irmak
07-04-2008, 10:03 PM
Ben a.fobili panikbozukluğu en üst seviyede yaşadım...Öylesine nalet bir hastalık Allah kimsenin başına vermesin.. A.Fobisiz Pa yaşayanlar bence çok şanslılar..nedeni de anxsietenin tavan yaptığı an da sokağa çıkabiliyor olmaları..Gerçektende bu çok büyük bir şans..
Hastalığın başladığı yıllarda isminin dahi olmadığından neye uğradığımı şaşırmıştım..sadece ben bu hastalıkla didişiyordum sanki... İstanbul da akla gelebilecek bütün proflara gittim... verilen antidepresanları aksatmadan kullanıyordum...söz dinleyen bir hasta olmama rağmen geçmiyordu bu illet..
Bir sabah okula gitmeden evvel ilaçlarımı içtim (aralarında ismini yazmak istemediğim bir ilaca o gün başlamıştım) ve sokağa çıktım. araca bindim..Okulumun karşı caddesinde indim ve iner inmez de bir beton yığını gibi kımıldayamadım, çok samimiyim adımlarımı atamıyordum, kasılmıştım. ne kadar ürkütücü bir şeydi...
Yoldan geçen bir bayandan destek istedim ve beni okula bıraktı.. Hemen bir arkadaşım yanıma geldi ve anlattım olanı, geçmemişti kasılmam.. hemen beni dr uma götürdü, acilen içeri alındım ve ilacın yan etkisinin kasılmama neden olduğu söylendi, bir iğne verildi, iğneyi olur olmaz bedenimdeki kasılma geçti.
Ama bu durum benim 7 ay ı ma mal oldu, nedeni de ertesi sabah sokak kapısından okula gitmek için çıktığımda, bu defada psikolojik olarak yürüyemedim, adım atamadım, kasılacağım diye geri döndüm. o dönüşle 210 gün sokak kapısına değilde, daire kapısına dahi çıkamadım...Ben de a.fobi böyle başladı...
30 yıldır her nüks de a.fobi tekrarlamakta....
Hastalığın başladığı yıllarda isminin dahi olmadığından neye uğradığımı şaşırmıştım..sadece ben bu hastalıkla didişiyordum sanki... İstanbul da akla gelebilecek bütün proflara gittim... verilen antidepresanları aksatmadan kullanıyordum...söz dinleyen bir hasta olmama rağmen geçmiyordu bu illet..
Bir sabah okula gitmeden evvel ilaçlarımı içtim (aralarında ismini yazmak istemediğim bir ilaca o gün başlamıştım) ve sokağa çıktım. araca bindim..Okulumun karşı caddesinde indim ve iner inmez de bir beton yığını gibi kımıldayamadım, çok samimiyim adımlarımı atamıyordum, kasılmıştım. ne kadar ürkütücü bir şeydi...
Yoldan geçen bir bayandan destek istedim ve beni okula bıraktı.. Hemen bir arkadaşım yanıma geldi ve anlattım olanı, geçmemişti kasılmam.. hemen beni dr uma götürdü, acilen içeri alındım ve ilacın yan etkisinin kasılmama neden olduğu söylendi, bir iğne verildi, iğneyi olur olmaz bedenimdeki kasılma geçti.
Ama bu durum benim 7 ay ı ma mal oldu, nedeni de ertesi sabah sokak kapısından okula gitmek için çıktığımda, bu defada psikolojik olarak yürüyemedim, adım atamadım, kasılacağım diye geri döndüm. o dönüşle 210 gün sokak kapısına değilde, daire kapısına dahi çıkamadım...Ben de a.fobi böyle başladı...
30 yıldır her nüks de a.fobi tekrarlamakta....