istifa etmeyi düşünüyorum

[yalnızlık]

merhaba arkadaşlar,
hayatımla ilgili çok önemli bir karar verme arefesindeyim.yaşadığım şehirde ve işimde zerre kadar huzurum kalmadığından istifa etme fikrine iyice yaklaştım.şimdi size durumumu anlatacağım ve fikirlerinizi isteyeceğim.
ben ilahiyat fakültesi mezunuyum 26 yaşındayım ve nişanlıyım.
şu anda bir kamu kurumunda memleketime 3 saat mesafede hiç eğitimimle alakalı olmayan bir işte ve tabiki başımı açarak çalışmaktayım.
aldığım eğitimi zerre kadar kullanamıyorum ve pek çok şeyi de unutmaya başladım.bunun vicdan azabını yaşıyorum.
ailemden ilk defa ayrıldım dahası yaşadığım şehirden.daha ömce de pek çok defa bahsettiğim gibi çok sosyal geniş çevre sahibi bi insanım.arkadaşlarım sosyal hayatım benim için vaz geçilmez ama gelin görünki yaşadığım şehirde sinema bile yok ve burda arkadaş da edinemedim.
kurumsa sıkıntılardan bahsetmeme gerek var mı bilmiyorum.bu her yerde böyleymiş duyduğum kadar.
sonra düğün hazırlıklarının tadını çıkarmak istiyorum annemle birlikte kumaşçı kumaşçı dolaşmak istiyorum..
hasıl-ı kelam istifa etmek istiyorum.
tabi ki bununolumlu ve olumsuz yönleri olacaktır.en başta herkes iş diye yanarken sen nasıl böyle şımarıkça davranıyosun diceksiniz belki arkadaşlar ama burda hiç mutlu değilim.
nolur bana hep bırakmamam gerektiğine dair şeyler söylemeyin:)ikisi içinde hem olumlu hem olumsuz fikirlerinizi öğrenmek istiyorum.
çıkmazdayım.bana yardım edeceğinizi biliyorum.hepinize şimdiden teşekkür ederim:)

[goffee]

ne kadardır ailenden ve sosyal çevrenden uzaktasın?

[9 ŞUBAT]

Dedigin gibi herkesin iş iş diye yandıgı bir dönemde böyle bir karar almak başkalarına ters gelebilir bu çok normal .Çunku herkes olayı kendi açısından degerlendiriyor,kendi onceliklerini goz onune alıyor .

Bence onune bir kagıt koy ve ortadan ikiye ayır ,bir tarafa eger kamuda çalışırsan şu andaki sorunların ne ve halletmek mumkunmu onları yaz .

Diger tarafada eger ayrılırsan neler yapabilirsin ,hayatını nasıl kazanırsın onu ve zaman içinde karşılaşabilecegin olayları yaz .

Eger kurum degiştirebilme imkanı varsa bu ihtimalide goz ardı etme derim .

İnsanın mutlu oldugu işi yapmasını hepimiz isteriz ,ama ne yazıkki ülkemizde bunu yapabilenler çok az ,ya mutsuz bir iş yaşamını yada kendinizi mutlu hissedicek ama zorluklar yaşayabileceginiz (duzen kuruluncaya kadar ,kurduktan sonra yavaş yavaş bu zorlukları aşarsınız ) diger hayatı seçeceksiniz .

Tabi her şeyden onemlisi hayatınızı birleştireceginiz mustakbel eşinizinde goruşlerini ögrenmenizi oneririm ,çunku böylesine ciddi bir kararı tek başınıza vermeniz hiçte dogru olmaz .

İleride evlilik hayatınızı ciddi olarak etkileyebilir .

[yalnızlık]

ne kadardır ailenden ve sosyal çevrenden uzaktasın?

buraya geleli 8 ay oldu.yani memuriyete başlayalı 8 ay oldu.eve sıksık gidiyorum annem de buraya geliyo arada ama sosyal çevrmden nerdeyse koptum.

[yalnızlık]

Bence onune bir kagıt koy ve ortadan ikiye ayır ,bir tarafa eger kamuda çalışırsan şu andaki sorunların ne ve halletmek mumkunmu onları yaz .

Diger tarafada eger ayrılırsan neler yapabilirsin ,hayatını nasıl kazanırsın onu ve zaman içinde karşılaşabilecegin olayları yaz ..

bunu yapıyorum şuan başladım..pozitif ve negatif sonuçlarını kendimce değerlendirmeye çalışıyorum.bu noktada zaten sizin yardımınız benim için önemli benim düşünemediklerimi düşünebileceğinizi düşünüyorum:)



Eger kurum degiştirebilme imkanı varsa bu ihtimalide goz ardı etme derim ..

kurum değiştirme şansım yok çünkü aday memurum henüz.






Tabi her şeyden onemlisi hayatınızı birleştireceginiz mustakbel eşinizinde goruşlerini ögrenmenizi oneririm ,çunku böylesine ciddi bir kararı tek başınıza vermeniz hiçte dogru olmaz .

İleride evlilik hayatınızı ciddi olarak etkileyebilir .

nişanlım hem burda mutsuz olduğum için hem de işimi yapamadığım için istifa etmem taraftarı ama ailem daha doğrusu annem bu konuda baskıcı bir tutum sergiliyor diyebilirim.kesinlikle istifa etmeme izin vermiyor.bakın istemiyor demiyorum izin vermiyor.hayatımın pek çoğunda izin almadan yaşadım ama bu konuyla ilgili ilginç bir baskısı var ve ben istifadan bahsedince annem ciddi manada köpürüyor.

[plüton]

Geri dönüşü olmayan bir şey yapmadan önce çok iyi düşünmelisin. Çevrenden çok kendininin ne istediğine bakmalısın. Kamudan ayrıldıktan sonra bir kez daha dönmek istediğin halde dönemeyebilirsin. Bir süre daha çalıştıktan sonra kurum değiştirebilirsin. Ya da o süre zarfında yeni bir iş arayabilirsin.
Insanlar sıkıldıkları işten ayrıldıkları zamanlar hayatları toz pembe bir hal alacak sanırlar, işten ayrılınca yapacakları her şeyi kafalarında hazırlarlar ama bir süre sonra geri dönüp baktıklarında işi terketmek için kendilerince kafalarında oluşturdukları planların hiç birine uymadıklarını görürler. Yani zor zamanda duyguların seni geri dönülmeyecek kararlara iterken kendi kendini kandırmana vesile olabilirler.
Başını açıp memurluk yapmak zoruna gittiği içlm işini bırakacaksan da önce, ya buradan sonra başım kapalı çalışabileceğim bir iş bulabilecek miyim diye düşünmelisin.
Erkekler genellikle kadınlar çalışmasın isterler ama çalışmamak seni mutsuz edecekse sonradan pişman olmak bir anlam ifade etmeyecek. Daha kötü şartlarda çalışıp pişman olma olasılığın olan bir şey yapıyorsun gibi geliyor bana. Eğer işsiz yapamam diyen biriysen yeni işini sağlama almadan kendini riske atma derim.

[elmaelma]

Memleketinden üç saat mesafedeymişsin hergün gidip gelmek için uzak olsada haftada bir kaçgün gidip sosyal ortamına girmen için yeterli işi ne için yapıyorsun kazanç için mi çalışmak istediğin için mi köpüren annen mi istiyor. Eşinin maaşı yeterliyse evde olman onun için ve senin için daha iyi olacaksa (ev işleri ve arkadaşlarına ayıracağın daha fazla zaman açısından) bunu seçebilirsin çalışmak istiyorsan mesleğine yönelik iş arayacak kendine biraz zaman verebilirsin. Mutsuzluğunu giderecek olan çalışmanın dışında başka şeyler varsa önce bunlara yönel belki sorun başkadır olmazsa ilk dediklerime göre çalışmama tercihin seni isteklerine göre daha mutlu edebilir.

[yalnızlık]

dün akşam istifa etme isteğimi nişanlımla bir kez daha konuştum.baştan beri buraya gelmeme karşı çıkan adam ben bu kararı vermeye bu kadar yakınken fikrimi anlamsız buldu.tabiki akşamdan beri inanılmaz bir sinir harbi yaşıyorum kendimle.onunla bir daha bu konuyu konuşmayı düşünmüyorum ama bu şekilde davranması meseleye braz daha objektif bakabilmemi sağladı diyebilirim.
dediğim gibi sekiz aydır burdayım beklediğim kadar beklememe gerek kalmadan yani 3-5 ay sonra, kurum değişikliği yaparak hem eğitimini aldığım işin peşinden gidebilir hem de kendim için daha mutlu bir çalışma ortamına kavuşabilirim.
annemin istifa etmemi istememsi açık.annem öğretmen okulu bitirebilmem için gerçekten benimle çok savaştı:)zira daha okuldayken bile sürekli okulu bırakmaktan ve ev hanımı olmak istediğimden söz ederdim.ama annem ayaklarım yere sağlam bassın diye zorla bana okulu bitirttirdi.aslında hayatımda hiç boş kalmadım okul devam ederken dahi çalışıyordum.annem belki de fıtratımı en iyi bilen insan olarak işi bıraktığımda nasıl bir sosyal boşluğa düşebileceğimi benden daha iyi kestiriyor.evde yaşamayı sevdiğimi düşünüyorum ama aslına bakarsanız hiç evde yaşamadım.hep faaldi hayatım tatiller hiç yetmedi.şimdi birdenbire işi gücü bırakıp boşluğa düşer miyim bilemiyorum.daha çok mutlu mu olurum yoksa hepten mii batarım bilemiyorum doğrusu.kafam iyice karıştı.
galiba yaşadığım şehre biraz alışmaya çalışmalıyım.hep burdan gidicem gözüyle bakıyorum.evim hiç güneş görmyo ama değiştirmedim hala.nasılsa gdiecem diye.belki de gidemicem daha uzun yıllar burda kalcam.bu fikre alışmalıyım belki de.bu haftasonu annemlerin yanına gtmiyorum pazar günü annem gelecek çünkü ama bu şimdiden beni germeye başladı.
kendimi burda eğlendirebilecek şeyler düşünmüyor değilim ama bulamadım daha birşey..onunla ilgili de fikirlerinize muhtacım....
çok teşekkür ediyorum arkadaşlar.:)

[yalnızlık]

işi ne için yapıyorsun kazanç için mi çalışmak istediğin için mi köpüren annen mi istiyor. .
sadece çalışmak için çalışıyorm.maddi olarak ihtiyacım yok.ama annemin etkisini inkar edemem yani.o da çok etkili burda olmamda.daha doğrusu burda kalmamda.

Eşinin maaşı yeterliyse evde olman onun için ve senin için daha iyi olacaksa (ev işleri ve arkadaşlarına ayıracağın daha fazla zaman açısından) bunu seçebilirsin .
nişanlım özel sektörde çalışıyor.belli bi maaşı yok ama şimdilik işleri iyi.yarının sahibi Allah tabiki.ama ben evlendikten sonra çalışmaya devam ettiğimde yine maddi sıkıntılar sebebiyle değil çalışmak için çalışacağım gibi görünüyor.

Mutsuzluğunu giderecek olan çalışmanın dışında başka şeyler varsa önce bunlara yönel belki sorun başkadır olmazsa ilk dediklerime göre çalışmama tercihin seni isteklerine göre daha mutlu edebilir.
bunu ben de düşünüyorum ama daha brşey bulamadım.aslında zaman yetmiyor bana.5buçuk gibi evde oluyorum sonra yemek bulaşık derken kendimi televizyonun karşısında buluyorum.böyle yaşamak da hoşuma gitmiyor.genelde evde yalnız olduğum için sık sık bu yalnızlık yüzünden ağlama krizlerine giriyorum:(:(

[Ronluvin]

kronik bir sorun,en başta yabancılaşma,mutlu olup olunmadığını sorgulamak,gerekiyor,bu mutsuzluk yerden mi çevredenmi kaynaklanıyor,yoksa bireyden mi bu nu sormak lazım,başka yerde ve başka bir işte olunsa insan daha mutlu ve huzurlu olunabilecekse,kendini sorgulayıp yıpratmak zor bir şey,ama mükemmel iş,yer,hayat olmadığına göre,olabilecek en iyi şey kendini ifade etmek.yada güçlü bir duruş ve bunun karşılığında yaşamın bedeli ni ödemek.karar sürecii uzarsa yıpranmada daha da çoğalıyor.

[yalnızlık]

bence mutsuzluk benle beraber geliyor çünkü buraya gelmek ilk başta bana çok müthiş biişey gibi gelmişti yeni bi hayat yeni insanlar.kendi evim kendi hayatım olacak diye düşünmüştüm şimdiyese babama sığınmayı ona geri dönmeyi istiyorum deli gibi naptığımı napcamı bilmez bir haldeyim..

[e_melis]

mrb ;
İşinde, hayatında belli zorluklar yaşıyorsun ve mutlu değilsin ama bu vazgeçmen için yeterli bir neden değil. Unutma ki "zahmetsiz rahmet olmaz" bu senin mesleğin hayatının önemli bir parçası bence vazgeçmek yerine zorluklarla başa çıkmak için imkanlar üretmen senin için daha iyi olur çünkü eğer istifa edersen senin daha mutlu olacağına dair kesin bir delilin yok elinde

[balık]

bence mutsuzluk benle beraber geliyor çünkü buraya gelmek ilk başta bana çok müthiş biişey gibi gelmişti yeni bi hayat yeni insanlar.kendi evim kendi hayatım olacak diye düşünmüştüm şimdiyese babama sığınmayı ona geri dönmeyi istiyorum deli gibi naptığımı napcamı bilmez bir haldeyim..

Hayal kırıklığı mı yaşıyorsun..

Ben şöyle düşünüyorum, işinin hayatına maddiyatın yanında artı şeyler katıyorsa biraz daha deneyebilirsin. . Dediğin gibi boşluğa düşme durumu da olabilir.. Sosyalleşmek için bulunduğun yerde kurslar var mı çeşitli onlara yazılmayı düşündün mü hiç :) İlla ilgin olması gerekmiyor yeni bir şeyler öğrenmek için ya da en basitinden spor yapmak sosyalleşmek için bile olabilir.. Bide spor psikolojik duruma gerçekten iyi gelir bunu da belirteyim, üşengeçliğimden kurtulursam ben de yapmak istiyorum ama ne zaman :)

[yalnızlık]

sevgili balık,
hayal kırıklığı yaşadığım durum için çok az kalacak bir ifade.resmen uçurumdan aşağı düşüyor düşüyor düşüyor gibiyim...ödün vere vere kendim diye bir şey kalmadığını fark etmeye başladım burda.yaşadığım şehir sosyalleşme adına çok da verimli değil.üstelik haftasnları memleketime gittiğim için ve hafta içi de beşbuçukta eve döndüğüm için ve gece çıkmayı da sevmediğim için(:)) pek fırsatım olmuyo öyle kursa mursa..aslında imkan olsa severim ben öyle el sanatları falan..spora gitmeyi ben de düşündüm ama evim merkezde olmasına rağmen evime yakın bir spor merkezi bulamadım.yani şehir yetersiz benim için:S...
işte böyle:(

[yalnızlık]

mrb ;
İşinde, hayatında belli zorluklar yaşıyorsun ve mutlu değilsin ama bu vazgeçmen için yeterli bir neden değil. Unutma ki "zahmetsiz rahmet olmaz" bu senin mesleğin hayatının önemli bir parçası bence vazgeçmek yerine zorluklarla başa çıkmak için imkanlar üretmen senin için daha iyi olur çünkü eğer istifa edersen senin daha mutlu olacağına dair kesin bir delilin yok elinde

sevgili e-melis..hak vermemek mümkün değil sana çünkü hafta sonu işi bırakamayacağımı anladım sanırım.
annem geldi bu konuyu konuştum onunla.ve ben sana asla destek olmam bu konuda dedi.nişanlım da -gerçekten çok ilginç bir şekilde- işi bırakmamı istemediğini söyledi.kendimi berbat hissediyorum.bugün gene burdayım işte.yine de burda çok uzun bir süre dayanabileceğimi sanmıyorum.buraya 8 aydır adapte olamadım nasıl yapıcamı da bilmiyorum açıkçası..:(çok çok çok mutsuzum.

[okur-yazar]

yaşadığınız şehire ve işinize alışmanız için 8 ay yeterli değil. biraz sabırlı olmalısınız.

zamanla alışırsınız inşallah...

kendinizi çaresizmişsiniz gibi düşünmeyin...

yeni bir iş ve yeni bir çevreye alışma sürecinden geçiyorsunuz...

evveli zahmet gibi görünse de sonu sizin için rahmet olur inşallah...

[yalnızlık]

inşallah..

[h.yurek]

tahminim öğrencilik zamanlarında okulda , okul dışında da sosyalleşmiş güzel ve kaliteli zaman geçirmişsin. bence çalışma hayatını sen gözünde çok farklı düşündün. çalışıp kendi paranı kazanmanın sana katacağı gücü gözünde büyütmüşsün. Bu güç senin istediğin şekilde gerçekleşmediği için eski öğrencilik zamanındaki seni özledin. beraberinde çalışma arkadaşlarınla öğrencilik zamanndaki arkadaşların gibi iletişim kuramaman seni ait olduğun yere evine itiyor.

[yalnızlık]

çalışma hayatını gözümde büyütmemiştim.başta diyanette çalışıyodum biraz zor şartlardı.çalıştığım kurs şehre çok uzak çok az para alıyodum soba yakıyodum pis bi yerdi vs..o yüzden kendimi ordan kurtarmaya çalıştım.ah şimdiki aklım olsa:)
çalışıp kendi paramı kazanmamın bana bişey kattığını da söyleyemem ayrıca.babamdan harçlık alırken daha kaliteli bir hayatım vardı:(
öğrecilik günlerimi elbette özlüyorum ama geri dönmek istemiyorum istediğim şey öğrencilik günlerime dönmek değil öğretmenlik günlerime dönmek....
heh işte son söylediğinde müthiş haklısın h.yurek...nerdeeeeee benim canım kardeşlerim nerde burdaki ucuz insanlar..bencillikten ölecekler nerdeyse...
galiba en büyük sorunum burda arkadaşsız kalmak:(:(

[yalnızlık]

şimdi sevgili arkadaşlar..kurumda yeni gelişmeler oldu.
aday memurlar olarak bizi memleketime eğitime göndermeyi düşünüyorlar.
yani 2 ay boyunca memleketimde kalabileceğim bu durumda.
sonra da temmuzda geri dönüp staja başlicam ki o da 2 ay kadar sürecek.
ondan sonra da adaylığımız kalkacak ben de istediğim kuruma geçiş yapabileceğim..
tabi bu benim hayalim.sabah müdürle konuştum hepinizin adaylığını birlikte kaldıracağım o yüzden eylülde adaylığım kalkar giderim diye dşünme dedi.
eğer eylülde adaylığımı kaldırmazsa o zaman aralık ayına kadar burda sürünmeye devam edeceğim ve düğün planlarım da suya düşecek.
ama 2-3 ay geç evlencem diye de işimden olmamalıyım galiba????



şimdiye kadar fikirlerinizle bana destek verdiğiniz, yolumu aydınlattığınız için hepinize çok teşekkür ederim..
yine fikirlerinize ve dualarınıza ihtiyacım var.(eğitimin memleketimde olması için, müdürün insafa gelip eylülde asaletimi onaylaması için, insan gibi bir arkadaş edinebilmem için:))

[goffee]

şimdi sevgili arkadaşlar..kurumda yeni gelişmeler oldu.
aday memurlar olarak bizi memleketime eğitime göndermeyi düşünüyorlar.
yani 2 ay boyunca memleketimde kalabileceğim bu durumda.
sonra da temmuzda geri dönüp staja başlicam ki o da 2 ay kadar sürecek.
ondan sonra da adaylığımız kalkacak ben de istediğim kuruma geçiş yapabileceğim..
tabi bu benim hayalim.sabah müdürle konuştum hepinizin adaylığını birlikte kaldıracağım o yüzden eylülde adaylığım kalkar giderim diye dşünme dedi.
eğer eylülde adaylığımı kaldırmazsa o zaman aralık ayına kadar burda sürünmeye devam edeceğim ve düğün planlarım da suya düşecek.
ama 2-3 ay geç evlencem diye de işimden olmamalıyım galiba????



şimdiye kadar fikirlerinizle bana destek verdiğiniz, yolumu aydınlattığınız için hepinize çok teşekkür ederim..
yine fikirlerinize ve dualarınıza ihtiyacım var.(eğitimin memleketimde olması için, müdürün insafa gelip eylülde asaletimi onaylaması için, insan gibi bir arkadaş edinebilmem için:))



çok bunalmadıysan sabret derim bunalıncaya kadar ayrılma az kalmış zaten.

[yalnızlık]

çok bunalmadıysan sabret derim bunalıncaya kadar ayrılma az kalmış zaten.

aslında çok bunaldım sevgili goffee..çünkü arkadaş dost insan hayatında önemli bir etken.burda bir tane dost bulamadım kendime sürekli laf sokmalar sürekli birbirinin arkasından konuşup ona zarar vermek için çalışmalar...gerçi devlet dairelerinde ortamların genelde böyle olduğundan bahsedilir ama ben ilk defa böyle insanlarla muhatap oluyorum çok iki yüzlülük var ve hiç ama hiç kimseye güvenemiyorum...özellikle de birinci dereceden çalışma arkadaşlarıma..diğer şubelerle daha uyumlu çalışma sağlayabiliyorum ama kendi şubem resmen çürümüş durumda.
buraya yazmaya başlamadan önce de iyice bunalmıştım ancak buraya yazmaya başladıktan sonra biraz daha rahatladım ne istediğim bilmeye başladım.şimdi gene kafam allak bullak.öğleden önce oda arkadaşımla aramızda bi konuşma geçti değil 4-5 ay 4-5 gün hatta 4-5 saat hatta hatta 4-5 dakka bile dayanamicam heralde dedim yani..karar verme aşaması çok zor verdikten sonra insan daha kolay alışıyor şartlara galiba?????

[goffee]

aslında çok bunaldım sevgili goffee..çünkü arkadaş dost insan hayatında önemli bir etken.burda bir tane dost bulamadım kendime sürekli laf sokmalar sürekli birbirinin arkasından konuşup ona zarar vermek için çalışmalar...gerçi devlet dairelerinde ortamların genelde böyle olduğundan bahsedilir ama ben ilk defa böyle insanlarla muhatap oluyorum çok iki yüzlülük var ve hiç ama hiç kimseye güvenemiyorum...özellikle de birinci dereceden çalışma arkadaşlarıma..diğer şubelerle daha uyumlu çalışma sağlayabiliyorum ama kendi şubem resmen çürümüş durumda.
buraya yazmaya başlamadan önce de iyice bunalmıştım ancak buraya yazmaya başladıktan sonra biraz daha rahatladım ne istediğim bilmeye başladım.şimdi gene kafam allak bullak.öğleden önce oda arkadaşımla aramızda bi konuşma geçti değil 4-5 ay 4-5 gün hatta 4-5 saat hatta hatta 4-5 dakka bile dayanamicam heralde dedim yani..karar verme aşaması çok zor verdikten sonra insan daha kolay alışıyor şartlara galiba?????



bu laf sokmalar vs heryerde var sadece devlet dairlerinde değil heryerde.
bu değişmeyecek.
ancak heryerde oldugunu görmediğin için bu yüzden mutsuz oluyor bunalıyor olmalısın.
taki birkaç iş değişince bunun heryerde oldugunu anlıyorsun.
o zaman daha dayanıklı oluyorsun.
kısacası aslında insan hayatı boyunca mutlaka birkaç farklı iş tecrübesi olması taraftarıyım.
ama geri dönünce iş bulma imkanlarını bilemiyorum.

[yalnızlık]

bu laf sokmalar vs heryerde var sadece devlet dairlerinde değil heryerde.
bu değişmeyecek.
ancak heryerde oldugunu görmediğin için bu yüzden mutsuz oluyor bunalıyor olmalısın.
taki birkaç iş değişince bunun heryerde oldugunu anlıyorsun.
o zaman daha dayanıklı oluyorsun.
kısacası aslında insan hayatı boyunca mutlaka birkaç farklı iş tecrübesi olması taraftarıyım.
ama geri dönünce iş bulma imkanlarını bilemiyorum.

gerçekten de ne kadar dayanıksızım.herşey babamın evindeki gibi yüricek zannediyorum.hayır böyle şartlandırmadım kendimi diyorum ama içsel birşey bu galiba insan alıştığı ortamı arıyor..ve samimiyeti..
teşekkür ederim:)

[cengo]

bak hayatta bir çok kişinin yapmak istediği şeye sahipsin seni seven ve yanlışta anlmadıysam iyi kalpli de bir de nişanlın var bir kamu işinde çalışıyorsunki bu da bir avantaj çünkü çoğu zamn istenilen ama bulunamayan bir gerçek aileni seviyorsun bu belli hayatın kolay olmadığınıda anlıyorsun ve hemen pes etmk gibi bir niyetinde yok bunlar gerçekten büyük bir avantaj kritik yaptığımız zamn ama başını açman sorununu bizim tavsiyelerimiz kurtarmaz bunu biliyorsun ama ailenle birlikte olmak istiyorsun ki bu çok doğal çünkü gerek işinin verdiği ağır yük gerek ayrılık gerksede bir çok sorun senin böyle bir şey yaşamanı sağlıyor ama bak benden sana tavsiye biraz dişini sık çünkü insan herşeye alışıyor kendi babam 21 senelik diyaliz hastası ben doğduğunda başladı hastalığı gün geçtikçe eriyip bittiğini görüyorsun canın yanıyor onunla birlikte bir şey yapmak istiyorsun ama elinden bir şey gelmiyor çaresizce kabulleniyorsun ama bir de şöyle düşünüyorsun hayatta yaşadığın bir çok zorluk sana deneyim kazandırıyor onunla yaşamasını öğreniyorsun ve karşına çıkabilecek başka her türlü zorluğa daha çok göğüs geriyorsun hatta bazen güzel yanlarını buluyorsun hayatın eh anlatmak istediğim şey hayat süprizlerle dolu yaşamak istediğin zamn karşına her zamn güzel süprizler çıkabiliyor

[filologum]

Eğer çalışma zorunluluğun yoksa,seni de mutlu edecekse bırak. Ama lerde bugünlerini mumla arıycaksan hiç bırakma.Ben de bir kurumda çalışıyordum çok sıkılıyodum ve mutlu değildim.Bir fırsat kapısı açıldı eğitim hayatıma devam etmeye başladım. İnsan mutlu olduğu şeyi yapmalı bence.Şu anda halimde acayip mutluyum.