Çekingenliğimi aştım... Anlatayım :)

[yagmurr]

Ben hassas ve duygusal bir yapıya sahibim.

Ortaokul yıllarımda hiç arkadaşım yoktu.O kadar çekingendim ki insanların yanına sokulamazdım.3 yılım zindan gibi geçti.Hiç teneffüs vakti gelsin istemezdim.

Çünkü herkes arkadaşlarıyla bahçeye çıkar ben yalnız kalırdım.

Kendimi savunamaz,ifade edemezdim.İnsanlar bana rahat rahat laf söyleyebiliyorlardı.

En ufak bir şeyde hemen kızarır,terlerdim.

O yıllarda psikoloji,kişisel gelişim tarzı kitaplarla tanıştım(ve hala okurum.Şu AN YAŞIM 26)

Orta son sınıfta kendime yakın bir arkadaş edinmeyi başardım.(Ama,hep onun dediği oluyordu.Resmen kullanılıyordum.)

Ama yine de bir aşama atlamıştım.Sonra kitap okuya okuya kendime güvenmeyi ,kendimi ifade etmeyi öğrendim.

Gel zaman git zaman... Şu an da 10 yıldır 2 tane kankam var:) sosyalim,sinemalar,kafeler...

Tek başıma da çıkyor geziyor,Hatta lokantaya girip yemek bile yiyorum.Alışveriş ediyorum.

Eskiden tanııdk biirleriyle yolda karşılaştığımda konuşurken dudaklarım titrerdi.Farkettim ki artık öyle bir problemim olmuyor.

Kendime hep şunu tekrarlıyorum:Kimse kimseden üstün değildir,hepimiz insanız ve hepimizin belli duurmlarda korkuları,kaygıları olabilir.Bu da gayet normal bir durum.:)

[malahit]

kendini güzel ifade etmisin.evet haklısın kimsenin kimseden üstünlüğü yok aslında.

birşeyleri aşmış insanları gömek bana umut veriyor.teşekkürler paylaşımın için.

[İçimdekiDeniz]

:) umarım nice insanlar sizin bu yazılarınızı görüp aynı şekilde olanlar kendilerini biraz sorgulayıp bu utangaçlık duygusundan kurtulurlar...Bende bir dönem utangaçtım ama benim mantıklı bir sebebi vardı.Etki-tepki meselesiydi.Zamanla kendimi tanıdıkça bunlar kendiliğinden kayboldu.

[goffee]

çok sevindim inş burda sorunlarından söz eden arkadaslarımızdanda bu gibi yazılar görmeye başlarız zamanla.

[IDDQD]

Keşke kelimeler yetse korkuları, kaygıları, depresyonu aşmaya. Ama olmuyor. Ben de KG kitapları okuyorum. Evet öğrendiğim çok şey oldu ama deneyebildim mi, hayır. Kitaplarının adını bize bağışlar mısın?

[yagmurr]

Keşke kelimeler yetse korkuları, kaygıları, depresyonu aşmaya. Ama olmuyor. Ben de KG kitapları okuyorum. Evet öğrendiğim çok şey oldu ama deneyebildim mi, hayır. Kitaplarının adını bize bağışlar mısın?

yüzde yüz düşünce gücü,the secret,kuantum düşünce tekniği, hayata evet , mutluluk genel olarak Şanal Günseli'nin kitaplarını tavsiye ederim.

Ama tabi kaygılar,depresyon ,ileri derecedeyse öncelikle uzman yardımı şart derim. Şu an bende, stres ve heyecan problemim için psikiyatriye gidiyorum.İlaç kullanıyorum.

[innocent]

Bence de, Eğer çekingenlik, geçmişteki yaşanan olaylardan kaynaklı değilse bence de kişisel gelişim kitapları insana çok şey katıyor.
Paylaşım için Teşeşkürler, Böyle şeyleri duymak Güzel.

[Hydra]

Tebrik ederim Yağmur.Eminim daha neler başarabilirsiniz

[gülenay]

çok sevindim yağmurcum senin adına..kısmen kendimi gördüm yaşadıklarından ..en çok da lokantaya girip tek başına yemek yemede : ) sırf bu yüzden senelerce arkadaşımında hesabını ödemek zorunda kaldım.şimdi ise diyorumki ne gerek vardı yalnız oturup haydi haydi yemeğimi yiyebilirdim .ama ne yazıkki çekingenlik ve güvensizlik her şeye itebiliyor insanı.
uzatmayayım daha da iyi olman dileğiyle.

[devhis]

hayat dostlarla güzeldir

[Minnie]

Bence de, Eğer çekingenlik, geçmişteki yaşanan olaylardan kaynaklı değilse bence de kişisel gelişim kitapları insana çok şey katıyor.
Paylaşım için Teşeşkürler, Böyle şeyleri duymak Güzel.

Problemin geçmiş ya da şimdiyle ilgisinin olup olmadığı kişisel gelişimini geliştirmekle alakalı değildir. Her daim kendi çabanızla kendinizi geliştirebilirsiniz hatta kişisel gelişiminiz mevcut problemlerinizin azalmasına yardımcı olabilir. Tabii bu hiç terapiye gitmeyin sadece kişisel gelişim kitabı okuyun demek değildir!!! Terapinize devam edin, kişisel gelişimizi arttırarak terapi sürecinizi hızlandırın.

Yağmur gösterdiğin çabaya ve azmine şapka çıkartıyorum. Mutluluk bulaşıcıdır, emin ol ki senin mutluluğun bugün paylaşımlarını okuyan herkesi olumlu etkileyecektir.

[yagmurr]

minnie; Teşekkür ediyorum.

Bu hiç kolay olmadı,gerçekten çok çabaladım,sürekli özgüven kazanmak için ,kendimi geliştirmek için uğraştım.

Kendimle çok uğraşan biriyim.aşmak istediğim o kadar çok yol var ki.Kendimi,insanları,toplumu anlamak için 2.üniversite olarak felsefe okumaya başlıyorum bu yıl.İnşallah zamanla psikolojiden de yüksek lisans yapacağım.

[Minnie]

minnie; Teşekkür ediyorum.

Bu hiç kolay olmadı,gerçekten çok çabaladım,sürekli özgüven kazanmak için ,kendimi geliştirmek için uğraştım.

Kendimle çok uğraşan biriyim.aşmak istediğim o kadar çok yol var ki.Kendimi,insanları,toplumu anlamak için 2.üniversite olarak felsefe okumaya başlıyorum bu yıl.İnşallah zamanla psikolojiden de yüksek lisans yapacağım.

motivasyonunun her zaman yüksek olması dileğiyle... :)

[ilkadım]

kutluyorum seni

[994tr]

bende insanlarla çok fazla iletişim kuramam. bu bence birazda şans işi. etrafımdakilerden samimi, dürüst, karşılıksız arkadaşlık falan bekliyorum. ancak yok. sanki ben problemliyimde kimseyle arkadaş olamıyorum gibi geliyor. aslında düşününce arkadaşlık yapacak insan olmadığını görüyorum. olay bu. senin bir hatan olur alay ederler. ciddiye almazlar. fikir söylersin dinlemezler. bir sürü şey işte...

[yagmurr]

bu konuda ben çok şanslıyım sanıırm:) 10 yıldır,çok güveneceğim ,hiçbir yanlışlarını görmediğim arkadaşlara sahibim.

[IDDQD]

Kendime hep şunu tekrarlıyorum:Kimse kimseden üstün değildir,hepimiz insanız ve hepimizin belli duurmlarda korkuları,kaygıları olabilir.Bu da gayet normal bir durum.
Sadece bazılarımız diğerlerine göre daha aptal oluyor işte. Diğerlerinin çocukken, tecrübe edinerek öğrendiklerini, biz ancak yıllar sonra kitaplardan okuyarak öğreniyoruz.

Kötüyüm bulbeni sen nasılsın?

[yagmurr]

Sadece bazılarımız diğerlerine göre daha aptal oluyor işte. Diğerlerinin çocukken, tecrübe edinerek öğrendiklerini, biz ancak yıllar sonra kitaplardan okuyarak öğreniyoruz.

Kötüyüm bulbeni sen nasılsın?

Evet,keşke' kendine güven' başından öğretilse,keşke o şanslı innsanlar gibi olsaydı en başından,ama belki de bizlerin hayat dersi budur! araştırarak öğrenmek.yavaş yavaş ,gelişe gelişe ilerlemek...

Bu çekingenlik konusunda rahatladım artık,kendime inanıyor ve güveniyorum.;ama tabi eksikliklerimde vardır muhakkak

[sevdalinka]

aynen yaşadıklarını yaşıyorum şuan bende o yaşlardayım biraz daha düzelmek için evliliği ve daha bir çok şeyi erteledim çünkü özgüvenimi kazanmanın mücadelesini veriyorum

[hackrock]

Ben hassas ve duygusal bir yapıya sahibim.

Ortaokul yıllarımda hiç arkadaşım yoktu.O kadar çekingendim ki insanların yanına sokulamazdım.3 yılım zindan gibi geçti.Hiç teneffüs vakti gelsin istemezdim.

Çünkü herkes arkadaşlarıyla bahçeye çıkar ben yalnız kalırdım.

Kendimi savunamaz,ifade edemezdim.İnsanlar bana rahat rahat laf söyleyebiliyorlardı.

En ufak bir şeyde hemen kızarır,terlerdim.

O yıllarda psikoloji,kişisel gelişim tarzı kitaplarla tanıştım(ve hala okurum.Şu AN YAŞIM 26)

Orta son sınıfta kendime yakın bir arkadaş edinmeyi başardım.(Ama,hep onun dediği oluyordu.Resmen kullanılıyordum.)

Ama yine de bir aşama atlamıştım.Sonra kitap okuya okuya kendime güvenmeyi ,kendimi ifade etmeyi öğrendim.

Gel zaman git zaman... Şu an da 10 yıldır 2 tane kankam var:) sosyalim,sinemalar,kafeler...

Tek başıma da çıkyor geziyor,Hatta lokantaya girip yemek bile yiyorum.Alışveriş ediyorum.

Eskiden tanııdk biirleriyle yolda karşılaştığımda konuşurken dudaklarım titrerdi.Farkettim ki artık öyle bir problemim olmuyor.

Kendime hep şunu tekrarlıyorum:Kimse kimseden üstün değildir,hepimiz insanız ve hepimizin belli duurmlarda korkuları,kaygıları olabilir.Bu da gayet normal bir durum.:)

usta okudugunuz kitaplardan tavisiye verebilirmisiniz