teşekkürler
24-08-2014, 01:17 AM
-5. Sinifa kadar hiç bir kötü hareketi olmayan sessiz aile içinde içine kapanik sayilan bir çocuk
-6.sinif civari alkole başliyor saçma sapan arkadaşlar ediniyor sessiz çocuk bir anda hareketli neşeli bi insan oluyor
-alkole nasil başladiğini bile hatirlamiyor ortaokulu bitiriyor lisede ağirliğini koymaya çalişiyor en baştan bayraği ele geçirmeye çalişiyo
bunun mantikli olduğunu düşünüyor aslinda çokta mantikli değil yillarca rol yapiyor bu cocuk aslinda kendi olamiyor kendini bulamiyo
-bunca yil içinde herkesle sağlam muhabbet edebilen cocuk hiç bir kiz arkadaş edinemiyo ayağina gelen kizlari bile kaçiriyo
bunun nedenini bulamiyo tipki alkolün nedeni gibi alkolden tut hareketlerine kadar kopyami çekiyordu kendide bilmiyor
-12.sinifin yaz tatilinde farkediyor alkolün eskisi gibi zevk vermediğini bütün firsatlari nasil kaçirdiğini neler yapabilecekken neler yaptiğini bir bir hatirliyor alkolede bir merak bir büyümüşlük gibi baktiğini farkediyor arkadaşinin kardeşine öğüt verirken
kussanda içeceksin içmeye devam edeceksin
ha
ne için
kafam kiyak olucak diye kendimi zorladiğim içkilermi sinirimi aştiğim bardaklarmi
hiç birine değmiyor kafam kiyak oluyo dertleri tasalari unutuyorsun bi anlik kendine geldiğinde midende bi yanma bi karişiklik ağzindaki tat koku insanlarin seni ne halde gördüğü saymiyorum bile aileni ne kadar üzdüğünün farkinda bile değiliz
aldiğin harçliklari yatirdiğin yer
benim param istediğim gibi harcarim mantiği
ailenin o parayi nasil kazandiğini bilmeden etmeden
yaninda içtiğin sigaralar margileler
sirf zaiyat
ne için kafam güzel olacak eğlenicem ua
boş hep boş bunlar
hem seni asosyal yapiyor alkolsüz özgüven problemi yaşiyosun
alkolsüz hiç bi kiza yazamam ben diyosun ve yillar yili devam ediyor bu şekilde
bunlarin farkina çok geç varmamda cabasi
tadinin güzel olduğunu iddia eden arkadaşlarim var tadi bok gibi diye itiraf edende
alkol almayi marifet saniyo herkes bende dahil böyle düşünüyordum yalan yok
19 yaşina kadar kiz arkadaş edinememiş biri olarak bu saatten sonra işlerin biraz daha zorlaştiğini saniyorum
anca alkollü ortamlarda olacağini düşünüyorum bu yüzden kopamiyorum bu durumdan
halbuki bu işlere bulaşmamiş olsaydim daha iyi bir liseden iyi bir ünide okuyo olabilirdim
yinede umutsuzluğa kapilmayip riske girerek bi sene daha hazirlanmayi seçtim
içimden gelen buydu
kişilik olarak kendimi bulmaya çalişiyorum geçmişimle bugünün arasinda bu kadar fark olmasi çok saçma geliyor
yerli yersiz sorguluyorum insanlari konuşmalari hareketleri müzikleri dini
hiçbirşeye inancim kalmadi korkumda yok eskiye oranla
çok büyük bi boşluk içindeyim sürekli düşünüyorum doktorada gitmeyi düşünüyorum ama istemiyorumda üzerimde olan yorgunlukla
mutlu değilim hemde hiç yillardir bu durumdayim
kendimi bulamiyorum cok sessiz bi cocukluk geçirmişim nasil bu kadar konuşkan biri oldum
bunun nedeni insanlarin içinde taktiğim maskemi bilemiyorum
olgun bi yapiya sahibim çoğu şeyi gördüğümü düşünüyorum
insanlarin içinde çocuksu eğlenceli şen şakrak biriyim
bazende içine kapanık insanlara konuşamayan afedersiniz aptal birine dönüşüyorum
bikeresinde bi ortama çağrılmıştım ben gelmeden arkadaşlarım sağolsun beni övmüşler insanlara ogünde saçlaırm yağlı gitmek zorunda kaldım bi oturdum masaya insanlar bana bakıyo muhabbet edicem bişeyler anlatıcam gülücem diye hiç bişey yapamadım kitlendim kaldım kasıntı biri oluverdim ister istemez bıktım böyle durumlardan
bunaldim artik daha yazamiyorum
hertürlü soruyu cevaplamaya hazirim şimdiden teşekkürler
-6.sinif civari alkole başliyor saçma sapan arkadaşlar ediniyor sessiz çocuk bir anda hareketli neşeli bi insan oluyor
-alkole nasil başladiğini bile hatirlamiyor ortaokulu bitiriyor lisede ağirliğini koymaya çalişiyor en baştan bayraği ele geçirmeye çalişiyo
bunun mantikli olduğunu düşünüyor aslinda çokta mantikli değil yillarca rol yapiyor bu cocuk aslinda kendi olamiyor kendini bulamiyo
-bunca yil içinde herkesle sağlam muhabbet edebilen cocuk hiç bir kiz arkadaş edinemiyo ayağina gelen kizlari bile kaçiriyo
bunun nedenini bulamiyo tipki alkolün nedeni gibi alkolden tut hareketlerine kadar kopyami çekiyordu kendide bilmiyor
-12.sinifin yaz tatilinde farkediyor alkolün eskisi gibi zevk vermediğini bütün firsatlari nasil kaçirdiğini neler yapabilecekken neler yaptiğini bir bir hatirliyor alkolede bir merak bir büyümüşlük gibi baktiğini farkediyor arkadaşinin kardeşine öğüt verirken
kussanda içeceksin içmeye devam edeceksin
ha
ne için
kafam kiyak olucak diye kendimi zorladiğim içkilermi sinirimi aştiğim bardaklarmi
hiç birine değmiyor kafam kiyak oluyo dertleri tasalari unutuyorsun bi anlik kendine geldiğinde midende bi yanma bi karişiklik ağzindaki tat koku insanlarin seni ne halde gördüğü saymiyorum bile aileni ne kadar üzdüğünün farkinda bile değiliz
aldiğin harçliklari yatirdiğin yer
benim param istediğim gibi harcarim mantiği
ailenin o parayi nasil kazandiğini bilmeden etmeden
yaninda içtiğin sigaralar margileler
sirf zaiyat
ne için kafam güzel olacak eğlenicem ua
boş hep boş bunlar
hem seni asosyal yapiyor alkolsüz özgüven problemi yaşiyosun
alkolsüz hiç bi kiza yazamam ben diyosun ve yillar yili devam ediyor bu şekilde
bunlarin farkina çok geç varmamda cabasi
tadinin güzel olduğunu iddia eden arkadaşlarim var tadi bok gibi diye itiraf edende
alkol almayi marifet saniyo herkes bende dahil böyle düşünüyordum yalan yok
19 yaşina kadar kiz arkadaş edinememiş biri olarak bu saatten sonra işlerin biraz daha zorlaştiğini saniyorum
anca alkollü ortamlarda olacağini düşünüyorum bu yüzden kopamiyorum bu durumdan
halbuki bu işlere bulaşmamiş olsaydim daha iyi bir liseden iyi bir ünide okuyo olabilirdim
yinede umutsuzluğa kapilmayip riske girerek bi sene daha hazirlanmayi seçtim
içimden gelen buydu
kişilik olarak kendimi bulmaya çalişiyorum geçmişimle bugünün arasinda bu kadar fark olmasi çok saçma geliyor
yerli yersiz sorguluyorum insanlari konuşmalari hareketleri müzikleri dini
hiçbirşeye inancim kalmadi korkumda yok eskiye oranla
çok büyük bi boşluk içindeyim sürekli düşünüyorum doktorada gitmeyi düşünüyorum ama istemiyorumda üzerimde olan yorgunlukla
mutlu değilim hemde hiç yillardir bu durumdayim
kendimi bulamiyorum cok sessiz bi cocukluk geçirmişim nasil bu kadar konuşkan biri oldum
bunun nedeni insanlarin içinde taktiğim maskemi bilemiyorum
olgun bi yapiya sahibim çoğu şeyi gördüğümü düşünüyorum
insanlarin içinde çocuksu eğlenceli şen şakrak biriyim
bazende içine kapanık insanlara konuşamayan afedersiniz aptal birine dönüşüyorum
bikeresinde bi ortama çağrılmıştım ben gelmeden arkadaşlarım sağolsun beni övmüşler insanlara ogünde saçlaırm yağlı gitmek zorunda kaldım bi oturdum masaya insanlar bana bakıyo muhabbet edicem bişeyler anlatıcam gülücem diye hiç bişey yapamadım kitlendim kaldım kasıntı biri oluverdim ister istemez bıktım böyle durumlardan
bunaldim artik daha yazamiyorum
hertürlü soruyu cevaplamaya hazirim şimdiden teşekkürler