Depresyon nasıl geçer?

[simla]

Merhabalar,
Aranızda depresyonu tam olarak atlatan var mı?
Bu depresyon illeti nasıl geçiyor? Tam geçiyor sonra yeniden başlıyor.
Bu nasıl bir şey böyle? Ne ilaç kar ediyor ne psikoterapi :(
Ne yapmak lazım?

[gunes23]

Tekrar başladığında ne tür olaylar seni başa döndürüyor?

[antepli]

bende ilaçla tam olarak geçiyor hatta ilaçlar hafif manik bile yapıyor.

[simla]

Tam olarak atlatmış değilim bende am eskisinden daha iyi baş edebiliyorum tekrarladığında...yerapide depresyon nedenini tam olarak bulabildinizmi? Sorun burda olabilir. Yada mücadele etmek için doğru yöntemi bulamamiş yada sorununuzla yüzleşmemiş olabilirsiniz....

Aslında sorunun nedenini tam olarak bulamadım. Hipotiroidi,demir eksikliği ve D vitamini eksikliği vardı.Hepsi kontrol altında ama depresyon geçmiyor:(
Duygusal anlamda kendimi yalnız hissediyorum ama depresyon yüzünden mi böyle hissediyorum yoksa böyle hissettiğim için mi depresyona giriyorum anlamış değilim.Bence tamamen beynin kimyasıyla ilgili bir şey bu

[simla]

Tekrar başladığında ne tür olaylar seni başa döndürüyor?

Terkedilmek...

[simla]

bende ilaçla tam olarak geçiyor hatta ilaçlar hafif manik bile yapıyor.

İlaç sadece ağlama nöbetlerimi durdurdu o kadar.Aşırı yorgunluk geçmek bilmiyor.

[gunes23]

Terkedilmek derken sık sık mı terkediliyorsun yoksa eskiyi mi hatırlıyorsun tam anlamadım. Bir de neden yalnız hissediyorsun¿

[montevo]

depresyon yanınıza siiznle beraber oalcak ve dünaydan izole olabieceğiniz birisi varsa geçer gider

[yorum]

Sevgili simla hnm, eski konularınızdan dolayı sizin az çok galiba çözdüğüme düşünüyorum.Ben sizin depresyonunuzun yanlızığı tetiklediğini düşünmüyorum.Yanlzlığınızın depresyonu tetiklediğini düşünüyorum. Sürekli bir şey olma dürdüsü, birileri için önem arzetme duygusu...Yanlızlık duygusunu alevlendiriyor.Belki sarıldığınız bir işiniz aile içinde ciddi büyük bağlar ve sevdiğiniz sizi seven biri olması halinde belki bu sorunlardan arınabilirsiniz diye düşünüyorum.Daha önceleri de belirttim..Biz buradayız ne zaman nasıl ne kadar isterseniz biz sizleri dinler destek olur.Sanal da olsa sizin yanınızda olduğumuzu göstermek istiyoruz.Sanmayın ki karşındaki insan klawyenin ucunda beni ne anlar.Buradaki herkes bir ucundan birbirine bağlıdır...Hepimizin duyguları çok uzak sayılmaz bir birine...Belki yanlızlık çeşidimiz farklı hastalıklarımız fakrlı olabilir ama duygularımızın aynı olduğunu düşünüyorum.Hepimizi suyun dibine çeken bir çekim var ve biz inatla suyun üzerinde nasıl durabilirizin derdindeyiz...Eğer bir bütün olunursa ancak suya karşı konulabilir.VEya tek başına kabullenir ve kendini serbest bırakırsan batmazsın.Çırpındıkça batarsın aksi durumda...Hayatı basit yaşa...Bir kafede oturup yanlız çay içmek sana mutluluk versin vermesi için yollar ara...Yanlız yürümekten zevk al...Hayatı yaşanır kılmak için anlamı ara...Onu bulana kadar kapıları aşındır...Biri bıkarsa bırak bıksın bir başkasına git....Başka yere başka yere...Olana kadar kendini salı verme...

[simla]

Terkedilmek derken sık sık mı terkediliyorsun yoksa eskiyi mi hatırlıyorsun tam anlamadım. Bir de neden yalnız hissediyorsun¿
3 defa oldu
Gerçekten yalnızım

[simla]

depresyon yanınıza siiznle beraber oalcak ve dünaydan izole olabieceğiniz birisi varsa geçer gider

Maalesef yok
Canım ailem sağolsun yanındayız diyorlar ama onlar da depresyonda olduğumu kabul etmiyorlar.

[simla]

Sevgili simla hnm, eski konularınızdan dolayı sizin az çok galiba çözdüğüme düşünüyorum.Ben sizin depresyonunuzun yanlızığı tetiklediğini düşünmüyorum.Yanlzlığınızın depresyonu tetiklediğini düşünüyorum. Sürekli bir şey olma dürdüsü, birileri için önem arzetme duygusu...Yanlızlık duygusunu alevlendiriyor.Belki sarıldığınız bir işiniz aile içinde ciddi büyük bağlar ve sevdiğiniz sizi seven biri olması halinde belki bu sorunlardan arınabilirsiniz diye düşünüyorum.Daha önceleri de belirttim..Biz buradayız ne zaman nasıl ne kadar isterseniz biz sizleri dinler destek olur.Sanal da olsa sizin yanınızda olduğumuzu göstermek istiyoruz.Sanmayın ki karşındaki insan klawyenin ucunda beni ne anlar.Buradaki herkes bir ucundan birbirine bağlıdır...Hepimizin duyguları çok uzak sayılmaz bir birine...Belki yanlızlık çeşidimiz farklı hastalıklarımız fakrlı olabilir ama duygularımızın aynı olduğunu düşünüyorum.Hepimizi suyun dibine çeken bir çekim var ve biz inatla suyun üzerinde nasıl durabilirizin derdindeyiz...Eğer bir bütün olunursa ancak suya karşı konulabilir.VEya tek başına kabullenir ve kendini serbest bırakırsan batmazsın.Çırpındıkça batarsın aksi durumda...Hayatı basit yaşa...Bir kafede oturup yanlız çay içmek sana mutluluk versin vermesi için yollar ara...Yanlız yürümekten zevk al...Hayatı yaşanır kılmak için anlamı ara...Onu bulana kadar kapıları aşındır...Biri bıkarsa bırak bıksın bir başkasına git....Başka yere başka yere...Olana kadar kendini salı verme...

Teşekkürler,
Bir cafede oturup çay içecek kadar bile enerjim yok :(
Hİçbir şeyden zevk almıyorum

[gunes23]

Neden terkedilen hep benim ya da bende olumsuz birşey mi var gibi sorgulamalar yaşıyor musunuz? Kendinizi suçlama durumları var mı? Yalnız olduğu halde mutlu olan çok insan var. Terk edildim derken sevgili kastediyorsunuz sanırım. İlla sevgili diye bir şey şart mı. Hem de böyle kimseye güvenilemezken.

[simla]

Neden terkedilen hep benim ya da bende olumsuz birşey mi var gibi sorgulamalar yaşıyor musunuz? Kendinizi suçlama durumları var mı? Yalnız olduğu halde mutlu olan çok insan var. Terk edildim derken sevgili kastediyorsunuz sanırım. İlla sevgili diye bir şey şart mı. Hem de böyle kimseye güvenilemezken.

Evet neden ben diye sorup üzülüyorum:( Aslına bakarsanız sevgili bile denemeyecek sanal arkadaşlıklar ama ben çok güzel anlamlar yüklemiştim bu arkadaşlıklara ve onlar da en başında aynı şekilde düşündüklerini söylemişlerdi. Sadece sevgili değil arkadaş olarak da yalnız kaldım. Arkadaşlarımın çoğu evli ve çocukları var. Onların da umurlarında değilim. Böyle olunca kendimi yalnız hissettikçe başkalarının hayatlarına eklemlenmeye çalıştım. Onların üzüntüleri ile üzülüp mutluluklarıyla mutlu oldum. Belki de biraz da bağımlılık geliştirdim. Burada depresyonda olan kişilerin yazdıklarını okuyunca benim gibi başkaları da varmış deyip biraz teselli buldum.
İçinde bulunduğum durumu yaşamayan bilmez. Akşamları işten eve gelince azıcık yatayım diyorum sonra sabaha kadar uyanamıyorum. Hayat kalitem o kadar düştü ki:( Bitkisel hayatta gibiyim.Dünyadan geçtim ahiretimi de kaybetmeye başladım:(

[montevo]

Maalesef yok
Canım ailem sağolsun yanındayız diyorlar ama onlar da depresyonda olduğumu kabul etmiyorlar.

yaşınız kaç simla hanım

[gunes23]

Arkadaşların evlensinler çocukları olsun senden gün geçtikçe biraz daha uzaklaşsınlar. Sabahtan kalk işe git. İşte yalnız ve sıkkın akşam olsun diye bekle. Akşam evde birazcık olsun rahat etmek varken yavaş yavaş anlamsızlıklar çoğalsın. Hayat eskisi gibi tad vermemeye başlasın. Kalbinin sesi kulaklarında uğuldamaya, zihnindeki fikirler göğsünde uçuşmaya başlasınlar. Belki birazda kavgaya tutuşsunlar çarpışsınlar. İçinden bir şeyler eksik, sonra birisi eksik duygusu yavaş yavaş büyümeye başlasın. Tabi o birileri gönül dünyana yakın birileri olmalıydı. Burada sonucunu önceden kabullenmen gereken bir şey var. Gerçekte insanlar bu kadar maske takıp aralarına o kadar duvar örebiliyorken sanal alemde araya neler neler girme tehlikesi var. Azami sevgi ademi-i itimad diye bir şey var. Seversin ama asla güvenmezsin. Sonuçta sanal. Olurda sanal üstü sanal olursa da fazla kırılmazsın. Yalnızlık anlam dünyanda büyük bir sorun. Sanırım pek fazla hedefin planında yokki seni bu yalnızlık girdabının çekiminden kurtarsın. Hayatın belli bir rotaya oturmuş ve yalnızlık artık baymaya başlamış. Delilik aynı şeyleri tekrar tekrar yapıp farklı sonuçlar beklemek demişler. Farklı şeyler deneyebilirsin. Bi hobi kursu belki orada senin gibi insanlar, ya da daha başka birşeyler. Beyin kimyam bozuk deyip geçme derim, mücadele et.

[simla]

yaşınız kaç simla hanım otuzlu yaslar

[simla]

Arkadaşların evlensinler çocukları olsun senden gün geçtikçe biraz daha uzaklaşsınlar. Sabahtan kalk işe git. İşte yalnız ve sıkkın akşam olsun diye bekle. Akşam evde birazcık olsun rahat etmek varken yavaş yavaş anlamsızlıklar çoğalsın. Hayat eskisi gibi tad vermemeye başlasın. Kalbinin sesi kulaklarında uğuldamaya, zihnindeki fikirler göğsünde uçuşmaya başlasınlar. Belki birazda kavgaya tutuşsunlar çarpışsınlar. İçinden bir şeyler eksik, sonra birisi eksik duygusu yavaş yavaş büyümeye başlasın. Tabi o birileri gönül dünyana yakın birileri olmalıydı. Burada sonucunu önceden kabullenmen gereken bir şey var. Gerçekte insanlar bu kadar maske takıp aralarına o kadar duvar örebiliyorken sanal alemde araya neler neler girme tehlikesi var. Azami sevgi ademi-i itimad diye bir şey var. Seversin ama asla güvenmezsin. Sonuçta sanal. Olurda sanal üstü sanal olursa da fazla kırılmazsın. Yalnızlık anlam dünyanda büyük bir sorun. Sanırım pek fazla hedefin planında yokki seni bu yalnızlık girdabının çekiminden kurtarsın. Hayatın belli bir rotaya oturmuş ve yalnızlık artık baymaya başlamış. Delilik aynı şeyleri tekrar tekrar yapıp farklı sonuçlar beklemek demişler. Farklı şeyler deneyebilirsin. Bi hobi kursu belki orada senin gibi insanlar, ya da daha başka birşeyler. Beyin kimyam bozuk deyip geçme derim, mücadele et.
Az önce doktorum depresyonda olduğumu düşünmediğini söyledi.Teşekkürler tavsiyen için.Kendim için elimden geleni yapacagim

[montevo]

otuzlu yaslar

bende o yaşlara doğru gidiyorum.ancak bu halimi kabullenip kasmdan yaşayabiliyorum.ve tabiki çok sivri zekalı birisi çıkıp dönen çarklara çomak sokuyor sanki bana iyilik yaparmış gibi.

[Seçkin]

Bazı durumlarda,hiçbi tedavinin yapamayacağı etkiyi gösteren,kendiliğinden gerçekleşen durumlar var.."çivi çiviyi söker" felsefesine dayanıolar..

Yaklaşık olarak 2-3 hafta kadar önce bu durumun içinden çıktım..daha doğrusu çıkarıldım..başka bi hastalık,bana bu depresyon saçmalığını unutturdu ve hayata dönmemi sağladı..

Yalnız şöle bişi var..senin de belirttiğin gibi;gidip gidip tekrar uğrayan davetsiz bi misafir gibi bu şey..eğer boşta olduğunu öğrenirse,onu doldurmak için hemen tekrardan yola çıkıor..

Kendi adıma hayatımı doldurmanın yollarını arıorum..şayet asosyallik,yalnızlık gibi durumların içindeysen,senin için de çözüm yolu,önce bunlardan kurtulmayı planlamak olabilir..

"Zincirleme etki" burada anahtar kelime olarak düşünülebilir..

Ve farkındayım;"dil"e kolay...

[simla]

bende o yaşlara doğru gidiyorum.ancak bu halimi kabullenip kasmdan yaşayabiliyorum.ve tabiki çok sivri zekalı birisi çıkıp dönen çarklara çomak sokuyor sanki bana iyilik yaparmış gibi.

Yaşımla bir sorunum yok,Allah ömür verir de inşaallah 90'lı yaşları da görürüz.

[simla]

Bazı durumlarda,hiçbi tedavinin yapamayacağı etkiyi gösteren,kendiliğinden gerçekleşen durumlar var.."çivi çiviyi söker" felsefesine dayanıolar..

Yaklaşık olarak 2-3 hafta kadar önce bu durumun içinden çıktım..daha doğrusu çıkarıldım..başka bi hastalık,bana bu depresyon saçmalığını unutturdu ve hayata dönmemi sağladı..

Yalnız şöle bişi var..senin de belirttiğin gibi;gidip gidip tekrar uğrayan davetsiz bi misafir gibi bu şey..eğer boşta olduğunu öğrenirse,onu doldurmak için hemen tekrardan yola çıkıor..

Kendi adıma hayatımı doldurmanın yollarını arıorum..şayet asosyallik,yalnızlık gibi durumların içindeysen,senin için de çözüm yolu,önce bunlardan kurtulmayı planlamak olabilir..

"Zincirleme etki" burada anahtar kelime olarak düşünülebilir..

Ve farkındayım;"dil"e kolay...

Sosyalleşmek istemiyorum :(
Geçmiş olsun

[Seçkin]

Tşk ederim...

Ama bu sölediğin şey "ringe çıkayım,ama hiç yumruk yemiim" gibi bi ifade oluo..

Sosyalleşmek istememeni anlayabilirim orası ayrı..ben mesela kendi adıma insanlara güvenmiorum ve onlarla muhattap olmak zorunda kaldığım zamanlarda tiksinti ve utanç duyuyorum (topluma ayak uydurmaya çalışmak)..senin de illaki kendi sebeplerin vardır..

İşte malesef hayat,bizim neyi isteyip istemediğimizle pek ilgilenmior..köprüden geçmek istiosan,ücretini ödeyeceksin..öle ya da böle..

Bu "istiorum/istemiorum" sözlerini mümkün olduğunca aklından uzak tutmaya çalış dicem sana..ama inatla şu anki gibi düşünmeye devam edersen de,bi gün aklından kendiliğinden uzaklaşıcak,bunu sana garanti ederim.."artık onları geçtim" diceksin içinden..

Ama iş işten geçtikten sora neye yarar,öle diil mi?..

[simla]

Tşk ederim...

Ama bu sölediğin şey "ringe çıkayım,ama hiç yumruk yemiim" gibi bi ifade oluo..

Sosyalleşmek istememeni anlayabilirim orası ayrı..ben mesela kendi adıma insanlara güvenmiorum ve onlarla muhattap olmak zorunda kaldığım zamanlarda tiksinti ve utanç duyuyorum (topluma ayak uydurmaya çalışmak)..senin de illaki kendi sebeplerin vardır..

İşte malesef hayat,bizim neyi isteyip istemediğimizle pek ilgilenmior..köprüden geçmek istiosan,ücretini ödeyeceksin..öle ya da böle..

Bu "istiorum/istemiorum" sözlerini mümkün olduğunca aklından uzak tutmaya çalış dicem sana..ama inatla şu anki gibi düşünmeye devam edersen de,bi gün aklından kendiliğinden uzaklaşıcak,bunu sana garanti ederim.."artık onları geçtim" diceksin içinden..

Ama iş işten geçtikten sora neye yarar,öle diil mi?..


Arkadaşım sosyalleşmeden kastın beni aramayan arkadaşlarımı sürekli arayıp, bana gelmeyen arkadaşlarıma sürekli gitmekse:) bu bana daha fazla acı veriyor.Kimsenin hayatına eklenti olmak istemiyorum:( Tek başına sinemaya gitmek,parklarda gezmek falansa zevk vermiyor.Bir kursa gitmek,bir hobi edinmek dersen yemeğimi bile zor yiyorum hiç enerjim yok.İnsanları seviyorum aslında ,arkadaşlarımı da seviyorum kendimi de ... Utanç,tiksinti,nefret,kin vb negatif duygularım da yok.Güç bela bir arkadaşıma gittiğimde ise siz kusura bakmayın deyip bi kenarda yatıyorum.Sohbetime de doyum olmuyor yani:)) Eskisi gibi konuşmuyorum,yemek yemiyorum.Yürümeye,gezmeye,eğlenmeye hiç halim yok.Durum böyle olunca ister istemez asosyal oluyorum ama enerjim olsa yalnız da bir şeyler yaparım en azından akademik bir şeyler yaparım ya da yalnız yapılan hobilerim olur benim de ama galiba kimse beni anlamıyor.Kendimi çok yorgun ve halsiz hissediyorum.İlgin için teşekkür ederim.SAna da geçmiş olsun.

[FidelCastro7]

Merhabalar,
Aranızda depresyonu tam olarak atlatan var mı?
Bu depresyon illeti nasıl geçiyor? Tam geçiyor sonra yeniden başlıyor.
Bu nasıl bir şey böyle? Ne ilaç kar ediyor ne psikoterapi :(
Ne yapmak lazım?

Atlatamıyorum şu illeti bir türlü. Aileme diyorum bitti işte artık yok. Hop 2 gün sonra tekrar başa dönüyor.
Antidepresanlarımı da kullanamıyorum. Ya yok mu şöyle birisi gelsin topluca sıksın kafamıza

[simla]

Atlatamıyorum şu illeti bir türlü. Aileme diyorum bitti işte artık yok. Hop 2 gün sonra tekrar başa dönüyor.
Antidepresanlarımı da kullanamıyorum. Ya yok mu şöyle birisi gelsin topluca sıksın kafamıza

Yok ya ne kafaya sıkması:)
İyi olacağız,güzel günler göreceğiz inşaallah.
İlaçlarını bırakma yani en azından doktora sormadan bırakma.
Bana da şu an ilaçların kilo verdirmekten başka bir faydası yok :)
Mücadeleye devam

[Makarov]

beni depresyona sürükleyen şey issizlik oldu sizin sebebinizi bilmesem de ben iş bularak bu olayı atlattım diyebilirim şuan hiç bitmeyen bi enerji ve neşeye sahibim . İlaçları sadece 2 ay kullandım daha sonra fırlatıp attım şuan süper hissediyorum ilerde geçirebilecegime pek ihtimal vermiyorum.