Mutsuz değilim ama kalıcı mutluluk elde edemiyorum.

[rulokat]

Çok değiştiğimi fark ediyorum. Eskiden çok fazla takıntılıydım ve en ufak olaylar bile beni haftalarca yıpratırdı. Şimdi hala her olaya üzülüyorum ama gün bitmeden aklımdan siliniyorlar. Önceden bir terk ediliş beni yarım yıl boyunca acıya gömerken bu hafta yaşadığım bir terk ediliş ilk anki burukluğu geçince yükümü azaltıyor. Beni mutsuz edecek diye kaçıyorum bazı şeylerden. Zaten bir mutluluk yakalayamadım bari elimdekini almasınlar diyorum. Misal yakın arkadaşlarım dışında yeni biriyle buluşmak yada eski insanlarla sohbet etmek istemiyorum. Olmadık bi konu açıp canımı sıkmalarından çekiniyorum. Hem yüz yüze gelip yapacak bir şey bulamaz ve keyifli zaman geçiremez isem huzursuz oluyorum.
Yalnız değilim çok yakın bir arkadaşım var ama onun dışında kimseyi ciddiye aldığım söylenemez. Bazen etrafıma bakıyorum kalabalık arkadaş gruplarına ve onların eğlence bolluğuna... Özeniyor gibi oluyorum.
Kendimden oldukça memnunum ama yaşantımı sevmiyorum. Küçük bi şehirdeyim. Çoğu kişiyle önceden sohbetim var. Yeni bir arkadaşlık kurmak eski olayları başa sarmaktan başka bir işe yaramıyor. Üniversiteye yani yepyeni bir şehre, hayata sahip olmayı bekleyeyim diyorum. Şimdi geçen boş ve ölü zamanları da çalışarak değerlendireyim ama bir türlü konulara adapte olamıyorum. Son çare dönemin başlamasını bekliyorum. En başından sıkı tutayım istiyorum. Bu günü değerlendirip yarınımı kurtarmak istiyorum. Ne de olsa şuan yaşantımdan keyif alamıyorum.
Aynı zamanda uyku sorunu yaşıyorum bir doktor bana Selectra verdi ama kullandığımda öyle halsizleşiyorum ki kararsız kaldım. Bünyem aşırı zayıf. Birde relax isimli bir bitki çayı içiyorum sabah akşam ama faydasını göremedim. Bu sitedeki ilk yazım. Hem yardım bulmak hemde sizlere çare olmak dileğimle...

[Seçkin]

Hemen hemen her zaman,forumda birine destek olmadan önce,konu ile ilgili tecrübem var mı die düşünüorum..sadece tahmine dayalı cvplar yazmak bana boş gelior..

Herneyse..uzatmadan şunu söliim,benzer bi durumun içerisindeyim..tek fark,o yakın gördüğüm son dostu da kaybetmiş olmam..(umarım senin başına gelmez)

Her yeni arkadaşlık,ilişki,ortam gibisinden şeylerin insanı daha başlamadan yıldıracak olması düşüncesi çok değişik bişi..uzaktan başkalarını izlerken insanı özendirebilior..fakat kendin olayın içinde olacaksan,bütün büyüsü kaçıor birden..senin de dediğin gibi;kimseyi ciddiye alacak taakat olmuor insanın içinde..o kişiye kendini tanıtacaksın (sözlerle deil,davranışlarla..),önce bi o frekansı tutturacaksın,sora o insan seni anlıor mu,seninle aynı seviyede mi..bi çok şey var yakalanması gereken..

Bunları düşününce,insanın içini bi umutsuzluk kaplıor..sanki kredini doldurmuşsun ve ne kadar basarsan bas,o kart bi daha geçmeyecekmiş gibi...

Sölenecek aslında daha çok şey var..ama konu o kadar derin ki;buraya yazarak dökemior insan içini...

Selectra yı bana da yazmıştı göründüğüm doktor..fakat hiçbi zaman kullanmadım..ilaçlara psikolojik konularda güvenim 0..ve bu hep böle kalıcak..

[rulokat]

Arkadaşlık konusunu cidden hissettiğim gibi yazmışsın ben böyle anlatamadım. Nasıl kurtulacağız bundan. Sevecen insanlar var ama onlarla sıkıntı yaşamak istemiyorum. Karamsar mı oldum diyorum ama küçük bi uyuşmamazlık yaşadığımda öyle huzursuz oluyorum ki... sonra kendime kızıyorum sinirleniyorum. Karşı tarafa yansıtmasamda illa ki sorun çıkarıyorum yani. Hiç yoksa onların yanında kasılıyorum, hakkımda ne düşündüklerini merak ediyorum ve bir türlü benliğimi onlara yansıtamıyorum bunu biliyor ve bu şekilde bir arkadaşlık beni tatmin etmiyor. Bu gün bir buluşma ayarladım arkadaşlık için değildi başka bir konuda gerekliydi şimdi korkuyorum. En yakın arkadaşım bi terslik yaparsa nasıl gider, ne derim bilmiyorum. Bir yandan karşımdaki insanlarla dost olmayı çok istiyorum ama kendimi onların arasında kopuk bir parça olarak hissetmek istemiyorum. Bu korkuları ve tereddütleri gidermek için onlarla buluşmalıyım galiba. Sen ne dersin gideyim mi?

Birde ilacı bu hafta bırakıyorum haklı olduğunu düşünüyorum fazla yan etkisini üstümde gösterdi.

[Seçkin]

Valla sana şöle izah etmeye çalışayım;

Kendimden örnek vermek gerekirse...ben asosyal,günlerini evinde kapalı olarak geçiren bi şahısım..bi erkek olarak futbol,siyaset (lüzumsuz muhabbet açısından),araba gibi konulara ilgim hiç yok ve ileride bunun bana zorluk cıkaracağından eminim..çünkü herkimle samimiyet kurmak istersem istiim,bu konularda uyum sağlamam beklenicek..ne de olsa Türkiye'de yaşıoruz..

Senin cinsiyetini bilmiorum fakat,bayan da olsan şüphem yok ki benzer sıkıntılar orada da mevcut olabilir..

Ben çok daha farklı konulara,hobilere eğilimli biriyim ve bi çok insan fazlasıyla sıradan ve cahil ne yazık ki..belki de sende de buna benzer bi durum söz konusu olabilir ve diğer sıradan insanlarla uyum sorunu yaşayacağından korkuosundur..(haklı olarak)

Şayet bunu onaylıosan,üzülerek sölüorum ama;söylendiği gibi "insan içine karış,gir tabi gir ne duruosun?" gibi telkinlemeler durumu ilerletmeye yetmior..çünkü arada geniş çaplı anlayış ve zevk farklılıkları var..

Güleryüz,sıcak kanlı yaklaşım gibi şeyler elbet olumlu sonuçlar doğurabilior ama bi noktada asıl "sen" i ortaya çıkarıosun..işte o noktada bi uyum oluşması lazım ama bende şahsen kimseyle oluşmuor (zaten artık denediğim de yok çünkü hep evdeyim)..

Bi yerde birileri var...seninle dostluk kurabilecek,yanında tamamıyle rahat edebileceğin insanlar var ve muhtemelen onlar da benzer durumlardan şikayetçiler..onlar da bi nevi beklemedeler..tek sorun hayatların bi yerde buluşup buluşmayacağı sanırım...

Bunları moralini bozmak için sölemiorum,aman diim..sadece gerçekçi olmak,delirme sürecinin önündeki en güçlü kalkan olarak gördüğüm şey ve bu yüzden boş vaatler yazmamaya çalışıorum..

O insanları tanımıorum..şimdi buluş ya da buluşma demek ne kadar doğru olur bilemem..fakat sığır topluluğuna dahil kişilerden oluşuorlarsa,muhtemelen sıkıcı bi buluşma olucak ve bitmesini bekleyerek zaman öldürüceksin.........umarım yanılırım...

[rulokat]

Zaten kendimi ne zaman pembe hayallere kaptırsam canım yanıyor. En iyisi gerçekçi olmak. Ne yapacağıma hala karar veremedim. Biraz canım sıkkın ama aşacağıma inanıyorum. Çok teşekkür ederim sıkıntımla ilgilendiğin için :)

[Limonella]

Biz buna tecrübe diyoruz, aynı yara kanarsa ilk günkü gibi kanamaz. Kimse aynı kalamaz ve tamamen mutlu olmaz, kalıcı mutluluk da yoktur, bu cümlelerim belki biraz sert gelmiş olabilir ama üzgünüm gerçekleri kabullenmek zorundayız. Kendinizi tedavi etmek için dışardan bir şey beklemeyin, içinizde bu. Sadece dısarı cıkmak istiyor.

[rulokat]

Biz buna tecrübe diyoruz, aynı yara kanarsa ilk günkü gibi kanamaz. Kimse aynı kalamaz ve tamamen mutlu olmaz, kalıcı mutluluk da yoktur, bu cümlelerim belki biraz sert gelmiş olabilir ama üzgünüm gerçekleri kabullenmek zorundayız. Kendinizi tedavi etmek için dışardan bir şey beklemeyin, içinizde bu. Sadece dısarı cıkmak istiyor.

Kesinlikle haklısın. İnsan dışarıdan daha iyi cümlelerle anlatışmış olunca daha iyi kavrıyor. Sanırım düzeliyorum :)

[Seçkin]

Ben tşk ederim rulokat..gelişme olursa haber edersin,üzerine konuşmaya devam ederiz tmm..