Giriş

Orijinalini görmek için tıklayınız : Tecavüz Sonrası Travmalar Hakkında



siart
21-02-2012, 12:34 AM
Herkese merhabalar,

Uye olup, bu konuyu sizlere danışma aşamasına kadar forumda oldukça dolaştım ve konuyla ilgili sizlere sorabileceğimi düşündüm. Doğru başlık altında olduğumu ümid ediyorum .

4 aydır bir kızla ilişkim var. Sosyal ve ekonomik olarak rahat olmamıza rağmen, ilk ay sonrasında ciddi sorunlar yaşamaya başladık. Çok ufak konuları ciddi takınlar haline getirerek her gün kavga eder bir hale geldik. Ayrılmak istedim lakin bu konuda çok uçlarda davranışlar gösterdi. (İntihara kadar ilerledi) Ben 35, kız arkadaşım da 29 yaşında.

En son ayrılmak için zorladığımda, bana 17 yaşında tecavüze uğradığını, tecavüze uğradığı kişi tarafından hamile kaldığını ve kürtaj olmak zorunda kaldığını anlattı. Bunları dinledikten sonra kişiye bakış açım tamamen değişti ve onu anlamaya çalışmaya başladım.

Anne - baba ayrı ve çok kötü bir aile yapıları var. Anlattığı kadarıyla tecavüzden sonra 7 yıl hiçbir erkekle bir araya gelememiş. Ve beni hayatının aşkı, ilk ve tek erkeği olarak adlandırıyor. Lakin ciddi sorunları var 2 sene terapi görmüş ama bazı travmaların izleri hala apaçık ortada.

Artık ona ne şekilde faydalı olabilirim, ne konularda destek olabilirim diye yaklaşıyorum. Ama internette tecavüz sonrası travmalarla ilgili bir dökümana ulaşamadım. Bu konuda bazı ipuçlarına veya akademik dökümanlara ihtiyacım olduğunu düşünüyorum.

Şimdiden cevaplarınız ve yardımlarınız için teşekkür ederim.

Saygılarımla,

SiarT

atacannn
21-02-2012, 02:33 AM
Akademik dökümana gerek yok yanında ol. Kötü geçmiş aile yapısı var güzelliklerle dolu bir hayat yaşat..

anduril
21-02-2012, 09:42 AM
Herkese merhabalar,

Uye olup, bu konuyu sizlere danışma aşamasına kadar forumda oldukça dolaştım ve konuyla ilgili sizlere sorabileceğimi düşündüm. Doğru başlık altında olduğumu ümid ediyorum .

4 aydır bir kızla ilişkim var. Sosyal ve ekonomik olarak rahat olmamıza rağmen, ilk ay sonrasında ciddi sorunlar yaşamaya başladık. Çok ufak konuları ciddi takınlar haline getirerek her gün kavga eder bir hale geldik. Ayrılmak istedim lakin bu konuda çok uçlarda davranışlar gösterdi. (İntihara kadar ilerledi) Ben 35, kız arkadaşım da 29 yaşında.

En son ayrılmak için zorladığımda, bana 17 yaşında tecavüze uğradığını, tecavüze uğradığı kişi tarafından hamile kaldığını ve kürtaj olmak zorunda kaldığını anlattı. Bunları dinledikten sonra kişiye bakış açım tamamen değişti ve onu anlamaya çalışmaya başladım.

Anne - baba ayrı ve çok kötü bir aile yapıları var. Anlattığı kadarıyla tecavüzden sonra 7 yıl hiçbir erkekle bir araya gelememiş. Ve beni hayatının aşkı, ilk ve tek erkeği olarak adlandırıyor. Lakin ciddi sorunları var 2 sene terapi görmüş ama bazı travmaların izleri hala apaçık ortada.

Artık ona ne şekilde faydalı olabilirim, ne konularda destek olabilirim diye yaklaşıyorum. Ama internette tecavüz sonrası travmalarla ilgili bir dökümana ulaşamadım. Bu konuda bazı ipuçlarına veya akademik dökümanlara ihtiyacım olduğunu düşünüyorum.

Şimdiden cevaplarınız ve yardımlarınız için teşekkür ederim.

Saygılarımla,

SiarT

doğru başlıktasınız..posttravmatik bir kız arkadaşınız var muhtemelen.. ben de posttravmatiğim ensest dolayısıyla

bir kere sakın ona acıdığınız için onla beraber olmaya kalkmayın muhtemelen şevkatinize bağımlı ama siz onun sevgilisiyseniz sadece ana baba gibi şevkat verecek kişi olmadığınızın ayırdımına varmalı aşıksanız zaten böyle bir şeye maruz kalmış kişiye katlanabilirsiniz. sizin o uçlarda diye tanımladığınız davranışlar tekrarlanacak inşallah tekrarlanmaz ama deneyimlerime göre öyle olacak kendimden biliyorum.

o travmayı flashback(geriye dönüşler) ile tekrar tekrar yaşayacak sinir ve anksiyete(kaygı) atakları yaşıyacak.. bu yüzden sadece bulunduğu ortamdaki kokuyla bile flashback yaşayıp o ortamdan uzaklaşmak isticek.. nedensiz yere sizden soğuyacak bir anda sonra bir anda aşka gelip size tutulacak

aile yapısıda kötü demişsiniz.. hazırsanız elinizde bir enkaz var baştan yaratıp onu toparlayıp yolunuza devam edebilirseniz edin fakat o kadar güçlü değilseniz şimdiden hayatından çıkın çünkü ileride onu terkederseniz onun için daha büyük bir yıkım olacak

eneszeren
21-02-2012, 09:58 AM
şurada bir sayfa buldum bir bakın isterseniz.. http://www.turkhukuksitesi.com/showthread.php?t=3275
birde şunu söylemek istedim eğer kız arkadaşınıza arka çıkar desteklerseniz, onunla iletişiminiz tam manasıyla doğru bir şekilde bazı temellere otursun inanıyorum. çok mutlu olursunuz. ama kadın merhametli olmalı erkeğe üstünlük taslamamalı kadın dediğin yumuşak olmalı. zaten bir zaman sonra erkek yumuşuyor. yeterki içinde insanlık olsun.

siart
21-02-2012, 01:52 PM
Sn. Anduril özellikle tavsiyelerinize çok teşekkür ederim.

Yazınızda bahsettiğiniz profil tamamen kız arkadaşımın profili. Ve anladığım kadarıyla, bu travmalar belirli otonom hareketler yaratıyor. Öncelikli olarak ona acımış olduğum dolayısıyla değil de, önümde çareler olabileceği ihtimali dolayısıyla beraberlikteliği yürütüyorum. Eğer yaşadıklarını anlatmamış olsaydı, her gün yaşanılan sıkıntıları, kavgaları farklı kişilik bozukluklarına yorumlayacak ve kesinlikle terkedecektim.

Ama vermiş olduğu bu bilgiler doğrultusunda, artık bir ışık olduğunu düşünüyorum. Sadece farkında olmak zorunda olduğum yöntemleri araştırma aşamasındayım. Şöyle söyleyeyim yaşanılan sıkıntıları aşabilmek için gerekli olan donanıma sahip olmadığım için Descartes'ın Metot Üzerine Konuşmalar ına başladım.

Şu an benim için en önemli olan konu yaşadığımız sıkıntıların temelinde bu travmaların yatıp yatmadığını çözebilmek. Hangi tepkinin, nasıl bir travmanın izi olduğunu anlayabilmek, yani karşımda nefes alan sevdiğim kadını anlayabilmek.

3 aydır ciddi problemlerle boğuşurken, şimdi sevdiğim kıza bu açıdan yaklaşmaya başlamam bende daha fazla sabır, sakinlik ve farkındalık yarattı. Kış dönemi olması da bir şans oldu çünkü işlerim daha rahat ve daha fazla ilgilenebiliyorum onunla.

Lakin son paragrafta yazdıklarınız beni ciddi olarak düşündürdü. Çünkü sürecin kısa olmadığını ve hatta kronikleşmiş bir takım reflexler oluştuğunun farkına vardım. Belirli olmayan uzunlukta bir süreçte onunla olabilecek miyim, galiba buna karar vermem gerekecek. Lakin onu bu şekilde bırakıp gitmek bende iç hesaplaşmalar, ciddi yaralar ve kendime güvensizlikler yaratacak.

Şahsım adına çok karmaşık bir dönem. Böyle bir forum bulabilmiş olmak, en azından sıkıntıları paylaşabilmek, insanda sorununu paylaşırken çözümlere ulaşmasını sağlıyor. Hepinize teşekkür ederim.

anduril
21-02-2012, 02:30 PM
Sn. Anduril özellikle tavsiyelerinize çok teşekkür ederim.

Yazınızda bahsettiğiniz profil tamamen kız arkadaşımın profili. Ve anladığım kadarıyla, bu travmalar belirli otonom hareketler yaratıyor. Öncelikli olarak ona acımış olduğum dolayısıyla değil de, önümde çareler olabileceği ihtimali dolayısıyla beraberlikteliği yürütüyorum. Eğer yaşadıklarını anlatmamış olsaydı, her gün yaşanılan sıkıntıları, kavgaları farklı kişilik bozukluklarına yorumlayacak ve kesinlikle terkedecektim.

Ama vermiş olduğu bu bilgiler doğrultusunda, artık bir ışık olduğunu düşünüyorum. Sadece farkında olmak zorunda olduğum yöntemleri araştırma aşamasındayım. Şöyle söyleyeyim yaşanılan sıkıntıları aşabilmek için gerekli olan donanıma sahip olmadığım için Descartes'ın Metot Üzerine Konuşmalar ına başladım.

Şu an benim için en önemli olan konu yaşadığımız sıkıntıların temelinde bu travmaların yatıp yatmadığını çözebilmek. Hangi tepkinin, nasıl bir travmanın izi olduğunu anlayabilmek, yani karşımda nefes alan sevdiğim kadını anlayabilmek.

3 aydır ciddi problemlerle boğuşurken, şimdi sevdiğim kıza bu açıdan yaklaşmaya başlamam bende daha fazla sabır, sakinlik ve farkındalık yarattı. Kış dönemi olması da bir şans oldu çünkü işlerim daha rahat ve daha fazla ilgilenebiliyorum onunla.

Lakin son paragrafta yazdıklarınız beni ciddi olarak düşündürdü. Çünkü sürecin kısa olmadığını ve hatta kronikleşmiş bir takım reflexler oluştuğunun farkına vardım. Belirli olmayan uzunlukta bir süreçte onunla olabilecek miyim, galiba buna karar vermem gerekecek. Lakin onu bu şekilde bırakıp gitmek bende iç hesaplaşmalar, ciddi yaralar ve kendime güvensizlikler yaratacak.

Şahsım adına çok karmaşık bir dönem. Böyle bir forum bulabilmiş olmak, en azından sıkıntıları paylaşabilmek, insanda sorununu paylaşırken çözümlere ulaşmasını sağlıyor. Hepinize teşekkür ederim.

bakın burda kız arkadaşınız gibi ben dahil birkaç üye var
tabiiki çok ağır vakayız başaramayacaksan şimdiden git demiyorum sadece sendede ağır sinir bozukluğu yaratabilir diyorum
kendine çözmek düzeltmek için bir meşkale görme çünkü sonu gelmeyebilir
kendini bu işe tamamen kaptırma gün gelir düzeldi derken nüksedebilir
çünkü bak sadece taciz görmemiş sadece tecavüz görmemiş + bir bebek kaybetmiş bu bir kadın için ne demek anlaman tahayyül etmen çok güç
yaşadığınız sıkıntılar travmatik stres ataklarımı yoksa ikiniz arasında mı gerçekleşiyor bunu anlamanın aslında basit bir yolu var ona çok iyi davran uzunca bir süre hep alttan al ama bu hareketlerin yapmacık değil içten olsun hala durduk yere problem çıkıyorsa anla ki travma yüzünden ama aranızda bir problem olmuşsa ve tepkiler veriyorsa bu travmadan değil o an olan problemdendir.
onun sinirleri çabuk bozulur bunuda anla küçücük birşeyden kocaman kavgalar çıkarabilir 25 yıla ne kadar acı sığdırdığını anla
ve farkında ol başına bu tarz şeyler gelen insanlar çok kötü yollara düşer o düşmemiş
bak hayatını ona adıyacaksan onla ol demek istiyorum sen yetersizsin güçsüzsün onu kaldıramazsın demiyorum çünkü seni tanımıyorum sınırlarını bilmiyorum
sadece yıllar süren ilişkiden sonra koparsanız ona bir travma daha yaşatırsın
inşallah birbirinizin tutunacak dalı olarak değilde birbirinizin aşkı olursunuz kendi hayatlarınızda

siart
21-02-2012, 03:01 PM
Siz gerçekten bir nimet oldunuz benim için, bu konuda aynı dili konuşabileceğimi kimseden ummazdım.

Evet önerinizi geçen ay 10 gün boyunca yaptım. Sürekli alttan alıp tüm kavgaları geçiştirdim. Muhlis, mülayim bir adam olarak 10 gün dayanabildim çünkü sorunları benim alttan almamla geçiştiremedik. Aksine daha da saldırgan ve tehditvari bir ruh haline büründü.

Hep benim onu anlayamadığımı vurguluyor, yaptığım bir şaka bile çok ciddi kavgalara dönüşüyor ve geri döndüremiyorum. Ona sürekli biraz rahat olup sakinleşmesi gerektiğini vurguluyorum. Sakinleş ki konuşalım, sorunlarımızı çözelim. Ama hayata karşı öyle önyargılar örülmüşki kafasında, herkesin onu üzeceğini, hep üzüldüğünü ve ölümün onun için tek çare olacağını düşünmeye başlıyor.

Herşeyden vazgeçeceğini sürekli vurguluyor ve maalesef çevresinde ona destek olabilecek, ailesi de dahil olmak üzere hiç kimse yok.

Gücümün tükendiği çok zaman oldu bu 3 - 4 aylık dönemde. Lakin dediğim gibi onu bırakıp gitmek bana etik gelmiyor. Ama hayatımı da böyle bir ruh haliyle geçiremeyeceğimin farkındayım. Acaba bu travmalar geçer mi, birisiyle yaşayabilmeyi öğrenir mi ümidiyle hareket ediyorum.

Ama oldukça haklısınız ki, bu kararı bir an önce vermem gerekiyor. Bu kadar donanımsızken, daha karşımdaki insanın neler yaşamış olduğunu kafamda dahi tasvir edemezken, ona nasıl faydam dokunur, nasıl ortak bir yol çizilir, tamamen bulanık bir yol...

Hayat maalesef herkese adil davranmıyor. Bazen bu dünyanın başka dünyaların cehennemi olduğunu düşünüyorum. Ama artık sayenizde kafamda bir şeyler oluştu. Çabuk karar verip, verdiğim kararlarında sonsuza kadar arkasında durmam gerekiyor.

Size tekrar tekrar teşekkür ederim.

anduril
21-02-2012, 03:06 PM
Siz gerçekten bir nimet oldunuz benim için, bu konuda aynı dili konuşabileceğimi kimseden ummazdım.

Evet önerinizi geçen ay 10 gün boyunca yaptım. Sürekli alttan alıp tüm kavgaları geçiştirdim. Muhlis, mülayim bir adam olarak 10 gün dayanabildim çünkü sorunları benim alttan almamla geçiştiremedik. Aksine daha da saldırgan ve tehditvari bir ruh haline büründü.

Hep benim onu anlayamadığımı vurguluyor, yaptığım bir şaka bile çok ciddi kavgalara dönüşüyor ve geri döndüremiyorum. Ona sürekli biraz rahat olup sakinleşmesi gerektiğini vurguluyorum. Sakinleş ki konuşalım, sorunlarımızı çözelim. Ama hayata karşı öyle önyargılar örülmüşki kafasında, herkesin onu üzeceğini, hep üzüldüğünü ve ölümün onun için tek çare olacağını düşünmeye başlıyor.

Herşeyden vazgeçeceğini sürekli vurguluyor ve maalesef çevresinde ona destek olabilecek, ailesi de dahil olmak üzere hiç kimse yok.

Gücümün tükendiği çok zaman oldu bu 3 - 4 aylık dönemde. Lakin dediğim gibi onu bırakıp gitmek bana etik gelmiyor. Ama hayatımı da böyle bir ruh haliyle geçiremeyeceğimin farkındayım. Acaba bu travmalar geçer mi, birisiyle yaşayabilmeyi öğrenir mi ümidiyle hareket ediyorum.

Ama oldukça haklısınız ki, bu kararı bir an önce vermem gerekiyor. Bu kadar donanımsızken, daha karşımdaki insanın neler yaşamış olduğunu kafamda dahi tasvir edemezken, ona nasıl faydam dokunur, nasıl ortak bir yol çizilir, tamamen bulanık bir yol...

Hayat maalesef herkese adil davranmıyor. Bazen bu dünyanın başka dünyaların cehennemi olduğunu düşünüyorum. Ama artık sayenizde kafamda bir şeyler oluştu. Çabuk karar verip, verdiğim kararlarında sonsuza kadar arkasında durmam gerekiyor.

Size tekrar tekrar teşekkür ederim.

ne diyebilirim ki hakkınızda hayırlısı dilemekten başka inşallah bir yerden başlarsınız kararlılıkla sakince yolunuzda ilerlersiniz mutluluklar ve huzur diliyorum

mustafakartal
21-02-2012, 03:44 PM
yol yakınken geri dön kardeşim. bu yolun sonu yok. bu sorunu çözemezsin.
eğer psikitariste gidip ilaçlarla rahatlayabilirse bir umut olabilir ama bu tür vakalar ilaç tedavisine de dirençli olabiliyor.
bunları nerden biliyorum.
ben 10 yıl önce çocukluğunda cinsel taciz yaşamış bir kadına aşık oldum ve senin yaptığın gibi ona yardımcı olmaya çalıştım ama sonunda bana öyle bir kafayı yedirtti ki 10 yıl kendime gelemedim.

shafak
21-02-2012, 05:42 PM
Şimdiden cevaplarınız ve yardımlarınız için teşekkür ederim.





Psikologçuluk oynamayı değil de; ona gerçekten yardımcı olmayı istediğinizden emin misiniz?

siart
21-02-2012, 05:52 PM
Psikologçuluk oynamayı değil de; ona gerçekten yardımcı olmayı istediğinizden emin misiniz?

Siz tanıyı koymuşsunuz zaten Sn. shafak. Sizin benimle ilgili bulgunuzu biraz daha açar mısınız rica etsem?

shafak
21-02-2012, 06:06 PM
Siz tanıyı koymuşsunuz zaten Sn. shafak. Sizin benimle ilgili bulgunuzu biraz daha açar mısınız rica etsem?

Özel mesaj yazdım. Lütfen bakıverin.

siart
22-05-2012, 02:10 PM
Bu kadar uğraştıktan sonra, bu kadar çaba verdikten sonra, artık dayanamaz hale geldim. Böyle bir durumla başa çıkabilmek neredeyse imkansız. Psikolog dan Eft ye kadar her şeyi denememize rağmen çok büyük bir sabır isteyen bir durum. Sabır gösterdikçe, öfke nöbetleri, tartışmalar daha da artar hale geldi. Artık benim psikolojik desteğe ihtiyacım var. Çevremdeki arkadaşlarımı, işimdeki itibarımı kaybetmeye başladım. Herkes bizden uzaklaşmaya başladı. Yaşadığımız rezilliklerin haddi hesabı kalmadı.

Psikologlara bir lüks araba parası harcadım. Hiç bir masraftan kaçınmadım ama düzelme bir kenara, daha da kötüleşmeye başladı. Sürekli yanında olmamı istiyor, işe gidemez, iş yapmaz hale geldim. Alkol almasının önüne geçemiyorum, içince de sapıtıyor.

Dün itibariyle artık pes ettim. Aşk, sevgi bir kenara, artık ondan nefret eder bir hale geldim. Artık bu insandan kurtulabilmek için çaba gösteriyorum. Her türlü tehditi, şantajı yaşıyorum.

Bir arkadaş bu mesajı açtığımda bir yorum yapmıştı, şu an onu o kadar iyi anlıyorum ki. Düzelebilir, acılarını unuttturabilirim zannetmiştim. Aylarca tatil yaptık, istediklerini yaptım, seyahatlere çıktık. Sırf güneşlenmek istiyor diye hafta sonu Mısır a götürdüm. İsteklerini gerçekleştirmek için elimden geleni yaptım.

Ama en sonunda psikologumuz dahi, bana emin misin diye sormaya başladı. Şimdi ondan kurtulabilmek için destek alıyorum. Bunları da bu durumla karşılaşabilecek birileri olur diye, sadece yaşadıklarımı anlatabilmek için burada sizinle paylaşıyorum.

meridyen
22-05-2012, 03:38 PM
aşk da bir yere kadar. sizi mutlu etmeyen, sürekli sorunları olan, destek olduğunuz halde sizi mutsuzluğa sürükleyen birisinin yanında ömür boyu kalamazsınız. Arkadaşınızın belli ki çok uzun yıllar sürecek bir tedaviye ihtiyacı var, hayatta her türlü şey insanın başına gelebilir, çevremizde destekçilerimiz varken bunların hepsini yenebiliriz aslında. belki de bazı insanlar aşırı güçsüz..

shafak
22-05-2012, 06:01 PM
.....
Ama en sonunda psikologumuz dahi, bana emin misin diye sormaya başladı. Şimdi ondan kurtulabilmek için destek alıyorum. Bunları da bu durumla karşılaşabilecek birileri olur diye, sadece yaşadıklarımı anlatabilmek için burada sizinle paylaşıyorum.

özel mesaj yazdım. Bakıverin lütfen...

anduril
22-05-2012, 07:43 PM
muhtemelen şevkatinize bağımlı ama siz onun sevgilisiyseniz sadece ana baba gibi şevkat verecek kişi olmadığınızın ayırdımına varmalı aşıksanız zaten böyle bir şeye maruz kalmış kişiye katlanabilirsiniz


sizin o uçlarda diye tanımladığınız davranışlar tekrarlanacak


o travmayı flashback(geriye dönüşler) ile tekrar tekrar yaşayacak sinir ve anksiyete(kaygı) atakları yaşıyacak


nedensiz yere sizden soğuyacak bir anda sonra bir anda aşka gelip size tutulacak


hazırsanız elinizde bir enkaz var baştan yaratıp onu toparlayıp yolunuza devam edebilirseniz edin fakat o kadar güçlü değilseniz şimdiden hayatından çıkın çünkü ileride onu terkederseniz onun için daha büyük bir yıkım olacak


kendine çözmek düzeltmek için bir meşkale görme çünkü sonu gelmeyebilir
kendini bu işe tamamen kaptırma gün gelir düzeldi derken nüksedebilir
çünkü bak sadece taciz görmemiş sadece tecavüz görmemiş + bir bebek kaybetmiş bu bir kadın için ne demek anlaman tahayyül etmen çok güç


onun sinirleri çabuk bozulur bunuda anla küçücük birşeyden kocaman kavgalar çıkarabilir 25 yıla ne kadar acı sığdırdığını anla

Alıntıladığım bu yerlerde hazır değilsen, gerçekten aşık değilsen, o kadar güçlü değilsen, hazır şimdi bu ilişkiden şüphe duyarken bitir demiştim.. kendine çok güzel bir puzzle buldun uğraştın ama bitiremedin seninde sinirlerin harap oldu o da her an bırakıp gideceksin diye harap oldu.. çok güzel şimdi de buraya gelip sakın istismar taciz tecavüz mağdurlarıyla beraber olmayın diye öğüt veriyorsun.. Feyzalın eyy gençler..

siart
24-05-2012, 04:40 PM
Alıntıladığım bu yerlerde hazır değilsen, gerçekten aşık değilsen, o kadar güçlü değilsen, hazır şimdi bu ilişkiden şüphe duyarken bitir demiştim.. kendine çok güzel bir puzzle buldun uğraştın ama bitiremedin seninde sinirlerin harap oldu o da her an bırakıp gideceksin diye harap oldu.. çok güzel şimdi de buraya gelip sakın istismar taciz tecavüz mağdurlarıyla beraber olmayın diye öğüt veriyorsun.. Feyzalın eyy gençler..

İnanın düşündüğünüz gibi değil, ben hatamı kabul ediyorum. Sizin önerilerinizi en başta dinlemedim. Hak verdiğimi de belirttim. Önerimi öyle birşey değil, sadece konunun ne kadar zor ve yıllar boyu uğraş gerektirebilecek bir durum olduğunu belirtmek amacıyla bunları yazdım.

Olayı tek taraflı değerlendiriyorsunuz, tüm kıyafetlerim yırtıldı, arabam parçalandı, fiziki şiddet gördüm. Bilgisayarlarım, gözlüklerim kırıldı. Bunların hiçbirini önemsemedim. Beni üzmek için gidip hiç tanımadığı bir adamla evlendi, hiç önemsemedim. Sabahlara kadar tartıştık, günlerce işe uykusuz gittim, iş arkadaşlarımla aramı açtı, hiç önemsemedim.

8 ayda 27 kilo verdim, 1 paket sigarayı 3 paket içmeye başladım, onu polislerin elinden kurtarabilmek için tüm çevremi yaşadıklarımın içine dahil etmek zorunda kaldım. En son artık kalp hastası babamı tehdit etmeye başlayınca işe noktayı koymaya karar verdim.

Sizce emek sarfetmemiş mi oldum. Depresyonu artmasın, Antalya da havalar kapalı diye güneşli ülkelere gittik, gittiğimiz yerde otelden kovulduk, kaldığımız oda kullanılmaz hale geldi.

Ağzımdan çıkabilecek en ufak bir yanlış kelime, o günümüzü cehenneme çevirmeye yetiyor da artıyordu. Konuşmaktan korkar, artık neredeyse konuşmaz hale gelmiştim.

Hatamın farkındayım, destek olabilecek kadar güçlü olduğumu düşünüyordum, ama bu kadar şiddet yaşayacağımızı düşünmemiştim. Beni kaybetme korkusundan değil, ne yaparsa yapsın onun yanında olduğumu bildiği için, gün geçtikçe yaşanılan şiddet arttı. Yaşadığım tehdit, şantaj, şiddet hayatım boyunca unutamayacağım şeyler.

Evet yazdığım bazı şeyler çirkin farkındayım. Size birşey sorayım, sizin kendinizi kötü hissettiğiniz bir anda, yanınızdaki insan sizi sakinleştirmeye çalışsa, uyutmaya çalışsa, sizi kaldırıp duşa soksa, yıkasa, masajlar yapsa ve sonra siz kalkıp o adama vurmaya başlasanız neden beni uyutmaya çalışıyorsun diye. Elinize geçen herşeyi fırlatsanız, kırsanız ve karşınızdaki insan sadece sakin ol bebeğim, bir şey yok ortada dese saatlerce. Evet karşınızdaki insan çirkin demekki.

O gecenin sabahı polis gelse sizin ifadenizi almak üzere karakola götürmeye çalışsa ve yanınızdaki insan bu konuyu bir şekilde halletse çirkin bir insan.

Size yardım etmeye çalışan herkes mi çirkin? Evet mütevazi olmayacağım çok şey yaptım, 8 ayda çok şey kaybettim. Her türlü imkanı seferber ettim. Çirkin olduğumdan mı, karşılık beklediğimden mi? Hayır! O insanı sevdiğim için! Ama size göre çirkin olan benim yaklaşımımsa, ben gerçekten çok hatalı olmalıyım.

Evet benim yaşadıklarımdan feyz alabilecek birisi varsa buraya bu kadar şeyi yazmam en azından bir anlam taşıyacaktır.

siart
24-05-2012, 09:31 PM
Siz yazdıklarımı uydurduğumu söyleyemezsiniz ama ben size yaşanılanların gerçek olduğunu ispat edebilirim. Siz inkar edilemez gerçeklerden vurgulama yapıyorsunuz, ben de yaşadıklarımdan. Sizin kötü ve çirkin olduğunuzu söylesem bilmeden konuşmuş olurum ve size iftira atmış olurum değil mi? (Ki kesinlikle böyle bir yargıda değilim, haddime de düşmez)

Lakin bu konuyu sizlerle tartışabilecek tahammül sınırında olmadığım üzere, sadece iftira atmakta olduğunuzu size hatırlatırım. Çünkü bu yaşanılanları bilen kişiler olduğu için sadece o kişileri arayarak dahi, benim müsademle iftiranızı size ispat edebilirim. Yaşam koçumuz ve psikoloğumuz tüm detaylara hakimdir.

Peki ben size bunların uydurma olmadığını ispat ettiğimde ne olacak? Konuyu değil, üslubu mu tartışacağız ondan sonra.

Konu farklı bir tarzda gereksiz bir polemiğe dönüşmek üzere. Yalan söylüyorsun dediğinizde dayanağınız nedir? Genellemelerden mi bahsedeceksiniz yaşadıklarınızdan mı? Neye göre imkansız, tanının ne olduğunu biliyor musunuz? Detaylara hakim misiniz?

Siyasetçi uslubuyle yalan söylüyorsun deyip, konuyu paylaşımdan tartışmaya taşımayınız lütfen. Yaşadıklarımı paylaştım. Rahatsız edici bir durum varsa moderatorlerden konumun silinmesini rica ediyorum.

Cümleten hayırlı kandiller.

cok_mutsuz
02-06-2012, 01:34 PM
Sayın siart,
Sizin hayatınızı değiştiren, bozan, sizin hayatınıza zarar veren bir insanla berabersiniz ve bunu düzelteceğinizi düşünüyorsunuz. Bu süreçlerden ben de geçtim.. Ve sonunda olan bana oldu. Tam 1.5 yıl boyunca aşırı psikolojik problemli bir insana yardımcı olmaya çalıştım. Küçük yaşta babasını kaybetmiş, benimle tanışmadan kısa bir süre önce de annesini kaybetmiş. Tüm herkes şirkette ona düşman iken, ben onu anlamaya çalıştım, bu yüzden o da tek arkadaşının ben olduğumu düşünüyordu. O kadar çok idare ettim ki onu, bir zaman sonra kabak benim başıma patlamaya başladı. Bizler gibi insanlar başkalarına yardımcı olmayı seçince, bizim gibi düşünen çevremiz yoksa maalesef o çevremizdeki insanlar yavaş yavaş kendilerini bizlerden çekmeye başlıyorlar.. Çünkü yardımcı olmaya çalıştığım insan ben hariç herkese saldırgan idi.. Bu davranışlarını düzeltirim umuduyla onu hep dinledim. Bana dertlerini anlatıyordu. Yaşamak istemediğini, hayatta hiç bir şey kalmadığını söylüyordu.

İş yerinde çalışmasa bile hep idare ettim, düzelir bekledim ve düzelmesi için de ben de elimden geleni yaptım. Kendisine zarar verdiğinde hastaneye sırtında taşıyan ben oldum, alkolle birlikte xanaxları yutup intihara kalktığında hastaneye yetiştiren de ben oldum. Ama bir zaman sonra bu insanın benim yaptığım hiç br davranışın ona iyilik olmadığını düşündü.. Aylarca işe gelmedi ve ben hep idare ettim, onun yapması gereken işleri de ben yaptım... Patrona rapor verirken onun yaptığı iş listesine bir sürü şey ekliyordum yapmış gibi.. Ama hiç bir faydası olmadı.. tam tersine zararı oldu.. Sonunda bu kişi tarafından ölüm tehditleri aldım, boğazımı sıkıp yumruk attığı zamanlar oldu... Yine sesimizi çıkarmadık ama arkadaşlığımız tamamen bitti, bir zaman sonra işe gelmeye başladı ve bana düşman olmaya başladı, kafasındaki takıntıları bana karşı kullanmaya, bana karşı saçma sapan senaryolar üretip onun arkasından iş çevirdiğimi düşünmeye başladı ve yönetime de bu şekilde yansıttı..
Sayın Siart, bu tür insanlara bizim gibi insanlar yardımcı olamaz... Benim de bir sürü psikolojik sorunlarım oldu, ve hatta hala ilaç kullanıyorum, Ancak bu tür insanların psikolojik rahatsızlığının yanında görgüsüzlük, şımarıklık, adam gibi adam olmama gibi problemleri olduğunu bizler unutuyoruz.

Zamanında çektiği acıyı farketmek vardır, bir de bunu ilgi çekmek, hep ilginin kendisinde olması için kullanmak vardır.. Maalesef bazı insanlar bunu kullanıyor hep.. İşimizi gücümüzü bırakıp onlarla ilgilenmemizi istiyorlar.. O kadar yoğun işimin arasında bu insana yardımcı olmaya çalıştım. 1 yıl denedim olmadı. 1 yıl sonunda ben herşeyimi yitirmiş bir adam oldum. Bunu insanlık adına yaptım, onun düzeleceğine inandığım için yaptım, bana karşı çıkan tüm arkadaşlarım benden uzaklaştı, konuşmadı benimle.. Ona düşman olan herkes bir zaman sonra bana da düşman oldu.
Psikoloji bozuk bir insan kötü olmak istediğinde çok kolay kötü olabiliyor ve çok kötü planlar yapabiliyor insana zarar vermek için, o da bu planlarını yaptı ve benim kariyerime zarar verdi... Hayatımda geriye dönüp bir daha asla yapmayacağım şey varsa budur...
Ben de aile kavgası içinde büyüyen bir çocuktum, bu yüzden de benim de problemlerim var ve bu tür problemleri olan herkesi çok iyi anlayabiliyorum ancak bunu ilgi çekmek için kullanmıyorum... Şunu anladım ki, kimseye yardımcı olmayacaksın. Başka çevremden de aldığım tecrübelerle sabittir ki, insanlara yardımcı olmaya çalışmak asla takdir edilmiyor, hatta onlarla çok samimi olduğumuz için bir zaman sonra onların karşısında zayıf imazjı çizmeye başlıyorsunuz ve size hakaret edebilecek, size aşağılık gibi davranacak hakları olduklarını düşünüyorlar... Aradaki mesafeyi koruyarak bu tür insanlara da yaklaşamayacağımız için , bunun en güzel yolu sadece onların kendilerinin çok profesyonel bir destek almasıyla düzelmesi gerektiğini onlara düşündürmek... Başka bir şey elimizden gelmiyormuş bunu öğrendim...

Sizi üzen, sizin yıpratan bir şey sizi asla mutlu edemez... Sizi üzer sadece.. Sizi mutlu eden şeylerin yanında olmak en mantıklısı...

Deli Ruzgar
03-07-2012, 11:55 PM
Eger gercekten ona yardim etmek istiyorsaniz bunun cozumunu ben biliyorum, o kizin psikolojisini benden iyi kimse anlayamaz.

yorum
04-07-2012, 12:12 AM
Eger gercekten ona yardim etmek istiyorsaniz bunun cozumunu ben biliyorum, o kizin psikolojisini benden iyi kimse anlayamaz.

bir çözümünüz varsa neden yazmak yerine ben biliyorum diyorsunuz ki?

Deli Ruzgar
04-07-2012, 12:18 AM
cunki bu cozumu yazarim ama oncelikle bunu yapmak istediginden emin olmaliyim sonucta bu zor bir yol boyle birine yardim etmek kolay degil hic kolay degil eger kendisi hazirsa bu yolu yurumeye ozaman elimdne geldigince cozumler dusunmeye hazirim. bend ebu konularla karsi karsiya geldigim icin o kizin psikolojisini cok iyi anliyorum ama sizde anlayinki bunlar oyle laf olsun diye konusulucak seyler degil eger kararliysa yardim etmeye hazirim.

yorum
04-07-2012, 12:26 AM
cunki bu cozumu yazarim ama oncelikle bunu yapmak istediginden emin olmaliyim sonucta bu zor bir yol boyle birine yardim etmek kolay degil hic kolay degil eger kendisi hazirsa bu yolu yurumeye ozaman elimdne geldigince cozumler dusunmeye hazirim. bend ebu konularla karsi karsiya geldigim icin o kizin psikolojisini cok iyi anliyorum ama sizde anlayinki bunlar oyle laf olsun diye konusulucak seyler degil eger kararliysa yardim etmeye hazirim.
Siz inanıyormusunuz hiç bir insan böyle bir psikolojiden kurtulmak istemesin.Ve ömrü boyunca böyle bir sorunla karşı karşıya ve sürekli melankolik kalsın.Tabi ki ister.haa yeteri anlamda bazı şeylere yüzyüze gelip aşabilir mi ve kendini ona hazırlamış mı bilemem ama sizinde en azından kurduğum empati kadar.bu süreçte yardımcı olmalısınız.Mesela bir yazı yazıp size kendisine yardımcı olabileceğinizi en azından kanıtlatabilirsiniz.Size olan inancı ve güvenini kazanmak için onu anlatan bir yazı yazabilirsiniz.fikrim bunlar.

Deli Ruzgar
04-07-2012, 12:26 AM
umarim benim ne demek istedigimi anlamissinizdir..

yorum
04-07-2012, 12:29 AM
umarim benim ne demek istedigimi anlamissinizdir..

Sizi anlıyorum ama şunuda yapmayın.o gelirse ben giderim.Siz 1 adım gidin o bir adım gelmesse siz gene 1 adım gidin.Çünkü bir adım gelecek bir gücü olmayabilir belkide.

Deli Ruzgar
04-07-2012, 12:29 AM
haklisiniz, peki size sadece sunu belirtiyim ben oz babam tarafindan bir sene boyunca tacize ve hatta daha ilerisinide yasadim. suan aylemden uzak biryerde kaliyorum. en azindan kendimce dusuncelerimi neyin iyi gelip gelmeyecegini ve nasil bu sorun cozulebilecegine dahil belki yardimim dokunur tabi eminimki o kiz iyilesmek istiyordur ama bunu yazan sevgilisi kizin kendisi degil..

yorum
04-07-2012, 12:38 AM
haklisiniz, peki size sadece sunu belirtiyim ben oz babam tarafindan bir sene boyunca tacize ve hatta daha ilerisinide yasadim. suan aylemden uzak biryerde kaliyorum. en azindan kendimce dusuncelerimi neyin iyi gelip gelmeyecegini ve nasil bu sorun cozulebilecegine dahil belki yardimim dokunur tabi eminimki o kiz iyilesmek istiyordur ama bunu yazan sevgilisi kizin kendisi degil..

Geçmiş olsun ve inanıyorum ilerde Çok güzel bir hayatınızın olacağına.Siz farkına varmış ve zaten çözümlemişsiniz bir cok şeyi.Bende bunu belirtiyorum.Yaşamış bir insan daha iyi anlar ve kendini onun yerine koyup bir şeyler paylaşabilir.Çünkü biz ne kadar anlıyoruz desekte bir yerde anlayamayız.Ve hatta cok isterdim ki her insan kendi yaşadıklarından bir köşe açıp bir köşe yazarı gibi yazmasını isterdim.İnsanın kendini bir başkasında görmesi tedavi sürecini cok daha hızlı ilerletir.Ve kendine olan özgüveni cok daha çabuk yerine gelir.Örn.Veriyorum bir konu açıp böyle bir şeyi yaşayan insanlar bir nevi sesleniş yapabilrsiniz.Hayatta kötü insanların olması hayatı kötü göstermez bunu dile getirip göstermeye çalışıyorum.Anlatmak istediğim aslında bunlar.Ama bunu yaşamış insanlar anlatırsa cok daha yerinde olur.

Deli Ruzgar
04-07-2012, 12:43 AM
haklisiniz, ben henuz hic birseyi basarmadim benimde psikolojik durumum henuz iyi degil ama su hayatta ogrendigim birsey varsa oda herseyin beteri var, ve bir insanin yaptiklarindna dolayi diger insanlari cezanlandirarak kendimizden baska kimseye zarar vermeyiz. malessef bu olayi yasayan cogu genc kilzar susuyor utaniyorlar bende utaniyorum ama susmayi dusunmuyorum. benim elimdne kimse tutmadi, ben bir el olmak istiyorum bu yuzden de buraya uye oldum. soylermissiniz herkez susarsa herkez ayni hataya dusmezmi? herkez bu olayin ustunu orterse.. bunu yasayanlar nasil duzelicek? bunu yasayan degil yasatan utanmali.. tabikide boyle bir forum acmak isterim ama bunu nasil yapicagima dahil hic bir fikrim yok. bana yardimci olurmusunuz?

Deli Ruzgar
04-07-2012, 01:07 AM
konuyu actim. akil verdiginiz icin tsk ederim

yorum
04-07-2012, 12:42 PM
haklisiniz, ben henuz hic birseyi basarmadim benimde psikolojik durumum henuz iyi degil ama su hayatta ogrendigim birsey varsa oda herseyin beteri var, ve bir insanin yaptiklarindna dolayi diger insanlari cezanlandirarak kendimizden baska kimseye zarar vermeyiz. malessef bu olayi yasayan cogu genc kilzar susuyor utaniyorlar bende utaniyorum ama susmayi dusunmuyorum. benim elimdne kimse tutmadi, ben bir el olmak istiyorum bu yuzden de buraya uye oldum. soylermissiniz herkez susarsa herkez ayni hataya dusmezmi? herkez bu olayin ustunu orterse.. bunu yasayanlar nasil duzelicek? bunu yasayan degil yasatan utanmali.. tabikide boyle bir forum acmak isterim ama bunu nasil yapicagima dahil hic bir fikrim yok. bana yardimci olurmusunuz?
Her zaman bu konuda destek olduğumu bilebilirsiniz.Bu herkes için geçerli birilerine zerre kadar faydam dokunursa ne mutlu bana.Ben böyle bakıyorum.Ve sizlerinde bu konuda teşvik etmiş olmam okadar mutlu kılar ki anlatamam.Çünkü birebir yaşamış birilerinin bu olayları ele alıp birilerine yardım etmesi çok daha başka.Utanma filan olsada inanın susmak yazmamak bir başkasınıda bu yola sürüklemektir.Ne kadar gizli saklı kalırsa bu istismar eden kişiler açısından avantaj sayılır.Çünkü gün ışığına çıkması istismar edenler için yıkıcı sonuçtur.Forum açmanıza gerek yok zaten burası yeterli bir arkadaşta açtı.Sizin bu konuda mesela yaşadıklarınızı ve sizi en cok üzen noktaları yazarsanız bir başkası içnde o noktalarda kendini görüp nasıl onarabilir diye fikir vermiş olursunuz.İlk başta şunu belirteyim lütfen beni emri vaki olarak algılamayın.Eğer içinizden geçiyorsa yapın.yani kendinizi bunları anlatıp birilerine yardım edeyim derken daha kötü olmanızı veya olayları tekrar hatırlayıp üzülmenize vesile olmak istemem.Ama eğer ki birilerininde bu durumla karşılaşmaması ve biraz daha önleyici olmak istiyorum derseniz bir konuda bu konularda bilgi verebilirsiniz.Birileri okursa kendinin tek olmadığı yaşadıklarının bir başkasıda yaşadığını görüp belkide bir nebzede olsa rahatlayabileceğini düşünüyorum.

Deli Ruzgar
04-07-2012, 01:21 PM
tsk ederim dusunceleriniz icin yardimiz ve insanliginiz icin allah sizden razi olsun soylediginiz her cumleye katilsamd asunu belirtmek isterim ben bu forumu acsamda acmasamda benim uzuntum degismezki benimki degismez ama belkide baskalairnki degisir insallah

Deli Ruzgar
04-07-2012, 01:40 PM
mesaj bolumunu kapatmissin kardesim mesajina cevap yazamiyorum engelli kaldirir misin?

siart
27-07-2012, 12:56 AM
Uzun zamandır siteye girmedim, çünkü daha fazla ümidimin kırılmasını istemedim. Şu an yaşadoığım tek pişmanlık yaşadığım her süreci burada adım adım yazmamamdır. Çünkü bir logbook a ihtiyacım varmış. Fakat artık paylaşmaya karar verdim.

Sn. Anduril, bu yaşadıklarım sürecinde en doğru tanımları koyan tek kişisiniz. O yüzden sizin paylaştıklarınızı kendime yasa kabul ettim ve tekrar bu ilişkiye başladım. Seviyorum deyip kaçmayı kendime sığdıramadım. Çok yoruldum, çok tükendim ama korktuğum şeyin ne olduğunu anlamadım.

Bir insanın hayatı mı, iş - güç, para ve kariyeri kaybetmek mi? Ben 2. seçenekten korktum. En rezil seçenekti bu ve kendimden nefret ettim. Bir sürü sub açılmış hiçbirini okumadım. Okusam tekrar ümidimi kaybedeceğimden korktum. Tüm psikolog ve yaşam koçlarını bir kenara koydum bu sefer.

Sadece içimden geleni, aklımdan geçeni, doğru bildiklerimi konuşuyorum. Ayrıldık ve hayatıma 1 ay gibi kısa bir sürede 3 kadın girdi. Galiba bilerek soktum, her yeni insanda onu aradım ama yoktu. O his, o aşk, o koku hiç olmadı ve her seferinde ben daha da battım. Bir sabah İstiklal de, diğer sabah Girne de uyanmaya başladım.

Ve kalktım yanına gittim. Başka bir ülkede yaşıyor. İçimde kalan her şeyi, ona söyleyemediğim her şeyi, gerek ağlayarak gerekse kızarak anlattım ona. Galiba yaptığım en büyük hata, onu idare etmekti. İçimden geçen şeyleri ona direk söylememem, yanlışları paylaşmamak en büyük hataydı.

En büyük hata bu, karşımdaki insanı hasta olarak görmek. Hayır öyle değil işte. En normal insanlar bu travmayı yaşayan insanlar. Yalanı, geçiştirmeyi, idare etmeyi, aldatılmak olarak görüyorlar. Güvenmek istiyorlar, herşey net olsun istiyorlar, olmayınca çok ama çok öfkeleniyor hatta deliriyorlar.

Olması gereken de bu değil mi zaten? Aşıksan aşıksındır, bir şeyden hoşlanıyorsan hoşlanıyorsundur, hoşlanmıyorsan neden idare ediyorsun? Söyle bunu... İşte biz normaliz dediğimiz insanlar, bu travmaları yaşayan insanlardan daha abnormaliz.

Şimdi yarım kalan okulunu bitirmek için tekrar işlemleri başlattı. Hayatında tekrar hedefleri var, ben nasıl yaptım bunu diye sorarsanız, yalan söylemedim, aldatmadım, kandırmadım.

Daha önce bunları neden yaptın diye sorarsanız da, o psikologlar ve koçlar var ya, yönlendirmelerdi sadece...Onlara göre bizler sadece işiz. Para kaynaklarıyız. Alımıp satılan bir malız sadece. Temelinde yatan tek şey, dürüst olmak, her şeyin net olması. Baskılar, tabular, yasaklar, sindirilmeler, utançlar kalkınca ortada sadece biz kalıyoruz ve bizi konuşmaya başlıyoruz.

Şimdi çok mu mutluyuz, hayır... Maalesef hayır... Ama adadım kendimi artık ona. Lakin adarken aynı kabusları tekrar yaşamıyorum. Çünkü hayatta olmadığım - aslında olmadığım - kadar netim ona karşı.

Çok yalnızım, yaşadıklarımı çevremde kimseyle paylaşamıyorum. Utandığımdan değil, o derinlikte kimse olmadığından. Kapitalist sistemin sığ insanlarıyız artık. Bu da bizleri yalnızlığa, televizyonlara, bilgisayarlara kitliyor. Yanı başımızda ne hikayeler oluyor farkında bile değiliz.

Benim hikayemin neticesi şu an çok uzak. En az 1,5 sene alacak bir hikaye. Lakin bunları artık bu durumu anlamayacak insanlarla paylaşmak için değil, sadece kilometre taşlarımı görmek için burada paylaşacağım. çünkü sinir ve nefret anında yakmadığım, atmadığım, yok etmediğim hiçbir şey kalmadı. Ama buraya müdahale edemiyorum.

Dilerim bu günlük, yani tecavüz mağduru ve ona aşık bir adam günlüğü ileride birilerinin işine yarar. Subtopicleri okumuyorum, çünkü çok yanlış yönlendirmeler var. Tek bildiğim doğru var; eğri sefer - doğru gemi.

Ben istemesem de, o istemese de biz ayrılamıyoruz. Onun bu siteden haberi yok. Ama bunu da ona anlatacağım. Ve umarım, o da buraya bu yaşanılanları kendi açısından ilave edecektir.

Bana bu sitenin çok faydası oldu, benim aşkıma da Sn. Anduril in çok faydası oldu. Allah hiçbirimizi sebepsiz yaratmıyor. Tek niyetim biraz işe yarayalım artık. Kapitalist sistemin hayvanları, kurtları, köleleri olmaktansa, insan olmayı tercih ediyorum.

Bana yardımcı olabilecek derinlikte arkadaşların bana pm atmasını dilerim. Çünkü alt konuları okumayı kaldıramıyorum. Gerçekleri kaldıramamak değil konu... Hayatımda ilk defa doğru oynamayı seçiyorum. Çok şeyden vazgeçiyorum. Kötü adam olmayı maalesef şu an kaldıramıyorum.

Herkese sevgi ve saygılarımla,

anduril
27-07-2012, 01:15 AM
Galiba yaptığım en büyük hata, onu idare etmekti. İçimden geçen şeyleri ona direk söylememem, yanlışları paylaşmamak en büyük hataydı.

Ahh bak akıllanmaya başlamışsın.. Hatalarını görmen çok güzel.. İlişki= paylaşım felsefesini elindeki gidince ve başka kadınların koynuna girince kavramanız ne büyük ironi..


Tüm psikolog ve yaşam koçlarını bir kenara koydum bu sefer.

hazır bilgi insanlarda pek işe yaramaz.. hayatı deneyimlemek en güzelidir.. Ne demiş atalarımız bir müsibet bin nasihatten iyidir..


En normal insanlar bu travmayı yaşayan insanlar. Yalanı, geçiştirmeyi, idare etmeyi, aldatılmak olarak görüyorlar. Güvenmek istiyorlar, herşey net olsun istiyorlar, olmayınca çok ama çok öfkeleniyor hatta deliriyorlar.

Aslında bunu travma yaşayan insanlar değil herkes ister.. Güven duymayı herkes ister.. Bize başka insanlar, farklı insanlar olarak bakarsan yeniden ilişkini heba edersin.. Bize İnsan olarak bakmayı öğrenmelisin


Şimdi yarım kalan okulunu bitirmek için tekrar işlemleri başlattı. Hayatında tekrar hedefleri var, ben nasıl yaptım bunu diye sorarsanız, yalan söylemedim, aldatmadım, kandırmadım.

Kız arkadaşını kutlarım yarım kalan okulunu bitirmeye cesaret bulduğu, bu gücü kendisinde bulduğu için=)


Benim hikayemin neticesi şu an çok uzak. En az 1,5 sene alacak bir hikaye. Lakin bunları artık bu durumu anlamayacak insanlarla paylaşmak için değil, sadece kilometre taşlarımı görmek için burada paylaşacağım. çünkü sinir ve nefret anında yakmadığım, atmadığım, yok etmediğim hiçbir şey kalmadı. Ama buraya müdahale edemiyorum.

Kendine zaman biçme.. İlişkinize zaman biçme.. Hayatını kısıtlama.. Herşey olacağına varır senin o dediğin 1.5 sene belki 5 sene belkide 5 ay olur.. Kendine planlar yapma yaşamı basitleştirmeye bak.. Hayat çok bilinmeyenli denklem değil uğraşa uğraşa kafanı mengenelere sıka sıka bunala bunala yaşamak var bir de doyasıya yaşamak var.. Hayatı zorlaştıran asıl insan oğludur.. Düz mantıktan şaşma..


Bana bu sitenin çok faydası oldu, benim aşkıma da Sn. Anduril in çok faydası oldu. Allah hiçbirimizi sebepsiz yaratmıyor. Tek niyetim biraz işe yarayalım artık. Kapitalist sistemin hayvanları, kurtları, köleleri olmaktansa, insan olmayı tercih ediyorum.


Sn. Anduril, bu yaşadıklarım sürecinde en doğru tanımları koyan tek kişisiniz. O yüzden sizin paylaştıklarınızı kendime yasa kabul ettim ve tekrar bu ilişkiye başladım. Seviyorum deyip kaçmayı kendime sığdıramadım. Çok yoruldum, çok tükendim ama korktuğum şeyin ne olduğunu anlamadım.

Güzel sözlerin için çok teşekkürler.. Ben gönlümden geçeni yazıyorum.. Az buçukta bildiklerimi sana faydası dokunmuşsa ne mutlu bana=) Kendine ve Sevgiline iyi bak.. =)

siart
27-07-2012, 03:02 AM
hazır bilgi insanlarda pek işe yaramaz.. hayatı deneyimlemek en güzelidir.. Ne demiş atalarımız bir müsibet bin nasihatten iyidir..

Aslında bunu travma yaşayan insanlar değil herkes ister.. Güven duymayı herkes ister.. Bize başka insanlar, farklı insanlar olarak bakarsan yeniden ilişkini heba edersin.. Bize İnsan olarak bakmayı öğrenmelisin

Kendine zaman biçme.. İlişkinize zaman biçme.. Hayatını kısıtlama.. Herşey olacağına varır senin o dediğin 1.5 sene belki 5 sene belkide 5 ay olur.. Kendine planlar yapma yaşamı basitleştirmeye bak.. Hayat çok bilinmeyenli denklem değil uğraşa uğraşa kafanı mengenelere sıka sıka bunala bunala yaşamak var bir de doyasıya yaşamak var.. Hayatı zorlaştıran asıl insan oğludur.. Düz mantıktan şaşma..

Çok değerli başlıklar. Teşekkür ederim.

anduril
27-07-2012, 03:38 AM
hazır bilgi insanlarda pek işe yaramaz.. hayatı deneyimlemek en güzelidir.. Ne demiş atalarımız bir müsibet bin nasihatten iyidir..

Aslında bunu travma yaşayan insanlar değil herkes ister.. Güven duymayı herkes ister.. Bize başka insanlar, farklı insanlar olarak bakarsan yeniden ilişkini heba edersin.. Bize İnsan olarak bakmayı öğrenmelisin

Kendine zaman biçme.. İlişkinize zaman biçme.. Hayatını kısıtlama.. Herşey olacağına varır senin o dediğin 1.5 sene belki 5 sene belkide 5 ay olur.. Kendine planlar yapma yaşamı basitleştirmeye bak.. Hayat çok bilinmeyenli denklem değil uğraşa uğraşa kafanı mengenelere sıka sıka bunala bunala yaşamak var bir de doyasıya yaşamak var.. Hayatı zorlaştıran asıl insan oğludur.. Düz mantıktan şaşma..

Çok değerli başlıklar. Teşekkür ederim.


Rica ederim =)

Deli Ruzgar
27-07-2012, 03:44 AM
Anduril canim kardesim bir kez daha gosterdin vana yaptigimizin ne kadar kiymetli oldugunu bir kez daha okudum
iyiki varsin kardesim.. Bu senin icin ne buyuk mutluluk olmali.. Insanlara yardim eli uzatabilmek ne guzel birsey..
InsaAllah kardesim bir omur boyu bu yoldan ayrilmazsin.. Rabbim senin iki cihandada yardimcin olsun. Amin :)

anduril
27-07-2012, 04:07 AM
Anduril canim kardesim bir kez daha gosterdin vana yaptigimizin ne kadar kiymetli oldugunu bir kez daha okudum
iyiki varsin kardesim.. Bu senin icin ne buyuk mutluluk olmali.. Insanlara yardim eli uzatabilmek ne guzel birsey..
InsaAllah kardesim bir omur boyu bu yoldan ayrilmazsin.. Rabbim senin iki cihandada yardimcin olsun. Amin :)

=) Canım benim =) Evet yaptığımız şey çok kıymetli.. Allah bunları yaşayan herkese yardımcı olsun.. Ama bizde.. Bizde olmalıyız.. Yalnız kalmamalı insanlar onların dostlar, arkadaşları, sevgililileri onlarada yardımcı olmalıyız tabiiki.. Öpüyorum birtanem:D

Deli Ruzgar
27-07-2012, 04:12 AM
Dur daha yolun basindayiz kardesim insallah birgun butun dunyaya ulasicaz seninle daha cok isimiz var :)

delican
31-10-2012, 09:33 PM
yazdıklarınızı dikkatle okudum işime yarayacak bir çok bilgi var yalnız benim durumum biraz daha karışık. böyle bir olay yaşadığını söyledi bana ama sadece bu kadar ne zaman yaşadığını söylemedi. sürekli olarak benim birine tekrar güvenemem diyor birine bakınca sarılınca o an aklıma geliyor ve iğreniyorum bu yüzden birini olması benim için artık imkansız diyor sizce ne yapmalıyım nasıl davranmalıyım ?

siart
13-11-2012, 03:21 PM
Yapabileceğiniz çok birşey olduğunu düşünmüyorum. Sadece size şu öneride bulunabilirim. Her ne konuda olursa olsun açık olun. İyiyse iyi, kötüyse kötü diyin. Bazen karşımızdaki insanı incitmemek için gerçekleri yansıtmayız. Fakat bu durumda bu geçerli bir durum değil. Kaygılarınızı ona açın. O kişiyi sahiplenin ve bunu da ona farkettirin. Bu konuyu o açmazsa siz hiçbir zaman açmayın. Bu arada yaşayabileceğiniz felaketlerle, aşkınızın, sevginizin orantısını iyi belirleyin. Yarı yolda bırakıp gitmeniz o kişide çok daha derin yaralara sebep verecektir.

Bu olayın ne zaman nasıl yaşanmış olduğu hiç önemli değil. Ayrıntılara ihtiyacınız yok, tek ihtiyacınız olan o kişiye duyulan aşk ve sevgi. Zorlamayın gitmek istediği zaman gitsin, gelmek istediği zaman gelecektir. Özgür bırakın ve size her zaman güvenebileceğini farketsin.

delican
15-11-2012, 01:06 PM
eğitim için ikimiz farklı şehirlerdeyiz bir kaç aydır düzenli olarak her gün konuşurduk 5 dakika bile olsa ama şimdi bu olayı öğrendikten sonra çok fazla arayıp sormuyorum 2-3 günde bir belki.bunu yaparken de iki düşünce beliriyor aklımda birincisi dediğiniz gibi sıkmak istemiyorum ama diğer taraftan da sırf başından böyle bir olay geçtiği için ona karşı mesafeli yaklaştığımı düşünür mü diye de endişeleniyorum ?

siart
29-11-2012, 01:04 AM
Sevgili delican,

Çok uzun süreler içinden çıkılmaz durumların ortasında tek başıma kaldım. Bu sitede en azından nasıl bir yolu izleyebileceğimle ilgili ışık yakan değerli arkadaşlar oldu. Ben de sana yardımcı olmak isterim.

Öncelikli olarak ilk adımın bence şu olmalı; daha önce ne yaşamış olursa olsun sen bu insanı gerçekten seviyor musun? Onunla her yola var mısın? En kötü buhranların ortasında dimdik ayakta kalabilecek misin yoksa yeni yaralar mı açacaksın? Haklıyken bile haksızmış gibi susabilecek misin? Durduk yere ortada hiçbir sebep yokken birden bire oluşagelen öfke nöbetlerine karşı sakin ve anlayışlı davranabilecek misin?

Bu yaklaşımın bence doğru sadece sana ulaşmak istediğinde ulaşılabilir ol. Tabi sen de onun sana ulaşmasını istiyorsan. Neyi nasıl yapman gerektiğini ancak sen bilirsin, bence buradan kim çıkıpta şöyle yap derse yanlış yapar. Kalbin sana ne yapman gerektiğini söyleyecektir zaten. Bizlerin tek hatası çok aceleciyiz, herşey bir an önce olsun bitsin istiyoruz. Biraz hayatın akışına bırak bence kardeşim. Ne olup biteceğini Allah'tan başka kimse bilemez.

delican
10-12-2012, 10:30 PM
onu gerçekten çok seviyorum yoksa benim gibi biri yaptıklarına yaşattıklarına asla katlanmazdı... zaten sevgim de olmasa beni ona bağlayan hiç bir şey olmayacak... dediklerinizi aklımda daima kullanıma hazır halde tutmaya çalışırım inşallah başarılı olurum...

belki biraz özel olacak ama sizin durum tamamen ortadan kalkmasa da günlük yaşamınızı etkilemeyecek kadar azaldı mı ?

siart
12-12-2012, 06:22 PM
Hayır sevgili kardeşim azalmadı hatta arttı. Onun daha önce başına gelmiş olanlarla ilgili bir şeyler soruyorsan bu aklıma dahi gelmiyor artık. Ama bu yaşanmış olan olayın sonrasında karşı tarafta bıraktığı etkinin izleri, o kişide yarattığı baskı ömür boyu sürüyor. Bu etkileri azaltabilmenin tek yolu sevgi, şefkat ve güven oluşturabilmek. Beklemeden vermek, özveride bulunmak, birçok şeyden vazgeçmek bunlara hazır olman lazım. Bana zor bir süreç olduğunu söyleyen çok arkadaş oldu bu sitede. Başta anlamamıştım ama gerçekten zor bir süreç. Bana söylenen bir şeyi sana da iletmek isterim. Eğer bu kadar zor bir sürece hazır değilsen en başta, birşeyler daha fazla ilerlemeden bırak. Daha sonra karşı tarafa daha çok acı vermiş olacaksın.

delican
18-12-2012, 10:25 PM
kendimden eminim bu konuda bu olayı ben neredeyse unuttum aklıma dahi gelmiyor artık. sevgimden de eminim kesinlikle eminim sürecin zor olacağını tahmin ediyorum ikimizinde hayatı kötüleşecek ama en azından ona yardım etmek bir nebzede olsa iyileştiğini normalleştiği düşüncesi bile beni bu yola itiyor.uzakta olmamız şimdilik biraz güven sorusunu yaşatsa da bu geçici bir durum bunu da aşabileceğime inanıyorum zaten kısa bir süre sonra yanyana olacağız Allah nasip ederse ondan sonrası daha iyi olur inşallah

elmaelma
16-03-2013, 01:58 AM
insanların şartlandığı konular temelde mantıklı olsada şartlanma şekilleri ne nedenları yanlış olabiliyor. Sanırım kız arkadaşın bu tecavüz durumuna namus ve tek eş gerekliliği tarafından bakıp kendi isteklerini baskılıyor. Temel mantık iyi ve güzel ama insan tecavüze uğradığı kişiye bu bağı beslemesi yanlış olmaz mı? Bu konuda ilk deneyim çok özel birşey. Bunu tek kişiyle yaşamak kendini bir kişiye adamak, bir nevi doğru ama o kişi doğru kişi mi? Doğru kişi olması herşeyden önce gelir. Gerçkten seviyor ve onunla olmayı istiyorsan ona doğru kişinin sen olduğunu anlat. Israrının sadece zaman kaybı yaratacağını buna bağlı kaldığı zaman senide kaybedebileceğini anlatabilirsin. Onunla birlikte bir gelecek hayal et. Makul ve gerçekci olsun. Yanında olacağından ve bu haliyle onu tamamen kabul edeceğini söyleyebilir onun aklına takılan sorulara birlikte çözüm bulmaya çalışabilirsiniz. Zor bir durumdasın arkadaşın bir tercih yapmalı ve bu tercihi fazla uzatmamalı. Sevgilisi onu ne şekilde tehdit ediyor, onu niçin istiyor, niçin yalvarıyor diyekendine sormalısın. Elinden geldiğince geri dönme sebeplerini ve zorunluluğunu ortadan kaldırmak veya azaltmak. Belki bu şekilde daha iyi bir karar vermesini sağlayabilirsin.

elmaelma
16-03-2013, 02:48 AM
Bir yolda kararlılık göstermek güzel ama o yol kötü olursa kararlılık kötü bir şey. Biraz rahatlamalı. Sakıncaları var ve bunları gözeterek karar veriyor. Sorun ilişki durumunun öğrenilmesi mi? Yada diğer kişi kız arkadaşını bunlamı tehdit ediyor? Durum böylese diyebileceğim çok bir şey kalmıyor. Her koşulda kız arkadaşın seni istiyorsa diğer kişiyle ilişkisini bitirmeli. Bitirme derken kestirmek değil nokta koymalı. Ego durumu içinse diğer kişinin kendisini bir gün terkedeceğini bilmesi lazım. Zorunluluğu kırmak zor helede ortada böyle hasas bir konu varken. Arkadaşın kendisi olayların akışına bırakmış ama bu durum onu iyi yola götürmez. Ayrıldığı veya sorun yaşadığı zaman ilk fırsatta bitti demesi en uygunu bence. Bir nevi sert dönüş. Kendisinin dağınık bir ailesi var ve sonuç ortada sorunlu bir kişi. Kabullenmeye alışmış ama hayatın belli bir döneminden sonra bu kabullanme eziyet halini alıyor. Özellikle hayatta zamanın pekte uzun olmadığını anlayınca. Bu kötü gidişe dur demek için sen onun için bir şans neden olmayasın. Tekrar sorunlu bir aile kurmaktansa düzgün bir aile kurmasın. Hemde kendisini herşeyiyle kabullenmiş biri varken. Biraz daha gerçeklerin farkına varmalı. Bunu anlaması için güzel bir arkadaş ortamın varsa onuda çaığırıp bir süre takılıp, aradaki farkları göstermeyi deneyebilirsin.

Turkan
16-03-2013, 08:24 AM
Yeniden kısa sürelik te olsa,psikologdan bir takım tavsiyeler edinebilir siniz. Ve bence en büyük destek sizden gelmeli,onu gerçekten seviyorsanız bırakmayın,hep yanında olun. Ve de hayal kırıklığı yaşatmayın.

ilosi
23-12-2017, 09:14 PM
Yıllar geçmiş ama ben de bir mağdur penceresinden yazayım istedim.
Yazmayı düşünürken bile kalbim yerinden fırlayacak gibi oluyor korkudan. Neyse bi' cesaret.

-ön not: bu ileti tecavüze uğramış kadın üzerinden hetero kadın-erkek ilişkileri hakkındadır. Farklı durum ve yönelimlere karşı bir dışlama değil, sadece kişisel tecrübeler üzerinedir.-
Neler yaşadığımı anlatmak gibi bir niyetim yok, bir şekilde hayatına tecavüz mağduru bir kadın girecek/girmiş kişiler için, bazı ufak tefek detaylar vermeye çalışacağım.

* Öncelikle, bizden tüm detaylarıyla tutarlı, film gibi bir hikâye beklemeyin. Bazı noktalarda hatıralar bölük pörçük olabiliyor. Bazı noktaları ise anlatmak istemiyoruz. Size güvenmediğimizden değil, bazı şeyleri telaffuz etmek gerçekten çok zor. Hayır, sana anlatırsa iyi gelmeyecek!!

* Bununla alakalı olarak, "Madem tecavüz etti, sonrasında niye öyle yaptın? E sen de şöyle yapsaydın..." gibi salak salak fikirler beyan edip size travmasını açmış bir kadını hırpalamak gibi pislikçe bir hareketi asla yapmayın!
> 1. Kusursuzca anlatılmış hikâyelerin yalan olma olasılı daha yüksektir.
> 2. Tecavüz sonrası mantıksız hareketler yapan bir mağdurdan daha normal bir şey yoktur, TRAVMA bu.

* En şiddetli şekilde kavga bile etseniz kaçınmanız gereken iki önemli şey var. Jestlerinize dikkat edin, şiddet içeren bir hareketiniz doğrudan tecavüz durumuna çağrışım yapabilir. Ve o kişi bir daha size asla güvenemeyebilir. Diğeri de; tartışın, iğneleyin her normal ilişkide olduğu gibi ama bunlar esnasında kesinlikle onun geçmişi olmasın.

* Güven sorunu... Öncelikle kendinizden emin olun. Her ilişki evliliğe kadar gidecek diye bir kural yok elbette. Fakat eğer bu tecavüz olayı ile ilgili bir sebepten onu terk edecekseniz hiç başlamayın. Size kolay kolay güven duyamayacağız, bağlandığımızı hissettiğimiz anda bir erkeğe karşı zayıf olmamak için terk edeceğiz, herhangi bir hareketiniz bize "onu" çağrıştırırsa öfke krizleri de yaşayabiliriz... Üzerinden uzun yıllar geçmiş olması da fark etmez. 30 yıl önce tecavüze uğramış hemcinslerim de uykularından titreyerek uyanıyor kimi zaman.

* SUÇLAMAYIN! Bir kadın size böyle bir yaşantısını anlatıyorsa ve ağzınızdan çıkan cümleler "Senin o adamın evinde ne işin vardı? Sen de istemişsin belli ki! Nasıl kandın böyle bir şeye? Ne demek şikayet etmedim?" gibi suçlayıcı ve sorgulayıcı şeyler olmasın. Yukarıda söylediğimi ısrarla tekrar etmek isterim ki, tecavüz sonrası mantıklı olamayan mağdur sayısı olabilenlerden daha fazla. VE TECAVÜZÜN SUÇLUSU ASLA MAĞDUR DEĞİLDİR!

* Cinsellik konusunda kesinlikle baskıcı olmayın. Sizinle aylar/yıllar boyu ilişkiye girmiş partneriniz bir anda birkaç gün/hafta/ay uzaklaşabilir. Eğer bu süreçte herhangi bir baskı yaparsanız bu ilerleyen süreçte ağır cinsel problemler yaşamanıza sebep olabilir.

*Aslında herhangi bir konuda baskı yapmayın. Kendisini savunmasız hissettiğinde ilk refleksi kaçmak olacaktır.

*İlişki içinde yapılan şu kaç kovala vs tarzı oyunlara girmeyin. Karşınızdakinin ihtiyacı olan şey kendini güvende hissetmek, unutmayın.

* Her sevgilim bana versin ama karım bakire olsun gibi ucube fikirleriniz varsa aslında daha doğrusu bekaret takıntınız varsa bizden uzak durun. Ciddi söylüyorum. Ne kadar sevdiğinizi sansanız da çoğunlukla huzursuzluk çıkarmak dışında bir şey yapmıyorsunuz. Kendim ve diğer mağdurlarla olan konuşmalarım ve sonrasında yaptığım araştırmalar sonucunda tecavze uğrayan kadının iki yaygın davranışı var:
> 1. Karşı cinsten tamamen uzaklaşmak.
> 2. Rastgele cinsel birlikteliklerle durumu normalleştirmeye çalışmak.
Karşınızdaki de bu iki davranıştan birini gerçekleştirdi. Sorgulamayın. İsterse o size anlatacaktır.

* İsterse o size anlatacaktır, bu tüm süreç için anahtar kelimeniz olsun. Konuşması için cesaret verin elbette ama kesinlikle zorlamayın.

* Daha fazla uzatmak istemiyorum. Tüm bunların dışında biz de normal insanlarız işte. Muhakkak ki bireysel farklılıklarımız var.
Anlayış, sabır, empati, sevgi... Her şeyin ilacı.

dreamer8
25-12-2017, 02:15 PM
4 senedir uyuyan bir konuya yorum yapmışsın fakat yazı bir makaleden ya da köşe yazısından alınmış kadar profesyonel duruyor. Ellerine sağlık, güzel paylaşım olmuş.