Neler oluyor?

[Boslukobsesif]

İçim sürekli yangın yeri. Kalbim sürekli sızlıyor. Vücudum da hiç güç yok. Yorgunum. Sürekli ağlamaklı oluyorum. Yemek yemiyorum sürekli sigara içiyorum. İşe gidesim yok zar zor gidiyorum. Hep uyumak istiyorum. Herşeyden soğudum. Neler oluyor?

[dreamer8]

İşyerindekiler de zaten muhtemelen senin nasıl bir boşlukta, depresyonda olduğunu biliyorlardır. İnsan bazen dibe çöker, bu süreç yıllar bile alabilir. İştahı, uykusu, neşesi, enerjisi gider; hayat katıksız bir çileye dönüşür. Fakat hep böyle gitmez. Hep böyle gitse zaten bir kaç sene içinde ölür insan. Ara ara nefes aldırır hayat. Nefes alma sebebin de bir şeylerin düzeldiğinden değildir. Acılara bağışıklık kazanmaya başlarsın, çaresizliğin içinde yaşamayı öğrenirsin yavaş yavaş; çocukluktan kurduğun hayalleri askıya alır-hayallerinden vagzeçmeyi ve onlarsız yaşamayı öğrenirsin, hayatın nasıl bir kıskaç olduğunu, kimsenin hakettiği hayatı yaşamadığını, dikenlerle-yokuşlarla-sınavlarla dolu bir yol olduğunu anlarsın. Bir gün bir bakmışsın, acılara dayanabiliyorsun. İşte sen şu anda o dikenli yokuşu tırmanıyorsun....Sana önerim, günde 10-15 den fazla sigara içme, kilo kaybetmemeye çalış, her gün duş al, sıkıntını birilerine anlat-ağla, işyerindeki amirine veya senden sorumlu olan kişiye biraz sıkıntıda olduğundan bahset ki, sana esneklik göstersin-halinden anlasın.

[Boslukobsesif]

İşyerindekiler de zaten muhtemelen senin nasıl bir boşlukta, depresyonda olduğunu biliyorlardır. İnsan bazen dibe çöker, bu süreç yıllar bile alabilir. İştahı, uykusu, neşesi, enerjisi gider; hayat katıksız bir çileye dönüşür. Fakat hep böyle gitmez. Hep böyle gitse zaten bir kaç sene içinde ölür insan. Ara ara nefes aldırır hayat. Nefes alma sebebin de bir şeylerin düzeldiğinden değildir. Acılara bağışıklık kazanmaya başlarsın, çaresizliğin içinde yaşamayı öğrenirsin yavaş yavaş; çocukluktan kurduğun hayalleri askıya alır-hayallerinden vagzeçmeyi ve onlarsız yaşamayı öğrenirsin, hayatın nasıl bir kıskaç olduğunu, kimsenin hakettiği hayatı yaşamadığını, dikenlerle-yokuşlarla-sınavlarla dolu bir yol olduğunu anlarsın. Bir gün bir bakmışsın, acılara dayanabiliyorsun. İşte sen şu anda o dikenli yokuşu tırmanıyorsun....Sana önerim, günde 10-15 den fazla sigara içme, kilo kaybetmemeye çalış, her gün duş al, sıkıntını birilerine anlat-ağla, işyerindeki amirine veya senden sorumlu olan kişiye biraz sıkıntıda olduğundan bahset ki, sana esneklik göstersin-halinden anlasın.

O dik yokuş bi bitmiyor be
Bir anda bir insan nasıl böyle çöker ki. Anlamsız. Sağol hocam tavsiyelerin için

[dreamer8]

Hiç bir yokuş sonsuz değildir. Eğer ömrün 1 ay olsaydı, ölümle o yokuş biterdi. Ömrün belki 70-80 yıl. Bir kısmı gitti, belki çok daha erken öleceksin. Yani o dik yokuş bitecek. Bitmeye mahkum. Ölsen de bitecek, yaşasan da. Çünkü tüm yaşamlar ölümle sonuçlanır.

[karamsar]

Depresyon gibi görünüyor. Bir psikiyatriye görün. Sürekli ağlamaklı olmanın bir nedeni olmalı öyle durduk yere ağlamaklı olmak diye bir şey yok. Sence neden böyle oldun?