Kendimce OKB'yi yenme yöntemlerim.

[death13]

merhaba arkadaşlar. uzun zamandır takıntılı biriyim. okb gün geçtikçe tüm bedenimi esir aldı. her şeyi takıyordum. sigarayı nasıl yakacağımı, duşu nasıl alacağımı, nasıl yatıp nasıl kalkacağımı not alıyordum. ve daha neler neler. ama şu da var, her insanın okb'si kendi için en büyüğü, en berbatıdır.
öncelikle şu an takıntım neredeyse çok az. hepsi yok oldu kayboldu. ve aklıma geldikçe çoğuna gülüyorum.
bu hastalıkta takma, düşünme diye bir şey yok. dışarıdan insanlar hep bunu söyler. yaşamayan bilemez.
ben her zaman sorunların köküne inerim. kökten çözmeye çalışırım. ilaç kullanmadım, tavsiyede etmiyorum. uyuşmuş bir beynin çözdüğü sorunlar ileride daha büyük darbelere neden olur. bir sorun bir kere çözülür. ondan sonra istediği kadar karşına çıksın, güler geçersin. dimdik ayakta durmayı öğreneceksin.
sorununuzun neden olduğu şeyi bulun. her olasılığı düşünün. içiniz tatmin olana kadar.
sorunları çözme aşamasında not tutmak yararlıdır. not tutun. onları okuyun ve çözüm üretin.
mesela çoğu insanın abdest takıntısı var, acaba doğru bir şekilde aldım mı diye?
önemli olan niyet değil mi? yüce rab senin bu abdesti niyetli bir şekilde aldığını bilmeyecek mi? neden kafanı vesveseye veriyorsun ki?
örneğin üç defa suyu ağzınıza verirken, bittiği zaman. ağız tamam diyin. daha sonra aklınıza geldiğinde " aaa, evet ağız tamam demiştim, demek ki o kısım tamam " diyeceksiniz.
bu metodu kapıyı kitleme, tüpü kapama gibi şeylerde de kullanabilirsiniz.
korktuğunuz şeyleri kontrol edin. hasta olmaktan korkuyorsanız gidin muayene olun.
bu hastalık sadece içiniz rahat olduğunda yok olur.
okb tamamen korkulardan şüphelerden ve inançsızlığınızdan ortaya çıkar.
yaptıklarınızdan ya da etrafta ki olan bitenlerden korkmayın. korkuyorsanızda tetbirini alın ki korktuğunuz şey gerçekleşince onu yenebileseniz.
yaptıklarınızdan şüphe etmeyin. bilinçli şekilde yapın. şüphe bastığında kontrol edin. soruşturun. kafanızda düşünün ve kendinizi tatmin edici bir cevap bulana kadar durmayın.
inanç en büyük nokta. yaptıklarınıza inanın. korkularınızın aslında bir hiç olduğunu göreceksiniz. bunların başınıza gelme olasılığının ne kadar az olduğuna inanın.
sosyallik önemli gerçekten. arkadaşlarınızla vakit geçirin. gezin, dolaşın. bu dünya ne ki. gözünü açıp kapatıyorsun bir gün bitmiş oluyor. yıllar geçiyor.
yaşamdan zevk alın.
şunu görüyorum ki tüm okb hastaları çevremizde görmek istediğimiz duyarlı, yardım sever, topluma faydalı bireyler. harcanıp gitmeyin arkadaşlar. çözülmeyecek hiçbir şey yok bu dünyada. her şey çözülür :)

okb yaramaz komşu çocuğu gibidir.
odanıza gelir sizi sürekli rahatsız eder.
siz tepki verdikçe o mutlu olur, sizi daha çok rahatsız eder.
siz ne zaman onu umursamazsınız oda bakar burada bana ekmek yok, ben gidiyim. olay bu. tabi hemen olmuyor. her şey zamanla. zaman büyük araç.

okb odanıza çöp atar. sürekli pislik atar. o pisliklerle yaşayacak mısınız? onları odadan çıkarın.

[gunes23]

Yaramaz komşu çocuğu örneği güzeldi gerçekten de öyle.

[zozosi]

Son 2 haftadır çok iyiydim diyebilirim. Kendi kendimi ikna ediyordum. Hatta dün yaşadığım olaydan sonra bile kendimi sakinleştirdim ve takıntıyı engelledim. Şimdi siz - death13 - sosyalleşin demişsiniz. Evet haklısınız, ama ben bugün galiba çok sosyalleşmişim ki gece gece, gündüz farkında olmadığım ayrıntılar bir bir geliyor. gitmiyor. tekrar tekrar aynı sahneler... çıldırmak üzereyim . işte böyle olunca diyorum ki insanlardan ne kadar uzak kalırsam o kadar iyi. ne kadar az yaşantı o kadar az takıntı. çünkü benim asıl takıntı problemim sosyal ilişkilerde. Olmayacak şeyden suçluluk duyuyorum. Yani takıntı oluşturacak durumu önceden engellemek gibi bir durum olmuyor çünkü yaşantı esnasında normal gelen durum daha sonra bir anda nereden çıktığını anlamadığım bir takıntı olarak geliyor. Bende rahatlamak için sayı sayıyorum. Yani takıntı yerine 1-2-3-4 tekrar ediyorum. :) Açıkcası iyi geliyor. Sonra takıntılı düşünceler gidince eksiklik ve boşluk hissediyorum. Tamam her şey yolunda bu his geçecek diyorum ve bu histen kurtulmak için de düşüncelere tekrar dönmüyorum. Çünkü döngü devam ediyor o zaman.

[losstar]

aynen öyle çok asosyalim çünkü takıntılarım insanlarla ilgili kalabalık beni ürkütüyo. insanlardan uzak kalabiliyorum ya da yaşadığım olayları unutuyorum. beynime unut unut diye emrediyorum..ama sonra istemediğim şeyleri de unutmaya başlıyorum ve git gide unutkan bi insan oluyorum. yani ne yöne gitsem çıkmaz sokak...