Bipolar Bozuklukla Nasıl Mücadele Ediyorsun?

[bipolarım_tepemde]

Evet arkadaşlar bu başlıkta bipolar bozuklukla nasıl başa çıktığımızı anlatalım.

Ben şahsen, sanırım boşta kalmamın da etkisiyle, daha çok depresyona doğru kayıyorum. Bunu yenmek için hoşuma gidecek şeyler yapıyorum. Sevdiğim bir içecek içiyorum ya da tatlı yiyorum. Televizyonu biraz azaltıyorum. Çok bunalırsam dışarı çıkıp mahallede geziyorum.

Bunlar benim bipolarla mücadelede uyguladığım yöntemler. Siz de kendi yöntemlerinizi anlatmak isterseniz bu başlığı kullanabilirsiniz.

[Painkiller]

Bipolar biri olarak diyeceğim şu ki; öncelikle ilaçları düzenli kullanmalıyız.İlacın koruyucu özelliğinin etkisinde olmadığımız zaman heran bir manik atak bizi bulabilir.Şahsen ilaçlarımı düzenli kullandığım zaman herhangi bir manik atak yaşamadım.Ama aynı şekilde depresyon yaşamadığımı söyleyemem.İlaç kullanmadığımda mani dönemlerini çok ağır geçiren biriyim.O nedenle dikkat ediyorum ilaç kullanımıma mani olmaması için.Ne yapın yapın ilacınızı aksatmayın.Bana soracak olursanız mani iyi bişey mi? Benim hoşuma giden bişey.Ben o dönemlerimi özlüyorum.Şimdi bu başlığın altına , bipolarla nasıl mücadele ettiğimi karşılayacak şeyleri henüz yazmadım.Nasıl korunuruz ondan bahsettim sadece.Sizlere tavsiyem daha çok toplumun içine girin.Hiçbişey yapmasanız bile gündüz vakti evde uyumayın,sokağa çıkın yürüyüş yapın.Arkadaşlarınızla vakit geçirin.Boş zamanlarınızda kitap okumaya tiyatroya ya da sinemaya gitmeye çalışın.Hiç arkadaşınız yoksa bile kendi başınıza dışarda olun.Eve kapanmayın.Bunları uyguladığım zamanlarda depresyona eğilim göstermiyorum.Fakat uykuyu ne kadar çok artırırsam o kadar çok depresyon belirtisi ortaya çıkıyor.Ancak bu aralar antisosyal davrandığımdan, gerçekten hiçbirşey yapasım yok.Bunları ben de uygulayamıyorum.Sürekli uyuyorum.Siz siz olun benim gibi davranmayın.Aksi takdirde depresyonun dibini boylarsınız.

[miskin oğlan]

benim bipolarım depresif uçlu.hastalığı kaynağından yok edecek şey bir iş sahibi olmak,ama malesef o yönden bahtsızım

bunun dışında geçici olarak yapabileceğiniz şeyler ve benim yaptıklarım: haftada en az 5-6 gün dışarıda gündüzüyle gecesiyle sosyal ortamlarda vakit geçirmek ve bunun sonunda yorgun düşüp rahat uyku çekmek(bu arada belirteyim bunları yapmaktan bile bana gına geldi.çevrem var sevenlerim var ama işim sevgilim yok,bir kadın tarafından sevilme duygusunu hiç hissetmedim ona yanıyorum yaş 27. yani kısacası bu yaptıklarımda baydı beni artık) @Painkiller'a katılıyorum mani dönemleri benimde hoşuma gidiyor ama en fazla iki üç ay sürüyo.mani dönemi yalandanda olsa mutluluk verici ama bitişi yokmu o zaman herşey tam tersine dönüyor.benim depresyonum normalde değil,majör denilen ağır türden.

ilaçları aksatmadan kullanıyorum ama ilaçların faydalı olduğunu düşünmüyorum

[Painkiller]

Aslına bakarsan miskin oğlan ilaçları ben de hiç severek ve isteyerek kullanmıyorum.Hatta bu aralar bırakmayı bile düşünüyorum.İlaçların beni maniden koruduğunu bilmesem şak diye keserim,hiç tereddüt etmem.Maniyi sevmeme rağmen bir taraftan da korkuyorum elimde olmadan kötü birşeyler olur diye.Çünkü kontrolsüz güç gibi birşey mani.Sağı solu belli olmaz her an bir vakaya neden olabilir.Zaten bu duygudurum ilaçları (6 yıllık tecrübelerime dayanarak söylüyorum.) bizi iyileştirmiyor.Bizi sadece mani halinden kurtarıyor ve koruma altına alıyor.Depresyon halinde zaten tek başına pek bir etkisi yok.O nedenle, kişi mani yaşamak istemiyorsa ilaç kullanımına dikkat etmelidir.

[bipolarimkiben]

Merhaba!!! 14 yılın bipoları bu bünye pek çok metod geliştirdi mücadeleye dair.10yıla yakın iş deneyimim var son iş yerimdense atakalrımın hızlanması nedeniyle ayrıldım.Ne mi yaptım.depresyonda malum hep yattım.Olmadı uyanık uyudum.İçime döndüm.müzik dinledim ağladım ama hep bildim'geçecek'. Sonra manik haller geldi ya da hipomanik bilmiyorum işte orda bastım gaza ama ne anlamda:)Üretmek çalışmak başarmak kendimi gerçekleştirmek anlamında.Ve bende bir alıp bir bıraktığım bir dargın bir barışık ilaçlarımla arayı düzelttim.Ve en çok da kabul ettim bir yıldır.Ben bipolarım.Böyle mi doğdum böyle mi oldum ne önemi var.Herkes bişey ben bipolarım.Sonra bir süre önce yazıp yırrttığım yazılarımı bir blogda paylaşıyorum.Ve aranızdan varsa yazmak isteyen buyursun konuk yazar olarak başım üstüne.Ve umut ettikçe umut verdikçe çiçekler açtı bahçemde.Artık gizli bahçem değil açtım canlara.İşte en kısası böyle iyi günler için yaşamaya devam!

Bloğum: http://bipolarimkiben.blogspot.com.tr/2016_01_01_archive.html