dankek6300
13-06-2011, 01:16 AM
eskiden çok konuşkan ya da girişken biri değildim.yine sessiz, sakindim ama insanlarla konuşacağım zaman herhangi bir sıkıntı çekmiyordum arkadaş çevrem vardı pek konuşmasam da.ama daha önce burada sizden yardım istediğim bir aşk durumu oldu.beni gaza getirdiniz gittim söyledim ve reddedildim:)
o andan sonra daha da içime kapandım.insanlarla konuşmamı iyice kestim.iletişimim evet, hayır, tamam, olmaz kelimelerinden ibaret artık.çok fazla kitapla aram yoktu, kendimi kitaplara verdim, sınavlarıma çalışmadım kitap okudum ve haliyle kaldım.insanlarla iletişimimi iyice kopardım.
ama o eksikli hiç hissetmedim çünkü kendi hayalimde bir dünya kurdum.hayali arkadaşlar edindim, bambaşka bir ailem oldu, beni reddeden kişi sevgilim oldu bu hayatımda.artık kendimi her yalnız hissettiğimde kaçtım ve bu dünyaya girdim.bu hayalleri kurduğumda inanılmaz mutlu oluyordum.gittikçe burada geçirdiğim süre arttı ve hayatım kitap+hayalden ibaret oldu.öyle ki mesela orada akşam yemeğini yiyordum ve gerçekte yemek yemeden geçiriyordum o akşamı.durum hala böyle aslında, arkadaş çevremden tamamen koptum.
aslında bunlardan memnunum.esas sorun ise belli bir zaman sonra insanlarla istesem bile konuşamaz oldum.mesela okula gittiğimde bir kız bana bir şey soruyor donup kalıyorum, kelimelri toparlayamıyorum, sonunda saçma bir şeyler söylüyorum.otobüste ineceğim yere geldiğim zaman ''kaptan arka kapıııııııııı'' diye bağıramıyorum.inen başka biri yoksa sonraki durağa kadar duruyorum, orada inip yürüyorum.eskiden olmazdı böyle şeyler.
neler oluyor bana?
o andan sonra daha da içime kapandım.insanlarla konuşmamı iyice kestim.iletişimim evet, hayır, tamam, olmaz kelimelerinden ibaret artık.çok fazla kitapla aram yoktu, kendimi kitaplara verdim, sınavlarıma çalışmadım kitap okudum ve haliyle kaldım.insanlarla iletişimimi iyice kopardım.
ama o eksikli hiç hissetmedim çünkü kendi hayalimde bir dünya kurdum.hayali arkadaşlar edindim, bambaşka bir ailem oldu, beni reddeden kişi sevgilim oldu bu hayatımda.artık kendimi her yalnız hissettiğimde kaçtım ve bu dünyaya girdim.bu hayalleri kurduğumda inanılmaz mutlu oluyordum.gittikçe burada geçirdiğim süre arttı ve hayatım kitap+hayalden ibaret oldu.öyle ki mesela orada akşam yemeğini yiyordum ve gerçekte yemek yemeden geçiriyordum o akşamı.durum hala böyle aslında, arkadaş çevremden tamamen koptum.
aslında bunlardan memnunum.esas sorun ise belli bir zaman sonra insanlarla istesem bile konuşamaz oldum.mesela okula gittiğimde bir kız bana bir şey soruyor donup kalıyorum, kelimelri toparlayamıyorum, sonunda saçma bir şeyler söylüyorum.otobüste ineceğim yere geldiğim zaman ''kaptan arka kapıııııııııı'' diye bağıramıyorum.inen başka biri yoksa sonraki durağa kadar duruyorum, orada inip yürüyorum.eskiden olmazdı böyle şeyler.
neler oluyor bana?