Hergün Ölecekmişim Gibi Geliyor :( Lütfen yardımmm

[Raikonen]

Başlıktada belirttiğim gibi ölüm korkum var.ama sadece bu sorunum yok başka sorunlarımda var.daha önceden böyle sorunlarım yoktu ama nedense sonrada oluştu.4 sene önce kardeşimi araba çaptı ve bu ilk olaydı.çok şükür bir kaç sıyrıkla atlattı ama o günkü halimi halen unutamıyorum.daha sonra ise bundan 3 yıl önce kendimden daha çok sevdiğim bir yakınımı kaybettim ve belkide beni en çok etkileyen olay buydu.bundan 2 sene önce kardeşim epilepsi nöbeti geçirdi.bu nöbet yaklaşık 1 yıl boyunca her 3 ayda bir tekrarladı.şuan şükürler olsun ki uzun süredir tekrarlamıyor.

Şuanki halim:
Ölümden korkuyorum.Kalbim sürekli ağrıyor yada sıkışıyor.uçağa binemiyorum ve aklıma bile getiremiyorum.kendimden çok ailemden birinin ölmesinden korkuyorum.evin içinde bir ses duysam annemi,babamı,kardeşlerimi kontrol ediyorum.kardeşim su içerken "acaba genzine gidip ölür mü" veya "annem arabayla hızlı gidip ya kaza yaparsa,kardeşime okulda ya birşey olursa" diye kendi kendimi sıkıntıya sokuyorum.uykuda ölüp uyanamamaktan korkuyorum.pek günah işlememe rağmen günahkar olduğumu düşünüyorum.hayatta başarısız olmaktan korkuyorum.ne yapacağım hiç bilmiyorum :(
daha önceden psikolojik destek aldım ve belli süre hap içtim.ama sonradan o hapların bir yardımı olmadığnı anladım ve geri bıraktım.elimden sadece zamana bırakmak ve korkularıma teslim olmak geliyor.ne yapacağım :(

[goffee]

sürekli olmuş olayları düşünürsen ne kendine nede sevdiklerine yeteri kadar faydalı olmazsın.
uyan artık dünya dönüyor kardeşin hayatta ve sevdiklerinin sağken ölü oldugundan daha cok sana ihtiyacı vardır ve mutlaka ara ara hepsininde ihtiyacı olacaktır.
dünya dönüyorken ve şuan yaşadıgın hayatın eğlencelerini keşfetmek iyi yaşamak gerekiyorken, ne kadar yaşadıgın değil nasıl yaşadıgın önemli iken; ya kaza olursa ya şöyle olursa diye düşünüp yaşadıgın yada yaşatabilecegin hayatı zehretmenin bir mantıgı yok.

[bir_kul]

ölüm korkusu... bendede vardı bir ara.bunun dışında daha nice takıntılar...ilaçlarını kullan derim.ben çok fayda görüyorum ilaçlardan.bıraktığımda hastalığım tekrar artıyor deliriyorum sanki...düşünmemeye çalış.yazdıklarının aynısı hatta daha fazlası bendede oluyordu.ölüm ölüm ölümm hiç çıkmıordu aklımdan.ama sakin ol dedim kendime.şunu düşündüm.ben yaklaşık 1 sendir öleceğim diorum şimdi birazdan fln öleceğim die düşünüorum ve aradan bi sene geçti hala öleceğim...kimin nezaman öleceğini sadeece ALLAH bilir.öyle bi düşünceyi senin aklına getiren tek şey şeytandır.şeytanda düşmanımızdır.öyleyse dinleme onu.öyle düşünce aklına geldiğinde hayır de seni dinlemiorum de.konuş kendi kendie.inan rahatlıyacaksın.sana bunları yazdığıma inannamıorum.çnkü bende hala yardıma ihtiyacı olan bi okb hastasıyım :)

[sanziment]

Başka konular yüzünden sufizme ilgi duyduğumda ölümün cevabının orda olduğunu gördüm....Onların baktığı yerden bakınca biraz bu konuları kavrayınca anlıyorsun ki ölüm diye bişey yok aslında ....Hepimiz bir okyanusta damlalar gibiyiz ....Onun parçalarıyız ve asla yok olmuyoruz şekil değiştirsek hal değiştirsek de hep ona dönü
yoruz...