yardım edin

[suzansuzyyyy]

aranızda bana yardımcı olacak biri var mı acaba ben esrar maduru bırıyım..hayatımda yalnızzca bıkac kez kullandıgım esrarın feci bi yan etkısıyle karsılastım ıkı ay önce..içtikten bıkac dakıka sonra fecı halde depersonalizasyon durumunu yasadım sankı etrafımdakı herkes yabancıydı kendimi rüyada gıbı hıssettım..en yakın arkadasımı bıle dusman gıbı gördüm o sanıye arabanın camlarını ındırecektım neredeyse fecı bı gecıs durumu oldu..etkısını atlatamadım ıkı aydır hala o anki durumları yasıyorum..paxera ve risperdal verdi doktorum..agır nöbet gecırmemı engellıyor ama hala şu depersonalizasyon durumundan kurtulmus degılım aranızda bu konu hakkında fıkrı olan var mı acaba?

[atomcekirdegi]

Allah yardımcın olsun.Bu konuda fazla bir bilgiye sahip olmadığım için seni kulaktan dolma bilgilerimle belki de yanlış yönlendirmiş olmak istemem.Ama anladığım kadarıyla zaten yardım alıyorsun.En doğru bilgiyi yine doktorun verecektir.Ama yine de depersonalizasyon durumunu yaşadığın zaman buradaki sohbet odasına uğrarsan burada online olan arkadaşlarımız yardımcı olabilir sana.Geçmiş olsun dilerim en kısa zamanda esrardan ve seni saran u durumdan kurtulursun.

[suzansuzyyyy]

tesekkürler en azından bıseyler yazmıssın sagol ama bu konuda muzdarıp olan ve kurtulmus arkadaslarla tanısmak ıstıyorum yada en etkılı yöntem nedır bu durumdakı hastalar ıcın bılmek ıstıyorum umarım en kısa zamanda bırılerı cevap verır.

[kurtcobain]

tesekkürler en azından bıseyler yazmıssın sagol ama bu konuda muzdarıp olan ve kurtulmus arkadaslarla tanısmak ıstıyorum yada en etkılı yöntem nedır bu durumdakı hastalar ıcın bılmek ıstıyorum umarım en kısa zamanda bırılerı cevap verır.

bende de depersonalizasyon var fakat şu şekilde oluştu

delirme korkusu oldu bende, daha sonra o korku geçti ama bu depersonalizasyon denilen iğrenç durum ortaya çıktı...
kurtulanlar mesaj atsınlar, öğrenelim...

[amelia]

DEPERSONALİZASYON BOZUKLUĞU

DSM-IV, depersonalizasyon bozukluğunu kişinin kendi gerçeklik duygusunun geçici olarak yitirilmesiyle ilgili kendilik algısında ısrarlı ve yineleyici değişim olarak tanımlar. Depersonalizasyon bozukluğu olan hastalar, kendilerini mekanik, rüyada veya bedenlerinden ayrı olarak hissedebilirler. Ataklar egodistoniktir ve hastalar semptomların gerçek dışı olduğunu anlarlar.

Depersonalizasyon birinin bedenini veya kişisel kendiliğinin yabancı ve gerçek dışı olduğunu hissetmesidir; dereslizasyon dış dünyadaki nesneleri yabancı ve gerçek dışı olarak algılamasıdır.

Çoğu kişinin yaşamlarında ara sıra olan izole fenomendir ve kesinlikle patolojik değildir.

Patolojik depersonalizasyonla ilgili epidemiyoloji bilgileri yetersizidir. Birkaç yeni araştırmada, depersonalizasyonun kadınlarda erkeklere göre en az iki kat daha sık ortaya çıktığı bulunmuştur; 40 yaşın üzerindeki kişilerde nadir görülür.

Depersonalizasyon bozukluğu psikolojik, nörolojik veya sistematik hastalık nedeniyle ortaya çıkabilir. Depersonalizasyon anksiyete bozukluklarına, depresif bozukluklara ve şizofreniye genellikle eşlik eden bir semptomdur.

Depersonalizasyon bozukluğunun DSM-IV tanı ölçütleri, hastalarda belirgin strese ya da toplumsal, mesleki veya kişilerarası ilişkilerinde işlev görebilmelerinde bozulmaya yol açan devamlı ya da yineleyici depersonalizasyon ataklarını gerektirir.

Bu bozuklukta gerçeği değerlendirme yetisinin bozulmamasıyla genellikle psikotik bozukluklardan ayırt edilir.

Hastanın vücudunun yarısının gerçek dışı olduğunu ya da var olmadığını hissetmesi olan hemi depersonalizasyon kontralateral parietal lob hastalığı ile ilişkili olabilir.

Depersomalizasyon birçok diğer hastalıkla semptom olarak bulunabilir. Hastaların büyük bir çoğunluğunda, depersonalizasyon bozukluğu semptomları öncelikle aniden ortaya çıkar; ancak bazı hastalar tedrici bir başlangıç bildirir. Bozukluk en sık 15–30 yaş arasında başlar, ancak 10 yaşında hastalarda görülmüştür, daha az sıklıkta 30 yaşından sonra ortaya çıkar ve yaşamın geç dekatlarında hemen hemen hiç görülmez.

Çoğu hastalarda, semptomların yoğunluğunda herhangi önemli bir dalgalanma olmaksızın sabit bir seyir izler, ancak semptomlar epizotik olarak ortaya çıkabilir, semptomsuz aralar gösterir.

Depersonalizasyon bozukluğunun tedavisine az ilgi gösterilmiştir

[ANAKSAKİS]

Merhaba...
Şuan kendimi hiç iyi hisetmiyorum kocaman bir boşluğuk içindeyim içim acıyo bana sorduklarında iyiyim diyorum ama yalan söylüyorum aslında iyi değilim uyamıyorum sürekli kabus görücem korkusu var içimde bana yardım edin ne olur...

[ANAKSAKİS]

Burdayım sanırım

[HakanS]

Merhaba...
Şuan kendimi hiç iyi hisetmiyorum kocaman bir boşluğuk içindeyim içim acıyo bana sorduklarında iyiyim diyorum ama yalan söylüyorum aslında iyi değilim uyamıyorum sürekli kabus görücem korkusu var içimde bana yardım edin ne olur...

Arkadaşım, kabusları bazen görürüz. Görsek bile uyanınca kabus oldugunu anlarız ve gecer. Sırf bu yüzden uyumamazlık yapılmaz.

Düzenli aynı saatlerde uyumalısın. korku filmi vs gibi seni endiselendiren seylerden uzak kalmalisizin.

Felak, Nas ve Ayetel Kursi ayetleri koruyucu kalkan gibidir, yatarken bunlar okunmalıdır.

Kısa sürede faydalarını görürsün inş.

[ANAKSAKİS]

Biliyorum herşeyi anlıyorum ama genede kabul edemiyorum nasıl düzelicek nasıl herşey gene eskisi gibi olucak bilmiyorum hareketlerimi kontrol edemiyorum inançlı biriyim ama yaşadıklarım beni güçsüz kılıyor sanki olanlar karşısında tek suçlu benmişim gibi geliyor...
herdefasında aynı şeyler tekrar ettikçe hayatımda acı sanki çok rutin birşeymiş gibi geliyor...nasıl düzelicekk ben nasıl eski ben olucam ...içimde herşeye karşı birkorku var halbuki ben kormazdım önceden ama şimdi aniden açılan kapılar bile ben mahvediyor...
çok acı birr duygu yaşamayan bilmez bilende sanırım bu acıyla fazla yaşamaz..sorumu yineliyorum ne olur bana yardım edin ....

[HakanS]

Biliyorum herşeyi anlıyorum ama genede kabul edemiyorum nasıl düzelicek nasıl herşey gene eskisi gibi olucak bilmiyorum hareketlerimi kontrol edemiyorum inançlı biriyim ama yaşadıklarım beni güçsüz kılıyor sanki olanlar karşısında tek suçlu benmişim gibi geliyor...
herdefasında aynı şeyler tekrar ettikçe hayatımda acı sanki çok rutin birşeymiş gibi geliyor...nasıl düzelicekk ben nasıl eski ben olucam ...içimde herşeye karşı birkorku var halbuki ben kormazdım önceden ama şimdi aniden açılan kapılar bile ben mahvediyor...
çok acı birr duygu yaşamayan bilmez bilende sanırım bu acıyla fazla yaşamaz..sorumu yineliyorum ne olur bana yardım edin ....

Sorunun temeline inmek gerekir, nerede yanlış düşünüyorsun
"yaşadıklarım beni güçsüz kılıyor sanki olanlar karşısında tek suçlu benmişim gibi geliyor" neler yaşadın saglikli bir sekilde yorum yapmak gerekir.

her gecenin bir sabahi vardir. her sıkıntının derdin de bir sonu biraz sabır, biraz baska seyler mesgul olma (kus balik besleme deniz kenarinda yuruyusler vs.)
Mantikli insan nasil dusunur ne yapar onlar giib yapmali hic olmazsa taklit etmelidir.

[HakanS]

"yaşadıklarım beni güçsüz kılıyor sanki olanlar karşısında tek suçlu benmişim gibi geliyor..." böyle yazmışsın, arkadasim sorununu tam olarak yazmazsan kimse seni anlayamaz ve yardimci olamaz. Neler yaşadın bunu ayrıntılı olarak yazman gerekiyor.
Diyelim ki basin agriyor, doktora gitsen benim bir rahatsızlıgim var ne oldugunu sen bul ve caresini soyle desen 1 ay muayene etse yine de sorun nerde bulamayabilir.

Ayrıca bir psikologdan yardım almalısın, doktora gidiyor musun?


Biliyorum herşeyi anlıyorum ama genede kabul edemiyorum nasıl düzelicek nasıl herşey gene eskisi gibi olucak bilmiyorum hareketlerimi kontrol edemiyorum inançlı biriyim ama yaşadıklarım beni güçsüz kılıyor sanki olanlar karşısında tek suçlu benmişim gibi geliyor...
herdefasında aynı şeyler tekrar ettikçe hayatımda acı sanki çok rutin birşeymiş gibi geliyor...nasıl düzelicekk ben nasıl eski ben olucam ...içimde herşeye karşı birkorku var halbuki ben kormazdım önceden ama şimdi aniden açılan kapılar bile ben mahvediyor...
çok acı birr duygu yaşamayan bilmez bilende sanırım bu acıyla fazla yaşamaz..sorumu yineliyorum ne olur bana yardım edin ....

[ANAKSAKİS]

doktora gitmiyorum... sorun ben olduğum sürece doktora gitmemin benim üzerimde yeterli bir etki olucağını zannetmiyorum.. yaşanılan sonlar değişmedikçe ve herdefasında aynı sonla yüzleşmek durumunda kalacağımdan sorunlarım hep aynı kalacak değişen dr isimleri olucak..içten duyguve düşünceleriniz çok teşekürederim...

[HakanS]

insanın kendisi iyileşmek/değişmek isterse gerçekleşebilir. Zorla da olsa iyileşmelisin, deniz kenarı, çarşıya çıkma, 1 arkadaşla yemege cikma gibi yöntemleri denemelisin.

Ben bazen gece 4 te yatarim, ertesi günü 12 de uykum gelmez dogal olarak cunku insan metabolizmasına pek kabul etmez. bir gün sonra 2 daha sonraki gun 12 de yatarak normal düzenime kavusurum.

cevremizdeki insanlar çamurdan olmadigi icin sekillerini biz veremiyoruz. oldugu gibi kabul edip kendimize gore deger vermeliyiz. hatasız kul olmaz ama bazı hataları görmezden gelmeliyiz. Problemin ne bilmiyorum ama mutlulugumuzu kimsenin bozmasına izin vermemeliyiz. 2. kattaki bir eve ulaşmak istiyorsak basamakları tek tek cikmaliyiz, hepsini bir anda çıkamayız. Sende kücükde olsa her gün 1 adım atmalisin.

[ANAKSAKİS]

arkadaşım öncelikle geçmiş olsun.. yazdıklarını okurken adet birzamanlar kendmn düşündüklerini okudum aynılarını yaşadım kaç yaşındasın bilmiyorum bende az buçuk tecrbem ile sana bişeyler yazmak istdim.. ilk olarak şunu bilmelisin ki doktora gitsende gitmessende bundan sen kurtulacaksıın ben doktora gitmedm fakat senin gitmen fayda sağlar..senin durumundayken bi çok arkadaşımın sayesinde sanırım haff anlattım sende birileri ile paylaş sadece nette değil güvendiğin kişilerede ve bunu atlatıcağını kendine öğret geçici bir durum oduğunu anlamayı sağla kendine.. inan geçtiğini bile anlamıyorsun. biraz doktor yardımı biraz çevre en çokda senin gayretinle geçer umarım.. gece uyuyamamak derken annenin yanına bile yatsan en sonunda tek başına yatacaksın ;) unutma tekrar geçmiş olsun saygılar..
Biliyorum geçicek ama neden her defasında aynı son aynı sahneleri yaşamak yordu beni ...uyumaksa eğer yaptığım evet uyuyorum bedenim yatıyor ama ben sanki olay anında kalıyorum aynı kabusları tekrarı verilen dizinin sahneleri gibi bitiyor başa dönüyor ve yine aynı sahneler... 28 yaşındayım kısa ama zor bir 28 yıl yaşadım çevremde insanlar var olmaz olurmu insanın sıkıntısına kaşık tutan türünden inanmıyorum kimseye acı hani derleya ateş düştüğü yeri yakıyor aynen öyle içimde kocaman bir orman yangını var... geçicekse eğer bu durum lütfen içimdeki yangın geçsin.. içten görüşleriniz için çok teşekürler..

[ANAKSAKİS]

insanın kendisi iyileşmek/değişmek isterse gerçekleşebilir. Zorla da olsa iyileşmelisin, deniz kenarı, çarşıya çıkma, 1 arkadaşla yemege cikma gibi yöntemleri denemelisin.

Ben bazen gece 4 te yatarim, ertesi günü 12 de uykum gelmez dogal olarak cunku insan metabolizmasına pek kabul etmez. bir gün sonra 2 daha sonraki gun 12 de yatarak normal düzenime kavusurum.

cevremizdeki insanlar çamurdan olmadigi icin sekillerini biz veremiyoruz. oldugu gibi kabul edip kendimize gore deger vermeliyiz. hatasız kul olmaz ama bazı hataları görmezden gelmeliyiz. Problemin ne bilmiyorum ama mutlulugumuzu kimsenin bozmasına izin vermemeliyiz. 2. kattaki bir eve ulaşmak istiyorsak basamakları tek tek cikmaliyiz, hepsini bir anda çıkamayız. Sende kücükde olsa her gün 1 adım atmalisin.
Küçük olsada adım attım ama ben hayat her küçük adım atışlarımda kocaman ayaklar beni ezdi...Cesaretim gerçekten bak çok yorgunum yoruldum neye karşı mücadele edicem şaşırıyorum hangi son değiştiki yaşadıklarımdan hep aynı hep aynı...
Unutmadan dün akşam acıktım ve yemek yedim küçük bir adımsa bu ben atmış oldum:)

[HakanS]

Küçük olsada adım attım ama ben hayat her küçük adım atışlarımda kocaman ayaklar beni ezdi...Cesaretim gerçekten bak çok yorgunum yoruldum neye karşı mücadele edicem şaşırıyorum hangi son değiştiki yaşadıklarımdan hep aynı hep aynı...
Unutmadan dün akşam acıktım ve yemek yedim küçük bir adımsa bu ben atmış oldum:)

bize sıkıntı veren eski defterleri her defasında gündeme getirmemeliyiz. çünkü bize bir faydası yok. o olayladan ders çıkarmalı ve defteri kapatmaliyiz. insanlar aslında düşünmekten uyuyamıyorlar. uyumasak bile uzanmalıyız ve bedenimizi dinlendirmeliyiz.

küçük de olsa bir adım atmışsın ne güzel ama bu adımlar devamlı olmalı, geriye dönüş olmamalı önemli olan bu.

Eğer bazı şeyler kötüye gidiyorsa veya gitmişse ve yapacak birşeyimiz yoksa neden üzülelim ki.

[simgece]

banada yardım edin yaaa deliriyorum ben lütfennn:(

[lavinya21]

banada yardım edin yaaa deliriyorum ben lütfennn:(



sıkıntın ne simgece