Lilith80
04-09-2009, 07:42 PM
Merhaba Arkadaşlar,
Buraya biraz fikir edinmek için geldim. 10 yıl önce Borderline başlangıç teşhisi konmuş, ancak tedaviyi reddetmiş bir adama aşık oldum. Bir aydır önce tanıştık ve bu süreçte çok garip davranışlar sergiledi. İlk başlarda muhteşem başlayan şeyler bir süre sonra yerini garipliklere bıraktı.Daha sonra ise 15 gün görüşmedik, bu süreçte ben görüşmek istesem de o hep bahaneler buldu. Son olarak görüştüğmüzde ise neredeyse benden nefret edermişçesine beni terk etti. :eek: Tam anlamıyla göçtüm. Aynen bir Issız Adam tavrı gösterdi. Ben bir şekilde karşı koydum ve yeniden haberleştik. Bunun üzerine bütün bunları hak edecek bir insan olmadığımı, beni kendinden uzaklaştırmak için bütün bunları yaptığını açıkladı ve bu borderline meselesini anlattı. Çok korktuğunu, ve herkesin en sonunda kendisini terk ettiğini...Benim de er geç gideceğimi söyledi.
Bu hastalığı bir kere yendiğini ve yeniden yeneceğini ancak ilaç ve terapiye başvurmak istemediğini de açık açık söylüyor. Bir kişinin bunu kendi kendine yenmesi mümkün mü?
Başarablilir miyim bilmiyorum... Bir de saldırgan oluyorlar mı? Ben şu ana kadar öyle şiddleti bir tavır görmedim ama yani bunu bilecek kadar da çok görüşmedik zaten.
Bu arada köpeğini ölürcesine seviyor. Yani abartı bir sevgi ve onu asla terk etmeyecek bir canlı olarak görüyor. İşinde iyi ama iş arkadaşlarıyla da kavgalar ediyor. Ailesiyle ilişkileri biraz garip. annesini çok görümyor ve annenin alkolik olduğundan şüpheleniyorum.
Hani ben de dünyanın en sağlıklı insanı değilim...Anlayış böceği falan sayılmam. Kaprsilerim, dengesizlkilerim falan vardır. Bu insanlarla beraberlik mümkün değil mi?? Bir yolu yok mu yaa? Haksızlık yani, böyle bir adamın böyle bir hastalığı olamaz, olmamalı..İsyan ettim yani. :confused:
Buraya biraz fikir edinmek için geldim. 10 yıl önce Borderline başlangıç teşhisi konmuş, ancak tedaviyi reddetmiş bir adama aşık oldum. Bir aydır önce tanıştık ve bu süreçte çok garip davranışlar sergiledi. İlk başlarda muhteşem başlayan şeyler bir süre sonra yerini garipliklere bıraktı.Daha sonra ise 15 gün görüşmedik, bu süreçte ben görüşmek istesem de o hep bahaneler buldu. Son olarak görüştüğmüzde ise neredeyse benden nefret edermişçesine beni terk etti. :eek: Tam anlamıyla göçtüm. Aynen bir Issız Adam tavrı gösterdi. Ben bir şekilde karşı koydum ve yeniden haberleştik. Bunun üzerine bütün bunları hak edecek bir insan olmadığımı, beni kendinden uzaklaştırmak için bütün bunları yaptığını açıkladı ve bu borderline meselesini anlattı. Çok korktuğunu, ve herkesin en sonunda kendisini terk ettiğini...Benim de er geç gideceğimi söyledi.
Bu hastalığı bir kere yendiğini ve yeniden yeneceğini ancak ilaç ve terapiye başvurmak istemediğini de açık açık söylüyor. Bir kişinin bunu kendi kendine yenmesi mümkün mü?
Başarablilir miyim bilmiyorum... Bir de saldırgan oluyorlar mı? Ben şu ana kadar öyle şiddleti bir tavır görmedim ama yani bunu bilecek kadar da çok görüşmedik zaten.
Bu arada köpeğini ölürcesine seviyor. Yani abartı bir sevgi ve onu asla terk etmeyecek bir canlı olarak görüyor. İşinde iyi ama iş arkadaşlarıyla da kavgalar ediyor. Ailesiyle ilişkileri biraz garip. annesini çok görümyor ve annenin alkolik olduğundan şüpheleniyorum.
Hani ben de dünyanın en sağlıklı insanı değilim...Anlayış böceği falan sayılmam. Kaprsilerim, dengesizlkilerim falan vardır. Bu insanlarla beraberlik mümkün değil mi?? Bir yolu yok mu yaa? Haksızlık yani, böyle bir adamın böyle bir hastalığı olamaz, olmamalı..İsyan ettim yani. :confused: