Ben ve Çevrem

[Raphael]

Öncelikle Merhabalar,

Yeni kayıt oldum ve hemen sorunumu anlatmak istedim, sorunum şu ;

Lise son sınıf öğrencisiyim, arkadaş çevrem tarafından sevilen birisiyim sanırım, ancak çok saçma konuşan bir kişiyim, çocuk ruhluyum bir bakıma, 18 yaşındayım ama arkadaşlarıma göre çocuk gibiyim ve bu sorun beni üzüyor, dıştan saf gibi görünüyorum ama içten öyle birisi değilim bunu nasıl düzeltebilirim ?

Şimdiden teşekkürler...

[aydemir]

Çok kitap okuyun, birçok konuda bilgi edinmeye çalışın ki açılan bi konuda size de fikir sorduklarında diyebileceğiniz şey olsun. "bilmem," "bilmiyorum" "fikrim yok" "hiç bilmem " vb cevaplar vermeyin, çoğu zaman fikrinizi söylemeye çalışın. tabi düzgün doğru bi şeyler söyleemk için de çok kitap okumak inşaAllah faydalı olur. mantıklı fikirlerinizi de söyleyin yani. "bence.." diye başlayın ve onlara doğru mu gelir yanlış mı onu düşünmeden kendiniz olarak kendinizi ifade etmeye çalışın. yoksa şu dünyada herkesin aynı fiikirde olması mümkün mü? size ters gelen onun düşünme yapısının temeli olabilir veya ona ters gelen de sizin için öyle olablilr. önemli olan karşıdakinin de fikrine saygı duyarak onu kırmadan fikrini söyleyebilmek. yani kendi fikrimi söyleyeceğim diye karşıdaki ne derse direk reddetmek de doğru değil. ortayı bulmak lazım. mesela bir karar verecekken de büyüklerimize danışırız, hayat tecrübesi açısından da. istişare etmek güzeldir

kolay gelsin

[9 ŞUBAT]

Öncelikle Merhabalar,

Yeni kayıt oldum ve hemen sorunumu anlatmak istedim, sorunum şu ;

Lise son sınıf öğrencisiyim, arkadaş çevrem tarafından sevilen birisiyim sanırım, ancak çok saçma konuşan bir kişiyim, çocuk ruhluyum bir bakıma, 18 yaşındayım ama arkadaşlarıma göre çocuk gibiyim ve bu sorun beni üzüyor, dıştan saf gibi görünüyorum ama içten öyle birisi değilim bunu nasıl düzeltebilirim ?

Şimdiden teşekkürler...

bu durum bir çok gencin başına gelen bir olay ,o yuzden fazla kafaya takma .çocuk ruhlu olmak hiçte ayıp bir şey degil heleki bir erkek için .
zaten erkekler kızlara nazaran daha geç olgunlaştıgından dogal bir olay ,böyle bir duyguya neden kapıldıgını ve ne tur hareketlerin sana çocukça geliyor biraz daha açarsan sana çok daha fazla yardımcı olabiliriz .

[Raphael]

Bence böyle kal hiç yaşlanmassın ,sacma degilde heycanlısın herhalde ilk aklına geleni söylüyorsun biraz düşünerek konuşursan sorunu cözersin.
Evet heyecanlıyım biraz (:


Çok kitap okuyun, birçok konuda bilgi edinmeye çalışın ki açılan bi konuda size de fikir sorduklarında diyebileceğiniz şey olsun. "bilmem," "bilmiyorum" "fikrim yok" "hiç bilmem " vb cevaplar vermeyin, çoğu zaman fikrinizi söylemeye çalışın. tabi düzgün doğru bi şeyler söyleemk için de çok kitap okumak inşaAllah faydalı olur. mantıklı fikirlerinizi de söyleyin yani. "bence.." diye başlayın ve onlara doğru mu gelir yanlış mı onu düşünmeden kendiniz olarak kendinizi ifade etmeye çalışın. yoksa şu dünyada herkesin aynı fiikirde olması mümkün mü? size ters gelen onun düşünme yapısının temeli olabilir veya ona ters gelen de sizin için öyle olablilr. önemli olan karşıdakinin de fikrine saygı duyarak onu kırmadan fikrini söyleyebilmek. yani kendi fikrimi söyleyeceğim diye karşıdaki ne derse direk reddetmek de doğru değil. ortayı bulmak lazım. mesela bir karar verecekken de büyüklerimize danışırız, hayat tecrübesi açısından da. istişare etmek güzeldir

kolay gelsin
Önerdiğiniz kitap/lar varmı peki (:

bu durum bir çok gencin başına gelen bir olay ,o yuzden fazla kafaya takma .çocuk ruhlu olmak hiçte ayıp bir şey degil heleki bir erkek için .
zaten erkekler kızlara nazaran daha geç olgunlaştıgından dogal bir olay ,böyle bir duyguya neden kapıldıgını ve ne tur hareketlerin sana çocukça geliyor biraz daha açarsan sana çok daha fazla yardımcı olabiliriz .

Aslında tam derdim bu değil, benim yaşımdakilerle kendimi kıyaslarsak ben daha süt çocuğu gibi kalıyorum onlara göre, mesela tüm gün evdeyim pcde oturmaktan başka birşey yapmıyorum bazı arkadaşlarım ölü gibisin der :D onlara hak veriyorum çünkü gerçektende öyleyim bir sosyal hobim yok cafelere gitmek gibisinden çünkü asosyal birisiyim dışardaki insanlardan korkuyormuyum, utanıyormuyum tam anlayamadım maximum derece utangaç, çekingen birisiyim konuşmayı hiç sevmiyorum buda doğal olarak benimle takılan insanların canlarını sıkmama sebep oluyor :(

[aydemir]

Evet heyecanlıyım biraz (:


Önerdiğiniz kitap/lar varmı peki (:


Aslında tam derdim bu değil, benim yaşımdakilerle kendimi kıyaslarsak ben daha süt çocuğu gibi kalıyorum onlara göre, mesela tüm gün evdeyim pcde oturmaktan başka birşey yapmıyorum bazı arkadaşlarım ölü gibisin der :D onlara hak veriyorum çünkü gerçektende öyleyim bir sosyal hobim yok cafelere gitmek gibisinden çünkü asosyal birisiyim dışardaki insanlardan korkuyormuyum, utanıyormuyum tam anlayamadım maximum derece utangaç, çekingen birisiyim konuşmayı hiç sevmiyorum buda doğal olarak benimle takılan insanların canlarını sıkmama sebep oluyor :(


Son yazdıklarınız hakkında sizi gerçekten anladığımı söyleyebilirim. Aynı düşünceler bende de vardı kısa zamana kadar. belki yüzde yüz geçmiş de değil ama çok şükür büyük kısmı gitti.

aynı şekilde ben de bunları düşünüp düşünüp insan içine çıkmak istmeezdim . düşündükçe istemezdim istemedikçe de düşünmeye devam ederdim. aynen aynı düşünceler. "acaba çok mu asosyalim? hiç bi hobim yok. bi yere gitmiyorum. çok çekingenim. yanımdakiler benden sıkılıyor" aynı bunlardı yani.

bunları düşünüp içine kapandıkça daha da kötü oluyor.bunu yapmayın. kendinizi diğerlerinden eksik vb olarak da görmeyin. herkesin yapısı vb farklı, bu da genetik nedenlerle beraber yetiştirilme tarzı ,çevre vb den de kaynaklanıyor. o çok sosyal dediğiniz insanların hayatı size çok güzel görünebilir, bilemezsiniz belki onlar mutlu değildir. hem zaten hep kendimizden kötü durumda olanlara bakmalıyız. dediğim gibi bi insanın içinde fırtınalar kopabilir ;ama belli de olmayabilir dışarıdan bakınca. belki belli etmek istemiyordur; veya size çok mutlu gibi gelmiş olabilir vb vb çok şey olabilir.

sizin de bir yanınız vardır iyi olan mesela, düşünün, mesela yazmak? konuşmayı sevmem dediniz, mesela şiir , yazı vb yazmak konuusnda belki yeteneğiniz vardır. veya resim vb de olabilir. ayrıca dediğim gibi kitap okumayı da ihmal etmyein. zaten insanlar bi süre sonra sizin okuduğunuzu gördükçe sizi yine pek konuşmayan biri oalrak da görseler en azından size bakış açıları değişir, genişler. yani atıyorum önceden sizi bilmediği vb için konuşmayan biri sanırken şimdi daha saygın vb olabilirsiniz. bildiğinizi düşünür, inşaAllah zaten size fikir sorarlar. "biliyo ama asaletinden susuyor" vb düşünebilirler . bunları yazıyorum okumanın artılarını görmesniz açısından ama siz "desinler" "düşünsünler" diye de yapmayın hayatınızda bi şeyleri.

herkes bir olamaz. sosyallik adına tüm gün saçma sapan yerlerde gezip boş boş konuşmak yerine evde oturup kitap okuyun çok daha iyi. hem herkes öyle çok sosyal olsa hayat nasıl olurdu? kimler lider olurdu ? çoğu kişi kendi dediği kabul edilsin isterdi, tartışmalar olabilirdi.

çok ve boş konuşmak yerine gerektiği yerde güzelce konuşmak daha iyidir.

[BedtimeStory]

Sanırım bende de aynı sorun var.İnsanlar üzerinde hayal ettiğimden çok daha farklı bir izlenim bıraktığımı(olumsuz anlamda)fark ettim.İnsanlar benim çekingen ve asık suratlı olduğumu düşünüyor,bense tam aksine eğlenmeyi seven bir tipim.

[Hayko_lik]

Aynı sorunun tam zıttı bende var.Ben çok olgunum ve 19 yaşındayım.Bu yüzden bazı sıkıntılarım olabiliyor.Ama çevremdeki arkadaşlarıma bakıyorum hepimiz farklı farklıyız kimi olgun kimi çocuk gibi(özellikle erkekler)Ergenlik çağının etkisi sanırım tam dengede değiliz henüz.