alikaris61
29-06-2015, 05:24 PM
Merhabalar yine ben yine bir dertleşme seansı.bugün çok uzun zamandır bana uğramayan nefes darlığı hissi ve durduk yere gelen korku,acaba başım mı dönüyor,burnumun içi kurudu diye nefes mi alamıyorum,acaba üşümekten mi böyle oldum dur hırka giyeyim,hırka giyince de sanki daha çok darlandım vs. gibi bi sürü kaygı bugün bana yaklaşık 1 saatliğine uğradı.hava da kapalı ve yağmurlu olunca daha bi sıkıldı içim.korktum ne yalan söyleyeyim ve kalktım duaya sarıldım.ben şifanın Allah'tan olduğuna inanıyorum kesinlikle.ancak bu hastalıkların tekrar nüksediyor gibi olması beni yine bir psikiyatriye görünme düşüncesine itti.tabi psikiyatriye gidince de şifayı Allah veriyor diyeceksiniz ama kastettiğim o değil sanki ilaç kullandığımda haşa Allah'a güvenmiyor musun gibi vesveseler dolduruyor içimi.bu yüzden bir kez daha psikiyatriye gitme kararını alamadım.
çok ağır olduğum zamanlar yemek yerken özellikle Ramazan ayında iftar sırasında bana o yemekten gelen sıcaklık panik veriyordu.o sıcaklıktan dolayı yemek yemekten korkuyodum ya yemek yerken nefesim tıkanırsa diye.çok şükür şimdi aynı şeyler olmuyor ama "ya olursa" korkusu yaşıyorum.
ayrıca forumda bi çok başlık okudum ve hastalıkların tanımları genellikle birbirlerine oldukça yakın.ve sanki hangi başlığı okuyorsam ordan biraz bende varmış gibime geliyor.bu da beni rahatsız ediyor.acaba insanlar "lan sen de herşey var bende diyosum biz seni çözemedik" der mi diye de endişe ediyorum.
bunlarla birlikte sanki vücudumu kontrol etmek yetmiyormuş gibi bir de zaman kontrolü var.mesela 1 saatlik boş vaktim varsa bu 1 saati sürekli kontrol ediyorum.ha geçti ha geçecek,çok çabuk geçiyor.bunları düşündüğümden mütevellit yaptığım işten keyifte alamıyorum.
bir de bu kaygı olayı o kadar ki daha demin "şu an ne dinliyorsunuz" başlığına ezanı dinliyorum yazdım diye -ki dalga geçmek için yazmadım- kendimi rahatsız hissediyorum.belki daha aklıma bi sürü şey gelir de şimdilik bu durumlar söz konusu.
ilaç konusundan da bahsedeyim.doktorum çok kötü hissettiğinde yatarken yarım seroquel ya da gün içinde streslenirsen tranko buskas alabilirsin demişti.malum oruçlu olduğum için ilaç alamıyorum.ancak Ramazan başlamadan evvel bi gece çok streslendim ve nefes açlığı yaşadım ayrıca uyuyamama korkusu.bi ilaç alayım dedim.seroquel çok uyku yapan ve iştah açan bir ilaç.o kadar uyku yaptı ki adeta damarlarımda akan kanı hissediyordum hal böyle olunca ilacın etkisine de direnmeye başladım.ilaç bendeki paniği almadı daha çok panik yaptı bende.ki ben seroquel aldığımda çok rahatlardım önceden..
bu olaydan sonra ilaçlara karşı da bir önyargı oluşmaya başladı.sanırım ilaç tedavim sırasında ilaçları bıraktığımda bu hastalıkların tekrardan nüksettiğinden haberdar değildim.o yüzden %60 umutlu %40 umutsuz hissediyorum.yine çok uzun yazdım ve cümlelerim genelde uzundur.umarım sıkılmamışsınızdır.
bana ne tavsiye edersiniz?
çok ağır olduğum zamanlar yemek yerken özellikle Ramazan ayında iftar sırasında bana o yemekten gelen sıcaklık panik veriyordu.o sıcaklıktan dolayı yemek yemekten korkuyodum ya yemek yerken nefesim tıkanırsa diye.çok şükür şimdi aynı şeyler olmuyor ama "ya olursa" korkusu yaşıyorum.
ayrıca forumda bi çok başlık okudum ve hastalıkların tanımları genellikle birbirlerine oldukça yakın.ve sanki hangi başlığı okuyorsam ordan biraz bende varmış gibime geliyor.bu da beni rahatsız ediyor.acaba insanlar "lan sen de herşey var bende diyosum biz seni çözemedik" der mi diye de endişe ediyorum.
bunlarla birlikte sanki vücudumu kontrol etmek yetmiyormuş gibi bir de zaman kontrolü var.mesela 1 saatlik boş vaktim varsa bu 1 saati sürekli kontrol ediyorum.ha geçti ha geçecek,çok çabuk geçiyor.bunları düşündüğümden mütevellit yaptığım işten keyifte alamıyorum.
bir de bu kaygı olayı o kadar ki daha demin "şu an ne dinliyorsunuz" başlığına ezanı dinliyorum yazdım diye -ki dalga geçmek için yazmadım- kendimi rahatsız hissediyorum.belki daha aklıma bi sürü şey gelir de şimdilik bu durumlar söz konusu.
ilaç konusundan da bahsedeyim.doktorum çok kötü hissettiğinde yatarken yarım seroquel ya da gün içinde streslenirsen tranko buskas alabilirsin demişti.malum oruçlu olduğum için ilaç alamıyorum.ancak Ramazan başlamadan evvel bi gece çok streslendim ve nefes açlığı yaşadım ayrıca uyuyamama korkusu.bi ilaç alayım dedim.seroquel çok uyku yapan ve iştah açan bir ilaç.o kadar uyku yaptı ki adeta damarlarımda akan kanı hissediyordum hal böyle olunca ilacın etkisine de direnmeye başladım.ilaç bendeki paniği almadı daha çok panik yaptı bende.ki ben seroquel aldığımda çok rahatlardım önceden..
bu olaydan sonra ilaçlara karşı da bir önyargı oluşmaya başladı.sanırım ilaç tedavim sırasında ilaçları bıraktığımda bu hastalıkların tekrardan nüksettiğinden haberdar değildim.o yüzden %60 umutlu %40 umutsuz hissediyorum.yine çok uzun yazdım ve cümlelerim genelde uzundur.umarım sıkılmamışsınızdır.
bana ne tavsiye edersiniz?