ves-selam

[yalnızlık]

herkese merhabalar...
gerçekten çılgın keyifli bir başlangıç yapmak isterdim ama hiç halim yok hayata..yalnızlıktan ölmek üzereyim..

[balık]

Hoşgeldin. Yakın zamanda evlenecekmişsin neden yalnız hissediyorsun :)

[aragorna88]

welcome to hell

Ölmezsin krkma
Yalnızlığada alışılır mrk etme :)

[goffee]

Aramıza hoşgeldiniz.
Yanlız oldugunuzu sanmıyorum sizi tanımak isteyen insanlarla karşılaşacaksınız burda.

[yalnızlık]

herkese teşekkürler.
öncelikle işteöyle arkadaşım imzanız beni çok etkiledi güne ağlayarak başladım.sabır ne zor ne zor...
sonra balık arkadaşım evet Allah nasip ederse yakında evlenicem ama bunu sadece söylüyorum içimdeki buhranlar buna inanmamı ve bunun mutluluğunu yaşamamı engelliyo.ayrıca sevgilim benden çok uzakta ben sinoptayım o bursada o yüzden de özleme sabretmeye çalışıyorum adı hasret oluyo ama gene de acıtıyo..çok acıtıyo hem de.
bu şehre geleli 8 ay kadar oldu.bir türlü sağlam bir arkadaş bulamadım kendime.gerçi tabiki 8 ay sağlam bir arkadaşlık için kısa bir süre ama en azından güvenebileceğim insanlar olsaydı etrafımda belki daha da kolaylaşırdı hayat..
özellikle son bir aydır çıldırmak üzere olduğumu hissediyorum.her hafta sonu annemlerinnn yanına gidiyorum (onlar samsunda) ama bu da sıkıntımı almıyor.sadece vücudum daha fazla yoruluyor. bu hafta gitmeyecem diye ayrı bi gerginlik yaşıyorum napcam bu şehirde diye..
kısacası kendimi sürgünde gibi hissediyorum burda.Allah nasip ederse eylül ayında sevgilimin şehrine gidicem ve evlenicez ama dediğim gibi bunu bile doğru düzgün yaşayamıyorum..çok karışık kafam çooook çok...

[9 ŞUBAT]

herkese teşekkürler.
öncelikle işteöyle arkadaşım imzanız beni çok etkiledi güne ağlayarak başladım.sabır ne zor ne zor...
sonra balık arkadaşım evet Allah nasip ederse yakında evlenicem ama bunu sadece söylüyorum içimdeki buhranlar buna inanmamı ve bunun mutluluğunu yaşamamı engelliyo.ayrıca sevgilim benden çok uzakta ben sinoptayım o bursada o yüzden de özleme sabretmeye çalışıyorum adı hasret oluyo ama gene de acıtıyo..çok acıtıyo hem de.
bu şehre geleli 8 ay kadar oldu.bir türlü sağlam bir arkadaş bulamadım kendime.gerçi tabiki 8 ay sağlam bir arkadaşlık için kısa bir süre ama en azından güvenebileceğim insanlar olsaydı etrafımda belki daha da kolaylaşırdı hayat..
özellikle son bir aydır çıldırmak üzere olduğumu hissediyorum.her hafta sonu annemlerinnn yanına gidiyorum (onlar samsunda) ama bu da sıkıntımı almıyor.sadece vücudum daha fazla yoruluyor. bu hafta gitmeyecem diye ayrı bi gerginlik yaşıyorum napcam bu şehirde diye..
kısacası kendimi sürgünde gibi hissediyorum burda.Allah nasip ederse eylül ayında sevgilimin şehrine gidicem ve evlenicez ama dediğim gibi bunu bile doğru düzgün yaşayamıyorum..çok karışık kafam çooook çok...

öncelikle aramıza hoş geldiniz .

yazdıklarınızı okuyunca açıkcası size acıdım ,çunku kendinizi mutsuz etmek için elinizden geleni yapıyorsunuz .oysa mutluluk o kadar yakınki size .

anladıgım kadarıyla mesleginiz icabı sinoptasınız ,yeni bir şehre alışmak ve sizin dediginiz manada saglam bir arkadaş edinmek degil 8 ay ,bazen yıllar dahi alabilir .
illa sizin istediginiz gibi bir arkadaş olması şartmı ,mumkun oldugunca size uyabilecek sizle bazı şeyleri paylaşabilecek kişilerle bir arada olmayı kabullenmelisiniz .

aileniz çok yakınınızda ,buda çok buyuk avantaj .burada ailesinden uzakta ve yalnız olan bir çok arkadaşımız var ,bırakın her hafta onları gormeyi yılda bir iki kere gorebilseler dunyalar onların oluyor .

tanıdıgım kadarıyla sinop ,oldukça guzel bir şehir ve insan istedikten sonra rahatça vakit geçirebilir ,şehirin neresi oldugu buna engel degil .

öyleki buraya uye olup istanbul gibi bir şehirde oturupta yalnızlıktan şikayet eden arkadaşlarımızda oldu ,sorun şehirde degil insanın kendi içinde .

istedikten sonra oyalanacak çok şey bulabilirsiniz .

hepsinden onemlisi bir sevdiginiz var ve nasipse onla evlenip ,bir araya geliceksiniz .onun bursada sizin sinopta olmanızın hiç bir anlamı yok ,yeterki birbirinize karşı olan sevginiz saygınız saglam temellere oturmuş olsun .

ayrılıgı hepimiz bir şekilde yaşıyoruz ,sevdigimizi özluyoruz .buda olumlu yonde bir avantaj sevdigimizin ne kadar kıymetli oldugunu onun bizim için ne anlam taşıdıgını çok daha iyi anlıyoruz .

ayrıca msn,cep ,3G gibi teknolojik imkanlar mevcutken uzaklık pek sorun olmuyor ,yeterki siz tum kalbinizle onun yanında oldugunuza inanın ,gerisi boş .

uzun lafın kısası aslında kendinizi yalnız hissetmeniz için hiçbir sebep yok ,ayrıca arkadaşlarımın dedigi gibi bizlerde yanınızdayız ,size destek olmaya hazırız .

ama oncelikle kendinizi yalnız olmadıgınıza inandırmanız ve mutlulugu farketmeniz için hem çaba harcamanız ,hemde azla yetinmeyi bilmeniz gerekiyor .

[yalnızlık]

ilginize çok çok teşekkürler.
aslında azla yetinmek gibi bi durum yok çünkü Rabbim gayet cömert davranıyo beni lütuflandırırken bu sadece benim bencilliği şımarıklığım ve doyumsuzluğumla alakalı.
gerçekten kendimi kötü hissetmem için hiç bir sebep yok.sağlığım çok iyi elhamdülillah işim var hem kendi ailem hem de nişanlımın ailesi ve nişanlım da gözümün içine bakıyolar beni memnun etmek için.halimden bin beter halde insanların olduğunu çok çok iyi biliyorum.
şehre gelince aslında sinop yaşamakta zorlanılacak bir şehir değil.ben merkezde yaşıyorum hem de evim tam şehir merkezinde.evde 3 kişi kalıyoruz biraz onlarla anlaşamıyoruz.aslında anlaşamıyoruz derken sadece herkes birbirinden çok farklı biri samsunlu biri malatyalı biri kastamonulu 3 kız..çok farklı hayatlarımız çok farklı ailelerimiz var.o yüzden de frekans tutmayabiliyor.biliyorum bu da çok normal.sonra bir de memleketlim var iş yerinde bi tane ki onu da çok seviyorum ama her zaman birlikte olamıyoruz diye işte falan filan..bi de söylemeye utanıyorum amcamlarda benimle aynı sokakta oturuyo.amcam da işi icabı sinopta.
yani aslında yalnızlık benim içimde..
yani diyorum ya şımarıklık gibi halim ama elimde değil çıldırıcam zannediyorum.ve sürekli ölümün benim için tek çare olduğunu düşünüyorum.bu yüzden de çok korkuyorum bir gün kendimi engelleyemicem diye...
durum bu!!:(

[9 ŞUBAT]

sahip olduklarınızı çok guzel anlatmışsınız ve konunun tamamen sizden kaynaklandıgınında farkındasınız ,yetinmek derken bu elinizdekilerin kıymetini bilmenizi istiyorum .

anladıgım kadarıyla yokluk yaşamamışsınız ,yokluk yaşamıyan kimse ister maddi isterse manevi anlamda olsun elindeki degerlerin kıymetini pek anlayamıyor ,bunda onun suçuda yok .

zira kaybetmenin ne demek oldugunu hayatı suresince yaşamadıgı için karşılaştırma imkanı bulamıyor ,buda dogal olarak sahip olduklarının ne kadar kıymetli oldugunu anlamasını engelliyor .

ölumun tek çare oldugunu söyluyorsunuz ,ama olebileceginize inanıyormusunuz ?

bu soruyu intihar etmek isteyen bir çok kimseye sordum ve hiçbiri bana kesinlikle olurum diyemedi ,canımızı verende ALLAH yine alıcak olanda O .

diyelimki intihar ettiniz ve sakat kaldınız ,peki o zaman ki haliniz şimdikinden çokmu daha iyi olucak acaba .

size tavsiyem sık sık aramıza katılıp sizi sıkan bogan konuları mumkun oldugunca paylaşmanız ,içinizi dokmeniz .böylece bir nebze olsun sırtınızda taşıdıgınız yuklerden kurtulacak ferahlıyacaksınız .

burada size canla başla destek olucak ,sıkıntılarınızı canı gonulden dinleyecek bir çok arkadaşınızın oldugunu goreceksiniz .
bizler bir aileyiz ve hiçbirimiz hiçbir çıkar beklemeden birbirimize yardım etmeye hazırız .

yeterki sizlerde bizlerle paylaşmak isteyin .

[yalnızlık]

intihar etmek yapmak isticem en son şey bile olamaz.ama sürekli kafamda bu fikir var.bunu yapmaktan önce Allah korkusu sebebiyle sonra da ailem için uzak dururum.ama dediğimm gibi sürekli kafamda bu fikir var kendimi bunu düşünmekten alıkoyamıyorum.mesela işten çıkıyorum eve gitmek için dolmuşa binmek istiyorum ve dolmuş gelmiyor ben de üşüyorum ve diyorum ki yaşamak ne kadar zor.çok gerzekçe gelebilir ama ben istemiyorum artık böyle hayattan bezgin yaşamak.
biliyorum bu hissiyatımın en büyük nedeni yokluk sıkıntı görmemem çok rahat büyüdüm hala da öyleyim.devlet memuruyum ama maaşım yetmeyince hala annem bana para gönderiyo.bu eften püften bişey gibi görünebilir ama ben hi sıkıntı çekmedim çekmiyorum da ama tırnağım kırılsa tahammül edemez hale geldim.o zaman bile hayat ne zor ölmek istiyorum diyebiliyorum.bu ölmek istiyorum lafı benim için bugün günlerden cuma demek gibi bişey.
böyle şükürsüz bir insan olduğum için kendimden utanıyorum ama bu benii mutluluğu yaşamaya itiklemiyo.sanki hayat çok zormuş daha da zorlaşcakmış gibi geliyo..

[9 ŞUBAT]

size tavsiyem en kısa zamanda bu ruh halinden sıyrılmaya bakın ,çunku daha hayat yolunun başındasınız ve hiç bir şey yaşamadınız daha .

benim size tavsiyem her şeye boşverin ,oldugu kadar olsun deyip kestirip atın .beterin beteri oldugunu kendinize kabul ettirin .
böyle yapmaya alışırsanız olaylar karşısındaki tavrınız çok daha kolay olacaktır .

"sanki hayat çok zormuş daha da zorlaşcakmış gibi geliyo.. " söylediginiz çok dogru ,hatta sanki degil gerçekten gun geçtikçe zorlaşacak .

bir aile kuracaksınız ,orada gerek siz gerekse eşiniz sorumluluk alıcak .gun gelicek aynı anda bir kaç işi yapmak zorunda kalacaksınız o durumda belki mucadele gucu bulamıyacak pes etmek isteyebileceksiniz ,ama kendinize inanır ve başkaları nasıl yapıyorsa yaptıysa bende öyle başaracagım der ve çabalarsanız eninde sonunda kazanan siz olucaksınız .

benim size tavsiyem yaz aylarında tarım turizmine gidin ,burada köy hayatı yaşıyor köylulerin yaptıkları işlere yardım ediyorsunuz .hem guzel bir ortamda temiz hava ve organik yiyecekler arasında yaşıyor ,hemde o andaki şartlarınızla şu andaki şartlarınızı karşılaştırma ve kendinizi sınama imkanı buluyorsunuz .

size mutlaka faydası olacaktır ,hemde biraz kafanızı toplamış ruhen rahatlamış olursunuz .

[balık]

ilginize çok çok teşekkürler.
aslında azla yetinmek gibi bi durum yok çünkü Rabbim gayet cömert davranıyo beni lütuflandırırken bu sadece benim bencilliği şımarıklığım ve doyumsuzluğumla alakalı.
gerçekten kendimi kötü hissetmem için hiç bir sebep yok.sağlığım çok iyi elhamdülillah işim var hem kendi ailem hem de nişanlımın ailesi ve nişanlım da gözümün içine bakıyolar beni memnun etmek için.halimden bin beter halde insanların olduğunu çok çok iyi biliyorum.
şehre gelince aslında sinop yaşamakta zorlanılacak bir şehir değil.ben merkezde yaşıyorum hem de evim tam şehir merkezinde.evde 3 kişi kalıyoruz biraz onlarla anlaşamıyoruz.aslında anlaşamıyoruz derken sadece herkes birbirinden çok farklı biri samsunlu biri malatyalı biri kastamonulu 3 kız..çok farklı hayatlarımız çok farklı ailelerimiz var.o yüzden de frekans tutmayabiliyor.biliyorum bu da çok normal.sonra bir de memleketlim var iş yerinde bi tane ki onu da çok seviyorum ama her zaman birlikte olamıyoruz diye işte falan filan..bi de söylemeye utanıyorum amcamlarda benimle aynı sokakta oturuyo.amcam da işi icabı sinopta.
yani aslında yalnızlık benim içimde..
yani diyorum ya şımarıklık gibi halim ama elimde değil çıldırıcam zannediyorum.ve sürekli ölümün benim için tek çare olduğunu düşünüyorum.bu yüzden de çok korkuyorum bir gün kendimi engelleyemicem diye...
durum bu!!:(

Bana kalırsa kendine bu kadar acımasız davranma. İnsan kimi zaman ne kadar iyi şartlarda olursa olsun, kendinden çok kötü durumda olan insanların olduğunu bilirse bilsin mutlu olamıyor. Yaşam hevesini kaybediyor, her şey zor geliyor anlattığınız gibi, kimi zaman oturduğu yerden kalkmak bile.. Ben seni anladığımı düşünüyorum.
Yaşadığınız yere uyum konusunda zorluklar, aileden ayrılma, sevdiğin insandan uzakta olma.. Bunların hepsi zorlayıcı olmuş olabilir, insan bazen olumsuz hiçbir şey yaşamasa bile kötü hissedebiliyorken, bu durumlar varken zorlanmanız normal bence, birçok insan bunu yaşıyor..
Doktora gitmeyi düşündünüz mü hiç? Bana, benim de mücadele ettiğim ruhsal rahatsızlığı hatırlattı durumunuz :) O yüzden anladığımı düşünüyorum belki de.. Bildiğim şey varsa, tek başınıza atlatmaya çalışmayın, yüzde bir de olsa doktorun faydası olacaktır. Bazen kendime hiç faydası olmadığını düşünsem de sizin ve başkaları hakkında bu kadar umutsuz değilim : )
Tüm bu yaşadıklarınızın şımarıklık olmadığını ve geçici bir durum olduğunu kabul etmeye çalışın bence. Önce buradan başlayın, ardından profesyonel yardım almaktan.. Aslında herkesin zaman zaman yaşadığı ve birçok insanın yaşadığı bir durumu yaşıyorsunuz ama bu durumun doğası gereği kendinizi tek başınıza hissediyorsunuzdur, sanki bunları yaşayan bir tek siz varmış gibi ve hiç geçmeyecek gibi :) Arkadaşlrın dediklerine de katılıyorum, burada paylaşmak ve size benzer şeyler yaşayan insanlar olduğunu görmek daha iyi hissetmenizi sağlayacaktır.. Geçmiş olsun :)

[yalnızlık]

sevgili 9 şubat,
hayatı çok ciddiye aldığım söylenmez hatta dostlarım bu yüzden bana kızarlar.ailemde bile bu özelliğimle anılırım.ama belki de farkında olmadan ciddiye alıyorum son zamanlarda bilemiyorum..ayrıca ailem şehre yakın bir köyde oturuyor.köy işleriyle çok haşır nesşir olmuyorsak da arada toprakla ilgileniyoruz.tabi bu insanı çok rahatlatıyor.bu tatilde daha fazla vakit geçirmeye çalışıcam.
en çok da aile kurmak üzere olduğum için korkuyorum hayattan ya başaramazsam ya yuvamı ayakta tutamazsam diye korkuyorum en çok da bu korku beni ölmek arzusuna yaklaştırıyor.bu yüzden bi an önce kendime gelmek hem kendimi hem de sevdiğim adamı daha fazla yıpratmamak istiyorum.
sevgili balık,
beni anladığını hissettim gerçekten bu yüzden çok teşekkürler.
doktora gitmek konusunda ön yargılı olsam da yine de düşünüyorum bu konuyu hatta geçen sefer ilaç kullanmamı önermişti doktor reddetmiştim bu sefer gerekirse ilaç kullanmaya da razıyım.gelgelelim nişanlım biz birbirimize yeteriz birbirimize iyi geliriz doktora gitmene gerek kalmayacak kalmamalı çünkü ben seni çok seviyorum kendini iyi hissetmeni sağlayabilirim mantığıyla yaklaşıyor.onu anlıyorum ben senden şikayetçi değilim diyor ama ben benden şikayetçiyim.çok açık ve samimi olarak söylemem gerekirse ben bu kadar kaprise katlanmazdım o yüzden doktora gitmeye sıcak bakıyorum ancak sinopta özel hastane yok devlet hastanesi de merkeze epey uzak o yüzden samsuna gitmeyi bekliyorum doktora gitmek için.

gerçekten burda yazmaya başladıktan beri daha iyi hissttiğimi söyleyebilirim.yine de akşamları ağlama krizlerim devam ediyo ama geçecek inşallah..desteğiniz için çok çok çoooookkkk teşekkürler..

[balık]

sevgili 9 şubat,
hayatı çok ciddiye aldığım söylenmez hatta dostlarım bu yüzden bana kızarlar.ailemde bile bu özelliğimle anılırım.ama belki de farkında olmadan ciddiye alıyorum son zamanlarda bilemiyorum..ayrıca ailem şehre yakın bir köyde oturuyor.köy işleriyle çok haşır nesşir olmuyorsak da arada toprakla ilgileniyoruz.tabi bu insanı çok rahatlatıyor.bu tatilde daha fazla vakit geçirmeye çalışıcam.
en çok da aile kurmak üzere olduğum için korkuyorum hayattan ya başaramazsam ya yuvamı ayakta tutamazsam diye korkuyorum en çok da bu korku beni ölmek arzusuna yaklaştırıyor.bu yüzden bi an önce kendime gelmek hem kendimi hem de sevdiğim adamı daha fazla yıpratmamak istiyorum.
sevgili balık,
beni anladığını hissettim gerçekten bu yüzden çok teşekkürler.
doktora gitmek konusunda ön yargılı olsam da yine de düşünüyorum bu konuyu hatta geçen sefer ilaç kullanmamı önermişti doktor reddetmiştim bu sefer gerekirse ilaç kullanmaya da razıyım.gelgelelim nişanlım biz birbirimize yeteriz birbirimize iyi geliriz doktora gitmene gerek kalmayacak kalmamalı çünkü ben seni çok seviyorum kendini iyi hissetmeni sağlayabilirim mantığıyla yaklaşıyor.onu anlıyorum ben senden şikayetçi değilim diyor ama ben benden şikayetçiyim.çok açık ve samimi olarak söylemem gerekirse ben bu kadar kaprise katlanmazdım o yüzden doktora gitmeye sıcak bakıyorum ancak sinopta özel hastane yok devlet hastanesi de merkeze epey uzak o yüzden samsuna gitmeyi bekliyorum doktora gitmek için.

gerçekten burda yazmaya başladıktan beri daha iyi hissttiğimi söyleyebilirim.yine de akşamları ağlama krizlerim devam ediyo ama geçecek inşallah..desteğiniz için çok çok çoooookkkk teşekkürler..

Nişanlın aslında içinden geçeni söylüyor, söyledikleri de bir yere kadar doğru, birbirinize olan sevginiz ve bağınız mutlaka sana iyi gelecektir ama bunun yanında yardım almak kendine daha çok yardım etmeni sağlar :) Doktora gitme düşüncene gerçekten sevindim. Doktor konusundaki ön yargılarını da anlıyorum aslında, beklentilerimizi karşılamayan, mesleğini gereği gibi yapmayan o kadar çok sağlıkçı var ki, işine ve hastasına gereken özeni göstermeyen.. Ama bizim yapacağımız iş alanında iyi ve seni anlayabileceğini düşündüğün birilerini bulmak, bunun için de küçük çaplı bir araştırma yapabilirsin.. Doktorun seni anladığını ve sana değer verdiğini bilmek önemli ..
Tedavinin iyi geleceğini düşünüyorum, şimdiden geçeceğine dair inancın da bunu destekliyor bence :) Buraya yaz paylaş gene, gelişmeleri yazmanı bekleriz :)
Kendine iyi bak.

[yalnızlık]

bir kez gittim psikoloğa.o da nişanlım askerdeyken artık hayat iyice içinden çıkılmaz bir karmaşaya dönüşmüş gibiydi.çünkü ona ulaşamıyordum ve yapayalnız kalmış gibiydim.gittim ve psikoloğun benimle pek de ilgilenmediğini hissettim.aslında onu araştırmıştım gitmeden önce internet sitelerinde tavsiye edilen birisiydi.ama beni tatmin etmedi.belki de ben yanlış anladım belki adam gerçekten başarılıydı sadece ben anlattım o da bir daha ki sefere..seni daha iyi tanımalıyım falan dedi.tabi ki adamın sihirli asası yok.bir anda beni bütün sıkıntılarımdan arındırmayacak:)ama galiba insan farkında olmadan bir beklentinin içine giriyor.öyle işte..ama ilk fırsatta yeniden gideceğim.büyük ihtimalle de aynı adama gideceğim ve bu kez ilaç tedavisi teklifini de değerlendireceğim..
gerçekten daha şimdiden anlatmanın ve beni anlayan insanların olduğunu bilmenin huzurunu yaşamaya başladım.yine yeniden bi daha çok çok çok teşekkürler:)

[Minnie]

söylediğiniz bir şey dikkatimi çekti.İlaç tedavisi teklifini değerlendireceğim dediniz. Eğer bu kişi psikologsa ve ilaç önerip yazıyorsa doğru birşey yapmıyor. Çünkü sadece psikiyatristler ilaç yazabilir. Bunu söyleme ihtiyacı duydum.

[yalnızlık]

hayır şlaç önerip yazmadı.sadece ilaç tedavisi görmelisiniz dedi ve beni psikiyatriste yönlendirecekti.ben direk reddettim.
durum bu(:

[white35]

Hoşgeldin. Yakın zamanda evlenecekmişsin neden yalnız hissediyorsun :)


evlenince başına geleceği biliyordur muhtemelen.

https://www.bulabilirim.com