iyimi kötümü yaptım bilemiyorummm...

[ayse nur]

merhaba arkadaslar. 2 yıldır okb uyum bozuklugu uyum nedeni ile tedavi görüyordum çocuk psikiyatrisinde yasım 17. son 2 aydır psikologa gidiyorum aslında okb filan hepsinin altında cok farklı birşey yatıyordu ama ben anlatmıyordum anlatamıyordum küçükken tacize ugradım kimseye anlatmadım kendimi suclu hissttetim hep korkuyorum o gün depreştim ve bu bende bir sır olaacaktı ama nasıl oldu bilemiyorum bir an agladım ve agzımdan çıktı psikologa söyledim o bana güven ailene söylemicem dedi ama ben çok korkuyorum ya aileme söylerse diye o söz verdi benim işim bu söylemicem diye ama kafamda sürekli keske anlatmasaydım diyorum ama 11 seneden sonra bunu anlattım bir kus misali hissediyorum çünkü içime atarak sucluluk hissediyordum anlattım bir nebzede rahatladım ama psikolog kendisinin söylemeyegi gibi çocuk psikiyatisininde söylemeyecegini söylerek bu olayı onada anlatmamı istedi çünkü ilaç filan değişmeliymiş psikiyatriminde billmesi gherekiyormus ama ben karmakarışığım söylesem çaresizim suçluluk hissediyorum ailemin baskalarının duymasını istemiyorum ya söylerse diye korkuyorum

[yorum]

ayşenur ne güzel ışte korkma lütfen. tabiki söylemezler ama söylerlerse de bunun senin için bence daha iyi olabilir. suan artık tedavi içerikli ilerle lütfen. yaşadıkların bilinç altına inmiş ve bu seni rahatsız ediyor. kendi iç sesini dinle ve o sana doğru şeyi söyler. korkma artık lütfen.

[ayse nur]

ya korkmamaya çalışıyorum ama yapamıyorum ama yinede bir cesaret bunları söyledim zamanla artık

[yorum]

korkmani gerektirecek bir durum yok ki ailen sana kızar diye falan mi korkuyorsun. ailenin bilmediği bir hastahaneye gitsen ve korku olmadan herşeyi anlatsan. anlatıp yüzlesip sorunları çözmen gerek en azından kendi içinde kabullenmen gerek.

[beste]

merhaba arkadaslar. 2 yıldır okb uyum bozuklugu uyum nedeni ile tedavi görüyordum çocuk psikiyatrisinde yasım 17. son 2 aydır psikologa gidiyorum aslında okb filan hepsinin altında cok farklı birşey yatıyordu ama ben anlatmıyordum anlatamıyordum küçükken tacize ugradım kimseye anlatmadım kendimi suclu hissttetim hep korkuyorum o gün depreştim ve bu bende bir sır olaacaktı ama nasıl oldu bilemiyorum bir an agladım ve agzımdan çıktı psikologa söyledim o bana güven ailene söylemicem dedi ama ben çok korkuyorum ya aileme söylerse diye o söz verdi benim işim bu söylemicem diye ama kafamda sürekli keske anlatmasaydım diyorum ama 11 seneden sonra bunu anlattım bir kus misali hissediyorum çünkü içime atarak sucluluk hissediyordum anlattım bir nebzede rahatladım ama psikolog kendisinin söylemeyegi gibi çocuk psikiyatisininde söylemeyecegini söylerek bu olayı onada anlatmamı istedi çünkü ilaç filan değişmeliymiş psikiyatriminde billmesi gherekiyormus ama ben karmakarışığım söylesem çaresizim suçluluk hissediyorum ailemin baskalarının duymasını istemiyorum ya söylerse diye korkuyorum

Psikologlarla,psikiyatristlerle konuştukların doktorunla senin aranda kalır doktoruna güven önce , sıkıntını paylaşmakla iyi etmişsin doktorunda sana senin durumuna , ruh haline göre yardımcı olur ve gerekirse ilaç tedavisi başlatır kendini sıkıntıya sokma ....