utangaçlık

[anonim]

Merhabalar
Ben 27 yaşında bekar bir erkeğim, hatırladığım kadar ikinci sınıftan başka bütün hayatımda utangaç olmuşum, şimdiye kadar hiç yakın arkadaşım olmamış ve her sene yalnız bir telefonla derslerle ilgili konuştuğum okul arkadaşım olmuş ve sene sonunda bir nedenden dolayı(başka okula ,sınıfa veya şehire geçme, küsmek ve ...) bu arkadaşlık sona ermiştir, ben sadece çekirdek ailem ve teyzelerimle ve arkadaşım olduğu dönemde onunla rahat konuşabiliyorum ancak onlar da benim fazla konuştuğumu söylüyorlar ve konuşmamı kesiyorlar, biriyle konuştuğumda başka birisinin duymayacağı şekilde konuşuyorum, en baştan beri arkadaşsız olduğum için konuşmaya insanların seveceği sözler aklımda yok, şimdiye kadar hiç kız arkadaşım olmadı, hiçbir zaman öğretmenden soru sormadım, bir yere gittiğimde yalnız göz göze geldiğim insana ve kısık sesle selam verebiliyorum, bir tanıdığımı uzaktan görsem halkın duyacağı şekilde çağıramam ve ona yakınlaşıb yalnız onun duyabileceği şekilde çağırırım. kısaca söylemem gerekirse halkla ilişkilerim sıfır.
Lütfen bu kötü durumdan çıkmam için bana yardımcı olun.
Teşekkürler

[rockkk]

h.g anonim.bana bu anlattıkların utangaçlık adı altında sosyal fobi olduğnu düşündürttü.yani gerçekten şunu söyliim,senin durumunda olan çok insan var.öncelikle tek olmadığını düşün.böyle sorunu olmayan insanlarla kendini kıyaslamadan durumunu düzeltmeye çalış.bu sorunlar belki de sende çocukluktan beri vardı,ama sen 27 yaşına geldiğinde bunun sorun olduğunu anladın.çünkü yaş büyüdükçe sorumluluklar artıyor ve yapamadığın bazı şeyler daha çok etkiliyo insanı.farketmeye başlıyo insan,herkeste olan ama kendinde olmayanları.eksikliklerini farkediyosun.ama dediğim gibi sosyal fobiye benziyor.bi uzmandan yardım alabilirsin.anladığım kdrıyla öyle büyük bi mutsuzluk içindede değilsin.tek sorunun anlattıkların.ama kimden çekiniyosun ki.istediğin gibi sesli konuş.herkes yüksek sesle konuşuyo da sanki çok mu önemli şeyler söylüyo? ordan burdan atıp tutuyolar işte.çekinmece yok çünkü.sen kendini onlarla kıyaslayarak kendini üzme.belki normalden biraz daha fazla çekingen ve utangaçsındır,yaşamını etkiliyodur,ama bunu da halledersin eminim.beynini kontrol et,böyle olmucam de sürekli kendini kimseden çekinmiyorum utanmıyorum nie çekineyim onlar da bnim gibi insan,ben başkalarının sesini duyduğumda nasıl tuhaf gelmiyosa,başkalarına da benim sesim tuhaf gelmeyecektir diyebil.olmadı bilmiş bilmiş hareket et :) ne biliim,insanları izleme,sende dal hayatın içine,onlardan ne farkın var..farkın olmadığına göre,rht olmaya çalış.kendine kendini ifade edebileceğin yollar bul.
bulunduğun halinden memnun değilsin.o zmn kendini değiştirmek için çabala sürekli.hani durup durup ben böyleyim napıcam hep böyleydim bu saatten sonra değişemem tarzı düşünceler oluşturma.geçmişi düşünüp düşünüp ben hep böyleydim ztn diip koyverme hiç bi zmn.yeni bi sayfa aç kendine.içine öyle bi güven duygusu aşıla ki,o duygu seni sürekli yönlendirsin.başkalarının düşüncelerini okumaya çalışma..yani şöyle yaparsam ne düşünürler fln..sen istediğin gibi davran.onlar ne düşünürse düşünsün.

[anonim]

Yanıtın için çok sağ ol, önerilerini uygulamaya çalışacağım, umarım başarırım.

[eliftetik]

Merhabalar
Ben 27 yaşında bekar bir erkeğim, hatırladığım kadar ikinci sınıftan başka bütün hayatımda utangaç olmuşum, şimdiye kadar hiç yakın arkadaşım olmamış ve her sene yalnız bir telefonla derslerle ilgili konuştuğum okul arkadaşım olmuş ve sene sonunda bir nedenden dolayı(başka okula ,sınıfa veya şehire geçme, küsmek ve ...) bu arkadaşlık sona ermiştir, ben sadece çekirdek ailem ve teyzelerimle ve arkadaşım olduğu dönemde onunla rahat konuşabiliyorum ancak onlar da benim fazla konuştuğumu söylüyorlar ve konuşmamı kesiyorlar, biriyle konuştuğumda başka birisinin duymayacağı şekilde konuşuyorum, en baştan beri arkadaşsız olduğum için konuşmaya insanların seveceği sözler aklımda yok, şimdiye kadar hiç kız arkadaşım olmadı, hiçbir zaman öğretmenden soru sormadım, bir yere gittiğimde yalnız göz göze geldiğim insana ve kısık sesle selam verebiliyorum, bir tanıdığımı uzaktan görsem halkın duyacağı şekilde çağıramam ve ona yakınlaşıb yalnız onun duyabileceği şekilde çağırırım. kısaca söylemem gerekirse halkla ilişkilerim sıfır.
Lütfen bu kötü durumdan çıkmam için bana yardımcı olun.
Teşekkürler




merhaba anonim

sana bu foruma sık sık uğramanı tavsiye ederim sorununla ilgili olarak
çünki burda bütün arkadaşlarımız sıcak kanlı sevecen ve konuşkan
buda senin bir nebzede olsa bu sorununa iyi gelir diye düşünüyorum

yani kısaca burada konuşamazsa çatlar insan o yüzden sık sık burada ol kendini hatırlat arkadaşlara

sevgiler

[olvido]

ailenle konusurken onların senin sözünü yarıda kesmesi bu durumu artırıyor olabilir
ama herkes çok konusuyo özelliklede ben mesela çok gevezeyimdir
konusurken yanlış bişey söylermiyim endişesi duyma çünkü herkes aynı durumda rahatça konuşanlara bi bak onlar hiç hata yapmıyor mu
bu sitede rahatça paylaşımda bulun sana çok faydası olacağına inanıyorum

[f1qo@]

slm herkese foruma yeni katıldım.anonim aynı sorunları paylaşıyoruz bende biraz araştırma yaptım ve sosyal fobi oldugunu düsünüyorum.inşallah burada cözüm bulabiliriz.

[fulya yıldız]

sorun senin böyle düşünmen bence çok fazla kafana takıyo olman hayatı, insanları kendini onların arasına kat takma insanları onlarda senin gibi aranızda fark yok böyle düşün ki böyle zaten kendini asla kısıtlama rahat ol kendin gibi ol sıkma canını herşey yoluna girecektir..GÜLÜMSE..:)

[thrapi25]

önerilerini uygulamaya çalışacağım