Yoruldum artık...

[güneş1]

Merhaba sevgili arkadaşlar, biraz içimi dökmek istiyorum çünkü bazen kimseye anlatamıyor insan derdini..4 yıllık okb hastasıyım. Hastalığımı öğrendikten ve araştırmalardan sonra aslında çocukluğumdan beri bu hastalığın başlangıcı varmış bende. Hayal meyal hatırladığım olaylardan bu kanıya vardım..7-8 aydır ilaç kullanıyorum daha öncede çok fazla kullandım ama geçtiği için bırakmıştım ama ne yazık ki tekrarladı ve tekrar ilaca başladım dediğim gibi 8 aydır gayet iyiydim ama 2 haftadır yine aynı saçma düşünceler başladı her türlü takıntı yaşadım bugüne kadar neredeyse.. Biri bitiyo biri başlıyo.. Bitmeyen bi kısır döngü..Artık ne yapmalıyım bilmiyorum :( 24 yaşındayım ve hala bi iş sahibi olamadım. Yoruldum artık ailemin maddi olarak benm desteğime ihtiyacı var kimse çalış demiyor bana ama yardımda etmem gerekiyor durumumuz çokta iyi değil.
Ki bende aktif bi insanım içime kapanık falan değilim ama bu lanet hastalık yüzünden hiçbirşey başaramıyorum. Bu hastalığın arkasına kesinlikle sığınmıyorum tam iyi oldum diyorum işe giriyorum işin ortasında saçma sapan takıntılarım geliyor ve çalşmama engel oluyo.. Ne yapmalıyım bilmiyorum inançlı bi insan olmasam ölümü tercih ederdim ama bunun büyük bir günah olduğunu bildiğim için bunuda yapamam.. Somut bi hastalık değil kimseyee derdini anlatamıyosun ki anlatsam da deli derler iki gün sonra bilmedikleri ve cahil oldukları için. Belki yanlış bi cümle olacak ama bazen diyorum kanser olsam bu kadar canım acımazdı acı çekmezdim belki..:( Anlatabildiklerim bunlar anlatamadıklarım kafamdakiler daha bir sürü şey.. Napıcam ne yapmalıyım diye sormak istemiyorum çünkü bu hastalık kalıcı onu anladım artık ölene kadar benimle..

[dreamer8]

Kitabımızda yenilgi yok dostum. Pek çok kişi bu hastalıktan muzdarip. elbette çalışacaksın, bir işin, bir maaşın olacak. Çalışmayan sağlam bir adam bile hasta olur. Psikolojik rahatsızlıklar bazen fizyolojik hastalıklardan daha fazla acıtabiliyor insanın canını. Ama bir süreçtesin. Sorun yaşayan herkes bu süreci geçiriyor. Sırada seni bekleyen şey; olgunlaşma, kısmen kabullenme ve savaşma. Pes etmek yok. Fazla da üstüne düşme. Kontrolünü kaybetmedikçe bir işte çalışmana engel bir durum olduğunu sanmıyorum.

[qokhann]

bende ıkı senedır ılac kullanıyorum durumum agırdı ama sımdı eskısıne gore daha ıyıyım ılacı azalttım doktor bıraktırıcak bı ısım var calısıyorum kendıme guvenıorumda ılacsız mıcadele edebılrmym acaba tekrar edermı dusuncesı bendede var ama etmez ben ıstemedıkten sonra dıye dusunuyorum dramer nedıyosun bu konuda

[qokhann]

Dramer tekrar gelen dusunceler kısa suruyor ve korku yaratmıyor ılacı bırakınca tekrar edermı

[Yigit]

Keşke geçti diye ilacı bırakmasaydin , ilac doktor kontrolünde ve dozunu kademe kademe azaltarak kesilir.
Aktif bir insan olman avantajdir bence. Ben de dahil cogu okb hastasi icine kapanik ve karamsar bir yasanti sürüyor. Ailenin de sana ihtiyaci varsa kendini birakma. Zamanla iste olur eşte. Unutma ki okb den sonsuza kadar kurtulamazsin ama hayatini mahvedecek düzeye cikmasina engel olabilirsin. Umarim her sey istedigin gibi olur.

[dreamer8]

İlaç konusunda ne beni, ne de bir başkasını dinle. Doktorundan başka kimseye kulak asma. 6 ay ya da 1 yıl ya da 2 yıl düzenli kullanım sonrası bu ilaçlar bırakılıyor. Öyle 5 sene de kullanılmıyor bu ilaçların büyük kısmı. Kendine güven, evlerinden çıkamayan, dolmuşta "müsait bi yerde" diyemeyen, markete giremeyen insanlar var. Gelişecek ve bu toprağı üzerinden atacaksın.
Dramer tekrar gelen dusunceler kısa suruyor ve korku yaratmıyor ılacı bırakınca tekrar edermı

[qokhann]

Valla hastalandıgımda ağladıgımı bıle hatırlıyorum normalde acıya dayanıklı bı ınsanım ama aglamıstım ıkı senemı tamamladım ıkı senedır yuksek doz ılac kullandım azalttı doktor bu ay sonu bıraktırcak zaten ıyıyım Allaha sukurler olsun eskısınden

[güneş1]

Sevgili Gökhan ne gibi takıntıların vardı? Ve çalışırken takıntıların geldiği oluyor mu o durumlarda ne yapıyorsun
bende ıkı senedır ılac kullanıyorum durumum agırdı ama sımdı eskısıne gore daha ıyıyım ılacı azalttım doktor bıraktırıcak bı ısım var calısıyorum kendıme guvenıorumda ılacsız mıcadele edebılrmym acaba tekrar edermı dusuncesı bendede var ama etmez ben ıstemedıkten sonra dıye dusunuyorum dramer nedıyosun bu konuda

[qokhann]

Calısırken kendımı işe verdıgım ıcın mesgul oldugum ıcın aklıma gelmesını engellemıs oluyorum aklıma ısle ılgılı seylerı takınca.kafama otomatıkman onlar aklıma gelıyor yanı burada su gercek ortaya cıkıyor benım kanaatımce nekadar mesgul olursan okadar dusuncelerden uzaklasmıs olursun aklıma geldıgı zamanda oluyor ozaman dusunceyı normal dusunce gıbı varsayıp dusuncenın bıdaha gelmesını zayıflatıyorum kabullenıyorum bazende sınırlenıyorum neden ben dıye normal ınsanları özenıyorum belkı hıc aklıma gelmese iş hayatında daha basarılı olurdum dıye dusunuyorum bazende kabullenıp yasamaya devam etmek zorunda oldugumun farkına varıyorum