yanlızca ben...

[barafranga]

boşluk.....
içerde birşey var kalbimden beynime yayılan bir çığlık ben onu duymamak için gürültüye verdim kendimi beynimi gereksizliklerle dolduruyorum ki boğulsun içerde neden yapıyorum bu acımasızlığı çünkü çığlık atan duy beni diye yalvaran o ses korkutuyor beni biliyorum ki duyarsam onu eğer artık ortaya çıkacak ve çok şeyleri değiştirecek bende ben batırdıkça onu diplere o başını daha yukarı kaldırır oldu bu savaş çok yordu beni tükenip bitmesini ister oldum ömrümün ne gerek var dimi savaşa oluruna bırak ahmak ruh!!!ama...biliyormusun motosikleti çok seviyorum ehliyet alıcam inşallah bir müddet sonra arkadaş arkasından özgürlüğe açılacak kapı sonunda binip uzaklara gitmek arkama bakmadan ne büyük bir rüya...ama nereye şu lanet ruh benimle geldikten sonra...yoruldum çocuk bitsin istiyorum nefes almaktan yoruldum aldığım her nefesin canımı yakmasından...ne nankörlük dimi dünyada onca sorun varken ama öyle değil işte anlarmısın bilmem yazdım işte esti oku ve sil benim herşeye ve kendime yaptığım gibi...

[barafranga]

ve ben...
hayallerim....evet yanlızca hayal olarak kaldılar....aklımda...kalbimde....ruhumda...yanlız lığımla dost oldum ne acı ki...

[barafranga]

ve ben...
karşılıksız seven biri hiç olmayacak biliyormusun yanlızca bakışlarımla mutlu olacak kokumla doyacak sarılırken incinmemem için içi titreyecek beni her türlü tehlikeden koruyacak bi sevgili...hiç olmayacak....

[barafranga]

ve ben...
yorgunum çok hemde büyük bir kavganın tam ortasında duruyorum.bir yandan beni pes etmeye zorlayan ruhum diğer yanda güçlü beynim ikisinin kavgasını tarafsız bekleyen bedenim var birde.hangisi galip gelirse ona boyun eğecek benim gibi...bazen çelişiyorum birgün yıkık birgün dik oluyorum bu belirsizlik yakıyor yüreğimi öyle karanlık oluyorki bazen kalbim...özledim saf olmayı,masumiyeti öyle derindeki bulamıyorum artık!KEŞKE SEVSEM BENİ...

[barafranga]

ve ben...
Anladım,

> Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını, kendimi bulduğumda anladım.
> Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış, Kendi yolumu çizdiğimde
> anladım.
> Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat,okuyarak,dinleyerek değil..
> Bildiklerini bana neden anlatmadığını, anladım.
> Yüreğinde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış, Aşk peşinden neden yalınayak
> koştuğunu anladım...
> Acı doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden,
> Neden hiç ağlamadığını anladım.
> Ağlayanı güldürebilmek, ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş,
> Gözyaşımı kahkahaya çevirdiğinde anladım.
> Bir insanı herhangi biri kırabilir, ama bir tek en çok sevdiği acıtabilirmiş,
> Çok acıttığında anladım.
> Fakat, hak edermiş sevilen onun için dökülen her damla gözyaşını,
> Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler terk ettiğinde anladım.
> Yalan söylememek değil, gerçeği gizlememekmiş marifet,
> Yüreğini elime koyduğunda anladım.
> ''Sana ihtiyacım var, gel! '' diyebilmekmiş güçlü olmak,
> Sana ''git'' dediğimde anladım.
> Biri sana ''git'' dediğinde, ''kalmak istiyorum''diyebilmekmiş sevmek,
> Git dediklerinde gittiğimde anladım.
> Sana sevgim şımarık bir çocukmuş, her düştüğünde zırıl, zırıl ağlayan,
> Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım...
> Özür dilemek değil, ''affet beni'' diye haykırmak istemekmiş pişman olmak,
> Gerçekten pişman olduğumda anladım.
> Ve gurur, kaybedenlerin, acizlerin maskesiymiş, Sevgi dolu yüreklerin gururu
> olmazmış,
> Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım.
> Ölürcesine isteyen,beklemez,sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi,
> Beni affetmeni ölürcesine istediğimde anladım..
> Sevgi emekmiş, Emek ise vazgeçmeyecek kadar, ama özgür bırakacak kadar
> sevmekmiş......

CAN YÜCEL

[barafranga]

ve ben...
Hiç bir duygumu ertelemedim ben
Yaşayacağım hiçbir şeyi sonraya bırakmadım
SONRA DİYE BİRŞEY OLMADIĞINI BİLİYORDUM ÇÜNKÜ.
Hep yarına dair hayaller kurmak, gelmesi mümkün olmayacak zamanları beklemek benim işim değil.
Aşk zamana meydan okur ama sen karşı koyamazsın zamana.
Orda durup öylece bekleyemezsin geleceği.
Bir adım atmalısın aşka doğru.

Aşkın anahtarı cesaret değil mi?
Cesur olmak gerekmez mi bir sevdayı yaşamak, bir sevdayı büyütmek için?

Kaç gece yalnız geçti hesaplasana...
Kaç gece bir günü düşünerek geçti?
Neler yapabildik neler yaşayabildik düşünsene.

Her sabahı birlikte karşılamak vardı seninle
Gözünü açar açmaz ilk gördüğün şey ben olabilirdim ve sen benim yüzümde mutluluğu görebilirdin...
Bu kentin her yerinde herkesin içinde el ele dolaşabilirdik
Girmediğimiz sokak kalmazdı
Yabancı bakışlara aldırmadan sokak ortalarında sarılıp öpebilirdim seni...
Bir şarkıyı sözlerini bilmesek bile bağıra bağıra söyleyebilirdik.
Sonra bir filme gider, bir kitap okur, denize bakıp günbatımını izleyebilirdik....
Paylaştığımız her an beynimize kazınırdı. Özlerdik birbirimizi delicesine.
Bir saati yalnız geçirsek, bir sonraki saati iki saatlik yaşardık.

Peki biz ne yaptık..?
Aşkı bir bekleyişin sırtına yükleyip, ona sadece uzaktan bakmakla yetindik.
Her an aşkı yaşamak varken, Her gün birbirimizi yeniden keşfetmek varken
Sürgünleri yaşamaya mahkûm ettik birbirimizi!

Bu sürgüne son vermenin zamanı geldi artık. Sana huzur vaat etmiyorum. Aşkta huzur arayan yanılır.
Ben sevginin en koyu, en deli sözcüsüyüm.
Onlar adına konuşuyorum.
Yarını olmayan zamanlarda hiçbir şeyi düşünmeden erimek adına konuşuyorum.

Gözlerinin içine bakıp SENİ SEVİYORUM! Demek istiyorum. Aşkın akışına kapılıp hiçbir kaygı duymadan gidebildiğim yere kadar gitmek istiyorum.
SENİ İSTİYORUM EY YAR!
Canıma bir can daha katmak için, ruhum yalnızlığına, yüreğimin acısına son vermek istiyorum.

Daha mavi bir deniz, daha mavi bir gökyüzü ve daha mavi bir sevda için
SENİ İSTİYORUM!

[barafranga]

ve ben...

Sırılsıklam Doğmak Mutluluklara

vazifeymiş gibi yaşamak
ait olmayan yaşam nehrinde akmak
ı s l a n m a d a n

atılacak bir avuç yemi beklemek
cami önü güvercinleri gibi

yapraklarını dökmüş
güneşi küsmüş
hazanı yaşayan ağaçlar gibi

içinde mutluluğun yoksunluğunu yaşayan
iki göz odalı çatısız bir kondu gibi
camsız pencereden seyretmek
ruhlarda esen fırtınayı

ahh sayısız cenazeleri taşıyan
çürümeye mahkum
yakılası ahşap tabut yalnızlıkları
külleriniz hangi rüzgara miras kalacak


solunan hava bafra tadında
her içe çekildiğinde
yakan boğazı
parçalanan ciğerler
ve zehir zemberek hayat

ne varsa
ne varsa yaşanmış
ya da yaşanmamışlıklara dair
gri ve tutulamayan bir duman kadar hafif

intihara gerek var mı
nasılsa ölüm denizine akıyor zaman

acı yaşı geçkin keşişler gibi
bir sala sesi bekleniyor
sonlamak için tüm kirlenmişlikleri

kim bilir
belki bir gün toplu kılınır
çilekeşlerin cenaze namazı
masmavi bir denizin üzerinde
doğulur mutluluklara
s ı r ı l s ı k l a m

Figen Gönülver Yarar

[barafranga]

anlatmak istediğim acı sevinç hüzün arzu her insanın doğasında var!bunun dozunu belirlemek önemli!kişi büyürken karakteri gelişir özelleşir önemli olan bunu yansıtma biçimi!her koşulda özgürdür ruh ve hesap vermek zorunda değildir yeterki gelişirken zarar vermesin!başka ruhlar da en az senin kadar özgür...