Elimde olmadan kurduğum hayaller..

[Dusunurdeli]

Öncelikle selamlar herkese. Yanlış yere yazmışsam kusura bakmayın çünkü henüz bendeki bu sorunun isminin tam olarak ne olduğunu bilmiyorum. Bu konuda sizden yardım alacağım. Yaklaşık 3-4 aydır farkında olduğum bir şey var, belki bu sorun bende senelerdir vardı ama ben 3-4 ay önce farkına vardım. Daha fazla bekletmeden konuya gireyim. 18 yaşındayım bu arada. Bazı korkularım var ve ben bu korkuları elimde olmadan beynimde canlandırıyorum. Örneğin sevdiğim kızın sevdiği çocuğa gittiğini düşünüyorum, o an dış dünyadan kopuyorum, yumruğumu sıkıyorum farkında olmadan ve o an dış dünyadan iletişimim kesiliyor. Tabi bu sadece sevdiğim kızla sınırlı kalmıyor. Sevmediğim bir insan varsa onu vurduğumu düşünüyorum içten içe onunla konuşuyorum, eğer o kişi kurduğum hayalde sağ taraftaysa gerçek dünyada da sağ tarafa dönüyorum. Bazen kaşlarım çatılıyor ve mimiklerim değişiyor. Günde defalarca oluyor bunlar. Ama sadece şiddet içerikli değiller. Not ettiklerimden örnek vereyim birkaç tane. Hayalimde arkadaşımın bu yazdığım notları sanalda paylaştığını görüyorum, ağlayarak ''nasıl paylaşırsın bunları?'' diyorum. Başka bir tane daha örnek vereyim, hayalimde sevdiğim kızın sevdiği çocukla aynı evdeyiz. Elimde bira şişesiyle onun olduğu odaya giriyorum. ''Bu sene sınav var çalışmayı düşünmüyor musun?'' diyor bana. Ben de ona ''senin şerefsizliğin yüzünden birayı tercih ediyorum'' diyorum. Daha iyi anlamanız için son bir örnek daha vereceğim. Hayalimde herkesin olduğu bir yerdeyiz. İçlerinde tanıdığım tanımadığım bir sürü insan var. Konferans salonu gibi bir şey. Psikolog beni karşısına alıyor. Hasta olduğumu bildiği için ''artık hayal kurmak yasak sana!'' diyor sert bir şekilde. Ben de ona ''insanların içinde rezil etme beni'' diyorum. Bu kadar örnek yeterli galiba. Ben bunları istemsizce düşünüyorum, elimde olmadan. Bunları düşünürken dış dünyadan kopuyorum, o an baktığım yeri görmüyorum fazlasıyla dalgın oluyorum. Bu arada bu düşüncelerimde ses görüntü falan yok, sadece düşünce boyutundayım. Ama elbet insanın düşündükleri gözünün önüne gelir benimki de öyle. Tamamen rüya gibi. Benim bu yaşadığım sorunun ismi nedir, ne yapmalıyım?

[osmangazi]

KAlitesiz,istemsiz düşünüyorsun bunda yanlış birşey yok bence

[Dusunurdeli]

Sorun olan zaten istemsizce düşünmemdir. Bu arada kalitesiz olan nedir?

[Dusunurdeli]

Bu bende dalgınlık yapıyor ve dalgınlığın nelere mal olacağını bilirsiniz. Ve ayrıca daha önemli şeyler varken kafamı neden yalanları düşünmekle doldurayım ki? İşte bu yüzden istemiyorum.

[Dusunurdeli]

Evet okuyorum. Okula gidip geliyorum, genellikle internette geziniyorum, arkadaşlarımla konuşuyorum. Genelde pek farklı şeyler yapmıyorum aynı şeyler işte.

[osmangazi]

KAlitesiz düşünme derken adi kötü anlamında değil.Sistematik analitik kaliteli düşünmüyorsun bunu söylemek istemiştim. Bence bir sorun yok düşüncelerinde.

[Dusunurdeli]

Lise. Ailemle yaşıyorum. Hobilerim müzik dinlemek. Yeteneğim vardı da bazı şeylere ama uğraşamadım. Kitap okumayı seviyorum ama baya etti okumayalı. İdeolojik kitaplar okumayı ve de roman okumayı severim. Aslında yazın bi işte çalışıyordum yine de oluyordu bu düşünceler ama boşken daha çok oluyor. İyi de bir insan sürekli bir şeyle uğraşamaz ki. Elbet boş durduğu bi zaman olur. Ha eğer meşgul oldukça zamanla geçer diyorsanız o ayrı.

[Dusunurdeli]

KAlitesiz düşünme derken adi kötü anlamında değil.Sistematik analitik kaliteli düşünmüyorsun bunu söylemek istemiştim. Bence bir sorun yok düşüncelerinde.

Pekala düşüncelerin için teşekkür ederim.

[dreamer8]

Günümüz insanı, zöellikle yeni kuşak, makine ile insan arasında bir yerde varlığıı sürdürüyor ve sonuç olarak yarı gerçek, yarı hayal, film repliği gibi cümleler, hikayeler çıkıyor ortaya. Hayatı sanal olarak, beyninde yaşıyorsun, içine yönelmişsin, dış dünya ile bağlantın kopuk. Bilgisyar ve telefonla daha az zaman geçirmeni; açık alanlara, kalabalıklara, pazar yerlerine çıkmanı öneririm biraz. Abartı olmadıı sürece kendi kendine bu tarz tiyatrolar uygulamanda da sakınca yok bence.

[Dusunurdeli]

Günümüz insanı, zöellikle yeni kuşak, makine ile insan arasında bir yerde varlığıı sürdürüyor ve sonuç olarak yarı gerçek, yarı hayal, film repliği gibi cümleler, hikayeler çıkıyor ortaya. Hayatı sanal olarak, beyninde yaşıyorsun, içine yönelmişsin, dış dünya ile bağlantın kopuk. Bilgisyar ve telefonla daha az zaman geçirmeni; açık alanlara, kalabalıklara, pazar yerlerine çıkmanı öneririm biraz. Abartı olmadıı sürece kendi kendine bu tarz tiyatrolar uygulamanda da sakınca yok bence.

Sanırsam ''Hayatı sanal olarak, beyninde yaşıyorsun, içine yönelmişsin, dış dünya ile bağlantın kopuk.'' diyerek en iyi özeti sen yaptın. Abartı olmadığı sürece sakınca yok haklısın. Önerilerin için teşekkür ederim.

[dreamer8]

Sanırsam ''Hayatı sanal olarak, beyninde yaşıyorsun, içine yönelmişsin, dış dünya ile bağlantın kopuk.'' diyerek en iyi özeti sen yaptın. Abartı olmadığı sürece sakınca yok haklısın. Önerilerin için teşekkür ederim.

Estağfirullah, burada çok güzel tespitleri var arkadaşların. Ama bu bahsettiğin olay genelde kafası çok çalışan gençlerde oluyor. Dünya beyne ve beynin kapasitesine küçük geliyor. Günlük yaşam faaliyetlerinin dışında beyine inanılmaz bir hareket alanı kalıyor. Bu da takıntılara, sorunlara, uç noktalara kaymalara sebep oluyor. Buradaki çoğu arkadaş bundan muzdarip zaten. Ben de genellikle beyninin içinde yaşayanlardanım.

[Dusunurdeli]

Aynen oyle diyorum son cumlendeki gibi.
Derslerine odaklar iyi bir yer kazanmaya bak.
Bu tur hayaller hepimiz kuruyoruz. Ben de bazen sinema gibi yaparim bazi olaylati uydururum dizi gibi bolum sonu bu olsun derim ama nadiren yaparim . Kendini sizofren sanip burada bu konulara yonelmissin sanirim. Ben bipolarin tanimini okuyup kendimi bipolar sanmistim bi iki gun acaba diye dolasmistim ama alakam yok. Yani okudugumuz cumleler ozet . Bizim ne hastasi oldugumuzu doktorlar tani koyarak belirliyor. Dikkat etmelisin. Bu konulqri fazla okumamani tercih ederim. Arastirmaci olmak iyidir tabiki. Kendinin farkina varmak da. Kitap okumayi seviyorsan bir kutuphaneye gidip kitap alip okuyabilirsin kafan dagilir hem de kitaptaki seyleri anlamak icin zihin hayal ediyor . Belki hayal gicunu biraz olsun torpulemis olursun . Her insan hep bir seyle mesgul olmaz evet . Ama iste bu bos zamnalarda mesela ayaklarini uzattin dinlenirken bir iki hayal kurabilirsin ya da eger hayatin mesgalelerini dusunursen ne biliyim planlar kurarsan falan bir sekilde zamanla gececegini umuyorum. Eger durumunu ciddi goruyorsan bir kere psikiyatriste gidip her seyi anlatabilirsin. 1 2 saatini alir belki de hqsta miyim degil miyim dusuncelerinden kurtulmus olursun .

Aslında kendimi şizofren falan sanmıyorum hatta en ufak bi sorunda kendini şizofren sanan insanlara da ayrıca bir sinir oluyor. Önerilerinizi beğendim teşekkür ederim.

[Dusunurdeli]

Estağfirullah, burada çok güzel tespitleri var arkadaşların. Ama bu bahsettiğin olay genelde kafası çok çalışan gençlerde oluyor. Dünya beyne ve beynin kapasitesine küçük geliyor. Günlük yaşam faaliyetlerinin dışında beyine inanılmaz bir hareket alanı kalıyor. Bu da takıntılara, sorunlara, uç noktalara kaymalara sebep oluyor. Buradaki çoğu arkadaş bundan muzdarip zaten. Ben de genellikle beyninin içinde yaşayanlardanım.

Haklısınız hocam. Peki sizce de doktora gitmeli miyim?

[dreamer8]

Haklısınız hocam. Peki sizce de doktora gitmeli miyim?

Benim zamanında fazlaca ruh doktoruna gitmişliğim var. Önce yeni bir hekim, bir umut, yeni bir ilaç, sihirli bir dokunuş ümidiyle gidiyordum. Fakat gittikçe anladım ki, kimse benim ruhuma belirgin bir rütuş yapıp yaralarımı saramayacak. Daha sonra bu kadar doktora gitmenin faydasını şu şekilde gördüm. Hiç kimse benim bu halime bir şey yapamayacak ve bu enkazı kendim kaldırmalıyım. Doktorlar bana bunu öğretti yani. Daha fazla mücadele etmeme, daha fazla direnç kazanmama sebep oldu. Aslında istenmeyen bir sonuçtu ama içimdeki gücü görmeye mecbur etti beni. Doktora ilaca başlamak için de gidebilirsin, telkin almak için de, benim gibi doktorlardan umudu kesmek için de gidebilirsin. (Sadece ruh doktorlarını kastediyorum, normal branşlara her hastalığımızda gitmemiz lazım).