PDA

Orijinalini görmek için tıklayınız : Evet,Yine Belki De Son Kez Ben.



ifeellikeashit
12-04-2016, 10:31 PM
Selamlar a dostlar,
Hayat nasıl gidiyor? Benim ki bok gibi.Bilemiyorum şu anda saçmalıyor olabilirim de yada boş ver saçmalıyorum işte be.İçimden geldiği gibi yazıcam kodumun delete tuşunu kullanmayacam.Son zamanlar da insanların beni ciddiye almadığını arkamdan konuştuklarını güldüklerini falan duyuyorum,görüyorum hiç hoş değil.Adam akıllı arkadaşımda yok hani derdimi problemimi açsam.Edinemiyorum dost falan lisede vardı gerçi.Liseden sonra her şey tepe taklak oldu arkadaşım dostum diyebileceğim kimse kalmadı çevremde.Rehberim de toplasan 15 kişi çıkmaz arada annem arar sevinmem gerekirken üzülüyorum.Şu normal insanları bir türlü anlayamadım şu evlenen işi gücü olan o maratona katlanabilen yada yaşıtlarımı baz alarak söylüyorum üniversiteye giden arkadaş ortamı kurabilen sevgili edinen yani kısacası normal yaşayan.Bilemiyorum belki size çok normal geliyor olabilir bu söylediklerim ama ben bunu başaramıyorum gerçekten size gıpta(yada doğru kelime hangisiyse bilemiyorum şimdi) ile bakıyorum.Ya aptal olduğumu düşünüyorum hani bir laf vardır ya hayat zordur ama aptalsan daha da zor kendimi düşününce hep bu laf kafamda dönüp durur.Şu anda cidden saçmalıyorum farkındayım bunun fakat bunları paylaşacak kimsem yok ve çok birikti be abi.Bi kız var çok güzel çekik gözlü küçüklüğümden bu güne hep aklımda be.7 yıldır falan görmüyorum gerçi ama sürekli sosyal medya hesaplarına falan girip girip resimlerine bakıp hayaller kurarım.Onunla olduğumu normal bir insan gibi işe gidip akşam döndüğümde onun o güzel yüzünü gördüğümü yada o ve hayali çekik gözlü kızımızla birlikte akşam yemeğine çıktığımızı veya "AİLECEK" ilkbahar pazarları pikniğe gittiğimizle ilgili salak salak hayaller.Şu son 1 yıldır sevgili yapmış kendine o ikisinin resmini gördükçe sürekli kafamda "Seni kimler aldı kimler öpüyor seni dudağında dilinde ellerin izi var"sözleri döner durur.O ikisini yan yana görmeye dayanamıyorum be abi resimlerini her gördükçe canımdan can gidiyor nefesimin kesilmesine rağmen her Allahın günü ikisinin hatta onların arkadaşlarının hesaplarına girip belki resim atmıştır diye bakıyorum be abi.Bir kaç saat önce bir bardak kırdım.Kırık parçası hala elimde kafamda da iki ihtimal var ilk olarak o parçayı çöpe atıp gidip yatıcam ve sabah olduğunda her zamanki gibi gitmeme rağmen hala para kazanamadığım işe gidicem .Diğer ihtimal ise o parçayla bileklerimi kesip her şeye bi son vericem bu anlamsız ve olmayacak hayallere duyduğum bu platonik aşka babamın sırtına kambur olmaya çevremde salak muamelesi gördüğüm hayatı yaşamaya devam edip sürekli kendimi kandırıp her şey yoluna girecek demeye.Her neyse sizi seviyorum e-psikoloji formu.

dreamer8
13-04-2016, 09:55 AM
"Bok, kodumun" kelimeleri ve rumuzunu onaylamamakla ve seni tanımadığım halde sana yakıştıramamakla beraber konun hakkında birkaç cümle etmek isterim...Etrafında bir iki arkadaşın olmalı. Rehberde kayıtlı kişi sayısı ya da facedeki arkadaşların sayısı önemli değil. Önemli olan yüzyüze görüşebildiğin arkadaşların. Annen aradığında da mutlu ol bence. Sen onun bir parçasısın. Sen hiç bir şey bilmezken seni kucağında büyüten, besleyen, yıkayan, giydiren, altını temizleyen, hakkını asla ödeyemeyeceğin o güzel insan seni merak ediyor, nasılsın çocuğum diyor. Annen aradığına göre farklı şehirde olmalısın annenle. Ben de üniv. zamanlarımda pasiftim, hiç sevgilim olmadı, etrafımdaki o kızlı erkekli ortamlara gıpta ile, bir hasta gibi kenardan baktım, ezik hissettim, şu an hala yalnız olmakla birlikte asla ezik değilim, savaşmaya devam ediyorum....Bizler de seni seviyoruz dostum. Güzel haberlerini bekliyoruz. Sen akıllı birisin.