depersonalizasyon bozukluğu

[ates]

Kişinin kendi gerçeklik duygusundan ya da bedeninden ayrıldığı hissinin olduğu, ya da sanki bunları dışardan bir gözlemci gibi izlediği hissinin yaşadığı, sürekli veya yineleyen yaşantıların olduğu bir bozukluktur. Bu yaşantısı sırasında kişinin gerçeği değerlendirmesi bozulmaz.

Genel toplumun yaklaşık %70’inde depersonalizasyon izole bir fenomen olarak görülebilir. Bu tanıyı koymak için belirtilerin yinelemesi ve klinik açıdan belirgin bir strese ya da toplumsal, mesleki işlevsellikte azalmaya neden olması gerekir. Anksiyete bozuklukları (örneğin; panik atak sırasında), depresyon ve şizofrenide depersonalizasyon bir belirti olarak bulunabilir.

Ayırıcı tanıda epilepsi ve beyin tümörü mutlaka dışlanmalıdır. Çoğunda belirti yoğunluğu herhangi bir önemli dalgalanma olmaksızın, sabit bir seyir izler. Tedavi ile ilgili bilgiler yetersizdir. Destekleyici ve iç görü yönelimli psikoterapi önerilir. Eşlik eden belirtilere yönelik ilaç verilebilir.

http://www.med.gazi.edu.tr/egitim/donem5/psikiatri/dissosiyatifbozukdersasayin.htm

[9 ŞUBAT]

Kişinin kendisi veya bedeninden sürekli ve yineleyici ayrılma hissini yaşamasıdır. Rüyada olma, kendini dışarıdan seyrediyormuş hissi gibi. Kişi, kendi ve bedeni hakkında gerçek dışılık duygusu içindedir. Bunun yanında gerçeği değerlendirme yetisi bozulmamıştır. Bu duygular benliğe yabancıdır. Zaman ve uzay algısında bozulmalar, kol ve bacakların olduğundan çok uzun ya da kısa görünmesi, derealizasyon (dış dünya hakkında tuhaflık hissi) yaygındır. Hastalar kendilerini robot gibi hissedebilirler. Başdönmesi, depresif belirtiler, obsesyon, anksiyete ve bedensel zihin uğraşları sık görülür. Hastalığın kendisi nadir olmakla birlikte aralıklarla gelen depersonalizasyon dönemleri sık görülür. 40 yaşın üzerinde başlaması nadirdir. Kadınlarda daha sık olabilir. Şiddetli stres, anksiyete, depresyon, rahatsızlığa yatkınlık sağlar. Genellikle ani ortaya çıkar; kronik olmaya eğilim gösterir.

http://www.celikkol.org/

[rockkk]

slm..bende sokağa çıktığım andan itibaren ben benden çıkıyorum sanki..ruhu taşıyorum ama bedenle bağdaşmıyo sanki yabancıyım sanki kendime bile bi garip bişey hatta böyle olduğum için kafamı toplayamıyorum eve geldiğimde beynim taş gibi oluyor.kendime gelmek 3 saatimi alıyo nerdeyse..snir oulyorum bu duruma..beynim beni buna itiyo rüyaya dalıyo uyuyo sanki.yaşamıyorum gibi oluyorum.bu yüzden dışarda hayat akarken bunu daha çok farkediyorum hayatın dşında kalıyorum gibi hissediyorum ama hayatın içinde olmam da gerekiyo sürekli bu durumda endişe oluyo sanırım ellerim titriyo bi yandan zorluyorum beynimi böyle olmasın die eevde çıkıyo acısı.. ve derste ders bile dinleyemiyorum boş bakıyorum.acaba ben bu rhtsızlıklamı savaşıyorum?

[fnd_mak]

bende 20 yaşında bir bayanım panik atak teşhisi konuldu ve panik atak tedavisine başladım şuan panik atağım geçti sayılabilcek bir durumda fakat bu seferde sizin söylediğiniz belirtiler kendini göstermeye başladı etrafı tuhaf hissediyorum beynim sanki durup işlemiyor. gözlerimin bulanık gördüğünü bilincim kapanmış gibi geliyor. ve bu her gün olmaya başladı bu seferde bu beynimdeki dağınıklık bende paniklerin tekrarlamsanıa yol açıyor. bu dikkat eksiklğiinin farklı görmenin tedavisi mümkün değil midir? ilaç kullanıyorum fakat bu konuda bir etki yapmadıklarının farkındayım...

[9 ŞUBAT]

bende 20 yaşında bir bayanım panik atak teşhisi konuldu ve panik atak tedavisine başladım şuan panik atağım geçti sayılabilcek bir durumda fakat bu seferde sizin söylediğiniz belirtiler kendini göstermeye başladı etrafı tuhaf hissediyorum beynim sanki durup işlemiyor. gözlerimin bulanık gördüğünü bilincim kapanmış gibi geliyor. ve bu her gün olmaya başladı bu seferde bu beynimdeki dağınıklık bende paniklerin tekrarlamsanıa yol açıyor. bu dikkat eksiklğiinin farklı görmenin tedavisi mümkün değil midir? ilaç kullanıyorum fakat bu konuda bir etki yapmadıklarının farkındayım...

aramıza hoş geldiniz,geçmiş olsun.
size tavsiyem en kısa zamanda bir uzmana başvurmanız,böylece hem daha iyi bir tedavi imkanı bulur hemde gereksiz yere size faydası olmayan ilaçları almamış olursunuz.

[rockkk]

slm..bende sokağa çıktığım andan itibaren ben benden çıkıyorum sanki..ruhu taşıyorum ama bedenle bağdaşmıyo sanki yabancıyım sanki kendime bile bi garip bişey hatta böyle olduğum için kafamı toplayamıyorum eve geldiğimde beynim taş gibi oluyor.kendime gelmek 3 saatimi alıyo nerdeyse..snir oulyorum bu duruma..beynim beni buna itiyo rüyaya dalıyo uyuyo sanki.yaşamıyorum gibi oluyorum.bu yüzden dışarda hayat akarken bunu daha çok farkediyorum hayatın dşında kalıyorum gibi hissediyorum ama hayatın içinde olmam da gerekiyo sürekli bu durumda endişe oluyo sanırım ellerim titriyo bi yandan zorluyorum beynimi böyle olmasın die eevde çıkıyo acısı.. ve derste ders bile dinleyemiyorum boş bakıyorum.acaba ben bu rhtsızlıklamı savaşıyorum?









neler yazmışım ben böle :D ewt bu yazdıklarım doğruydu..doğru hala..şimdi daha iyiyim.ama özü hala geçerli bu durumun..ama sanırım yanlış konu altına yazmışım..benimki obsesyondan kaynaklanan bi durum artık farkındayım..beynim rht olmadığı için bunları yaşıyorum..hafifletemiyorum bi türlü beynimii olmuo olmuoo düşüncelerle boğuşmaktan geride kalıyorum

[rockkk]

depersonalizasyon bozukluğu dissosiyatif bozukluklar adı altında bi konudur.açan yoktur ztn açılmıştır.ve bir psikoloji sitesinin mecburen bulundurması gereken en önemli rahatsızlıklardan biridir.
psikoloji sitelerinin amacı bu rhtsızlıklardır.bunlar olmasa bu site ztn olmazdı.psikoloji adına herşyi paylaşmak,yardım almak ve vermek için üye oldum kendi adıma

[rockkk]

rica ederim.aydınlattığıma sevindim

[opheliaaa]

arkadaşlar yaşadığım sorunun yabancılaşma olup olmadığından emin değilim aslında bunu yıllardır yaşıyorum, ama psikolojik bir rahatsızlık olduğunu başka insanlarında bunu yaşadığını bilmiyordum.ben özellikle yalnız olduğum bi anda aniden ruhuma yabancılaşıyormuşum gibi hissediyorum. yani dışardan biri olarak kendimi hissediyorum ruhsal olarak ali,ayşe,veli gibi herhangi biri gibi, değişik bi duygu anlatamıyorum,birden oluyor kriz gibi bişey ve toparlanmak için hemen kalkıp bişeylerle uğraşmam hemen dikkatimi başka bişeye vermem ve onu atlatmam gerekiyor. bu yaşadığım depersonalizasyonmu acaba yardım bekliyorum.

[negatif]

psikyatra gittin mi?

[opheliaaa]

hayır gitmedim.şimdiye kadar bunun ne olduğuna hiç anlam veremedim 2 kişiyle paylaştım ama anlamadılar.10 yıldır belki yaşıyorum. özellikle yalnız kaldığım zamanlar oluyor, birden ruhum bedenimi dışardan herhangi biriymiş gibi hissediyor.değişik bi duygu.sanki uzun süre öyle kalsam ruhum ve bedenim hiç birleşmeyecek.sanki vücudum bana ait değil mekanik bi robot bende onu seyrediyorum.böyle bişey.yalnızım sanıyordum.peki bu depersonalizasyon sürekli bi his mi yoksa benim yaşadığım gibi ani bi his, atak gibi bişeymi?

[_ZeuS]

keşke bende depersonalize olsam astral seyehat hastalık değil bir yetenektir.

[rockkk]

arkadaşlar yaşadığım sorunun yabancılaşma olup olmadığından emin değilim aslında bunu yıllardır yaşıyorum, ama psikolojik bir rahatsızlık olduğunu başka insanlarında bunu yaşadığını bilmiyordum.ben özellikle yalnız olduğum bi anda aniden ruhuma yabancılaşıyormuşum gibi hissediyorum. yani dışardan biri olarak kendimi hissediyorum ruhsal olarak ali,ayşe,veli gibi herhangi biri gibi, değişik bi duygu anlatamıyorum,birden oluyor kriz gibi bişey ve toparlanmak için hemen kalkıp bişeylerle uğraşmam hemen dikkatimi başka bişeye vermem ve onu atlatmam gerekiyor. bu yaşadığım depersonalizasyonmu acaba yardım bekliyorum.




bunu bende yaşıyorum.aslında ben hep bunu yaşadım yıllarca ama kişilik zannettim.hep başka boyuta geçtim,yanımdakilere söyledim,hala da söylüyorum ara ara.düşünsenize die başlayan cümlelerim hiç bitmez benim..böyle olması ne kdr garip,şöyle olursa böyle mi olur..etraımdakiler de bunlara sdc gülerler..anlamıyolar..o zmn kendimi saf gibi uzaylı gibi hissediyorum..kimse anlamıo.herşeyin garip olduğu tarafını görüyorum neden bilmiyorum.tuhafmış gibi algılıyorum.nys bu kendine yabancılaşma konusu,daha ayrı bir durum..onu dediğim gibi her zmn yaşıyorum.yolda,sokakta,alışverişte,evde bile,yalnızken bile..bi anda geliyor bazen yalnızken..ben benmiyim diyorum..ben kimim fln oluyorum..ruh ve bedeni bağdaştıramıyorum..''BEN'' die bişey var,Ben varım düşüncesi garip geliyor o anda..yaşamıyomuşum gibi algılıyorum,çıldırdığım hissi geliyor,dediğin gibi başka şeylere yönleniyorum hemen..belki de bu yalnızken bu şekle bürünüyor..dedimya ben heryerde böyleyim die ama bu kdr çıldırdğım hissi değil de,kendimi hissetmeme duygusu oluyo dışardayken de..başım gözüm dönüyo gibi oluyorum..sanki ben yokum..ruhum bedenimden apayrı..böyle olduğu için,düşüncelerim uçuyo sanki,ben uçuyorum,yaşamıyorum..ismimi düşnüyüroum o bile garip geliyor..birisi beni ismimle çağırsa irkiliyorum sanki..ruhumu bedenden ayrı hissettiğim için yüz mimikler katı,bakışlarda ya boş oluyor,ya da dimdik oluyor..yürürken bedenim gidiyor sdc,beynim yok gibi,yada tam tersi bedenimi hissetmiyorum,sdc beynim var sanki..ikisi bi arada olmuyo.bazen ellerimle bişeyi alacağım zmn tutturamıyorum:D o an kendime geliyorum,beynim bi anda kendine geliyor hissediyorum..sonra panik başlıyor..tuhaf görülüyorum korkusu sarıyor..sosyal fobiye dönüşüyor..ikisi birlikte yürüyor o andan sonra..korkuyla birlikte kaygı da tabi..kaygıyla birlikte,bulunduğum yerden hemen uzaklaşmak istiyorum..kapalı alansa boğuluyomuş hissi oluyor..açık alansa herkesten kaçmak istiyorum..evime gitmek..kimse görmesin beni o halde..beynimin içini,hissettiklerimi kim görecekse artık..
nys dediğim gibi işte..bi kaç kez ataklar geçirdim otobüste okula giderken..ölüyorum sandım,sırılsıklam ter,camları kırasım geldi o anda..nefes alamıyo gibiydim.midem bulanıyodu.tek isteğim otobüsten bi an önce inmekti..bunlar da hep kaygıdan..ruh ve bedenimi ayrı hissediyorum,bi türlü bağdaşmıyo.bilmiyorum ya.ama o duyguları çok iyi biliyorum opheliaaa emin olabilirsin.bunu kafana taktıkça sen de kaygı oluşturabilir,ve ilerleyebilir..başka rhtszlıklara davetiye çıkıo böylece.bende her an bu var sdc yalnızken olmuyor.
hep derdim ki,kendime güvenim gelsin hiç bi şeyim kalmayacak die.herşey güvensizliğimden kaynaklanıyor derdim.ama şimdi tam tersini düşünoyurm.rhtsızlıklarım bitsin,o zmn kendime güvenim gelecek.rhtsızlıklarım olduğu için kendime güvenimi tam olarak sağlayamıyorum,iniş çıkışlr yaşıyorum sürekli.

[opheliaaa]

''..bi anda geliyor bazen yalnızken..ben benmiyim diyorum..ben kimim fln oluyorum..ruh ve bedeni bağdaştıramıyorum..''BEN'' die bişey var,Ben varım düşüncesi garip geliyor o anda..yaşamıyomuşum gibi algılıyorum,çıldırdığım hissi geliyor..'' Evet rockk bende tam olarak böyle hissediyorum.Başka birinin anlaması çok zor.Peki sen nezamandır yaşıyorsun bunu, hiç bu konuda bir yardım aldın mı?

[opheliaaa]

bu arada rockkk sana özel mesaj atmayı denedim ama 10 post göndermeden atamazsınız dedi:)

[rockkk]

ben uzun süredir böyleyim.lise hatta ortaokul yıllarında da vardı hatırlıyorum düşününce.tabi o zmnlar farketmiyodum.şmidi düşününce görüyorum.çok cansızdım.kendimi bilmiyodum garip bi duygu.dışardan,sanki pencereden bakıyodum.birisi bişey dediğinde,bana mı söyledi,ben kimim,ben varım,bana söyledi tarzzı düşünceler geçiyodu beynimde.o an tepkisiz kalıyodum.yalnız kaldığımda da dediğin gibi şeyler oluyodu.şimdi de aynı şeyler oluyo .ama dışardaki durumumu artık sdc ben farkediorum.aklım uçuyo.kimse farketmiyo.bedenim ve beynim ayrı yerlerde..bağdaştıramıyorum.ruhum sanki bedenden ayrılıyo sessizce.uzaklaşıyo.belkide sosyal ortamlardaki durumun farklı şekle bürünmesi,mecburi olarak beyni oyalamaktandır.ama o his hep aynı.insan yüzünü de bi şekle sokamıyo bakışlarını ayarlayamıyo böyle ya.çok garip bi duygu..ama beni yalnızken olan düşünceler değil de,sosyal ortamlardayken yaşadığım rhtsız ediyor.
ben hep böyleyim..çok nadir bağdaşıyorum:) aynaya baktığımda bana ''beni'' bağdaştıramıyorum sanki.kim bu fln oluyorum,bu ruh bu beden mi..hastalandığımda fln mesela grip olunca o his gidiyor az da olsa gariptir..nys 1-2 senedir farkettim hep kendim çabaladım,halada çabalıyorum.aynaya bakıp tmm bu sensin Hisset diyorum 2 sn sonra unutuyorum 'beni'.ya bilmiyorum.daha nası anlatılır ki.anlayan varmı onu bilmiyorum gerçi.ruhu bedende tutmanın bi yolu var mı? :) yardım almadım,ama alıcam en ykın zmnda.başka sorunlarım da var belki de sorunum bu değildir bilemiyorum.sen alırsan bilgilendirirsin beni de:)

[hokkabaz]

slm ben 2 yıldır rüyada gibi yaşıyorum ,yaşadığmı hissetmiyorum sanki birazdan annem gelip beni kaldırcakmış gibi hissediyorum, 2 dk önce yaşadağım şeyi sanki 1 yıl önce yaşamış gbi oluyorum ama bu durum hiç geçmiyor sizce bu yabancılaşmamıdır? lütfen yardımlarınıza çok ihtiyacım var

[plüton]

slm ben 2 yıldır rüyada gibi yaşıyorum ,yaşadığmı hissetmiyorum sanki birazdan annem gelip beni kaldırcakmış gibi hissediyorum, 2 dk önce yaşadağım şeyi sanki 1 yıl önce yaşamış gbi oluyorum ama bu durum hiç geçmiyor sizce bu yabancılaşmamıdır? lütfen yardımlarınıza çok ihtiyacım var

aramıza hosgeldin
2 yıldır doktora hiç gitmediniz sanırım. Bence bir an önce doktora gitmelisiniz. Burdan size yardımcıl olabileceğimizi sanmıyorum.
Durumunuz dahada kötüleşebilir, bence hiç durmayın hemen doktara gidin.
İnsallah tüm sorunlarınız düzelir.

[g1z4y]

evet evet bu doğru bir şey bunu ben de yaşıyorum panik atakla birlikte. çok acayip bir duygu ya insan rüyada mı gerçekte mi olduğunu ayırt edemiyor ve kendisini başkası yönetiyormuş gibi oluyor yazıda dediği gibi sanki gözlemci olarak yaşamını izliyormuş gibi. ama bu durumdayken bazı hatalar yapılabiliyor ve sonra hatırlanmıyor. tabi çok iyi şeylerde yapılıyor hatırlanmayan. çok ilginç bir durum diyebilirim. mesela 1 günde sanki 3-4 gün yaşamış gibi olur. sonra sanki 2 dünyası varmış gibi olur neyse uzatmıyım böyle acayip bir şeydir işte bu durum...

[g1z4y]

slm ben 2 yıldır rüyada gibi yaşıyorum ,yaşadığmı hissetmiyorum sanki birazdan annem gelip beni kaldırcakmış gibi hissediyorum, 2 dk önce yaşadağım şeyi sanki 1 yıl önce yaşamış gbi oluyorum ama bu durum hiç geçmiyor sizce bu yabancılaşmamıdır? lütfen yardımlarınıza çok ihtiyacım var

hoşgeldin. platoninin dediği gibi bir doktora görünmelisin fakat yazıda dediği gibi bunun yanında bir rahatsızlığınız vardır bence...dediğiniz şeylerin aynısını ben de yaşıyorum 5 dk önce yaptığınız şey sanki çok uzun zaman önce yapmışsınız gibi oluyor evet çok doğru...bir kişiyle 1 hafta ayrı kalın 10 sene ayrı kalmışsınız gibi olur.ya da uykudayken gerçekte gerçekteyken rüyada gibi olursunuz. siz en iyisi bir doktora görünün derdinizi anlatın ona göre ya siizi psikolğa yönlendirir ya da ilaç verir geçmiş olsun...

[hokkabaz]

ben dahiliye uzmanına gitmiştim fiziksel hiç bir rahatsızlığımın olmadığını söyledi. bende panik atak, depresyon, anksiyete vb. durumlardan hiç biri de yok bu olay aniden meydana geldi ve 2 senedir bir gün olsun düzelmedim ve hala ne olduğunu merak ediyorum

[g1z4y]

o zaman sen bi psikiyatıra git ya da en basiti aile hekimine git bi ona göre psikiyatıra gidersin. çünkü bu gerçekten bir rahatsızlık yani ve seni anlayabiliyorum yaşantını çok etkiliyor. ve atlatma bir an önce git derim...

[hokkabaz]

aslında şunu öğrenmek istiyorum depersonalizasyon atağı ne kadar sürer tanımında ani ve geçici olarak kişilik algısında bozulma olarak tanımlanıyor.bende 2 senedir bir gün bile düzelmedim

[g1z4y]

bu atak şeklinde kısa süreli bir şey değildir ki. bence bunu hayat boyu yaşarsın ya da ne biliyim belki doktor bir şeyler yapabilir ilaçla falan ya da bi terapiyle düzelebilir fakat zannetmiyorum ki öyle durduk yerde kendiliğinden yok olsun gitsin.

[hokkabaz]

aslına bakarsanız 2 tane psikiyatriye gittim ikiside durumu anlatınca sanki gökten bişeler inmişte ben onları zırvalıyomuşum gibi suratıma baktılar biri paxil i verdi 2 ay kullandım işe yaramadı bir diğeri bişeyin yok alsana balık yağı kendine bişeyim yok de geçer dedi çocuk kandırır gibi. artık kafayı yicem bole internette gezmektende bıktım bu kadar çaresiz olmak gerçekten kötü .. bundan sonra dahiliye uzmanın sürekli acaba beynimde tümörmü var epilepsimiym gibi sorular sormaktan adamı bıktırdm ... ne yapcam şu an bilmiyorum

[g1z4y]

ilacını 2 ayda bırakmamalıydın bence orda hata yapmışsın.

[hokkabaz]

ama ikinci gidişimde ilacı kullandığımı anlattım 2 ay da kesin fayda görmen gerekirdi dedi ve bidaha istedim yazmadı ayrıca bu psikiyatrlar gerçekten alanında uzman biri gazi hastanesinde diğeri pedagoji de ..ama ilgileriniz için gerçkten çok teşekkür ederim bir de bu anlattığım şey aniden meydana geldi aniden tanisyon düşmesi gibi ve hiç bir sorun yokken nası bu kadar uzun sürebilirki

tekrar ilgilerinize teşekkür ederim...

[hokkabaz]

siz depersonalizasyonu yaşarken düşünmede çok zorlandığınız oluyomuydu beyne besin oksijen gitmiyorumuş gibi?

[opheliaaa]

hokkabaz arkadaşım 2 yıldır fasılasız yaşadığını söylemişsin yabancılaşma durumunu;atak şeklinde yaşayan var mı diye sormuşsun.ben atak şeklinde yaşıyorum.belki ayda bir bazen çok daha kısa zamanda.. astral seyahat gibi düşünmüş bir arkadaşım bunu ama astral seyahat gibi değil malesef kordon çok kısa ruh vücuduna yabancılaşıyor sadece uzaklara gidemiyor:).Geliştirsek mi acaba bu durumu:)

[santa_marin]

Merhaba Arkadaşlar;
Ben tam hesaplayamıyorum-çünkü uzun zaman oldu- panik atak ve depersonalizasyon hastasıyım.Şöyle ki,baktım kalp çarpıntım var,nefes alamıyorum,deli gibi ağlıyorum korkudan ve huzursuzluktan.Çoğumuz gibi ilk deneyim acilde bitti.Kalp krizimi acaba diye,bişey çıkmayınca anladım durumu.Allah'tan ben bu konuda bilgiliydim ve teşhisimi koydum panik atağım dedim ve hemen psikiyatıra gittim.O dönem xanax ve paxil kullandım.Ama kendimi ilaca bağlamamayı,insanların arasına karışmayı,eve bağlanmadan yaşamayı çok iyi becerdim.Ama taneli yiyecekler falan yiyemiyordum,epey zayıfladım falan.Neyse 2 yıl kadar tedavi gördüm ,panik atak geçti,en azından ben onu bertaraf etmeyi öğrendim.Ama birgün evde yalnız otururken ve kafam dolu,canım sıkkındı.Evlilik arifesindeydim,düşünmem gereken çok şey vardı,oldu olmadı uydu uymadı diye düşünürken birden kendimi yabancı hissettim.O anı da şöyle tanımlayabiliyorum:Hani filmlerde uzaydan dünya görüntüsü verirler,sonra kamera dünyaya yaklaşır,dünyadan bir binaya kadar iner ,binadan bir odaya,son olarakda odadaki bir kişye kadar iner görüntü.Benim o an hissettiğim tam buydu.Birden dış dünyadan odaya odadan bedenime,bedenimden ruhuma kadar indi sanki görüntü ve buuummm....Ben ben değilim,eller benim değil ,ses benim değil,içimde sanki başkasının ruhu var,vücut başka.Anlamsız bir durum,korku dolu...Aman Yarabbim hiç iyileşemeyeceğim,ben artık ben değilim,herşey bitti dedim.Sonra dr. a dönüş ,tabiibir süre adını hatırlayamadığım bir ilaç verdi dr.ama bana etki etmedi -bence-,sonra iyi gibi oldum bıraktım.Aradan biraz zaman geçti baktım herşey aynı,aynaya bakamıyorum,ordaki yabancıyla karşılaşmak beni korkutuyo.Sonra herşey anlamsız,ölüp gidicem ne diye uğraşıyorum ki diyorum.Ayak parmaklarıma bakıyorum sanki canlılar,sanki kendi başlarına hareket edicekler,böyle saçma sapan bir yığın yorucu,sıkıcı ve bitirici düşünce.Tekrar dr.a yine ilaç,yine daha iyi hissetme dönemi.Zaman geçiyo yine aynı,sesler fazla geliyo,aileme bakıyorum evime bakıyorum burda ne işim var,nereye aitim,annemin falan yüzünü inceliyorum garip geliyo sanki ilk defa görüyorum.Bunun gibi daha ne anlatılamaz düşünceler.Herneyse dr.a dönüş.Oraya gidince bir moral geliyo,tamam diyorum bu sefer biticek.Aradan bunca yıl geçti hep bu git gellerle,şu an yine depersonalizasyon yaşıyorum.Eskisi kadar kuvvetli biçimde değil,yani vücudumu falan yadırgamıyorum,ama o ruh ayrılığı var yine,sanki içimde başka bişiyler oluyo ve ben adlandıramıyorum,hep içe dönük düşünüyorum,hep ne hissettiğimi kontrol eder gibiyim,iki saniye ii iki saniye sonra yok diyorum ben bööle huzursuz ,mutsuz ölüp gidicem.Bunun için yine dr. a gitmem gerek biliyorum,ama başka sorunlarımda var.3.5 yıldır evliyim ve Allah bana öyle iyi bir koca nasip ettiki bana benden daha iyi tahammül ediyor,konuşup beni rahatlatmaya çalışıyor,bebk sahibi olmak için uğraşıyoruz,bunun için bir sürü para harcıyoruz zaten.Şimdi ben bu adama nasıl diyim bana para verde psikiyatıra gideyim diye,kaldıki para da mühim değil de bir deliyle :) yaşamak zorunda olmak onun için nasıl bir yük onuda bilmediğimden bütün bu dertlerimle onu boğmak da istemiyorum.Ya çok uzun yazdım,kimse okumayacak sıkılıp,neyse Allah yardımcımız olsun...Hepinizi şefkatle kucaklıyorum...

[opheliaaa]

ben okudum ve sizi çok iyi anlıyorum benim tek farkım bu düşüncelerin aniden gelip 10 dakika falan sürüp gitmesi o anda bile çıldıracak gibi oluyorum.mekanik eller, ayrı bir ruh, başkalarının yüzüne ilk kez görüyormuş gibi bakmak gibi.çok garip bir durum yaa.yaşamayan birinin kesinlikle anlayamacağı korkunç bir durum.

[santa_marin]

ben okudum ve sizi çok iyi anlıyorum benim tek farkım bu düşüncelerin aniden gelip 10 dakika falan sürüp gitmesi o anda bile çıldıracak gibi oluyorum.mekanik eller, ayrı bir ruh, başkalarının yüzüne ilk kez görüyormuş gibi bakmak gibi.çok garip bir durum yaa.yaşamayan birinin kesinlikle anlayamacağı korkunç bir durum.

Canım merhaba;
İşin en kötü tarafı da bu ya zaten:Anlatamamak ve anlaşılamamak... Ben doktorumun bile anlayabildiğinden şüpheliyim,hatta eminim anlayamıyor,sadece bu konu üzerine okuduklarına dayanarak konuşuyor.Dediğin gibi yaşamadan bilemez kimse.Etrafındakilere anlatırken bile uzaylı gibi bakıyolar.En çok da neye sinirleniyorum biliyor musun? '' düşünme,düşünmemeye çalış,kendi kendinin doktoru olmaya çalış'' demezlermi bilmiş bilmiş.Ya ben sado_mazoşist olsam anca o zaman kendimi bu duruma sokarım ki,maalesef o da bir hastalık.Yani elimde olsa bende manyak değilim bööle abuk sabuk düşünüp hayatımı kendime zehir edeyim değil mi? Bazen asla eskisi gibi olamayacağımdan korkuyorum hatta sanırım bundan eminim.Hayatıma ööle uzaktan seyirci olucam ve ne kadar iyi hissedebilirsem ööle zamanımı doldurup gidicem.Aslına bakarsan gerçekten ümitsiz olmamaya çalışıyorum,sürekli iyiyim bişeyim yok diyorum,ama nereye kadar gidicek bööle onnu da kestiremiyorum.Allah hepimizin yardımcısı olsun.Umarım tez zamanda sen de ben de ve bu sorunu yaşayan herkes de sağlığına kavuşur.

[hokkabaz]

depersonalizasyon başlı başına bi hastalıkmıdır? yoksa bir hastalıkla beraber mi ortaya çıkar (depresyon,panik atak okb vb.)??

[capella]

ben bu algı karmaşasıyla doğdum doğalı birlikteyim diyebilirim ,tabi bunun bi kaç senedir farkına vardım,ergenlik çağıma kadar pek bu duruma anlam veremediğim için korkmuordum,ama bişelerin tuhaf olduğunun farkındaydım, daha sonraları anlamaya başladım ki manyağın tekiyim:p,ki tabiki ööle deiliz,ilk başlarda doğrusu biraz bende korktum,1-2 sene doktora filanda gitmedim şizofren filan olduğumu yüzüme vurcaklar die,kapalı mekanlarda daha da artıodu,okulumu filan aksatmaya başlamıştım,lise den mezun olduğum sene çok ağır panik atak krizi geçirdim,bi ara nasıl olduysa yok oldu bu algı çarpıklığı,son 4 senedir de produksiyon la uğraşıorum,müzisyenlik yani,ve son 2 senedir psychedelic trance denen müzik türü ve türevleri üzerine produksyion yapıorum,nette filan biraz araştırırsanız bilinçaltına işleyen ve algı paternlerini acayip derecede etkileyen bi müzik türü olduğunu görürsünüz,doğal olarak bu müzik türü ilgimi çekti,inanırmısınız insanlar bzm hastalık dediğimiz şeyleri yaşamak için partilerde lsd,dmt,sihirli mantar vs... gibi ilaçlar alıolar,ben hiç almadım,uyuşturucu çoğu ztn,ve işim olmaz,ztn eğer müzisyenseniz ve bu müziğin felsefesini birazcık algılamışsanız ilaç almadan da farklı boyutlara geçebilirsiniz,bu müzik bende bi çok savunma mekanizması geliştirdi,algı farklılık larından korkmamayı ,hatta bu durumdan zevk almayı öğrendim,arada bir hafif panik atak krizi gelio ama onuda ilaç alarak hallediorum,yani bu hastalığın üstüne giderek gayet ii sonuçlar alabilirsiniz,20 yaşındayım ve bu durumumla barışık bi hayat yaşıorum,daha aslında anlatabilceğim çok şey var bu konuyla ilgili ama çoğunu anlatcak kelime yok,her neyse vaziyet bu ,bnmle benzer durumda olan arkadaşlarla tanışmak isterim,önceden hep kendimi yalnız sanıordum,ööle deilmiş :p Yan_Etki@windowslive.com



sesleri görüyor renkleri duyuyorum demişsiniz.bir kitapta okumuştum ben bunu.olabilme olasılığı yok sadace kitapta geçen bir kurgu sanmıştım.okuyunca şaşırdım.çok geçmiş olsun.

[hokkabaz]

depersonalizasyon başlı başına bi hastalıkmıdır? yoksa bir hastalıkla beraber mi ortaya çıkar (depresyon,panik atak okb vb.)??

[ismailsen]

selam arkadaşlar bendede 8 aydır affektif bozukluk(depresyon) ve onun yan getirisi olan depersonalizasyon var .bu sıkıntılar geçermi bilmiyorum yaşayan arkadaşlar varsa benimle paylaşabilirmi.

[simgece]

aynı hastalık bende de var ben artık sıkıldım bu durumdan inanın bazen yaşamak bile istemiyorum.kendimi deli gibi hissediyorum yada deliriyorum,devamlı şizofreni hakkında kitplar okuyorm yada netten şizofreni ile ilgili bilgiler okuyorm bu nasıl bir hastalık anlayamadım defalarca doktora gittim ilaçlar kullandım panik atağım geçti arada geliyor ama biliyorm geçiceğini sakinleşiyorum ama bu olay geçmiyo napıcam yardımcı olun lütfen en çok korktuğum olay delirmek hayatım alt üst oldu hiç bir şeyden zevk alamıyorm herkeze geçmiş olsun..

[ismailsen]

evet simge benim sürekli böyle senin herhalde ara sıra geliyor lisedeyken bendede böyleydi. sonra bir kaç sene içinde kendiliğinden geçti.sen ne kadar zamandır böylesin tedavi oluyormusun.bu konu hakkında paylaşırsak iyi olur sanırım

[simgece]

bende 5 sene önce bu hastalığa yakalandım panik atak teşhisi konuldu ve tedavi gördüm ilaçlarla düzeldim ama her zaman kafamı dağıtacak şeylerle ilgilendim tam anlamıyla geçmemişti ama daha iyiydim.en azından kendime güvenim gelmişti ama 4 gün önce uykudan uyandım titreyerek ateş basmasıyla ve bu duygu oluştu bende 4 gündür geçmek bilmiyo çıldırmak üzereyim .ddiğim gibi ya ben deliyim yada şizofreni sence?

[ismailsen]

sanmıyorum sen şizofreni değilsin panik atak hastasısın.bak ne dicem daha ayrıntılı ve bilgi paylaşmak için sana msn adresimi vereyim yanlış anlama.orda daha uzun ve detaylı konuşuruz.bende lisede şizofrenimi oluyorum acaba diye kendimi yoklardım. ama panik atak geçirmiştim sonra yabancılaşma başladı. msn adresimm deuedu1985@hotmail.com

[zazum03]

merhaba arkadaşlar. ben 1997 den önce bazı zamanlar kısa süreli kendimi rüyada gibi hissederdim ve belkide hoşuma giderdi. bi hastalık olduğunu hiç düşünmemiştim. ama 1997 de benim için çok üzücü bi olay oldu ve bir hafta boyunca ağladım. o bir hafta sonunda kendimi bu rüya aleminde buldum. sanki benim hayatımı başkası yaşıyordu. ne tam anlamıyla acı çektim, nede gerçekten mutlu oldum. başlarda ailemle paylaştım hatta 1998 de bi psikiyatıra bile gittim. ama doktor beni dinlemedi, anlamadı kısacası inanmadı. bi ilaç verdi adını hatırlayamıyorum, ama ben kullanmadım çünkü bende ,doktora inanmamıştım. YIL 2009 VE BEN HALA RÜYADA GİBİYİM. aynaya bakıyorum sanki baktığım ben diğilim. çocuğum oldu ona bile doyasıya sevinemedim. içinde bulunduğum durumun bir hastalık olduğuna bir kaç gün önce inandım. bu sadece bende var sanıyordum,bu şekilde hayatımı mümkünse yaşamaya çalışıyordum. yazılanlara göre bu hastalıkla ilgili kapsamlı bir çalışma yok. insanlar ne kadar bencil olmuş. belki bu konuda söz sahibi olan insanların veya yakınlarının başına gelseydi didik didik ederlerdi

[ismailsen]

merhaba zazum aramıza hoşgeldin.başka kenmdini nasıl hissediyorsun.biz rüyada derken şunu kast ediyoruz.yani şu an yaşadığım olaylar gerçekmi değilmi. diye arada birr soruyorsun kendine.yada sende arada bir ben kimim neyim diye sorular varmı?.yada daha başka nasıl şikayetlerin var...

[sabit]

keşke bende depersonalize olsam astral seyehat hastalık değil bir yetenektir.

:D:D:D

Astral seyahattan bir adım ötesi.Ve emin ol dengelenmediği zaman rahatsızlık verebiliyor. Zaten bu durumun hastalık statüsüne girmesi dengelenemesi ve kişiyi rahatsız etmesinden kaynaklanıyor.

10 yıldan beri depersonalizasyon yaşıyorum . İlk yıllarda geçici hafıza kayıpları yaşadım.Gerçekten rahatsız edici bir durumdu. Yaşadıklarım gerçek gelmiyordu.Sanki bir rüyanın parçasıydım.Rüyaların ve gerçek yaşantının arasında sıkışıp kalmış gibiydim.Sanki başka birşeyin anlaşılmayan parçası gibiydim.Bazen gördüğüm rüyaları yaşadığımı düşünüyordum. Rüyalar ve gerçek dünya birbirine karışmış gibiydi. Daha sonra bazı şartlandırmalara girerek kendimi sabitleyebildim.Konsantre çalışmalarına girdim. Depersonalizasyona geçiş durumumu belirli sembollere bağladım.Böylece normal hayatıma ve hafızama yavaş yavaş geri kavuştum.

Daha sonra şans eseri parapsikolojiyle ilgili bazı dökümanlara rastladım.Değişik algı durumları , budistlerin ve tasavvufçuların birlik hissi vs. dedikleri şeyi.Hiçbir çalışma ve uğraş vermeden bu hastalığa yakalanarak bu kişilerin deneyimledikleri şeyleri deneyimlediğimi farkettim.

Sonuç olarak gerçek hayatın stresiyle başa çıkamadığımda veya herşey üzerime geldiğinde bir destek aradığımda.Bu duruma geçerek,gerçek gücü içimde buluyor ve hayatımı düzene sokup stressiz bir şekilde yaşantıma tekrar devam ediyorum.

[zazum03]

merhaba zazum aramıza hoşgeldin.başka kenmdini nasıl hissediyorsun.biz rüyada derken şunu kast ediyoruz.yani şu an yaşadığım olaylar gerçekmi değilmi. diye arada birr soruyorsun kendine.yada sende arada bir ben kimim neyim diye sorular varmı?.yada daha başka nasıl şikayetlerin var...
ben aynada kendime baktığımda sanki başka birine bakar gibi hissediyorum veya konuştuğumda sesimi başka birinin sesiymiş gibi dinliyorum. bazen zor bir durum karşısında zaten ben değilmişim gibi hissederek zikretmiyeceğim şeyleri söylüyorum yani boşveriyorum. film seyrederken filmi yaşıyorum. ortam karanlık olunca sanki boşluğa düşüyormuşum gibi oluyor birkaç kez merdivenden düştüm. geçenlerde dikkat gerektiren bir iş yaptım ama sadece yaptığım işe başladığım anı hatırlıyorum gerisi yok ve o zor işi çok başarıyla yaptım ben bile buna inanamadım. yaşamayan anlayamaz zaten anlatmasıda çok zor. anlattığın zaman anlamış gibi görünüyorlar ama hakikatte hiçbirşey anlamıyorlar. belkide elle tutulur gözle görülür birşey olsaydı yardım almam daha kolay olurdu . eşim bile anlamıyor umursamıyor destek olmuyor. böyle bişey yaşadığımı ve yardıma ihtiyacım olduğunu söylememe rağmen bir kez bile internetten açıpta bu neymiş diye bakmadı. bulunduğum yerde doktor yok ve ne yapacağımı bilmiyorum. sadece bu hastalıktan kurtulmak istiyorum. hayatımı geri istiyorum. çok zor bir süreç beni bekliyor

[amelia]

ben aynada kendime baktığımda sanki başka birine bakar gibi hissediyorum veya konuştuğumda sesimi başka birinin sesiymiş gibi dinliyorum. bazen zor bir durum karşısında zaten ben değilmişim gibi hissederek zikretmiyeceğim şeyleri söylüyorum yani boşveriyorum. film seyrederken filmi yaşıyorum. ortam karanlık olunca sanki boşluğa düşüyormuşum gibi oluyor birkaç kez merdivenden düştüm. geçenlerde dikkat gerektiren bir iş yaptım ama sadece yaptığım işe başladığım anı hatırlıyorum gerisi yok ve o zor işi çok başarıyla yaptım ben bile buna inanamadım. yaşamayan anlayamaz zaten anlatmasıda çok zor. anlattığın zaman anlamış gibi görünüyorlar ama hakikatte hiçbirşey anlamıyorlar. belkide elle tutulur gözle görülür birşey olsaydı yardım almam daha kolay olurdu . eşim bile anlamıyor umursamıyor destek olmuyor. böyle bişey yaşadığımı ve yardıma ihtiyacım olduğunu söylememe rağmen bir kez bile internetten açıpta bu neymiş diye bakmadı. bulunduğum yerde doktor yok ve ne yapacağımı bilmiyorum. sadece bu hastalıktan kurtulmak istiyorum. hayatımı geri istiyorum. çok zor bir süreç beni bekliyor

yazdıklarını okudum.kafamda bi soru belirdi.'
'ben aynada kendime baktığımda sanki başka birine bakar gibi hissediyorum veya konuştuğumda sesimi başka birinin sesiymiş gibi dinliyorum. ''diyosun.
bunun farkında olman garip.sen sen olduğunu biliyosun ama reddediyosun yada sen olmadığını hissediyosun.

ne zaman aynadakinin sen olduğunu anlıyosun peki onu merak ediyorum.

''zor bir durum karşısında zaten ben değilmişim gibi hissederek zikretmiyeceğim şeyleri söylüyorum yani boşveriyorum. '' burda da bi cümle dikkatimi çekti.'' zor bi durum karşısında'' demişsin.bu aslında bi savunma mekanizması değil mi ben mi yanlış biliyorum.işimize gelmediğinde bazı şeyleri inkar etmek yokmuş gibi davranmak vs vs

epğer bu durum sizi rahatsız ediyosa bence bi psikoloğa görünün terapi iyi gelebilir diye düşünüyorum.geçmiş olsun

[sabit]

zazum tam olarak nerede bulunduğunu merak ediyorum.Yani bir dağ evinde yaşamıyorsan çoğu yerde doktor var.

"bulunduğum yerde doktor yok ve ne yapacağımı bilmiyorum. sadece bu hastalıktan kurtulmak istiyorum. hayatımı geri istiyorum. çok zor bir süreç beni bekliyor"

Bulunduğun ilçede yoksa bile,diğer ilçelerde mutlaka bir doktor vardır.Yanılıyormuyum ?

[opheliaaa]

arkadaşlar bu duruma kendi kendinizi sokabiliyor musunuz? yani kasıtlı olarak. benim kendiliğinden de oluyor ama kasıtlı olarakda yaşayabiliyorum bunu. ama şunu sölemeden geçemeyeceğim sürekli yaşayan arkadaşlara sabır diliyorum :(

[fnd_mak]

bana doktorum exlorex diye bir hap verdi 2yadır falan bunu kullanıorum ama geçmek yerine sanki dahada çok düşüncelerim karışır oldu ben kimim bura nere aileme karşı falan iice yabancılaşma duygusu içine giriyorum sanki yıllardır yaşayan ben değilim gibi dışarı çıkınca bayılcak gibi hissediyorum buda korkutuyor beni:(:( aranızda var mı tedaviye başlayan yada bu durumu yenemeyi başarabilen kalıcı olcak diye çok korkuyorum

[lavinya21]

öncelikle herkese merhabalar yeni üye oldum.depersonalizasyon ve derealizasyonu ağır yaşayanlardan birisiyim 1 seneyi geçti ve bir tek gün bile gerçekten iyi olmadım.önceleri ben kimim,bu dünya gerçekmi yoksa rüyadamıyız gibi sorular başladı.aslında bu hastalık öyle birşeyki heran birşey üretiyorsunuz tuhaf tuhaf.bulanık görmelerim oldu,rüya mı gerçekmi ayırt edemiyorum,aynaya bakamıyorum,bakarsam eğer suratımdan korkuyorum bu ben değilim diye,insanları robot gibi görüyorum,insani herşey bana çok garip geliyor,yutkunurken bile zorlanıyorum,her an boğazımda bir düğüm,nefes alamıyorum sanki,bazen kalbim sıkışıyor,vücudum bana ait değil ya da tuhaf geliyor sanki yeni doğan bir bebekmişimde ilk kez görüyormuşum gibi,gördüklerime inanmıyorum çoğu zaman,vs....bunlar sıklıkla olanlar daha neler neler var ama anlatsam bitmez:):)hergün beynime oturmuş bir fille başlıyorum güne ve artık gerçekten çok sıkıldım,hayat benim için bir eziyet oldu bu salak hastalık yüzünden.yaşamayan bunun ne olduğunu anlayamaz ,ne çalışabilirsiniz ne de başka bişey.ve bu hastalıkla ilgili çok fazla çalışma tedavi yöntemi yok,elele verirsek belki de hep beraber üstesinden geliriz...herkese geçmiş olsun...

[lavinya21]

öncelikle herkese merhabalar yeni üye oldum.depersonalizasyon ve derealizasyonu ağır yaşayanlardan birisiyim 1 seneyi geçti ve bir tek gün bile gerçekten iyi olmadım.önceleri ben kimim,bu dünya gerçekmi yoksa rüyadamıyız gibi sorular başladı.aslında bu hastalık öyle birşeyki heran birşey üretiyorsunuz tuhaf tuhaf.bulanık görmelerim oldu,rüya mı gerçekmi ayırt edemiyorum,aynaya bakamıyorum,bakarsam eğer suratımdan korkuyorum bu ben değilim diye,insanları robot gibi görüyorum,insani herşey bana çok garip geliyor,yutkunurken bile zorlanıyorum,her an boğazımda bir düğüm,nefes alamıyorum sanki,bazen kalbim sıkışıyor,vücudum bana ait değil ya da tuhaf geliyor sanki yeni doğan bir bebekmişimde ilk kez görüyormuşum gibi,gördüklerime inanmıyorum çoğu zaman,vs....bunlar sıklıkla olanlar daha neler neler var ama anlatsam bitmezhergün beynime oturmuş bir fille başlıyorum güne ve artık gerçekten çok sıkıldım,hayat benim için bir eziyet oldu bu salak hastalık yüzünden.yaşamayan bunun ne olduğunu anlayamaz ,ne çalışabilirsiniz ne de başka bişey.ve bu hastalıkla ilgili çok fazla çalışma tedavi yöntemi yok,elele verirsek belki de hep beraber üstesinden geliriz...herkese geçmiş olsun...

[fnd_mak]

BÜTÜN ARKADAŞLARIMA BİR TAVSİYEM OLACAK.....
arkadaşlar ben ne bir pskolog nede bir pskiyastritstim.en başta bunu belirtmek isterim. Bende yaklaşık 2 yıldır bu rahatsızlığı yaşayan bir insanım ve ne yazıkki hastanelerde gezinmekten bir sonuç alamadım ve en sonunda dedimki BEN NAPIORUM??? hayat dediğimiz olay bir kere sadece bir kere 2. bir şansımız yok ztn ölüp gidiceğiz bize bağışlanan bu hayatı bu şekilde harcayarak kendi sorunlarımızla boğuşarak sevdiklerimze,bizden beklentisi olanlara haksızlık yapmıyor muyuz??? benim 9 yaşında bir kardeşim var ve ben sürekli bu dengesiz şeyleri düşünmekten kendi kafamla konuşmaktan onunla artık ilgilnemez oldum ve ne yazııki bunu 2 yıl sonunda fark ettim... ama Allahtan farketmek 2 yılımı aldı ya bir ömrümü alıp onun pişmalığyla gözleirmi kapasaydım Annelerimizi babalarımızı eşlerimizi en başta çocuklarımızı düşünmemiz gerekmezmi?? onlar bizim içimizde kopanları bilemezler sadece dışarıya yansıttığımız görürüler ve ÜZÜLÜRLER. SİZDEN BİRİNCİ İSTEĞİM BU OLACAK HAYATA BİRDE BU AÇIDAN BAKIN SADECE BİR KERE!!!!! İSTER HAYAL OLSUN İSTER GARİP OLUN İSTER BİLG OYUNU GİBİ HİSSEDİN BELKİ ADINI HAYAT OLRAKA ALIGILAMAYIN.... ne olursa olsun yaşanan birşey var ve bunu yaşamamız gerekior ozaman hakkını vererek yaşayınız

[fnd_mak]

2. OLARAK CANLI OLDUĞUNUZ FARKINA VARIN!
evet biz canlıyız. düşünün bir çiçeğe su verilmedimi kurur. ayçiçekleri güneşe yüzünü döner,köpekleri kızdırsan havlar... canlıların tepkilerine birçok örnek verilebilir.BİZDE bir canlıyız hemde canlıların en gelişimi...buyüzdenki bizim olaylara tepkilerimiz bir böcek veya çiçeğinki gibi basit değil ve komplex yapıda. İŞTE bence bütün bunlar RUHSAL HASTALIK olarak adlandırlıor bence bir hastalık değil bu sadece insanoğlunun tepkileri çevreye,olanlara,haksızlığa belki aileye belki sevgiliye...
Beş parmağın beşi bir olabilr mi hayır olamaz değilmi?? işte insanlar nasıl farklıysa tepkilerinin oluşumuda farklılık gösteriyor.
ŞİMDİ diceğim şudurki SİZDEN ricam hastayım düşüncesinden kurtulun ve bunların insana ve canlıya özgü tepkiler olduğunun farkına varın...
ZATEN bu depersonlizyon olayı bunun doğal olabilceğinin farkına varmamızdan ve küçük bir atağı geçici bir depresyonu kronik hale getirmemizden kaynaklanıo.. Eğer her sabah kaldğımızda gene aynısı birşey değişmemiş dersek kesinlikle değişmez...çünkü baştan yenilgiyi kabul etmiş oluruz.....SİZDEN RİCAM BUNU DÜŞÜNMEYİN KAFANIZDA BÜYÜTMEYİN NORMAL DİYEREK KARŞILAMAYI BİLİNNN BEN İNSANIM ŞAŞARIM BEŞERİM BUNLAR OLUR demenin faydasını görüceksiniz

[fnd_mak]

3. OLARAK İNANÇLI OLUN...

ben bir mühendsim tam bir bilim insanıyım pk dini konularla alakam olmadı fakat ister hristyan ister müslüman yda musevi BİR inancınız olsun. kesinlikle olsun.. dua etmek tam bir terapiymiş emin olun birinden medet ummak birinin sizi dinlediğini ve yaşadıklarınızı gördüğünü bilmek bile pskolojik olarak rahatlatıcı bir etken... YANLIZKEN BİLE YANLIZ OLMAMA KORUNMA DÜŞÜNCESİ:) ztn bu değil mi çoğu sorunumuzun başı.... bakın arkadaşlar emin olunki BEN KİMİM YAŞAM VARMI NİYE YAŞIORUM SORULARININ TEK AMA TEK SAĞLAM CEVABI KUTSAL KİTAPLARIMIZDA VAR BAKIN ARAŞTIRIN KAFANIZA TAKILAN SORULARA CEVAPLAR ARAYIN KORKMAYIN ÜSTÜNE DÜŞÜNMEKTEN şimdi sizden ricam BİR İNANCANA SAHİP olun ve bu kafanıza takılan soruların cevaplarını araştırın BENCE ŞAHSİ FİKRİM bnm temel nedenim ÖLÜMDEN KORKMAMDI. ölmekten değil sonra ne olcak düşüncesydi bunu okudum ve inanın korkutmak yerine cazip bile geldi... ÖLÜMÜN ne olduğunu anlatmıcam çünkü sizde gidip kendiniz araşştırınız ve cevaplarını kendiniz bulunuz sizi korkutan her sorunun cevabı dininizde var emin olun.....

[fnd_mak]

4.) İNANÇ YÖNÜNDEN BAKTIK ŞİMDİ SIRA BİLİMSEL YANDAN BAKMAKTA...
insanı bir robot gibi düşünün(hoş depersonalizyon hastalarının çoğunun sürekli düüşündü bir hal ztn :) )bizim işletim sistemimiz beynimizdir komutları veren... ve uygulayan da vücudmuz organlarımızdır..
PEKİ BEYİNE BAŞLA KOMUTUNU VEREN NEDİR???? tabiki irademiz bilinç altımız hislerimiz aslında beyimiz bizim denetimmizde na kadar bağımsı gibi görünsede.... ONDAN EMİR almayın EMİRNİZE sokun ki hormon salgılarınız koontrol altına alın biliorsunuzki anksiyete bozukluğunun temel nedenleri adrenlin ve insülün hormonu dengesizliği.... bunları geçde olsa zorda olsa denetimiz altına sokun DERİN DERİN NEFES ALIN.. BOL BOL ÖKSÜRÜN BEYNİNİZE HAVA GİTMESİNİZ SAĞLAYIN... sigara alkol beyni oksijensiz bırakan hertürlü şeyden uzak drunki beyniniz işlvini sağlıklı olarak yerine gitrebilsinnn
biz BEYNMİZİN daha yüzde 4 ünü bile kullanamayız beynimiz öle garip bir yapıdır ki olmaz olanı olduracak bir kapasitesi vardır bu hereks duymuştur bu konuda ŞU SİTELERİ ÖNERİYİM ÇÜNKÜ OKADAR ÇOK Kİ ANLATILCAK.....


Düşünce Gücü İle Çoşkulu Bir Şekilde Yaşamak | Hayata Dair Ne Varsa (http://www.fatihbasaran.com/dusunce-gucu-ile-coskulu-bir-sekilde-yasamak/)

http://www.hackturk.us/arastirmacilar-bolumu/49406-100-beyin-gucunu-kullanmak-1-y-s.html

[fnd_mak]

EN SON OLARAK DİCEĞİM ŞUDUR Kİ...
korkularınızın üstüne gidin sabahları gülerek uyanmaya gayret gösterin güneşin doğuşunu izleyin hayaller edinin ulaşmak istedğini hedefler....
kendinizi farklımı hiseediosunuz sanki o ortamda değil misniz??? sakın içinize kapanmayın beyninizle konuşmayın bu hastalığın bizden istediği ztn budur içimize kapanmak..... ONA inat yanınızdakilere sarılın evet evet sarılın yada biriyle konuşurken el tameslarına ten temaslarına girin ANLAYIN ki sizde varsınız sıcaklığını hissedin konuştuğunuz inasnalrın.... HAYATTAN KOPMAYIN ÇÜNKÜ NE OLURSA OLSUN HAYAT BİRKERE VAR BAŞKA ŞANS YOK GÜLÜN GÜLÜMSEYİN AĞLAYINN BAĞRIN YETERKİ İÇİNİZE KAPANMAYIN İNSANLARA DOKUNUN cansız olduğunuz hisaeetiğiniz an alın bir iğne batırın kendize işte o yanan şey CANINIZ ......DEMEKKİ YAŞIORUZ:)
çok konuşup kafa ağrıtmış olabilirim belki yanlışda konuşuo olabilirim dedim ya bu konun eğitimini alan biri değilim sadece sıradan bir insanım:) SIRADAN BİR İNSANIM DİYORUM ÇÜNKÜ BUGÜNE KADAR HEP KENDİMİ FARKLI HİSSETMİŞTİM RAHATSIZLIĞIMDN ÖTÜRÜ AMA BEN ARTIK SIRADAN BİR İNSANIM:)

[power]

bunların üstüne başka söze ne hacet. tebrikler fnd mak. hastalığınız sonunda elde ettiğiniz deneyim ve bilgi birikimi süper. işte olumsuz durumdan olumlu durumu çıkarabilmek ve böylece kendini daha iyi kılmak. daha olumlu ve daha iyimseer bakabilmek. hepimizin elde etmesi gereken ve aslında belki de hastalıklarımızın amacını oluşturan temel nokta bu. belki de hasta olmaklığımız yada böyle durumları yaşamamızdaki asıl neden asıl hikmet bu. kendimizin ve dünyanın ve yaşamın ve ötelerin farkında olmak. önceden farketmediğimiz güzelliklerin farkına varabilmek. daha iyi bir insan olabilmek.

[Wissenschaftler]

3. OLARAK İNANÇLI OLUN...

ben bir mühendsim tam bir bilim insanıyım pk dini konularla alakam olmadı fakat ister hristyan ister müslüman yda musevi BİR inancınız olsun. kesinlikle olsun.. dua etmek tam bir terapiymiş emin olun birinden medet ummak birinin sizi dinlediğini ve yaşadıklarınızı gördüğünü bilmek bile pskolojik olarak rahatlatıcı bir etken... YANLIZKEN BİLE YANLIZ OLMAMA KORUNMA DÜŞÜNCESİ:) ztn bu değil mi çoğu sorunumuzun başı.... bakın arkadaşlar emin olunki BEN KİMİM YAŞAM VARMI NİYE YAŞIORUM SORULARININ TEK AMA TEK SAĞLAM CEVABI KUTSAL KİTAPLARIMIZDA VAR BAKIN ARAŞTIRIN KAFANIZA TAKILAN SORULARA CEVAPLAR ARAYIN KORKMAYIN ÜSTÜNE DÜŞÜNMEKTEN şimdi sizden ricam BİR İNANCANA SAHİP olun ve bu kafanıza takılan soruların cevaplarını araştırın BENCE ŞAHSİ FİKRİM bnm temel nedenim ÖLÜMDEN KORKMAMDI. ölmekten değil sonra ne olcak düşüncesydi bunu okudum ve inanın korkutmak yerine cazip bile geldi... ÖLÜMÜN ne olduğunu anlatmıcam çünkü sizde gidip kendiniz araşştırınız ve cevaplarını kendiniz bulunuz sizi korkutan her sorunun cevabı dininizde var emin olun.....

Ben buna inanmıyorum, depersonalizasyon bir farkındalık durumu bence ve bu farkındalığı dinle kapatmaya çalışmak mantıksız. Olayı sadece "sorgulamamakla" sınırlasak tamam ama birşeye inanmanın bir çözüm getireceğini düşünmüyorum :)

[fnd_mak]

arkadaşım her insan farklıdır ben lahanayı severim sen sevmezsin, ben soğuğu severim sen sıcağı seversin, beni şarkı söylemek mutlu eder seni resim yapmak vs vs vs...
benim yazdıklarım beni iyi hissettiren şeylerdi sende aynı etkileri yaratması beklenemez doğal olarak dediğim gibi 5 parmağın beşide bir değil..
bence sende seni iyi hissettiren şeyleri yazda ortada seçenekler çoğalsın ve bizim durumumuzdaki arkadaşlarda bu yollardan kendilerine yakın görüdğünü seçsin.
EVET haklısın bana bir yaradana inanmak rahatlacı gelirken,sana başka şeyler rahatlatıcı gelebilr sizde enazından bu hastalıktan kurtulmak için başvurduğunuz yolları yazarsanız birbirimze faydamız dokunur gibi geliyor..
ÇÜNKÜ HERŞEY İNSAN BEYNİN DE BİTEN Bİ OLAY BİRAZ YARDIMLA HERŞEY AŞILABİLİNİR. ALLAHIN İNSANLARA VERDİĞİ EN DAYANILMAZ ACI EVLAT ACISIYMIŞ ONU BİLE YENEBİLİOSA BU İNSANOĞLU GERİSİNİ AŞMAMIZ İÇİN HİÇBİR NEDEN YOK. PAYLAŞIMLARINIZI BEKLİYORUM

[Wissenschaftler]

Hayır, sonucu ne olursa olsun "rahatlamak için inanmak" anlayışına karşıyım ben. Sonuçta sorgulayan insan inançlı da olsa birşey değiştirmez...

[cokkotuyum]

bEnde yaşıyorum 2 yıldır çok kötüyüm doktora gründüm 1 ay önce rileptid verdi 2mglik çok değişik şeyler hissediyorum rileptidle acayip değiştirdi beni ölüyorum artık dyanamıyorum msn verin ekliyim iyileseniniz var mi acaba hic ?

[paradox]

bEnde yaşıyorum 2 yıldır çok kötüyüm doktora gründüm 1 ay önce rileptid verdi 2mglik çok değişik şeyler hissediyorum rileptidle acayip değiştirdi beni ölüyorum artık dyanamıyorum msn verin ekliyim iyileseniniz var mi acaba hic ?

Gecmis olsun..Durumunuzu doktorunuzla gorustunuzmu? Belki de size onerilen ilaclarla ilgili bir sorun vardir, baska bir ilaca gecis yapmaniz gerekiyor ola bilir. Uyelerimizden Topaz size yardimci olucaktir bu konuda, kendisi psikolog.Ona ozel mesaj ata bilirsiniz.Size yardimci olacagi kanisindayim..
Sagliklar dilerim...

[askovlana]

Meraba bn gercktn bu durumdan bıktm ve kurrtulmak istiyorum bu şeyin bi tedavisi yokmudurrr??ltfn yardım edin
:(

[paradox]

Meraba bn gercktn bu durumdan bıktm ve kurrtulmak istiyorum bu şeyin bi tedavisi yokmudurrr??ltfn yardım edin
:(

Ne kadar guzel bir baslik yazmisiniz.Yasamak istediginizi,kurtulmak istediginizi yazmisiniz.Eger gercekten bu kadar eminseniz kendinizden, siz yolun yarisini asmis bulunuyorsunuz.Kendiniz ve rahatsizliginiz hakinda pek bilgi vermemisiniz.Herhangi bir yardim aliyormusunuz, tedaviniz ne asamada bir bilgim yok.Fakat sundan emin olunuz ki burada ki pek cok dostumuz size moral destegi vericek, elinden gelen yardimi gostericektir...
Sagliklar dilerim....

[ahmed]

meraba ben yeni üye oldum.bende travmadan sonra çıktı.mütiş bi savunma mekanizması.beynin bilinçten kişilik benlik gibi bilgileri hisleri geçici olarak çekmesi.yani savaştan çekilerek savaşı sona erdirmesi.

insanı sinirsel olarak müthiş rahatlatıyo ama delirdim sanıyo insan.delirmiyo delirmiceni biliyo kendini buna inandıramyo.çok tuhaf b durum.

bu depersonalizasyon bi bilincsel bi farkındalık anormalliği.
ve bu anormallik geri getirilebilir bi gitmişlik bence.

bu farkındalık bozukluğu hipnozla düzeltilebilir diye bi makale okumuştum.

bide bi sorum var depersonalizasyon sizde melankoli tarzında bi ruh hali yapıomu.yüz ifadeniz donukmu.narkozlu gibimisiniz.uzun süre hareketsiz kalıyonuzmu.

[ahmed]

bence buraya bi bakın.




http://www.veritaspsikiyatri.net/pdf/Psychopedia/disosiyatifbozukluklar/depersonalizasyonbozuklugu.pdf

[TURNA]

Makale paylaşımı için teşekkürler, benimde son günlerde aklıma takılan ve araştırmak istediğim bir konuydu, ben yaşamadım ama zararını fazlasıyla gördüm, peki böyle bir durumda insanın duyguları ne durumda oluyor...

[problematic_20]

Merhaba arkadaşlar siteye yeni üye oldum.Ben de depersonalizasyon denen lanet olası şeyden çekiyorum.OKB'ye bağlı olarak çıktı bu bende ,hastallığın ilk 3-4 ayında nadir olarak oldu ama ondan sonraki günlerde her gün başıma gelmeye başladı.Prozac kullanıyordum doktor yanına risperdali de ekledi 3 prozac 1 risperdale kadar geldik ama doktorum da bunun işe yaramadığını görnce prozac yerine efexor verdi ve bu ilaca bi kaç gn içinde geçiş yapıcam.Acaba bu konuda neler yapılabilir?Efexor nasıl bi ilaçtır?Yanıtlar için şmdiden teşekkürler

[bozkurt]

bende yeni üyeyim arkadaslar ,
bunu nasıl anlatcağımı bilmiyorum yani beynimi tam anlamıyla hissetmiyorum tabi saçma gelicek kimse hissetmez ama ben gercekten beynimi bulanık cok bulanık hissediyorum nasıl desem sanki vücudum bir yerde ölmüş ama ben burda size mesaj yazıyorum resmen hayal deymiş gibi yasıyorum bi tarifi olamaz bunun eşyaları tutamamazlık v.b arkadaşlar bazen ruh gibisin diolar bunun bende yıllardan beri olduğunu sanıyorum anlatmak istediğim şey ''Matrıx filmini izleyen arkadaslar bilir orda morpheus neoya dediği şey aynen şudur neo sen hayal dünyasında yasıyordun beyninin içi bir hapishane '' aynı durumun bende oldugu sanıyorum bu şeyden kurtulamıyorum bütün arkadaşlara geçmiş olsun .

[feriştah]

Ben bu rahatsızlığı 11 yasından beri 15 senedir yaşıyorum ve rahatsızlık oldugunu kısa bisüre önce ögrendim. İlginçtirki sizlerin yazıklarını okudukça gülümsüyorum. aynı duygular aynı belirtiler. benden başkası yaşamıyordur bunu diyordum yalnız degilmişim. herkeze geçmiş olsun.

[bozkurt]

bu depersonalizasyon bozukluğu psikolojik hastalık diolar kafaya cok takarsan olur herkez öle dio bende bu hastalık sürekli var bazen kafaya cok sey takınca bulanıyor insanın beyni
.

[nulgun]

ben de çok şiddetli olarak 1 aydır çekiyorum bu sıkıntıyı

[bhuraq]

Arkadaşlar aynı sorun bende de var yaklasık 4-5 yıldır . Ben sorunun beyinden kaynaklandığını , beynimde tümor filan olduğunu düşünüyordum.Bugün hayatımda ilk defa NÖROLOG'a gittim , beynimin titreşim dalgalarını inceledi ve sonuc normal çıktı :S:S:S:S ilaç olarak 4 yıldır prozac kullanıyorum ve hiçbir faydasını görmedım bu sorun benım günlük ve toplumsal yaşamımı çok etkiliyor okula gidemez oldum , gecen gün derste nerdeyse bilincimi kaybettim çok ilginç bir durum. Eğer iyileşen varsa lütfen cevap atsın ....

[goals]

bu konudaki mesajlar birden kesilmiş bir yıldan beri bi tane mesaj gelmiş. yoksa diğer arkadaşlar sorunlarını şıp diye çözen bir yöntem mi buldular? eğer öyleyse lütfen bizlere de söylesinler.:)

[drykskedi]

ben uzun süredir böyleyim.lise hatta ortaokul yıllarında da vardı hatırlıyorum düşününce.tabi o zmnlar farketmiyodum.şmidi düşününce görüyorum.çok cansızdım.kendimi bilmiyodum garip bi duygu.dışardan,sanki pencereden bakıyodum.birisi bişey dediğinde,bana mı söyledi,ben kimim,ben varım,bana söyledi tarzzı düşünceler geçiyodu beynimde.o an tepkisiz kalıyodum.yalnız kaldığımda da dediğin gibi şeyler oluyodu.şimdi de aynı şeyler oluyo .ama dışardaki durumumu artık sdc ben farkediorum.aklım uçuyo.kimse farketmiyo.bedenim ve beynim ayrı yerlerde..bağdaştıramıyorum.ruhum sanki bedenden ayrılıyo sessizce.uzaklaşıyo.belkide sosyal ortamlardaki durumun farklı şekle bürünmesi,mecburi olarak beyni oyalamaktandır.ama o his hep aynı.insan yüzünü de bi şekle sokamıyo bakışlarını ayarlayamıyo böyle ya.çok garip bi duygu..ama beni yalnızken olan düşünceler değil de,sosyal ortamlardayken yaşadığım rhtsız ediyor.
ben hep böyleyim..çok nadir bağdaşıyorum:) aynaya baktığımda bana ''beni'' bağdaştıramıyorum sanki.kim bu fln oluyorum,bu ruh bu beden mi..hastalandığımda fln mesela grip olunca o his gidiyor az da olsa gariptir..nys 1-2 senedir farkettim hep kendim çabaladım,halada çabalıyorum.aynaya bakıp tmm bu sensin Hisset diyorum 2 sn sonra unutuyorum 'beni'.ya bilmiyorum.daha nası anlatılır ki.anlayan varmı onu bilmiyorum gerçi.ruhu bedende tutmanın bi yolu var mı? :) yardım almadım,ama alıcam en ykın zmnda.başka sorunlarım da var belki de sorunum bu değildir bilemiyorum.sen alırsan bilgilendirirsin beni de:)

merhaba kendi hastalığımı araştırıken tesadüf buldum burayı ve yazdıkların çok ilgimi çekti ben de ortaokuldan beri aynı şeyleri yaşıyorumm.10 yıldan fazla oldu gitmedğim doktor kalmadı bi süre düzelir gibi oluyo ama sonra tekrar geliyo napcamı şaşırdımmmm.sen nasıl başediyosun

[faytin]

arkadaşlar sizi bulduğuma sevindim :) uzun süredir lanetlendiğimi düşündüğümden artık takılmıyordum bile çok uzun zaman oldu kabulleneli.tam olarak ilk ortaya çıkışı orta okul zamanları oldu. Hayata pencereden bakıyormuş ya da inandırıcı bir rüyanın içindeymişim hissi. Sonra 17 ağustos depremi sanki beni rüyadan uyandırdı ve gerçekleri gerçek gibi algılayacağım normal boyuta getirdi.Bi kaç ay için normalleştim algılar için herşey normaldi.Sonra yine bu uyurgezer hallerime geri döndüm.Sanki bi filmin içine sıkışıp kaldım. İnanın tepkilerimi sanki biri önceden söylüyor ve ben içimden gelmese de onun söylediklerini tekrarlıyorum ya da onun söylediği davranışları yapıyorum. Hayatımı yaşayamadan ölüp gidicem ona üzülüyorum.herşey eğreti. aslında benim için önemli olan hiç bişey yokmuş gibi.
bu halim yetmiyomuş gibi bir de sürekli kötü komplo teorileri kuruyorum.sayısız takıntım var.artık herkes kadar üzülmek sevinmek istiyorum.herşeyi donuk yaşamaktan bıktım. Bi de işin en kötü tarafı zamansız heyecanlanmalarım var hani normalde tepkisel donukluk yaşayan ben hiç bişeye sevinemeyen ya da üzülemeyen ben çok basit zamanlarda saçma bişekilde heyecanlanıyorum..kimse bi çözüm yolu bilmiyo mu.bu film bitsinde hayatımıza dönelim artık

[güven01]

Ben bu durumu 2 aydır çok şiddetli yaşıyorum.Dün yok yarın yok insan olmak, yaşamak, herşey tuhaf artık bunun bi kurtuluşu yok mu?Kendimi tanımıyorum, yaşadığımı hissedemiyorum.

[anduril]

Ben bu durumu 2 aydır çok şiddetli yaşıyorum.Dün yok yarın yok insan olmak, yaşamak, herşey tuhaf artık bunun bi kurtuluşu yok mu?Kendimi tanımıyorum, yaşadığımı hissedemiyorum.

hastalığı tam olarak bilmesemde geçmiş olsun gerçekten bir çözümü yok mudur ilaç falan:confused:

[güven01]

İlaç kullanıyorum ama bi düzelme yok nabacağımı şaşırdım,

[faytin]

bugün bi doktor bana psikoterapi merkezlerini önerdi ama o bile garipsedi anlattıklarımı...inandırıcı bulmadı sanırım

[güven01]

psikoterapinin işe yarayacağını zannetmiyorum.Bunun üstesinden insan kendi inancıyla düzelebilir ama hiç inancım kalmadı düzeleceğime

[Kimene]

Terapinin de amaci bu degilmidir zaten,
Sorunun tesbiti, altinda yatan nedenler,ki$inin farkidaligini artirmak, cozum yollarini bir uzman desteginde aramak..

[Oğuzhan]

bu sorunlardan kurtulmak mümkün mü?Bunun nedeninide anlayamıyorum yardımcı olursanız sevinirim.

[Kimene]

bu sorunlardan kurtulmak mümkün mü?Bunun nedeninide anlayamıyorum yardımcı olursanız sevinirim.
Eger ki ortada bir sorun varsa, mutlak cozumde vardir..Yeter ki cozumu dogru yerde arayalim.Diger bir konuya verdiginiz yanitta, tedaviye inanmadiginizi belirtmisiniz,sizi boylesi bir dusunceye iten nedenler neydi?

[güven01]

Arkadaşlar aranızda depersonalizasyon yaşayıpta tamamen iyileşen var mı? acaba.Artık hiç ümidim kalmadı hergün aynı gibi geliyor.İnsan olmak, yaşamak, herşey tuhaf.Yardımlarınızı bekliyorum.Teşekkürler,

[belgin]

Ben yoğun stres sonucu depersonalizasyon yaşadım.ben ve cevremdekiler gercekmi?bu beden benim mi?cevremdeki insanların beni izlediği.hareketlerde kontrolsüzlük vb gibi düşünceler yaşatıyor..bir sene ilaç tedavisi gördüm..sonunda kurtuldum.şu anda bir sorun yok.yaş ilerdedikçe stres ve beyin yorgunluğu daha az etkili oluyor.sanırım bünye alışıyor.eğer tedaviden sonuç alınamıyorsa doktor değişikliği yapmanızı ve sabırlı olmanızı öneririm.

[güven01]

belgin hanım çok sağolun bu durumun devamlı böyle kalacağını düşünüyordum.İyileşen insanların sözlerine ihtiyacım var

[belgin]

Bir şey değil güven..iyi bir ilaç tedavisi ve sabır gerekiyor.senin henüz 2 ay olmuş tedavinin başlayalı.stresden uzak dur.sanırım bu hastalık beyin kimyasının bozulmasından oluşuyor.beyin hücrelerindeki elektirik aksamalarından olmalı.kendine dinlenmen için müsade et ve hiç bir şeyi aklına takma..ben doktor kontrolünde ilaçlarla birlikte bir miktar kahve tükettim.oda çok yararlı oldu..eğer çok rahatsız oluyorsan doktoruna bir danış..kullanabilirmiyim diye..

[güven01]

Bir şey değil güven..iyi bir ilaç tedavisi ve sabır gerekiyor.senin henüz 2 ay olmuş tedavinin başlayalı.stresden uzak dur.sanırım bu hastalık beyin kimyasının bozulmasından oluşuyor.beyin hücrelerindeki elektirik aksamalarından olmalı.kendine dinlenmen için müsade et ve hiç bir şeyi aklına takma..ben doktor kontrolünde ilaçlarla birlikte bir miktar kahve tükettim.oda çok yararlı oldu..eğer çok rahatsız oluyorsan doktoruna bir danış..kullanabilirmiyim diye..
Siz me kadar zamanda düzeldiniz?Hangi ilaçları kullandınız acaba?

[güven01]

Arkadaşlar aranızda depersonalizasyon yaşayıpta tamamen iyileşen var mı? acaba.Artık hiç ümidim kalmadı hergün aynı gibi geliyor.İnsan olmak, yaşamak, herşey tuhaf.Yardımlarınızı bekliyorum.Teşekkürler,

[güven01]

Arkadaşlar aranızda depersonalizasyon yaşayıpta tamamen iyileşen var mı? acaba.Artık hiç ümidim kalmadı hergün aynı gibi geliyor.İnsan olmak, yaşamak, herşey tuhaf.Yardımlarınızı bekliyorum.Teşekkürler,

[Oğuzhan]

Eger ki ortada bir sorun varsa, mutlak cozumde vardir..Yeter ki cozumu dogru yerde arayalim.Diger bir konuya verdiginiz yanitta, tedaviye inanmadiginizi belirtmisiniz,sizi boylesi bir dusunceye iten nedenler neydi?

Ben o bahsettiğiniz diğer cevabımda ilaçla ilgili konuşmuştum.Ben derealizasyon-depersonalizasyonu tek başıma yenmiştim.İlaçların yararından çok verdiği zararları da gördüğüm için ilaca karşı olduğumu söyledim.İlaç rahatlatırken bir yandanda sağlığı olumsuz yönde etkiliyor.Bağımlılığıda var.Örneğin benim babam pa hastasıydı 3 sene önce yendi ama ilacı hala kullanıyor.Bu ve bunun gibi bir sürü örnek verilebilir.Ama ben terapi vb.kesinlikle karşı değilim.

[Oğuzhan]

Arkadaşlar aranızda depersonalizasyon yaşayıpta tamamen iyileşen var mı? acaba.Artık hiç ümidim kalmadı hergün aynı gibi geliyor.İnsan olmak, yaşamak, herşey tuhaf.Yardımlarınızı bekliyorum.Teşekkürler,

Aslında düşüncelerinden rahatsız olmamalısın.Hayat zaten çok tuhaf değilmi.Hergün nerdeyse aynı şeyleri yapıyoruz.Bunları her insan düşünüyor.Bence tek yapman gereken bunları sürekli düşünmemek.Bende böyle şeyler düşünüyorum ama aklıma geldikçe başka şeyler düşünmeye çalışıyorum.Ben bunu eskiden yenmiştim ama sebepsiz yere birden geri geldi.Bu düşünceler kendiliğinden unutuluyor.İnşallah sende unutursun ve birdahada geri gelmez.Doktora gittin mi?

[güven01]

Gittim anksiyete bozukluğu teşhisi koydu 3 aydır ilaç kullanıyorum eskiye göre bayağı düzeldim ama özü halen geçerli kendimi rüyada gibi hissediyorum sen nasıl yendin bunu

[Oğuzhan]

Gittim anksiyete bozukluğu teşhisi koydu 3 aydır ilaç kullanıyorum eskiye göre bayağı düzeldim ama özü halen geçerli kendimi rüyada gibi hissediyorum sen nasıl yendin bunu

Valla umursamadım kendiliğinden geçti.Ama şu anda bende aynen rüyada gibiyim.Hayat sanki gerçek dışı.Bu saçma durumun sebebi ne ya.Bazen bu saçma düşüncelerime inanır gibi oluyorum.Aslında işin aslı bu duruma bi kere yakalandınmı yakanı bırakmıyor.Derinlerde biryerde kalıyor.Neydi bizim günahımız bu duruma düştük ya!Artık herşeyin gerçekliğinden şüphe duymaya başladım.Sizle konuşurken bile gerçekliğinizden şüphe duyuyorum.Bu durum yüzünden hayattan zevk alamıyorum artık.Sanki sırf ben yaşıyorum.Diğer herkes gerçek dışı.Sen bu düşüncelerini anlattığında sırf anksiyete bozukluğumu dedi?İlginç.Aslında bizim yaşadıklarımız derealizasyon gibi görünüyor.Çevreye karşı gerçek dışı duygular.Sen kendinide gerçek dışı buluyormusun?Eğer öyleyse depersonalizasyon oluyor.

[belgin]

Arkadaşlar bunu yenmek icin olayı umursamamak gerekiyor..tedavi sürerken kişinin kendine uğraşlar ve hobiler edinmesi gerekir.ben bu olayı yaşarken o kadar garibsedim ki artık bedenimden cıkmak istemek,bedenimi garib,tiksindirici ve onu yük görmeye başladım.doktorum aklıma takmamımı,bunun gercek dışı düşünce olduğunu söyledi.uğraşlarla kendinizi oyalayın,sosyal olun.düşünmek kişiyi olumsuz yönde etkiliyor.

[güven01]

Arkadaşlar bunu yenmek icin olayı umursamamak gerekiyor..tedavi sürerken kişinin kendine uğraşlar ve hobiler edinmesi gerekir.ben bu olayı yaşarken o kadar garibsedim ki artık bedenimden cıkmak istemek,bedenimi garib,tiksindirici ve onu yük görmeye başladım.doktorum aklıma takmamımı,bunun gercek dışı düşünce olduğunu söyledi.uğraşlarla kendinizi oyalayın,sosyal olun.düşünmek kişiyi olumsuz yönde etkiliyor.
güzel söylüyorsunuzda bunu umursamamak çok zor yani insanın kendini tanımaması kadar zor bişey olamaz

[Oğuzhan]

güzel söylüyorsunuzda bunu umursamamak çok zor yani insanın kendini tanımaması kadar zor bişey olamaz

Allah yardımcın olsun.Allah'a şükür bende o yok.Ben de dış dünyayı gerçek dışı bulma var.Ama kendini sıkma bu düşünceler geçiyor.Bunun büyük bir kısmını kendi başına yenmen lazım.Zamanında ben öyle yaptım.

[güven01]

Kendi başıma yenemiyorum ilaçlarında bi faydası olmuyo ne yapacağımı şaşırdım.

[Oğuzhan]

Kendi başıma yenemiyorum ilaçlarında bi faydası olmuyo ne yapacağımı şaşırdım.

Bu pek yardımcı olmayacak ama doktora gidiyosun ilaç kullanıyosun tek yapacağın şey bide kendin mücadele etmek başka çözümü yok bence.Yaşamaya bak.İnsanların içine karış.Kendini unutmaya çalış.Ben arkadaşlarımla beraberken kendimi unutuyorum.Kafanda kurdukça çoğalıyor.Aklına fazla getirmemeye çalış.Sen ne kadar zamandır derealizasyon ve depersonalizasyon yaşıyorsun?

[güven01]

Kendini unutmakta iyi bişey değil, biz zaten kendimizi unutmuşuz.Ben 3 aydır depersonalizasyon yaşıyorum, başta 1 hafta derealizasyon yaşadım.

[Oğuzhan]

Kendini unutmakta iyi bişey değil, biz zaten kendimizi unutmuşuz.Ben 3 aydır depersonalizasyon yaşıyorum, başta 1 hafta derealizasyon yaşadım.

Sen yapılması gereken herşeyi yapmışsın zaten doktor ilaç falan.Bu durumu düşünme çünkü düşünmek bi çözüm getirmiyor.Herşey olacağına varır boşver hayatını yaşa.Ben böyle yapıyorum ve kendimi iyi hissediyorum.İlacına doktora gitmeye devam et,bide fazla düşünme.Yapılacak şeyler bunlar.Başka çözüm yok.Allah hepimize şifa versin.

[güven01]

Arkadaşlar 3 aydır çok şiddetli depersonalizasyon(kendine yabancılaşma) yaşıyorum dün doktorum eeg istedi çektirdim sonuç normal çıktı, ama 3 aydır bir gün bile düzelmedim.Kendimi tanımıyorum.Herşey bana varoluş acısı veriyor.İnsan olmama şaşırıyorum.Aynaya bakıyorum yüzümü tanımıyorum, bu zaman kadar sanki ben yaşamamışım yeni dünyaya atımış gibi hissediyorum.Aranızda bu durumu yaşayıpta atlatmış olanlar varsa cevaplarını bekliyorum.Teşekkürler

[Kimene]

Arkadaşlar 3 aydır çok şiddetli depersonalizasyon(kendine yabancılaşma) yaşıyorum dün doktorum eeg istedi çektirdim sonuç normal çıktı, ama 3 aydır bir gün bile düzelmedim.Kendimi tanımıyorum.Herşey bana varoluş acısı veriyor.İnsan olmama şaşırıyorum.Aynaya bakıyorum yüzümü tanımıyorum, bu zaman kadar sanki ben yaşamamışım yeni dünyaya atımış gibi hissediyorum.Aranızda bu durumu yaşayıpta atlatmış olanlar varsa cevaplarını bekliyorum.Teşekkürler
Sevgili Guven, siz bu mesaji kopyalayip, belirli beriyotlarla yeniden yapistirmak yerine durumunuzdaki iyilesme veya kotulesmeleri paylassaniz daha saglikli olmazmi?
Sagliklar dilerim..

[güven01]

Sevgili Guven, siz bu mesaji kopyalayip, belirli beriyotlarla yeniden yapistirmak yerine durumunuzdaki iyilesme veya kotulesmeleri paylassaniz daha saglikli olmazmi?
Sagliklar dilerim..hiç bir şekilde iyileşme olmuyor olsa yazarım zaten

[Oğuzhan]

hiç bir şekilde iyileşme olmuyor olsa yazarım zaten

Bu sorunu kafana takacağına hayatını yaşa.İnsan ömrü çok kısa.Bunları düşünerek kendini yiyip bitireceğine başka şeylerle uğraş.Toplumun içine karış.Sosyal ol.İnan bütün sorunlarını unutursun.Allah'a şükür ben iyileştim.Kendimi çok iyi hissediyorum.İnşallah sende iyileşirsin.

[güven01]

Bu sorunu kafana takacağına hayatını yaşa.İnsan ömrü çok kısa.Bunları düşünerek kendini yiyip bitireceğine başka şeylerle uğraş.Toplumun içine karış.Sosyal ol.İnan bütün sorunlarını unutursun.Allah'a şükür ben iyileştim.Kendimi çok iyi hissediyorum.İnşallah sende iyileşirsin.
dostum nasıl iyileştin ya söyle bende onu uygulayım

[Oğuzhan]

aslında çok basit.Düşünsende bişeyi değiştiremiyosun.Oluruna bırak iyi şeyler düşün geçiyor kendiliğinden.Bu hayatta ölüm dışında herşeyin çaresi var.Kafaya takma rahatlıyıcaksın.Bu sorunları aslında biz kendi kendimize yaratıyoruz.Bunları takıntı haline getirmemek gerekiyor.Senin yaşadıklarını bi sürü insan yaşıyor sırf sen değilsin.Biraz kendi haline bırak.Başka şeyler düşün.Baktın olmuyor yapılacak bişey yok demektir.Allah şifa versin.

[onur_3346]

aynı sıkıntı bendede var. biraz önce bişeyler paylaştım. bence tedavi olmaya devam etmelisin. çünkü bebek tedavisi oluyosun ve Allah nasip eder olursa artık sadece kendin değil bebeğinde surumluluğu sende olacak. bizimde yaklaşık 6 yılldır çocumuz olmuyosu. okadar tedavi gördü eşim bi sonuç almadık ancak bir gün hiç bir tedavi yokken bi de baktık eşim hamile. yani anlatmak istediğim bu problem sadece benim değil çocumada yansıyacak çünkü kendini yabancı hisseden çocunu hayli hayli hisseder. bu sebepten tedavi olmak şart. bu arada bu sitede yardımcı olacak bir bilge yokmu? sadece insanlar sorunlarını yazıyor kişiler birbirlerine aynı sorunda oldunu söylüyor bukadar. birilerini yardımcı olması gerekiyor