öyle yani
19-04-2015, 05:30 PM
Bir abla vardı. yanlızlık temalı yazımı okuyup bana özelden mesaj atmıştı. 46 yaşındayım, özel sektörde çalışıyorum. annem 10 yıl önce vefat etti, yaşlıydı ve tek tutunduğum insandı.Babam ve annem çok küçükken ayrılmışlar.iki kardeşiz.Ama ablamı belki 2,3 yılda bir görüyorum. yurd dışında yaşıyor ve oda zaten beni görmek istemiyor.telefonlarıma bile 10 kez ararım ama hiç bakmaz.Babam yaşıyor mu? onuda bilmiyorum.Hiç evlenmedim, evlenmeyi çok istedim ama boşanan bir ailenin çocuğu nasıl evlensin ki? babası terketmiş bir kızın korkularını anlayabilir misin? evlenmeyi düşündüğüm her an babamın bizi terkedip gitmesi geliyor.Bütün erkekler onun gibi terkedecek gibi geliyor bana korktum evlenmekten.Sanırdm ki annem bir ömür benimle kalacak..hiç yanlız kalmam ama oda gitti.Nasıl bir hayatım var biliyor musun? bazen zil çalınca yüreğim sevinçten ağzıma geliyor, komşularımdan birisi gelip bir çay içmek ister diye? hani birisi beni sorar merak ediyor diye.ama kapıyı açtığımda ya kapıcı çöpün varmı diye sorar veya karşı komşumuza gelen misafirler yanlışlıkla benim zilime basmıştır.Biliyor musun? mutfak çekmecem aparatif şeylerler dolu, kek büsküvi çünkü hiç bir akşam gelip yemek yapamam.Hem üşenirim hem 2 lokma için saatlerce yemek yapmaya mecalim olmaz.bir kaç gün zayıfım diye yemek yapmaya çalıştım tabi, hatta bir ay boyunca zorladım. kendime masayı donattım. ne oldu dersin? 3.lokma da tıkandım. tv başına geçtim her zamanki gibi uykuya dalıp gece 3 te kendime gelip zor zor yatağıma atıyorum kendimi.Sabahları erkenden kalkıp işe gidiyorum. son 2 yıldır terfi oldum ya tam yanlızlığın koynuna düştüm.bana bir oda verdiler.zaten yanlızdım tam yanlızlığa gömüldüm. 3 kişilik odam vardı önceden, hiç kimseyle konuşamazdım ama onların varlığı sanki sosyallik katıyordu bana.Ben asosyal biriyim, üstüne bipolar bozukluğu, kimseyle anlaşamam daha doğrusu çevremdekiler öyle söyler. inanır mısın bilmiyorum ama yıllardır insalarla bir kaç kelimeyi geçmez konuştuğum beni nasıl anlaşmazlıkla suçlarlar bilmiyorum.İşim gereği kimse ile pek muhatap olmam gerekmiyor bunun için hem seviniyor hemde üzülüyorum. Bazen diyorum, ki iş yerinde çalışanlar beni de akşam çaya davet ederler mi? sigara içmeye giderken sesleri duyuyorum.bir yerlere gideceklerini söylüyorlar.Büyük ihtimalle benden korkuyorlar. Huysuz anlaşması zor biri görüyorlardır. Ama ben sosyal fobiliyim kimseye merhaba bile diyemem ki? keşke yüzlerine karşı içimden gelenleri diyebilsem.Evde gene yanlızlığın verdiği sinir ve çaresizlikten bir kaç parça eşyayı kırdım. bir güzel de içlerine oturup ağladım. Bir ara tansiyonum düşüp bayılmışım, halının üsütne direk uzanmıştım. birazda onun için ağladım.Ölsem hiç kimsem yok çağıracak.Kiracıyım ve ev sahibim de bana takmış durumda.yeni ev arıyorum biri ev verir mi? Ben nasıl gidip ev arayabilirim nasıl konuşabilirim? Bipolar bozukluk hakkında bilgin var mı? ondan da bir ara bahsederim.
demişti ve bir daha onu görmedim. Aslında biz hiç birimiz yanlızlığın ne demek olduğunu bilmiyoruz.yakınırken bile yakındıklarımız cebiz kabuğu doldurmuyor.Akşamları yemek yerken o ablayı düşünüyorum da acaba kendine gene yemek yapmadı mı? oturup abur cuburla mı doyurdu kendini? işte böle yazmak istedim bunu.
demişti ve bir daha onu görmedim. Aslında biz hiç birimiz yanlızlığın ne demek olduğunu bilmiyoruz.yakınırken bile yakındıklarımız cebiz kabuğu doldurmuyor.Akşamları yemek yerken o ablayı düşünüyorum da acaba kendine gene yemek yapmadı mı? oturup abur cuburla mı doyurdu kendini? işte böle yazmak istedim bunu.