okb ve başarılı iş hayatı ?

[güneş1]

Evet arkadaşlar tam olarak sorum bu hem okb hastalığım var hemde iyi bi işe sahibim bu ikisini bir arada yürütebiliyorum diyen varmı ? Ben inancımı kaybetmek üzereyim çünkü.

[Yigit]

okb var okuyorum, eğitimime zorluk çıkarıyor tabi hele yurtta kalmak zorunda olmam daha kötü neredeyse bireysel çalışmadan sıfır verim alıyorum derslerde dinlediğimle alıyorum 60-70...
Odanın kapısı açıkken, test kitabının arasına silgi kaçarsa ya da a şıkkını işaretlerken tam yuvarlaj yapamadıysam o gün biri canımı sıkmışsa kesinlikle ders yapamam yapsam da verim alamıyorum zaten.
İş hayatında da benzer şeyler geçerli, tabi takıntının derecesi önemli benim bir tanıdığım var 20'li yaşlarda okb için ilaç kullanmaya başladı gerçekten çok berbat durumda. Bu konuyu bir uzmanla görüştüysen zaten sana bunlardan bahsetmiştir, tedavi süreci uzun vadede işe yarayabilir ancak ilacın ve ya terapinin hemen etki göstermesini beklemeyin lütfen.
Umarım okb sizi daha fazla mutsuz edecek düzeye gelmez, Allah yardımcınız olsun.

[Yigit]

Edit. *******

[güneş1]

İlaç tedavim var yeni değil bende bu sıkıntı. Ben 4 senedir falan var zannediyorum düşündükçe hatırldıkça 8-9 yaşımda bile takıntılarım varmış aslında. Bazen çok şiddetleniyo ama bazende kontrol edebileceğim kadar iyi oluyor. Şiddetlendiği dönemler genelde stresin fazla olduğu dönemler oluyo. Ki iş hayatıda stresin fazlaca yaşandığı yer. O yüzden böyle bi soru sordum eğer hem bu rahatsızlığı olup hemde bi işte çalışıp başarılı olanlar varsa bana da örnek olur diye düşündüm. İlginiz için teşekkürler.

[Yigit]

Rica ederim , yardımcı olabiliyorsam ne mutlu bana.
Ben 4 yaşımdan beri okb ićin ilaç kullanıyorum -ailem farketmiş-
Erken tedavi her zaman kusursuz bir şekilde farkını ortaya koyuyor. Şu an rahatsızlık duyuyorum ama belki sizde de vardır , neler duyuyorum ve o takıntılarla yaşamak gerçekten zor.
Bende de depresyon ve ağır stres hallerinde bariz bir şekilde artış oluyor. En son selectra100mg doktor vermişti normalde günde bir defa -50gm(yarım) aliyorum çok sorunluyken ise 100mg kullaniyirum. Bir işe yaradigindan degil işte ben ona legal uyuşturucu diyorum.

[güneş1]

Çok şanslısınız ki aileniz farketmiş ben küçükken aile içi fazlaca problemler olduğundan bunları farketmeleri pek mümkün değilmiş sanırım.Aşırı sıkıntı çekiyorum bazen ama şükür ki dışardaki insanlara farkettirmedim bugüne kadar. Bu sıkıntımı birine anlatsam dışardan belki inanmaz o derece içimde yaşadım yaşıyorum.Bende Citol 20 mg kullanıyorum şuan, daha öncede bir sürü farklı ilaç kullandım. Ben istiyorum ki tamamen iyileşmek çok başarılı bi insan olabilecekken şuan yerimde sayıyorum sırf bu hastalık yüzünden.

[yorum]

Ne tur takıntilariniz var.

[güneş1]

en fazla olanı söyleyim titizlik ve el yıkama bu hep var. onun dışında başka takıntılarda var onlar bazen çok fazla oluyo bazende hiç aklıma bile gelmiyor.

[Yigit]

en fazla olanı söyleyim titizlik ve el yıkama bu hep var. onun dışında başka takıntılarda var onlar bazen çok fazla oluyo bazende hiç aklıma bile gelmiyor.

Bizim sınıfta bir kız var öyle titiz, maskeyle falan dolaşıyor. Mikropların gözde görülemeyen mikroorganizmalar olduğunu ve kendisi istediği kadar temiz olsun mutlaka binlerce mikrop taşıdığını anlatamadım. Hatta kendisine okb desem herhalde beni pıçaklamaya kalkar :) inanmıyor.

Farkettirmemeye çalışıyorum derken? Bak sana ne diyeceğim, okbli çalıßanların çoğu daha başarılıdır. Doğru işi doģru zamanda yaparsan o işte en iyisi olursun. Şahsen bende bunun başarımı düşürdüğü kanisindayim ama bazen bakiyorum bir yarari var mi. Var sanirim, dalga gecildim ezildim kisiligimi etkileyen cok sey oldu bunlar kötü ama buna paralel olarak kitap okumaya ve düsünmeye verdim kendimi. Meşgulken kitap okurum genelde bos vaktim olmaz, olursada bilgisayarimla ilgileniyorum yada varsa ilgimi ceken film/belgesel bakiyorum. Şu ana kadar benim kadar kültürlü ve birikimli, düşünen ve bu fikirleri paylasan, basitleşmeyen ve sürüden ayri yasayan bur kuzu bulamadim ki onlarla bir sürü kurayim. Çoğu kez şiir,hikaye ve makale yazarim fikirlerimi beyan ederim. Asosyalim ve sosyal fobim var, belki beni tanisalar okulun ve ya dünyanin en popileri olacagim ama firsat vermiyorlar -yada ben yapamuykrum-
Bu vesileyle icimi döktüm konunun disina ciktigim icin ve yazimdaki kusurlardan oturu herkesten ozur dilerim.

[güneş1]

Yok ben öyle maskeyle falan dolaşmıyorum. Benim dışardan anlaşılmıyo yani böyle bi takıntımın olduğu.. :) Saedece ailem biliyo. Onlarda benim sürekli el yıkadığımı görüyolar hatta onlarada soruyorum elinizi kaç kere yıkadınız diye :) Bende başarılı olacağıma inanıyorum ama bu sıkıntı önüme hep bi engel çıkarıyo daha önce kısa iş tecrübelerime dayanarak söylüyorum... Eminim sizde farkedileceksiniz belki daha zamanı vardır. :)

[yorum]

Elinizi yikmayinca nasıl bir his oluyor. Inada binip yıkamak istemediniz kaç saat öyle durabilirsiniz? Hastaligin üstüne gitmek mi size iyi geliyor yoksa onu yok saymakla mi elinizi yıkamak mi yıkarım demek mi? Bunun tedavisi malesef ilaç artı terapi gerekiyor.

[güneş1]

Şöyle söyleyim el yıkamak elbbette doğal bi durum bir iki kez yıkarsın tamamdır bende öyle olmuyo ne kadar yıkarsam yıkayım sanki hala ellerim kirli gibi hissediyorum.İlaç kullanıyorum ama terapide bi ton para istiyorlar şuan öyle bi imkanım yok.
Elinizi yikmayinca nasıl bir his oluyor. Inada binip yıkamak istemediniz kaç saat öyle durabilirsiniz? Hastaligin üstüne gitmek mi size iyi geliyor yoksa onu yok saymakla mi elinizi yıkamak mi yıkarım demek mi? Bunun tedavisi malesef ilaç artı terapi gerekiyor.

[Yigit]

"Yorum" abi
Bu takintilar öyle bir şey ki yapmazsan asla duramazsın. Ellerini bağla yapamazsa intihar eder atar kendini bir köşeye. Yani keneini engelleme ve yapmamaya calisma dite bir sey söz konusu degil

[bacardi45]

bende okb var ama iyi bir işim de var türkiye ortalamasının üzerinde kazanıyorum diyebilirim.ama bana kaybettikleri de oldu tabiki.mesela iş hayatına cok gec atıldım normalde ünivden sonra hemen işe girerler benim 28-29 yasını buldu işe girmem.zor süreçlerden gectim ama bir yandan hastalıgımla ugrasırken bir yandan hayat mucadelesini verdim..bu arada düzenli ilaç kullanmıyorum bazen ara ara 2-3 aylık dönemler halinde kullandıgım oluyor sadece..hastalıgın etkileri hala oluyor tabi.bu hastalık olmasa belki suanki pozisyonumdan daha iyi yerde olabilirdim ama cok kötü bir yerde de degilim basit bir memur degilim iyi kazanıyorum..bu hastalıgı biraz kontrol edebilirsen güçlü kalabilirsen hayatta başarı elde edersin. bu tamamen sana bağlı

[Ankarali]

Obsesyon un derecesine bagli. 20 yasinda ögrenciyim kafami mesgul edicek kadar bisey buluyosam cogu zaman ders calisamiyorum. Tartistiginiz birisi caninizi sikar mesela ama benim dusundugunuzden cok daha fazla mesgul ediyor kafami 1 hafta boyunca muhtemelen onu düsünürüm

[güneş1]

ne güzel umarım artık bende bişeyler yapabilirim... İçimde büyük bir heves var çok şeyler başarabileceğime inanıyorum ama bu hastalık hepsinin önünde büyük bi engel.. Bunun arkasınada sığınmıyorum kesinlikle.

[dreamer8]

Evet arkadaşlar tam olarak sorum bu hem okb hastalığım var hemde iyi bi işe sahibim bu ikisini bir arada yürütebiliyorum diyen varmı ? Ben inancımı kaybetmek üzereyim çünkü.

İkisinin bir arada olması pek mümkün değildir. Zira kayda değer bir OKB varsa eğer, bu durum o kişinin işine, yemesine içmesine, cinselliğine, aile hayatına, harcamalarına, temizliğine, kısacası herşeyine olumsuz olarak yansıyacaktır.

[güneş1]

Evlenmeyi düşünmüyorum zaten sevgi ve aşk duyguları benim için önemli ama bu hastalık varken sağlıklı bi r birliktelik ve evlilik yaşayabileceğimede inanmıyorum. Şuan için sadece bi işte çalışabilecek kadar sağlğımın iyi bi düzeye gelmesi

[dreamer8]

Unutma; bu gezegende kimse istediği hayatı yaşamıyor, herkesin hayatı birbirine saçma geliyor, insanlar nefret edip eleştirdikleri davranışları kendileri yapıyor, kendine değer verdiğin kadar değer görüyorsun, herkesin ölmesi dışında başka bir adalet bulamazsın bu yaşamda. İnsanlar seni ne kadar umursuyorsa onları o kadar umursamalısın, memnun olmadıklarını memnun etmemelisin, hayır demeyi bilmelisin, kısmen bencil olmalısın, aynı şekilde iki kere kazıklanırsan aptalsındır. Zamanla öğrenecek, çözecek, arşiv yapacak ve savaşın kurallarını hafızana kazıyacaksın. Umarım herşey gönlünce olur dostum. Şimdi yatağıma girip film izleme zamanı. Bak ben de istemediğim bir yaşamın içinde kendimi kandırarak uyutmaya çalışıyorum. Yoksa yanımda kadınımın olmasını ve ona sarılarak uyumayı isterdim:)

[güneş1]

Zaten benim tek sorunum yenilgiyi kabullenememek yani kendimi kandıramıyorum çok hırsılıyım bişeyler yapmak istiyorum adım atıyorum sonra herşey bu aptal saçma hastalık yüzünden birbirine giriyor asalak gibi de yaşamak istemiyorum kimse bana çalışta demiyor bayan olduğum için ömrümün sonuna kadar ailemin yanında vakit geçirebilirim ama buda bana göre değil.. Herneyse umarım bi gün buraya bir çok şeyi başarmış olarak gelirim ve onları paylaşırım iyi seyirler size :)

[death13]

okkb'yi yenmenin tek yolu onunla yaşamaya alışmaktır. çünkü o asla kaybolmayacak. takıntılarınızı düşünün ve gerçekçi çözümler üretin. 1 hafta gerekirse odanızdan çıkmayıp her takıntınızı yazın kağıtlara. nasıl çözebileceğinizi, nasıl o takıntının karşısında durabileceğinizi yazın. çözümler bulun. bulduğunuz çözümlere inanın, güvenin. karşınıza tekrar o sorunlar çıktığında yenik düşmeyin. karşısında sapa sağlam durun ve ne yapmanız gerektiğini bilin. başkalarının değil, kendi düşünceleriniz sizin içinizi rahatlatır. ne zaman kafanızı yastığa koyduğunuzda kafanız mutlu ve huzurluysa işler yolunda demektir. ben öyle yapıyorum. bu yıl hayat bana zehir gibiydi. 1 yıl içinde nasıl düzelebileceğimi düşündüm. nasıl olmam gerektiğini. ve şu an her şey yolunda. her şey düşünce simetrime uyuyor. evet hayatımın 1 yılını harcadım düzelmek için ama eminim ki o 1 yıl sayesinde bundan sonra ki her yılım daha iyi geçecek. tek yapmanız gereken çözüm üretmek. bu hastalık madem düşüncelerimizle ilgili, o zaman bizde düşüncelerimiz ile üstesinden gelicez.

[güneş1]

Benim problemim kabullenememek.Sürekli çözümler arıyorum birşeyler deniyorum ama başarılı olamıyorum.Ben istiyorum ki artık tamamen bitsin beynimde en ufak soru bile kalmasın bıktım artık çünkü saçma sapan soruları düşnmekten onlara cevap aramaktan ve bulduğum cevaplara ikna olamamaktan çok yorucu, çok yoruldum.

[yorum]

Okb bence soylenildi gibi kabulmek onunla yaşamayi öğretmekle aşılır.

[güneş1]

Evet doğru olan ama henüz bunu başaramadım..

[yorum]

Basarmak için ne tür yöntemler diyorsunuz yukarıda saydığın şeyler dışında. Yada doktora falan gittiniz mi? Sizin yazılarinizi okumadım doktora gidip gitmedinizi. :-)

[güneş1]

Tabiki gittim 4 senedir falanda düzenli olarak gidiyorum :) Mesela aklıma düşünceler gelmesin diye müzik açıyorum son ses sanki benim böyle bi sorunum yokmuş gibi unutmuş gibi yapıyorum...Müzik açıp dans ediyorum geçen gün yoga yapmaya karar verdm o da iyice daralttı beni :D Aslında bende ne yapacağımı şaşırmış durumdayım..Haa birde her gece uyumadan önce şunu hayal ediyorum.. Sabah olmuş uyanmışım ve bütün sorunlarım bitmiş :)

[yorum]

Nasıl takıntılarıniz var mesela :-) onlars sık sık tekrar edip yüzleşmeyi de denemişsinizdır büyük ihtimal. Unutmaya çalışmak onu daha çok gün yüzüne çıkarmak gibidir. Örnek verirsek, yolda gormeyi iştemedin birini görünce başını cevirmen onun hakkında merak duygusunu tetikler, farklı taktikler denemelisiniz.bugün hastalığın üstüne gitmekse yarın gitmemeyi dene öteki gün omursamama hastalık karşısındaki ruh halin de önemli.

[güneş1]

Nasıl takıntılarıniz var mesela :-) onlars sık sık tekrar edip yüzleşmeyi de denemişsinizdır büyük ihtimal. Unutmaya çalışmak onu daha çok gün yüzüne çıkarmak gibidir. Örnek verirsek, yolda gormeyi iştemedin birini görünce başını cevirmen onun hakkında merak duygusunu tetikler, farklı taktikler denemelisiniz.bugün hastalığın üstüne gitmekse yarın gitmemeyi dene öteki gün omursamama hastalık karşısındaki ruh halin de önemli.

Temizlik, sayı sayma tekrar yani. Bir ara zarar vericeğim korkusu vardı. Daha doğrusu şöyle girdiğim ortama göre şekilleniyor. Benim en hassas olduğum konu o ortamda neyse o takıntı haline dönşüyor tek birşey değil yani

[death13]

mantıklı çözümler üretildiği zaman ve sağlam bir düşünme sürecinde temizlik takıntısı bir mutluluğa dönüşebiliyor. benim şu an öyle. işin en güzel yanı bana temiz görünen birine pis görünebiliyor. işte bu da düşünce simetrisi. kafamdaki temizlik anlaşıyı diyebiliriz. ben böyle böyle üstesinden geliyorum. kurulu düzen oluşturuyorum.

sayı takıntısı da zevkli aslında. özellikle tüm sayıları severseniz. ben başta uğurlu sayılarımla ilgileniyordum. sadece onlara yoğunlaşmıştım. sonra karşıma hep sevmediğim sayılar çıkmaya başladı. daha sonra o sevmediğim sayıların hayatımda bir yeri olduğunu anladım. eskiden sevmediğim sayıları şimdi daha çok seviyorum. her sayıya ayrı ayrı bağlandım neredeyse :D kapıya 3 kere dokunma 3 kere telefon kilidini açıp kapama, 8 kere kapıyı kendine çekip kontrol etme gibi takıntılarımda vardı. ona da şöyle bi yöntem buldum; mesela kapıyı kitledim diyelim. 8 kere kendime çekmektense 1 kere çekiyorum ve kapıyı kitledim diyorum. ya içimden ya da sesli sorun olmuyor. otobüs durağına gittiğimde kapıyı acaba kitledim mi diye düşünürken birden KAPIYI KİTLEDİM dediğimi hatırlıyorum ve içim rahat ediyor. ama siz üç kere kapıyı çekmeden rahat edemiyorsanız onda da bir sorun yok. her sayıyı sevince 1 kere çektiğiniz günlerde geliyor. en azından benim için öyle :)

[güneş1]

mantıklı çözümler üretildiği zaman ve sağlam bir düşünme sürecinde temizlik takıntısı bir mutluluğa dönüşebiliyor. benim şu an öyle. işin en güzel yanı bana temiz görünen birine pis görünebiliyor. işte bu da düşünce simetrisi. kafamdaki temizlik anlaşıyı diyebiliriz. ben böyle böyle üstesinden geliyorum. kurulu düzen oluşturuyorum.

sayı takıntısı da zevkli aslında. özellikle tüm sayıları severseniz. ben başta uğurlu sayılarımla ilgileniyordum. sadece onlara yoğunlaşmıştım. sonra karşıma hep sevmediğim sayılar çıkmaya başladı. daha sonra o sevmediğim sayıların hayatımda bir yeri olduğunu anladım. eskiden sevmediğim sayıları şimdi daha çok seviyorum. her sayıya ayrı ayrı bağlandım neredeyse :D kapıya 3 kere dokunma 3 kere telefon kilidini açıp kapama, 8 kere kapıyı kendine çekip kontrol etme gibi takıntılarımda vardı. ona da şöyle bi yöntem buldum; mesela kapıyı kitledim diyelim. 8 kere kendime çekmektense 1 kere çekiyorum ve kapıyı kitledim diyorum. ya içimden ya da sesli sorun olmuyor. otobüs durağına gittiğimde kapıyı acaba kitledim mi diye düşünürken birden KAPIYI KİTLEDİM dediğimi hatırlıyorum ve içim rahat ediyor. ama siz üç kere kapıyı çekmeden rahat edemiyorsanız onda da bir sorun yok. her sayıyı sevince 1 kere çektiğiniz günlerde geliyor. en azından benim için öyle :)

Gerçekten benim yaşadıklarımı birebir yazmışsın :D benim o el yıkamada oluyordu genelde 3 kez daha sonra 5 e çıktı sonra 8 en son 12 ye çıkmıştı şimdi de tam tersi düşürmeye çalışıyorum :D

[death13]

ben eskiden yaptığım şeyleri birden bıraktığımda ya da yeni bir bakış açısı keşfettiğimde kendime hep " işte bir epifani daha " diyorum :D

bkz epifani : aniden bir şeyin anlamı veya özünü anlamak veya ayrımına varmak demektir. Terim, felsefî veya düz anlamlı olarak, birisinin bir "yapbozun son parçasını bulduğu ve resmin tamamını görebildiği" anlamında veya kendi başına önemsiz olan yeni bir bilgi veya deneyimin, daha derin veya ilahî bir temel dünya görüşüne ışık tuttuğu anlamında kullanılır.

[alperen_39]

Okb rahatsızlığı ile iş hayatında başarılara imza atmak oldukça zor ama başarabilenler var.özellikle kamuda orta düzeyde görevlerde yer bulabilen bir çok okb'li bulunmakta.öğretmen,hemşire,uzman kadroları gibi görevlerle hayata tutunan,yükselmeye de çalışan yanlız okb'den dolayı buna çok fazla zaman ayıramayan bir çok isim bulunmakta.İş adamı aradım okb'li varmıdır diye?esnaf olarak buldum.iş adamı olarak bulamadım.amerikalı ünlü bir iş adamı var.ne yazık ki o da ticari başarılarına rağmen okb'den dolayı pes etmiş.ama tedavi olanakları gelişecektir arkadaşlar.pes etmek yok.bir gün bizde olamasa da genç nesil için bu rahatsızlıklar tedavi edilebilecek.hoşçakalın.