Ichigo
10-05-2013, 10:06 PM
Zamanımızda yaşayan 14 yaş civarında düşünmeye başlayan ve bunun bir lanet olduğunu sanıp korkmaya başlayan ufak beyin gelişmişti şimdi o 18 yaşındaydı ve gerçekten düşünüyordu ama çıkmazdaydı kahroluyordu mutlu oluyordu seviyordu sevilmiyordu herneyse o lanetlemiş bir asalete sahipti . Lanetlenmiş asalet diyorum evet öyle ruhu asil fakat bedeni lanetlemiş çirkin birisinden söz etmiyoruz ancak fiziğin dinin doğanın herşeyin karşısında duran bir lanet her keze duyduğu saygı ve saygısızlık onu bitirircesine üzüyor insanlar çok benciller oda bencildi ama bunu aştı herkez aşabilir tam anlamıyla olmasına geerek yok demelisiniz bunu yapmalısınız kendinize evet aşşağılıyorum kendimi asaletimi bana sunulan ve benden alınan asaletimi kendimi lanetliyorum sonsuza kadar birşey yaşamayacağım tarının bir lutfümü bunlar yoksa bir cezasımı ne yaptım da bu kadar ağır ve kasvetli bir ceza ile yüzleşiyorum ne yaşadım daha önce ne kadar insanı üzdüm ne kadar ruhu katlettim ben daha önce ne idim ve ne olarak yaşıyorum sonucu ne olacak bu sonsuzluğun pozitif bir devamı ve negatif bir sonsuzla kıyaslaya biliriz aslında astranot olmak istemişti ama bu kadar yeterli değildi inandı daha sonra sanatçı olmak istedi kendini aşşağıladı evet bunu yaptı çoğu kişinin kendisini üst kademede görmesine aldanmadan bunu yaptı ve değişti çok farklı bir insandı bundan 5 sene öncesinde çocuk diyorsunuz ama herkez çocuk olarak yaşamaz bununda vazgeçilmez birşey olduğunu göz önünde bulundurmalısınız tıpkı patasana gibi lanetli olduğumu düşünyorum aynı anda bir lutüf vardı bunlara ağlanmak yerine artık birşeyler yapması gerekiyordu bunu bulması gerekiyordu ve başladı kendisini değiştirerek düşüncelerini zihnini temizleyerek aslında zaman zaman şizofren olmak istemiştir belkide hafıza hastalığı olan yaşlı bir aizymer yapmak istediği çok şey var ama yapacak imkanı yok başarmak için çok hevesi var ama başarısı yetersiz oynamak istediği çok şey var ama çok fazla zamanıda yok işte kişi benim . Kendimi lanetledim sanırım az önce çok kötü birşey hiç hoş değil ancak bir psikyatris ile karşılaşamadım çünkü öyle birisi yok nedeni ise bendeki hastalığn tamamen başka birşey olduğuna inanmam zihnimi zorlayacağım ve olabilecekleri göreceğim bunu sonuna kadar yapacağım çünkü yapaibileceği tek şey bu ve bunu sonuna kadar götürecek ve sonundaki ölümü dahi görecek belkide birdaha geri dönmeyecek sevdikleri yok değil ama sevildiği noktasında şüpheleri var ve bu noktada şüphe duyuyorsanız emin olun artık bu şüphe değil tam anlamıyla gerçektir evde sizin olmamanızı isteyen bir aileyle kaçınız yaşadınız ne kadarınız anlayaiblirsiniz ne kadar anlam yükleyebilirisiniz çoğunuz sonuna kadar okumadan aşşağılarsınız yazıma sizi basitliğe alıştırıp sonrasından hareketlendire bilirdim ama hayat tarzımda bu yok çevremden çok farklıyım ve farklı oldğum halde neden buradayım soruyorum . Boşa soruyorum çünkü bir cevap yok bana bunların getirilerini düşündüğümde çk avantajlıyım peki ya dezavantajda olduğumu düşünseydim ne yaşardım hadi bir göz atalım 15 yaşlarımda çevremin saçmalığı artık bariz bir şekilde gözlemleyeibiliyordum zihnim kapalıydı tam olarak ve yapmak istediğimi bilmiyordum oysaki şimdi biliyorum ama yapacak imkanlara sahip değilim 15 yaşında intihara kalkışan birey sayısı fazla değil çünkü hayatı anlayamıyorlar herşey basit herşey sade aslında gerçektede öyle basit ve sade ama bizler bunları parçalara bölerek yaşamaya çalışmışız ve bütünü göremiyoruz artık haftaları ayları bölmüşüz saatleri pekiya bütün nerede gören varmı hiç sanmıyorum bütünü görmek hoşunuza gitmeyecek sizde lanetlenebilirsiniz dikkat etmeyin fazla bütün gerçeği ggetirecek ve bunun altında ezilebilirsiniz bu dünyaya bu tür bir düşünce şekliyle gelme amacım neydi sanırım bir araştırmacı olmak veya gözlemci evet bunu ne kadar geliştirirdim biliyormusunuz sonuna yani sonsuza dek bunu geliştirme kapasitemin olduğuna inandım inanıyorum ama neden kimse bana inanmıyor çok bunalıyor insan muzik hat safada zihni zorlayabiliyor düşünen bir insanın zihni yanar bunu biliyormuydunuz çalışan herşey ısınır tıpkı makinalar gibi evrene göz atalım birde ne düşünüyorsunuz evrende hayat varmı yoksa sademiyiz tek yaşayan varlıklar galaksimizde bini aşkın gezegen var ve bunlardan biriside dünya ve milyonlarca galaksiz var bunlar matematiksel hesaplamalarla yerleri tespit edilmiş ve gezenemizde sadece bir güneş sistemimiz yok birçok güneş sistemi var ve bunlardan bir hayat belirtisi alamıyoruz sebebi ne olabilir sizce bizi izleyip eğleniyorlarmı yoksa eğer öyleyse bile onlara gününü göstereceğim gün gelecektir eğer yalnızsak bunun yeterliliği beni en azından dunya adına rahatlatacak evet ben rahatlayacağım bazen kendime bir başkasıymış gibi hitap ediyorum çünkü insanlar sıkıcı varlıklar kendinlerine insan diyorlar sadece çiftleşmek ve yemek için yaşayan hayvanlarsınız . Yoksa sadece bencilin tekimiyim bilemiyorum ama düşüncelerim sınırsızmış gibi geliyor.İmla kurallar için özür dilerim herkezden mazur görünüz.