanırım. Çekingen durduğumu bir arkadaş da söylemişti. "Acaba insanlar hakkımda ne düşünüyor, sesimin titremesini, yüüzümdeki kızarıklığı fark ettiler mi?" vs vs sorular aklıma geliyor. Bir an önce anlatıp oturayım diye bir çırpıda anlatıveriyorum, tabi o zaman da sorun oluyor. A ayrıca sesimin gür çıkmaması da cabası.
Bundan başka toplulukta telefonla konuşamam çoğu zaman, üst düzey birileri ile görüşmem gerekiyorsa da heyecanlanırım vs. Derste bilsem bile sorunun cevabını söyleyemem çoğu zaman. Söyelemek istesem de öyle heyecan basar ki ben söylediğimi hayal etmeye başladığımda bile, söyleyemem işte.
Çok şükür ki artık benim de bir terapistim var ve tavvsiye ediyorum. Mesela onun bana verdiği güvenle şunları bile artık eskiisi kadar üzülmeden, canım sıkılmadan yazabiliyorumm. Darısı başınıza :)
Allah yardımcımız olsun.
devhis
11-02-2010, 08:03 PM
Çekingen insanlardan yine çekingen olanlar çekinir, kimbilir sende çekingensin. :)
genelde insanlar çekingen insanların üstünden ego şişiriyorlar.buna izin vermemek gerek.
o yüzden ara sıra sana bu şekilde davranıldığını hissedersen bozup atıcaksın karşındakini.
bütün insanlar birbirlerini ezmeye ,kanını emmeye o kadar meraklı ki.
komünist_16
12-02-2010, 11:36 AM
onların şişirilmiş egosunu niye biz çekiyoruz onlar bizi eziyorsa biz de onları ezelim biz de onları kıralım.insanları ezmenin ne kadar iğrenç birşey olduğunu biz de onlara gösterelim.
plüton
12-02-2010, 12:04 PM
onların şişirilmiş egosunu niye biz çekiyoruz onlar bizi eziyorsa biz de onları ezelim biz de onları kıralım.insanları ezmenin ne kadar iğrenç birşey olduğunu biz de onlara gösterelim.
Şişşt devrimci ergen soluklan hele biraz.:)
Biz sevmediğimiz insanlar gibi olmak istemeyiz. Çekingenlik insanın kendinde olan bir şeydir illaki birilerinin bizi ezdiği anlamına gelmez.
plüton
12-02-2010, 12:07 PM
Ben de özellikle sunum yaparken çok heyecanlanırım. Çekingen durduğumu bir arkadaş da söylemişti. "Acaba insanlar hakkımda ne düşünüyor, sesimin titremesini, yüüzümdeki kızarıklığı fark ettiler mi?" vs vs sorular aklıma geliyor. Bir an önce anlatıp oturayım diye bir çırpıda anlatıveriyorum, tabi o zaman da sorun oluyor. A ayrıca sesimin gür çıkmaması da cabası.
Bundan başka toplulukta telefonla konuşamam çoğu zaman, üst düzey birileri ile görüşmem gerekiyorsa da heyecanlanırım vs. Derste bilsem bile sorunun cevabını söyleyemem çoğu zaman. Söyelemek istesem de öyle heyecan basar ki ben söylediğimi hayal etmeye başladığımda bile, söyleyemem işte.
Çok şükür ki artık benim de bir terapistim var ve tavvsiye ediyorum. Mesela onun bana verdiği güvenle şunları bile artık eskiisi kadar üzülmeden, canım sıkılmadan yazabiliyorumm. Darısı başınıza :)
Allah yardımcımız olsun.
Hadi bakalım hayırlısı. :)
Tamamiyle kurtul bu illetten sonrada bize terapi verirsin.:P
Bu arada doktora gitmek gerçekten iyi gelmiş sana gayet rahat bir şekilde foruma yazı yazdın işte.:)
aydemir
12-02-2010, 05:58 PM
Hadi bakalım hayırlısı. :)
Tamamiyle kurtul bu illetten sonrada bize terapi verirsin.:P
Bu arada doktora gitmek gerçekten iyi gelmiş sana gayet rahat bir şekilde foruma yazı yazdın işte.:)
:)) Evet ben de onu diyorum ya Plüton :) Sen ne yaptın, devam ediyor musun?
gezgin
30-05-2010, 03:07 PM
.............................
IDDQD
04-10-2010, 10:59 AM
benim bu aralar kafamı kurcalayan bir konu var bir ilişkim olsun istiyorum ama bir yandan böyle bir olasılık olduğunda -bu kişi çok hoşlandığım biri olsa bile- korkup kaçıyorum.hayatımda hiç bir şeyden bu kadar çekinmemişimdir normalde de çok atak değilim ama çekingen de sayılmam.sanırım incinme olasılığımın fazla olduğu durumlarda ortaya çıkıyor çekingenliğim.insanları bir anda panikleyip kendimden uzaklaştırıyorum sonra da pişman oluyor ve kendimden nefret ediyorum. bu durumu nasıl aşabilirim bir fikriniz var mı?
Aynı ben. :(
tened
04-10-2010, 11:51 AM
Hata yapma korkusundan olabilir.
Hata yaparım ve gururum incinir düşüncesi olabilir insanın bilinçaltında.
Oysa gurur bir kişi için boyunduruktan başka bir şey değildir.
Şair Can Yücel'in dediği gibi "ne kadar rezil olsak, o kadar iyidir"
tened
04-10-2010, 07:15 PM
tamam hata yapalım da rezil de olmayalım ama ya:D
şaka bir yana bu bahsettiğim tepkileri bilinçsizce veriyorum o an hiç düşünmeden ters bir laf söylüyorum ya da o insanı görünce selam veremeyip gözlerimi kaçırıyorum vb.
beynimin kontrolünü elimde tutamıyorum gibi bir şey bu hiç de sağlıklı bir durum değil.dediğim gibi arkadaşlık kurmada çok zorlanan biri değilim ama gönül meselelerinde böyle enteresan tepkilerim var:D
Sanırım tecrübe ede ede insan daha rahat oluyordur.
Yani tecrübe ile ilgili bir mesele biraz da sanırım.
Diyelim bir insan ilk defa araba kullandığında heyecanlanır.
Sonra diyelim ilk defa iş hayatına girdiğinde de heyecanlanır.
Hatta her yeni işe, yeni okula, yeni vesaireye başladığında heyecanlanır.
Niçin? Çünkü kendiyle ve karşısındakilerle ilgili sorular ve endişeler taşıdığı için kafasında.
Bu olağan bir durum.
Hayatta bu tip durumlar yaşacağız.
Hatta belki de bağımlılık yapacak bu durum bizde bir süre sonra.
Mesela bazı insanlar vardır, stresli-zor sporlara yönelirler.
Stresle yaşamaya alışmak gerektiğini öğrenmişlerdir.
Bunu hatta kendileri için eğlence haline getirmişlerdir.
Bence sen de stresini, heyecanını biraz olsun dizginlemeyi deneyebilirsin.
O zaman seni güzel noktalara götürecektir.
Kendini bir tahtanın üzerinde sörf yapar gibi düşün.
Suya düşmek istemiyorsan duygularını, düşüncelerini biraz olsun kontrol etmen gerekir.
Neticede bunlar güzel, tatlı heyecanlar.
gülfidan
04-10-2010, 07:27 PM
merhaba,ben tam tersi bir yapıya sahip olmama rağmen son zamanlarda sevdiğim insana karşı aşırı çekinir oldum,içimde fırtınalar kopuyor yaşamımda ilk oluyor bu duygu ona öfkemi dahi dile getiremiyorum ,istemediğim şeyleri bile yaparken sırf o mutlu olsun diye benden ömür giderken ben üzlcek incincek diye susuyorum,yutkunmaktan boğazımda düğümler oluşuyor bu ne arkadaşlar ben nasıl aşıcam bunu..........
nar tanesi
04-10-2010, 07:57 PM
aslında çekinecek bişey yok...atılgansanız ve doğru şeyi doğru yerde yaptığınızı düşünüyorsanız utanmanıza sıkılmanıza çekinmenize gerek yok
nar tanesi
04-10-2010, 07:59 PM
siz doktora ne şikayetleriyle gidiyosunuz?tedaviniz ne şekilde ilerliyor?
nar tanesi
07-10-2010, 05:23 PM
biliyo musun aptal diyen kız yine iyiymiş.......ben çok daha fazlasını yapıyorum:-)
nar tanesi
09-10-2010, 08:45 PM
dışarı çıkınca birçook stresör var...hep yorulup üzülüyorummmmmm
plüton
10-10-2010, 12:57 PM
merhaba,ben tam tersi bir yapıya sahip olmama rağmen son zamanlarda sevdiğim insana karşı aşırı çekinir oldum,içimde fırtınalar kopuyor yaşamımda ilk oluyor bu duygu ona öfkemi dahi dile getiremiyorum ,istemediğim şeyleri bile yaparken sırf o mutlu olsun diye benden ömür giderken ben üzlcek incincek diye susuyorum,yutkunmaktan boğazımda düğümler oluşuyor bu ne arkadaşlar ben nasıl aşıcam bunu..........
Bu durum psikolojik bir rahatsızlık sayılmaz, böyle olmanın bir sebebi vardır mutlaka. ilişkindeki rahatsızlıklarla alakalıdır.
IDDQD
10-10-2010, 09:46 PM
:D peki bir çözüm yolu bulabildin mi?
Ne yazık ki henüz bulamadım. Belki birileri bulmuş ve paylaşmıştır diye foruma bakıyorum. :D
Sen de bulursan haberim olsun. :)
ivankov
10-06-2011, 06:40 PM
Çok eskiden oldukça çekingen bir çocuktum şimdilerdeyse çok rahat bir insanım . Rahat olmak için öncelikle belli bir düşünce olgunluğunu yakalamak ve sosyal ortamlarda bulunma sıklığınızı arttırmak oldukça faydalı olabilir.
özcan56
02-02-2012, 04:13 PM
ama bu sosyal ortamlara girmekten hem korkuyor hemde çekiniyorum
Kimene
02-02-2012, 04:28 PM
ama bu sosyal ortamlara girmekten hem korkuyor hemde çekiniyorum
Ne tur korkular ya$iyorsunuz,bu tip ortamlarda?
özcan56
02-02-2012, 05:06 PM
vüdudum titrio ve konuşursam alay ederler gibi korkular yasıyorum
hightemplar
01-05-2012, 12:19 AM
merhabalar. benim çocukluğum çekingenlikle geçti. ebeveyn baskısı yüzündendi. zamanla geçti. fakat çekingenliğim asi karakterle yer değiştirdi. fakat bu asi karakterim sayesinde topluma olan hayal kırıklığım karşı karşıya gelerek, kendime ait öz değerlerimi koruyabiliyorum. ancak bazen hiçbir şey yapmak istemiyorum. öylece dolu ve boş olan her şeyi hissetmek geliyor içimden.
reloaded
01-05-2012, 02:45 AM
merhabalar. benim çocukluğum çekingenlikle geçti. ebeveyn baskısı yüzündendi. zamanla geçti. fakat çekingenliğim asi karakterle yer değiştirdi. fakat bu asi karakterim sayesinde topluma olan hayal kırıklığım karşı karşıya gelerek, kendime ait öz değerlerimi koruyabiliyorum. ancak bazen hiçbir şey yapmak istemiyorum. öylece dolu ve boş olan her şeyi hissetmek geliyor içimden.
geçen yıla kadar benim de böyle duygularım vardı aslında bende çekingen bir kişiliğe sahibim. Toplum önüne çıkamazdım insanlar güldüklerinde bana gülüyorlar diye kendimi paralardım. şuan tam 17 yaşındayım ama sosyal fobiyi nasıl attım bilmiyorum. Şuan çekingenlik duygum yok. SAdece hoşlandığım kıza karşı bazen böyle bir heyecan geliyor bu da normal olduğunu düşünüyorum herkeste var. Ama sosyalleşmessek bu durum kalkıyor ve tekrar o utangaç halimize bürünüyoruz. Benim kendi açımdan dikkat ettiğim durumlar var, bu konun üstesinden gelebilmeniz için.
* Utangaç olmayan insanların yanında olmaya çalışısın(onlar gibi asla olmaya çalışmayın, kendinizi sevin ve güvenin; demesi kolay yapması zor hepimiz çok farklı zor şeyler yaşadık bu yüzden yaşadıklarımız zor şeyler gibi gelebilir ama Ernesto Che Guevara'nın çok hoşuma giden bir sözü var: zor olduğu için cesaret edemediğiniz şeyler aslında siz cesaret edemediğiniz için zordur. birçok pozitif düşünceye sahip düşünürlerin sözleri var bunlardan doğru olanları içselleştirip felsefeniz yapabilirseniz belki durumlar tersine dönebilir ama ernesto abimiz güzel söylemiş katılıyorum!)
* Çekingenlik aileden gelşebilir, şahsen benim ailem çekingenlikte önde gelen insanlardan biri ama onları kenara koyun olduğu gibi kabul edin(diğer insanları da böyle kabul edin ve onların düşünceleri siz onlara değer vermeden bir anlam ifade etmediğinin farkına varmalısınız ki sokakta gezerken rahat olun)
Emin olun kimse sizi umursamıyor, umursayanlar ve dalga geçenler aslında bizim için bir testtir. Aslında onların yapmak istedikleri şey bizim kendimize güvenimizi kaybetmemize sebep olmalarıdır. Bunu neden yaparlar? çünkü yaptığınız bir şey(mesela okula ilginç bir şey götürdünüz ve gözler sizin üstünüze dikildi) bu bazı arkadaşlar için kıskanlık derecesine çıkabilir ve onlar arkadaşları arasında ki maço yapısını kaybetmeyerek kendine güvendiklerini sanırlar ama senin böyle bir davranışında kendine güvenin onlardan kat ve kat artmış durumda gözükmektedir(sen güvenmesen bile!!) ve ellerinden geldiği kadar dalga geçip bu böyle şöyle olur, erkek adamın bunula ne işi olur, o ne be berbat gibi kişisel ve aptal aptal yorumlar yaparlar eğer aldırış etmeyip yaptığınız şeye devam ederseniz size bu konuda fazla sataşmayacaktır. Bizim toplumuzu bu gibi şeyleri çok yapıyor ve çoğu çekingenlik kısmı burdan çıkıyor. Çocuk düşünüyor şimdi ben şöyle yapsam kesin laf yerim hiç uğraşmiim en iyi çekemem diyor ve vazgeçiyor. Daha sonrada kimisi neden yapmadım diye yanıyor(güzel bir söz daha kim söylemiş hatırlamıyorum; zamanı geldiğinde yaptıklarınız değilde daha çok yapmadıklarınız için pişmanlık duyacaksınız).
* Psikolojik bilinçaltı yada farklı bir isim koyabilrisiniz kendinizce tamamen özgürsünüz ;) Ruhsal durumunuz; dinlediğiniz müziğe, odanızın(yoksa bulunduğunuz ortama) düzenine, aynı tip giyimler, aynı arkadaşlar. Bu tür etkenler bence gerçekten çok etkili, aşk müziği dinliyorsanız bu sizi üzüyor veya eski sevgililerinize götürüp onlardan tekrar hoşlanmanızı sağlıyor olabilir bu yüzden kendinize acı çektirmeniz biraz saçma(tabi kendinizi seviyorsanız saçma sevmiyorsanız intihar bile aklınızda geçmiş olabilir) Odanızın düzeni utangaçlık durumunuzu düşünürken yediğiniz yemek çiğnediğiniz sakız üstünüzde ki kıyafet, bunları tekrar giydiğinizde süper sosyal biri olsanız bile eski günleriniz sizi gene o dibe çekecektir. Yeni bir sayfa açın ve utangaç arkadaşlarınızı da değiştiremiyorsanız(değiştiremezsiniz buna emin olun onlar hep kendilerini düşünürler, siz dersiniz hadi birileriyle konuşup tanışmayı deniyelim onlar da size hiç keyfim yok başka zaman diyip geçiştirirler(veya farklı bir şekilde söylerler) sonuçta hiç bir şey yapamayıp ortada dımdızlak kalırsınız)
* Utangaçların başka bir sorunuda(en azından başıma geldi biliyorum halende olmuyor değil yani ne kadar erken atarsanız o kadar iyi olur ;)) Bir şeyi tek başına yapmaya çekinirsiniz ve dışlanma veya kaybetme/rededilme korkusu devreye girer ve yanınızda biri olduğunda(o kişi kendine güvenmese bile) size bir güven gelir. Herşeyi yaparım olursunuz, çünkü bir suç ortağınız var. Bunun nedeni de çok basit, yalnızlık. Derler ya insan sıklıkla yaşadığının hep tersini istermiş(insan yapısına göre iletişim olmazsa olmaz!). Unutmayın o arkadaşlarınızı, ailenizi değiştiremezsiniz. Tek değiştirebileceğiniz kişi sizsiniz.
Sosyal fobiliği atmanıza yardımcı olacak bir tablo oluşturmayı düşünüyorum ama bu tabloyu test etmeden sizinle paylaşamam, garantisini kendimde denemek istiyorum veya çekingen arkadaşlarımda(gerçi beni dinleyeceklerini sanmıyorum ama)
Neden bu kadar destan gibi yazdım derseniz ben gerçekten çok çektim bu konuda gerçekten baş edilmesi güç bir konu, paylaşmak istediğiniz birşey olursa ben çoğunlukla buralardayım özel mesaj da atabilirsniz veya forumda benden daha tecrübeli arkadaşların yardımına buralara biryerlere konular açabilirsiniz.
teşekkür ederim..
sevdalinka
03-05-2012, 06:55 PM
inanamıyorum ya bu kadar çok ortak benzerlik olamaz hepsini birebir bende yaşıyorum
plüton
03-05-2013, 02:39 AM
Bu yorum dikkatimi çekti. Ben de sosyal fobi olmadığım zamanlarda hırçın ve asi oluyorum. Sosyal fobiyi kabalaşarak bastırabiliyorum ancak. Tabi hoş bişey değil. Sonra insan pişman oluyor ve daha fazla soyutluyor kendini toplumdan.
byljbrncs
30-05-2014, 09:30 PM
Arkadaşlar ben yakın arkadaşlarımla konuşurken bile yüzlerine bakamıyorum, duygusal bir konu falan olduğunda ağlayasım geliyor. Derslerde falan sürekli hoca beni kaldıracak sanıyorum ve çok korkuyorum. Sevdiğim kişilere açılamıyorum. Hep birilerine bağlıyım çok kararsızım tanımadığım kişilerle falan konuşamam. Çoğunlukla konuşmam dinlerim hep yanlış bir şey söylerim rezil olurum diye düşünüyorum çok utangaç ve çekingenim. Duygularımı paylaşamam. Ama çok uyumluyum falan bilmiyorum ne yapmam gerek bunu yenmek için?
montevo
01-06-2014, 10:07 PM
profesyonel bir çekingenim.hangi konuda çekinmek istiyoresanız danışaiblirsiniz.
Obsession
18-06-2014, 03:34 PM
Göz dolması standart galiba... Çoğu kişi yazmış. Benim bir de her an bir sorun çıkacakmış gibi içiniz hani cız eder ya... Aynen öyle sürekli cız ediyor. Şuraya yazarken bile yaşıyorum bunu... Adrenalin tetikleniyor sanırım... İki kelam etmeye sıkılır hale geliyorum. çözüm şart...
montevo
18-06-2014, 04:21 PM
Göz dolması standart galiba... Çoğu kişi yazmış. Benim bir de her an bir sorun çıkacakmış gibi içiniz hani cız eder ya... Aynen öyle sürekli cız ediyor. Şuraya yazarken bile yaşıyorum bunu... Adrenalin tetikleniyor sanırım... İki kelam etmeye sıkılır hale geliyorum. çözüm şart...
çare drogba
quiet
02-08-2014, 12:57 PM
merhaba arkadaşlar bende küçüklüğümden itibaren çekingenim,herkes tarafından sessiz sakin çekingen biri olarak biliniyorum.staja başlayana kadar bu durumdan rahatsız değildim ama iş ortamına girdiğimde diğer kişilerle rahat iletişim kuramadığımı hatta yemek bile yiyemediğimi farkettim..kendim yenmeye çalıştım,uğraştım ancak olmadı..psikolağa gittim,dediği;sosyal ortamlardan kaçmamak,kalabalık gruplarla bir yerlere gitmek..denedim yine olmuyor yine olmuyor..sürekli susuyorum,dinliyorum.erasmus yaptım çok ilginç orada rahattım,çünkü kimse benim çekingen olduğumu bilmiyordu ve oraya bir şeyleri başarıp gitmemin mutluluğu rahat olmamı büyük ölçüde etkilemişti.. benim sorunum aslında;çekingenliğin arkasına sığınmak ve başkalarının ne dediğini çok kafama takmam..bu yıl üniversiteden yeni mezun oldum ve hala kurtulamadım üzerime yapışan sessiz- sakin-çekingen etiketlerinden,bunlardan nasıl kurtulabilirim?
plüton
02-08-2014, 07:25 PM
Kurtulamazsın. :) Çekingenliğinle barışık olmayı öğrenmelisin. Asla insanlara ben çekingenim bana anlayış gösterin falan filan deme. Ben çok kötü sonuçlarını tecrübe ettim. Hiç faydasını da görmedim böyle açılmanın. Hatta bir keresinde kızın biri kendisinden hoşlandığımı iddia edip sağda solda yaymıştı bu muhabbet üzerine. :) Aklımın ucundan geçmeyecek biriydi oysa. Neyse demem o ki bu öyle bir sıkıntıdır ki üzerine gitsen daha fena olur üzerine gitmesen yine daha fena olur. Çok hassas doğal küçük adımlarla üzerine gitmelisin. Başarısız olacak deneyimler daha fazla çekingenlik batağına saplar. Birazda insan kaderini yaşar. Hani elimizden gelen yapabileceğimiz sınırlıdır. Çekingenliği yenebilsek bize bunun bedeli ne olacak bilemeyiz. Bir nevi aslımızı inkar etmek gibi olacak. Çekingen olduysak bir sebebi var demek ki. Derinlerde benliğimize işlemiş bir şekilde. Bu gerçeği inkar edip kendimize karşı savaşmanın sonucunda kazanan olmayı bekleyemeyiz. Bir diğer yol aşırı çekingenlik senaryolarını asgariye indirip çekingenlikle barışık çekingenliğin güzelliklerinden faydalanan bir hayat yaşamak. Çekingen insanlar yüksek iq lu olur yaratıcı olur diyemeyiz ama çekingen insanlar içten olur samimi olur. Bu da insanları cezbeder. Başlarda çekingen olduğunuz için sizden kaçan insanlar sizin içtenliğinize gelecektir, kendi ayaklarıyla.
ebru nakkaş
20-08-2014, 06:41 PM
öncelikle çekingenlik/kaçınganlık ve sosyal fobi, birbirine benzediği için karıştırılıyor. toplum içinde yemek yiyememek, sosyal fobi belirtisi. çekingenlik biraz daha farklı, utangaçlık düzeyinde de olabilir, insan içine çıkmaktan bilinçli olarak kaçınma, hayatını böyle düzenleme biçiminde de.
ancak ortak nokta, eleştirilmekten/reddedilmekten korkmaktır.
eleştirilme korkunuz varsa şunları bir düşünün:
1- başkalarının benimle ilgili görüşlerine neden bu kadar önem veriyorum? bu kişiler benimle ilgili konularda uzman mı? görüşleri abartılı, değişken, saçma vb. olamaz mı?
2- birini eleştiren kişi, mutlaka eleştirdiği konularla ilgili kendisi de sorun yaşamış ya da sorun yaşamaktan korkuyor olabilir. herkes topluluk önünde "rezil olmaktan" korkar. sizi çok eleştiren kişiler varsa, onlara bir de bu gözle bakın ve fazla ciddiye almayın.
3- başkalarının beni beğenmeyeceğini, reddedeceğini sanıyorum ama belki de kendimi fazla önemsiyorum. belki başkalarının da kendine göre sorunları vardır ve hakkımda olumlu/olumsuz düşünmüyorlardır.
psikologlar çoğunlukla "çekindiğiniz şeyin üstüne gidin" yaklaşımını kullanıyor ama, çekingen kişinin başkalarına karşı şüpheci bir yapısı varsa, önce kendi başına oturup bunu düşünmesi, insanlara bakış açısını değiştirmesi gerekebilir. şüpheci ve alıngansanız, en ufak davranış veya sözden olumsuz anlam çıkarabilir, ya da küçük bir eleştiriyi gereğinden fazla önemseyebilirsiniz.
Powered by vBulletin® Version 4.2.5 Copyright © 2026 vBulletin Solutions, Inc. All rights reserved.