Balance32
08-10-2013, 10:34 PM
Arkadaşlar merhaba;
Aranıza yeni katıldım, kendimi tanıtayım:)
7 yaşından beri OKB hastasıyım, belki daha erken.
7 yaşında bir otobüs yolculuğunda midem bulanmıştı ve istifra etmiştim. O otobüsün koltuk deseni ilkokul birinci sinifta beslenme çantama benzettiğim için her sabah (beslenme çantam eskiyene kadar 2 sene boyunca), istifra ettim.Evet her sabah.Okula giderken o çantayı elimde tutup istifra ettim her sabah, neden aileme söylemedim bilemedim;terapilerde ortaya çıktı.Neyse.
En erken hatırladığım olay buydu.
Sonra türlü türlü takıntılar oluştu. 20 yaşında dibe vurdum.2 kere intihar girişimi.
21 yaşında "O" doktor ile tanıştım;Sen OKB sin dedi;o günden sonra iyileşme sürecine girdim.Çünkü o güne kadar yaşadıklarımı kendi suçum zannediyordum.Meğerse suçlu ben değilmişim o hastalıkmış.
O gün savaş ilan ettim.Savaş ilan ederken 300 mg anafranil 2 mg xanax ve lithum aldım yanıma cephane olarak.
Aradan 20 sene geçmiş.Şu an günde 25 mg lustral alıyorum.Uzun senedir psikiyatriste uğramıyorum.Son 10 senede 2 kere gittim.Ne zaman neyi yapacağımı öğrendim.
Öncesinde nerdeyse bir ev parası kadar para döktüm doktorlara.
Sizlere edindiğim izlenimleri paylaşacağım bir ara.
Şu an çocuğumun OKB olma olasılığını çok ama çok yüksek görüyorum.
Ama korkmuyorum; çünkü bunun tedavisi var. Sadece ilaç değil.
Bir gün sizlere ve çocuğuma bunları uzun uzun yazacağım.
Şimdilik sağlıcakla kalın; hiç umutsUz olmayın, sadece zamana bırakın bazı şeyleri,şimdilik hastalıkla dalga geçmek nedir onu düşünün, detayları sonra vereceğim;)
saygılar
Aranıza yeni katıldım, kendimi tanıtayım:)
7 yaşından beri OKB hastasıyım, belki daha erken.
7 yaşında bir otobüs yolculuğunda midem bulanmıştı ve istifra etmiştim. O otobüsün koltuk deseni ilkokul birinci sinifta beslenme çantama benzettiğim için her sabah (beslenme çantam eskiyene kadar 2 sene boyunca), istifra ettim.Evet her sabah.Okula giderken o çantayı elimde tutup istifra ettim her sabah, neden aileme söylemedim bilemedim;terapilerde ortaya çıktı.Neyse.
En erken hatırladığım olay buydu.
Sonra türlü türlü takıntılar oluştu. 20 yaşında dibe vurdum.2 kere intihar girişimi.
21 yaşında "O" doktor ile tanıştım;Sen OKB sin dedi;o günden sonra iyileşme sürecine girdim.Çünkü o güne kadar yaşadıklarımı kendi suçum zannediyordum.Meğerse suçlu ben değilmişim o hastalıkmış.
O gün savaş ilan ettim.Savaş ilan ederken 300 mg anafranil 2 mg xanax ve lithum aldım yanıma cephane olarak.
Aradan 20 sene geçmiş.Şu an günde 25 mg lustral alıyorum.Uzun senedir psikiyatriste uğramıyorum.Son 10 senede 2 kere gittim.Ne zaman neyi yapacağımı öğrendim.
Öncesinde nerdeyse bir ev parası kadar para döktüm doktorlara.
Sizlere edindiğim izlenimleri paylaşacağım bir ara.
Şu an çocuğumun OKB olma olasılığını çok ama çok yüksek görüyorum.
Ama korkmuyorum; çünkü bunun tedavisi var. Sadece ilaç değil.
Bir gün sizlere ve çocuğuma bunları uzun uzun yazacağım.
Şimdilik sağlıcakla kalın; hiç umutsUz olmayın, sadece zamana bırakın bazı şeyleri,şimdilik hastalıkla dalga geçmek nedir onu düşünün, detayları sonra vereceğim;)
saygılar