fairground
04-07-2009, 03:38 AM
30 yaşında bir insanım.inanın bu illet (okb) ile kaç senedir mücadele ettiğimi ben hatırlamıyorum.yaklaşık 15 senedir bir fiil düzenli bir şekilde ilaç tedavisine tabiyim.gün içinde bu takıntılarla cebelleştiğim süreç herhalde gündelik yaşamımın yüzde sekseni.bu hastalıktan müzdarip insanlar çok iyi bilirler ki,bir okb hastası kafasından atabildiği bir takıntılı halin hemen sonrasında,daha üstünden bir kaç dakika geçmeden apayrı bir takıntıya geçebiliyor.ve inanın şu yazıyı dahi yazarken klavyemin space tuşunu devamlı sol baş parmağımla kullanmamı bile takıntı yapıp arada bir sağ baş parmağımı kullanma ihtiyacı duyuyor, bununla hafif savaşım durumuna geçince bile içim içimi kemiriyor ve ona yenik düşüp sağ başparmağımı elimde olmadan space tuşuna götürüyorum.bu savaş sonucunda yenilip o sağ parmağı space tuşuna götürdüğümü görmek ve savaştan yenik ayrılmak bile beni mahvediyor ,resmen başıma ağrılar giriyor,yoruldukça yoruluyorum. evet bu takıntıdan obsesyona yenik bir şekilde kurtulmuş olabilirim ama beni en çok sıkıntıya düşüren,bir kaç dakika sonra başka bir şeye takılacak olmam.
bu benim obsesif hayatımdan bir kaç kesit.obsesife uygun ne kadar takıntı şekli varsa her birine sahibim (öyle bir yazmışım ki bir insan daha başka ne ister ki hayattan dercesine:) ) evet simetrik obsesiflikten,düşünsel obsesifliğe,tekrarlamadıkça tatmin olmadığım ve hatta mutlu olduğum anlarda mutluluğumu ne yapsam da hangi tik ve takıntı ile sekteye uğratsam dediğim bir ömür kadar yıl...mutlu anlarımda dahi o mutluluğumu mahfedecek bir takıntı bulma isteği...mutlusunuz ve herşey yolunda gidiyor,ama içinizdeki bir illet,bunu mutlaka mahfedecek bir takıntı önünüze koyuveriyor.
evet arkadaşlar,baktığınızda hayatınızı bir şizofren hastalığı gibi topyekün mahvedecek bir hastalık gibi gözükmese de,inanın bir de bunu okb hastalarına sorunuz.ben bir öğretmenim ve inanın 40 dakikalık bir dersin 25-30 dakikasını o an zihninizden geçen bir takıntıyla savaşmanın dışında bir de ders anlatabilme yükümlülüğünüzün olduğunu bilmek inanın iğrenç bir şey.
aklınızda bir takıntı vardır ve çoğu takıntıya dair düşünce kısa bir zaman sonra yerini diğerine bırakır,bir şekilde eski takıntı konusu aklnızdan uçar gider (bu durum çivi çiviyi söker mantığı gibi değildir) ama aklınızdan uçan giden bu takıntı,sizin verdiğiniz savaştan galip gelmeniz neticesinde uçup gitmez.içinizdeki takıntı mahlukatı o takıntının ne şekilde aklınızdan uçup gitmesine o karar veriyor.yani oyunu onun kurallarıyla oynuyorsunuz.yani "evet ben bunu yapıyorum ama bu çok saçma o yüzden yapmamalıyım" deyip te kurtulmuyorsunuz.onu defalarca yapıp ta tatmin olduktan sonra kurtulup sıyrılıyorsunuz.yani koca bir mağlubiyet...arasıra şunu deniyorum;"ya bu takıntı hali gelince inat edeyim de yapmayım,sonuna kadar direneyim yapmayayım bakalım beni öldürecek mi" evet sonuna kadar direnmeye çalışıyorum ama olmuyor .o takıntı halini tekrarlamadığım zaman resmen beynim uyuşuyor,başım ağrıyor ve hç bir olaya konsantre olamıyorum.ben de çareyi o takıntı halini,yenilgiyi kabul edercesine tekrarlama ihtiyacı duyuyorum. ben artık ÇOK AMA ÇOK YORULDUM obsesif takıntılarımı yenmek adına düşünsel hayatta verdiğim mücadeleyi başka bir kulvarda verseydim herhalde o kulvarın duayeni olurdum :)
durumumu bu forum aracılığı ile yazayım dedim.biliyorum durumumu diğer okb hastalarından ayrı kılan bir özellik yok ama ne bileyim insan bu duruma dair rahat bir şekilde konuşabildiği durumlarda kendini rahatlatabiliyor.bakın en azından sağ parmak-space tuşu takıntımı az biraz unutabildim:)
velhasıl arkadaşlar çoğunuz bu uzun uzadıya yazılmış bu forum yazısını okumayacak dahi olsa,en azından bu başlık üzerinden okb den müzdarip arkadaşların bununla savaşım teknikleri adına tavsiyelerine şiddetle ihtiyacım var.ben hiç bir şekilde bu durumla başedemiyorum.mümkünse en azından durumu nasıl asgariye indirebiliyorsunuz,yöntemleriniz ve çözümlemeleriniz nedir bunları öğrenmek isterim.çünkü etrafımda hiç bir okb hastası olmadı.aranızda illa ki kimi kimi zamanlarda aklına getirdiği bir takıntıyı yenebilen okb liler vardır.bunu nasıl başarıyorsunuz ? bunları paylaşmanızı rica ediyorum.
bu benim obsesif hayatımdan bir kaç kesit.obsesife uygun ne kadar takıntı şekli varsa her birine sahibim (öyle bir yazmışım ki bir insan daha başka ne ister ki hayattan dercesine:) ) evet simetrik obsesiflikten,düşünsel obsesifliğe,tekrarlamadıkça tatmin olmadığım ve hatta mutlu olduğum anlarda mutluluğumu ne yapsam da hangi tik ve takıntı ile sekteye uğratsam dediğim bir ömür kadar yıl...mutlu anlarımda dahi o mutluluğumu mahfedecek bir takıntı bulma isteği...mutlusunuz ve herşey yolunda gidiyor,ama içinizdeki bir illet,bunu mutlaka mahfedecek bir takıntı önünüze koyuveriyor.
evet arkadaşlar,baktığınızda hayatınızı bir şizofren hastalığı gibi topyekün mahvedecek bir hastalık gibi gözükmese de,inanın bir de bunu okb hastalarına sorunuz.ben bir öğretmenim ve inanın 40 dakikalık bir dersin 25-30 dakikasını o an zihninizden geçen bir takıntıyla savaşmanın dışında bir de ders anlatabilme yükümlülüğünüzün olduğunu bilmek inanın iğrenç bir şey.
aklınızda bir takıntı vardır ve çoğu takıntıya dair düşünce kısa bir zaman sonra yerini diğerine bırakır,bir şekilde eski takıntı konusu aklnızdan uçar gider (bu durum çivi çiviyi söker mantığı gibi değildir) ama aklınızdan uçan giden bu takıntı,sizin verdiğiniz savaştan galip gelmeniz neticesinde uçup gitmez.içinizdeki takıntı mahlukatı o takıntının ne şekilde aklınızdan uçup gitmesine o karar veriyor.yani oyunu onun kurallarıyla oynuyorsunuz.yani "evet ben bunu yapıyorum ama bu çok saçma o yüzden yapmamalıyım" deyip te kurtulmuyorsunuz.onu defalarca yapıp ta tatmin olduktan sonra kurtulup sıyrılıyorsunuz.yani koca bir mağlubiyet...arasıra şunu deniyorum;"ya bu takıntı hali gelince inat edeyim de yapmayım,sonuna kadar direneyim yapmayayım bakalım beni öldürecek mi" evet sonuna kadar direnmeye çalışıyorum ama olmuyor .o takıntı halini tekrarlamadığım zaman resmen beynim uyuşuyor,başım ağrıyor ve hç bir olaya konsantre olamıyorum.ben de çareyi o takıntı halini,yenilgiyi kabul edercesine tekrarlama ihtiyacı duyuyorum. ben artık ÇOK AMA ÇOK YORULDUM obsesif takıntılarımı yenmek adına düşünsel hayatta verdiğim mücadeleyi başka bir kulvarda verseydim herhalde o kulvarın duayeni olurdum :)
durumumu bu forum aracılığı ile yazayım dedim.biliyorum durumumu diğer okb hastalarından ayrı kılan bir özellik yok ama ne bileyim insan bu duruma dair rahat bir şekilde konuşabildiği durumlarda kendini rahatlatabiliyor.bakın en azından sağ parmak-space tuşu takıntımı az biraz unutabildim:)
velhasıl arkadaşlar çoğunuz bu uzun uzadıya yazılmış bu forum yazısını okumayacak dahi olsa,en azından bu başlık üzerinden okb den müzdarip arkadaşların bununla savaşım teknikleri adına tavsiyelerine şiddetle ihtiyacım var.ben hiç bir şekilde bu durumla başedemiyorum.mümkünse en azından durumu nasıl asgariye indirebiliyorsunuz,yöntemleriniz ve çözümlemeleriniz nedir bunları öğrenmek isterim.çünkü etrafımda hiç bir okb hastası olmadı.aranızda illa ki kimi kimi zamanlarda aklına getirdiği bir takıntıyı yenebilen okb liler vardır.bunu nasıl başarıyorsunuz ? bunları paylaşmanızı rica ediyorum.