death13
07-06-2014, 08:38 PM
18 yaşındayım. 3 yıldır bu durumdayım. bu yıl daha da fazlalaştı. bazen o kadar kötü duruma düşüyorum ki içimden tek kurtuluş ölüm diyorum. ve şunu fark ettim ki, yalnız olduğum da daha fazlalaştı. çünkü yalnızken her şeyi düşünüyor insan. her gün not defterine bir şeyler yazmaktan sıkıldım. takıntılarım artık çok fazlalaştı ve normal yaptığım bir şey kalmadı artık. sayı takıntım var. tweet bile atsam tek sayıda bırakıyorum. geceleri dua ederken duayı 3 kere ediyorum. her şeyi hayatımda 3 kere tekrarlıyorum. bazen içimden sürekli 1,2,3 diye mırıldanıyorum. titizlik artık beni öldürüyor. babamın eve gelip odama girip nasılsın derken duvarı tutması bile adeta beynimi kemiriyor. o çıktıktan sonra direk ıslak mendille siliyorum. babamın elleri kirli mi? hayır değil. fakat takıntı işte. odada her şey yerli yerinde. her bakım ürünü, her kitap, her eşya. biri gelse birini oynatsa kaos çıkar. artık durum daha da ağırlaştı. kullandığım cümleleri bile ayarlıyorum artık. sanki bir robotum. sanki bir oyun karakteriyim gibi. sanki tüm hayatım bir yazılım kodu gibi. sigarayı bile içmek için yaptığım davranışların notlarını tutuyorum. sol elin ile siper et sağ ile yak. dudağın yanana kadar iç. fırlatma yere at gibi neler neler. duş alımım bile notlar çerçevesinde. telefondaki uygulamaları kullanışım, sosyal ağlar. tişörtlerim, giysilerim. bu durum daha ne kadar ilerleyecek? daha ne kadar kötüleşecek her şey? hiç bilmiyorum. yaşamak artık zor geliyor. sürekli bu düşünceler beynimi kemiriyor. yaşamaya mecalim kalmıyor. böyle böyle 10-15 sayfa notum var. hepsi uzun uzun. yaptığım her şey yazılı artık. ama artık çözüyorum sorunları. bir sorun varsa en genelinden alıp düşünüyorum. en genelinden plan yapıyorum not yazıyorum. ve yavaş yavaş yeniyorum. bunu fark ettim. bazen çok kötü hissetsem de dediğim gibi bu not alımları beni mutlu ediyor. tek korkum daha ne kadar not alıcam? sonuçta her gün bir şeyler düşünüyorum ve bir şeyler değişiyor. neyse işin aslı böyle yaşamaya alıştım ve artık bir sorun olarak görmüyorum gibi. her ne kadar şimdi yazarken sorun olarak göstersem bile. beni diğerlerinden farklı kılıyor bunlar ve farklı olmayı seviyorum. diğer insanlar gibi basit düşünmüyorum. gece uyumadan önce çoğu şeyi düşünüyorum. kurallara uyuyorum. topluma yararlı bir birey olarak yetiştiriyorum kendimi. ağustos ayına dair planlar yaptım. eğer her şey ağustos ayına kadar olumlu giderse, ağustostan sonra düzelicem artık. umarım.